VI SA/Wa 2032/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka (spr.) Protokolant ref. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 maja 2011 r. sprawy ze skargi F. S.p.A. z siedzibą w T., Włochy na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie uznania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ochrony międzynarodowego znaku towarowego oddala skargę Zaskarżoną decyzją Urząd Patentowy RP utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2009 r. odmawiającą uznania prawa ochronnego na znak towarowy LINEA zarejestrowany w trybie Porozumienia Madryckiego pod nr [...] na rzecz F. Sp. A., skarżącej w niniejszej sprawie i wyznaczony na Polskę [...] lipca 2006 r. Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. Decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. (poprzedzoną wstępną odmową) wydaną na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo własności przemysłowej z dnia 30 czerwca 2000 r. (Dz. U. z 2003 r., Nr 119. poz. 1117 z późn. zmianami) Urząd Patentowy RP odmówił uznania prawa ochronnego na ww. znak towarowy słowny LINEA. W uzasadnieniu podał, iż występuje podobieństwo znaku do znaków słownych, na które udzielono w Polsce na rzecz: T. (T.) praw ochronnych z wcześniejszym pierwszeństwem: - [...] LINEA SOL, zarejestrowany pod nr [...], - [...] LINEA TERRA, zarejestrowany pod nr [...], - [...] LINEA LUNA, zarejestrowany pod nr [...], - [...] LINEA TERRA, zarejestrowany pod nr [...], - [...] LINEA LUNA, zarejestrowany pod nr [...], wszystkie wymienione znaki przeznaczone są do oznaczania następujących towarów w klasie 12: "pojazdy mechaniczne, części i akcesoria do nich". Znak również jest podobny do znaków towarowych słownych, zarejestrowanych w trybie Porozumienia Madryckiego o międzynarodowej rejestracji znaków z wcześniejszym pierwszeństwem i których ochrona została uznana w Polsce tj. - CAR LINEA, zarejestrowany pod nr [...] na rzecz: I. i przeznaczony do oznaczania m. in. towarów w klasie 12 takich, jak: "Véhicules, appareils de locomotion par terre, par air ou par eau; éléments de carrosserie, pièces détachées et accessoires pour véhicules,..."/Pojazdy, aparaty do poruszania się po ziemi, w powietrzu lub na wodzie, .../, - LINEA BLU, zarejestrowany pod nr [...] na rzecz: O. GmbH i przeznaczony do oznaczania towarów w klasie 12: "Automobiles et leurs pièces détachées" /Samochody i ich części zamienne/, - LINEA ROSSA, zarejestrowany pod nr [...] na rzecz: O. GmbH i przeznaczony do oznaczania towarów w klasie 12: "Véhicules à moteur et leurs pièces" /Pojazdy silnikowe i ich części/, - LINEO, zarejestrowany pod nr [...] na rzecz: I. i przeznaczony do oznaczania towarów w klasie 12: "Véhicules; appareils de locomotion par terre, par air ou par eau; autobus, autocars" /Pojazdy; aparaty do poruszania się na ziemi, w powietrzu lub na wodzie; autobusy autokary/; znak jest także, zdaniem Urzędu Patentowego, podobny do znaku wspólnotowego słowo-graficznego Via linea, zarejestrowanego pod nr [...] z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz S. SA i przeznaczonego do oznaczania m. in. towarów w klasie 12: "Véhicules et engins pour la signalisation routière" /Pojazdy i maszyny do sygnalizacji drogowej/. Kolizyjne znaki: [...] LINEA SOL, [...] LINEA TERRA, [...] LINEA LUNA, [...] LINEA TERRA, [...] LINEA LUNA, CAR LINEA, LINEA BLU, LINEA ROSSA są znakami słownymi i oznaczenie każdego z nich zawiera określenie słowne "LINEA", również znak wspólnotowy słowno-graficzny "Via linea" zawiera takie określenie. Ten element słowny, ze względu na swoje znaczenie w języku włoskim linea = linia, nie ma wartości odróżniającej. Określenie "linea" jest bardzo łatwo w Polsce kojarzone poprzez swoją wartość znaczeniową, dzięki podobieństwu do polskiego określenia "linia". Ponadto, w odniesieniu do pojazdów i ich części, określenie linea/linia jest używane dla oceny pewnego kryterium wrażenia estetycznego wyrażanego na przykład jako: "samochód o ładnej linii", "karoseria o sportowej linii", "autokar o opływowej linii", itp. Zatem, chyba, zdaniem Urzędu Patentowego, nie przypadkowo firmy samochodowe (T., O., I.) wybrały znaki towarowe zawierające tego rodzaju element słowny. W kontekście ww. znaków samo oznaczenie "LINEA" jest w zasadzie pozbawione znamion odróżniających, co uzasadnia, zdaniem Urzędu, przykład podanych znaków towarowych wcześniejszych, których oznaczenia zawierają dodatkowe elementy słowne takie jak: "[...] "', "SOL", "TERRA", "[...] ", "LUNA", "BLU", "ROSSA", czy też słowno-graficzne "Via Linea", "CAR LINEA" lub zbliżone "LINEO". Te dodatkowe elementy słowne, które uzupełniają oznaczenie "LINEA" stanowią określony wyróżnik umożliwiający nabywcy skojarzenie danego znaku z producentem samochodu lub autobusu, ponieważ samo oznaczenie "LINEA" nie może spełniać tej roli, wobec szeregu znaków zawierających ten element, stosowanych przez inne firmy dla oznaczania tych samych towarów. Zatem, wobec jednorodzajowości towarów, nie mogą mieć, zdaniem Urzędu, znaczenia dla rozpatrywania przedmiotowej sprawy, przedstawione przez pełnomocnika w swoim stanowisku z dnia [...] czerwca 2008 r. listy zgody podpisane przez uprawnionych do znaków kolizyjnych: firmy O. GmbH i I. W tym przypadku, bowiem, przeciętny nabywca tego rodzaju towarów nie będzie miał możliwości rozpoznania pochodzenia towaru. Przytoczone w stanowisku pełnomocnika przykłady tytułów materiałów informacyjnych o nowym modelu samochodu zawierają określenie dwuelementowe "Fiat Linea", wskazujące na producenta. Tego rodzaju znak towarowy, zawierający oznaczenie FIAT LINEA został zarejestrowany pod nr [...] dnia [...] września 2006 r. w trybie rejestracji międzynarodowej i wyznaczony na szereg krajów (bez Polski ), co może świadczyć, iż zgłaszający uznał znak według przedmiotowej rejestracji dokonanej pierwotnie jeszcze przed dwudziestu laty - [...] lipca 1988 r. obecnie za pozbawiony dostatecznych znamion odróżniających Znak przedmiotowy, zawierający jedynie oznaczenie słowne LINEA, nie pozwala na odróżnienie pochodzenia towarów, ponieważ stwarza realne niebezpieczeństwo skojarzenia znaku poprzez ten element słowny z szeregiem innych znaków, które także zawierają element LINEA, co w konsekwencji nie pozwala na uściślenie osoby uprawnionej do znaku, a tym samym taki znak nie nadaje się do odróżniania towarów jednego przedsiębiorstwa od tego samego rodzaju towarów pochodzących od innego przedsiębiorstwa. W tym stanie rzeczy Urząd Patentowy uznał, iż zachodzą przesłanki z art. 132 ust. 2 pkt 2 pkt 2 pwp stanowiące przeszkodę do uznania prawa ochronnego na znak towarowo-słowny LINEA. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca wniosła o uchylenie powyższej decyzji i uznanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ochrony międzynarodowego znaku towarowego LINEA ([...]) w odniesieniu do wszystkich objętych ww. rejestracją towarów. Zdaniem strony, przeciwstawione znaki nie stanowią przeszkody dla uznania rejestracji znaku LINEA [...] z tego względu, że pomiędzy każdym ze wskazanych znaków a przedmiotowym znakiem brak jest mogącego wprowadzić w błąd podobieństwa. Znak należy oceniać jako całość - w postaci, w jakiej został on zgłoszony do rejestracji (zarejestrowany w trybie międzynarodowym). Występowanie identycznego członu z wcześniej zarejestrowanym znakiem nie jest wystarczające do stwierdzenia, że porównywane znaki są myląco podobne. Wskazane znaki zawierające słowo LINEA, oprócz powtarzającego się członu zawierają inne mające siłę odróżniającą wyrazy, natomiast znak [...] jest znakiem jednowyrazowym i zdaniem skarżącej, przeciętny odbiorca z łatwością zauważy różnicę polegającą na innej liczbie wyrazów w porównywanych znakach, w szczególności gdy znaki te rozpoczynają się od zupełnie innych wyrazów. Nie zachodzi zatem mylące podobieństwo porównywanych znaków w warstwie wizualnej, fonetycznej, czy znaczeniowej; Każdy ze znaków z elementem LINEA jest znakiem wielowyrazowym, który wymawiany brzmi zupełnie inaczej niż znak jednowyrazowy - decyduje o tym długość wymawianej sekwencji oraz inne rozłożenie akcentów. Element słowny LINEA nie jest pozbawiony, zdaniem strony, zdolności odróżniającej w odniesieniu do towarów z klasy 12. Włoskie słowo "linea" oraz jego polski odpowiednik "linia" bez określeń uzupełniających nie jest nośnikiem jakiejkolwiek informacji o samochodach, ale określeniem fantazyjnym, dopiero w zestawieniu z innymi określeniami - jako określenie wielowyrazowe - nabiera charakteru opisowego. Z tego też względu przeciwstawione znaki różnią się również pod względem znaczeniowym. Zasadnicze znaczenie, w ocenie strony, dla istnienia ryzyka wprowadzenia w błąd co do pochodzenia towarów mają realia rynku samochodowego - samochód jest towarem o wysokiej cenie, którego zakupu dokonuje się po długim namyśle i po szczegółowym zapoznaniu się z ofertą rynkową a także po dokładnym sprawdzeniu źródła pochodzenia i stanu technicznego konkretnego egzemplarza. Nawet dzieci są doskonale zorientowane co do różnic pomiędzy poszczególnymi markami. Nie istnieje zatem niebezpieczeństwo pomylenia i przypadkowego nabycia samochodu marki [...] zamiast samochodu marki np. [...] czy [...]. Dla sprawy ma też znaczenie fakt, że samochód LINEA produkowany przez skarżącą jest obecny z dużym sukcesem na polskim rynku od 2007 r., zatem określenie to jest już utrwalone w świadomości konsumentów i jednoznacznie kojarzone z koncernem [...]. Samo zaś oznaczenie LINEA jest chronione na rzecz koncernu [...] od 1988 r., a więc od ponad 20 lat. Nie jest też prawdą, że oznaczenie LINEA jest używane jedynie z dodatkiem [...]. Specyfika rynku motoryzacyjnego sprawia, że w pewnych sytuacjach używa się znaku towarowego w zestawieniu ze znakiem firmowym, dlatego znamy oznaczenia [...],[...], czy [...], co nie przekreśla faktu, że prawidłowo kojarzymy również oznaczenia [...], CORSA, LINEA. Zdaniem strony, nie jest słuszne stanowisko, iż przedłożone deklaracje zgody nie zasługują na uznanie ze względu na identyczność towarów - tzw. skuteczność listów zgody powinna być kwestionowana jedynie w przypadku identyczności zarówno towarów, jak i znaków towarowych (taka sytuacja miała miejsce w sprawie AZOR, w której pominięcie listów zgody zostało uznane za prawidłowe w toku instancji przez sądy administracyjne). Decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. Urząd Patentowy RP na podstawie art. 245 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późn. zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Urząd Patentowy RP, jak podał w uzasadnieniu, po powtórnym przeanalizowaniu wszystkich materiałów w sprawie podtrzymał swoje stanowisko w oparciu o część wskazanych znaków wcześniejszych, tj.: - CAR LINEA o numerze [...], - LINEA BLU o numerze z [...], - LINEA ROSSA o numerze [...], - LINEO o numerze [...], - VIA LINEA o numerze [...]. Bezsporną, zdaniem Urzędu, kwestią jest jednorodzajowość towarów, do oznaczania których przeznaczone są porównywane oznaczenia, w znaku przedmiotowym wskazane są pojazdy naziemne silnikowe i ich części, takie jak nadwozia i ich części, silniki i ich części, towary te są objęte ochroną wszystkich wskazanych powyżej znaków wcześniejszych. Urząd podniósł, że spośród powyżej wskazanych czterech znaków wcześniejszych, zawierających słowo LINEA, dwa zaczynają się innym słowem: CAR LINEA oraz VIA LINEA, dwa pozostałe zaczynają się od słowa LINEA: LINEA BLU oraz LINEA ROSSA. Znaki LINEA BLU oraz LINEA ROSSA są słowne, należą do jednego uprawnionego, tworzą "rodzinę" znaków rozpoczynających się od słowa LINEA. Pojawienie się kolejnego oznaczenia w postaci pojedynczego słowa LINEA sugerowałoby, że jest to kolejna odmiana oznaczenia tego samego uprawnionego, należąca do rodziny znaków. Znak CAR LINEA zaczyna się innym słowem, jednak jest to słowo krótkie, jednosylabowe, przy którym LINEA - słowo dłuższe wydaje się mocniej przykuwać uwagę nabywcy, dlatego przeciętny nabywca mógłby zastanawiać się, czy oznaczenia CAR LINEA oraz LINEA w jakiś sposób są ze sobą powiązane. Podobnie jeśli chodzi o podobieństwo ze znakiem VIA LINEA, jest to oznaczenie słowno-graficzne, jednak grafika ogranicza się wyłącznie do użycia fantazyjnej czcionki sugerującej odręczny zapis oraz podkreślenia słów. W oznaczeniu tym początkowe słowo VIA jest krótkie, jednosylabowe przez co słowo LINEA również zwraca uwagę nabywcy, przeciętny nabywca mający przed sobą oznaczenia LINEA oraz VIA LINEA, zastanawiałby się czy istnieje między nimi jakiś rodzaj powiązania, czy pochodzą z jednego źródła. We wszystkich powyższych znakach użyte słowo LINEA jest identyczne z przedmiotową rejestracją międzynarodową. Odnośnie podobieństwa znaku przedmiotowego LINEA oraz znaku wcześniejszego LINEO - oba mają tę samą ilość liter, cztery pierwsze litery są identyczne, różnią się jedną – ostatnia literą, którą jest odpowiednio litera A w znaku przedmiotowym oraz O w znaku wcześniejszym. Przeciętny nabywca mógłby przeoczyć tę różnicę ponieważ odbiorca zwraca mniejszą uwagę na końcowe fragmenty słowa. Znaki są bardzo podobne, a nabywca mógłby te oznaczenia po prostu pomylić, przez co zostałby wprowadzony w błąd. Pojawienie się znaku w postaci pojedynczego słowa LINEA obok wskazanych znaków wcześniejszych będzie, zdaniem organu, wprowadzać stan niepewności i możliwość wprowadzenia w błąd przeciętnego nabywcy - należycie uważnego i poinformowanego, odnośnie źródła pochodzenia danych towarów. Słowo LINEA oznaczające linię (m.in. w j. włoskim, hiszpańskim) jako takie nie jest nośnikiem informacji o samochodach, dopiero w zestawieniu z innymi określeniami nabiera charakteru opisowego. W przedmiotowej sprawie podobieństwo porównywanych oznaczeń ze względu na użycie słowa LINEA występuje. Odnosząc się do kolejnych twierdzeń skarżącej Urząd stwierdził, że w dzisiejszych czasach samochody są towarem, który nie musi mieć wysokiej ceny. W salonach samochodowych można spotkać samochody drogie, także bardzo drogie, jednak nabywcy kupują często samochody używane, które dostępne są m.in. na różnego rodzaju giełdach, bądź w komisach samochodowych. Sprzedawane tam samochody mogą mieć lepszy bądź gorszy stan techniczny, od czego zależy ich cena. Zdaniem Urzędu nie każdy musi być zorientowany w tej tematyce, nabywca, który za niewielkie pieniądze chce kupić samochód nie musi szukać konkretnej marki, ale samochodu w przyzwoitym stanie technicznym. Urząd Patentowy RP podkreślił, że porównywane są oznaczenia w takiej postaci, w jakiej są one zgłoszone, zatem należy przypuszczać, że przeciętny nabywca, który miał już styczność z oznaczeniami CAR LINEA, LINEA BLU, LINEA ROSSA, VIA LINEA czy LINEO - uzna, że znak w postaci jednego słowa LINEA jest odmianą któregoś z tych oznaczeń, przez co zostanie wprowadzony w błąd co do źródła pochodzenia towaru. Odnosząc się do twierdzeń strony, iż samochód LlNEA jest już obecny na rynku polskim od 2007 r. i jest to określenie utrwalone w świadomości konsumentów i jednoznacznie kojarzone z koncernem [...], samo zaś oznaczenie LINEA jest chronione na rzecz koncernu [...] od 1988 r., a więc od ponad 20 lat Urząd Patentowy podniósł, że oznaczenie LINEA zostało zarejestrowane w Biurze Międzynarodowym [...] lipca 1988 r., jednak na Polskę zostało wyznaczone dopiero [...] lipca 2006 r. Każdy wyznaczony kraj ma własny wewnętrzny system prawny skutkujący uznaniem prawa ochronnego, bądź odmową uznania ochrony. W Polsce obowiązuje system badawczy, dlatego zostały przeciwstawione podobne znaki wcześniejsze, z powodu których prawo ochronne na przedmiotową rejestrację międzynarodową nie może zostać uznane. Wskazane znaki wcześniejsze zostały zarejestrowane przed datą wyznaczenia przedmiotowej rejestracji międzynarodowej na Polskę, tj. przed [...] lipca 2006 r. Organ nie podzielił zarzutu o niesprawiedliwym stanowisku Urzędu, który udzielił równoległej ochrony wielu znakom zawierającym identyczny element, a odmawia uznania znaku bez trudu bezbłędnie rozpoznawanego przez konsumentów. Wszystkie znaki wcześniejsze zawierające słowo LINEA posiadają dodatkowe elementy odróżniające, sam fakt występowania identycznego członu w znakach wieloczłonowych nie powoduje uznania tych znaków za myląco podobne. Przedmiotowe oznaczenie jest jednoczłonowe, w postaci słowa LINEA, które występuje w różnych kombinacjach we wskazanych znakach wcześniejszych. Kolizji z powyższymi znakami nie byłoby, gdyby oznaczenie miało postać FIAT LINEA. Urząd podkreślił, że znaki badane są w ujęciu całościowym, w takiej postaci, w jakiej zostały zgłoszone. Nadto w uzasadnieniu decyzji podniesiono, że instytucja listów zgody w stosunku do znaków pozostających w mocy nie została przez ustawodawcę przewidziana w prawie polskim. Pierwsza Dyrektywa Rady 89/104/EWG w art. 4 ust. 5 pozostawia krajom członkowskim swobodę w zakresie wprowadzenia do krajowych porządków prawnych tej instytucji i do określenia okoliczności uzasadniających zastosowanie listów zgody. Ustawodawca z takiej możliwości skorzystał tylko w ograniczonym zakresie. W ustawie pwp listy zgody przewidziane są bowiem jedynie art. 133 pwp, zgodnie z którym zgoda uprawnionego do znaku wcześniejszego może wyeliminować przeszkodę rejestracyjną z art. 132 pwp jedynie w zakresie kolizji ze znakiem już wygasłym. Ustawodawca nie przewidział podobnej instytucji odnoszącej się do znaków pozostających w mocy. Norma zakazu jest jasna i nie pozostawiająca wątpliwości (art. 132 ust. 1 i ust. 2), a wyjątek od tej normy przewidziany w art. 133 pwp ma bardzo ograniczony zakres i nie może być interpretowany rozszerzająco. Do podstawowych funkcji znaku towarowego należy zaliczyć funkcję oznaczenia pochodzenia towaru, czyli możliwość odróżnienia towarów jednego przedsiębiorcy od towarów tego samego rodzaju innych przedsiębiorców. Przy podobieństwie oznaczeń oraz jednorodzajowości towarów znaki funkcjonując na tym samym rynku nie mogłyby, zdaniem Urzędu, prawidłowo spełniać swej podstawowej funkcji jaką jest oznaczenie pochodzenia. W skardze na powyższą decyzję skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., co przejawiło się w przyjęciu, iż podobieństwo znaków towarowych, których sprawa dotyczy, oraz oznaczanych nimi towarów, jest tego rodzaju, że mogłoby wprowadzać w błąd oraz w przyjęciu, że tzw. listy zgody nie mają skuteczności prawnej oraz naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, 8, 11, 77 ust. 1, 80 i 107 ust. 3 kpa poprzez oparcie decyzji na błędnie ustalonym i ocenionym stanie faktycznym oraz pominięcie mających istotne znaczenie dla sprawy okoliczności i argumentów strony. Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy o ponownego rozpatrzenia Urzędowi Patentowemu RP oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Zdaniem strony Urząd Patentowy dokonał błędnych i sprzecznych ustaleń faktycznych oraz nieprawidłowej wykładni art. 132 ust. 2 pkt 2 pwp zarówno w zakresie dotyczącym znaku LINEA, jak i znaków przeciwstawionych, oraz co do znaczenia prawnego listów zgody, bo przepisy pwp, jak i wyrok NSA z 20 grudnia 2007 r. sygn. II GSK 279/07 nie stoją na przeszkodzie rozpatrywaniu listów zgody jako jednego z wielu argumentów istotnych dla okoliczności konkretnej sprawy, szczególnie w kontekście oceny niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do § 2 powołanego artykułu kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. ppsa - Dz. U. Nr 153 poz. 1270). Badając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja nie narusza bowiem prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Znak towarowy słowny LINEA zarejestrowany na rzecz skarżącej w trybie Porozumienia Madryckiego o międzynarodowej rejestracji znaków i wyznaczony na Polskę [...] lipca 2006 r. dla wszystkich towarów przeznaczony jest do oznaczania towarów w klasie 12 "Pojazdy naziemne silnikowe i ich części, takie jak nadwozia i ich części, silniki i ich części". Podstawę materialno-prawną decyzji stanowi art. 132 ust. 2 pkt 2 pwp zgodnie z którym nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które w szczególności obejmuje ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Stosując powołany przepis Urząd Patentowy winien zatem dokonać oceny z punktu widzenia trzech wskazanych w art. 132 ust. 2 pkt 2 pwp przesłanek i taka ocena, na co wskazuje uzasadnienie decyzji została przez Urząd dokonana. Podnoszona w skardze okoliczność, iż Urząd stwierdził małą zdolność odróżniającą słowa LINEA wbrew przekonaniu strony nie oznacza, iż podstawą odmowy był brak zdolności odróżniającej. Urząd nie stwierdził bowiem, iż znak nie posiada zdolności odróżniającej (co uzasadniałoby zastosowanie art. 129 pwp, a nie art. 132 ust. 2 pkt 2 pwp). Z uzasadnienia wynika jednoznacznie, iż decyzja została wydana z uwagi na podobieństwo znaku do wskazanych w zaskarżonej decyzji znaków, jednorodzajowość towarów, do których znaki mają służyć i ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd w rozumieniu powołanego przepisu, a zatem w związku ze stwierdzeniem wskazanym w powołanym przepisie przeszkód do udzielenia ochrony na znak towarowy w tym przypadku przeszkód do uznania prawa ochronnego na ww. znak towarowy zarejestrowany w trybie Porozumienia Madryckiego. Skarżący w istocie nie kwestionuje ustaleń Urzędu co do jednorodzajowości towarów, do których sporny znak i znaki wskazane w zaskarżonej decyzji mają służyć. Wątpliwości skarżącej w tym zakresie dotyczą jedynie znaku Via Linea. Zdaniem strony znak ten zarejestrowany jest dla towarów "Pojazdy i maszyny do sygnalizacji drogowej". Skoro jednak ww. znak jest przeznaczony do oznaczania specjalistycznych pojazdów, a wykaz towarów przedmiotowego znaku obejmuje pojazdy naziemne silnikowe (ich części i silniki) to przyjąć należy, iż zawiera również pojazdy ujęte w znaku Via Linea. Pozostaje zatem do rozważenia kwestia, czy zachodzi podobieństwo znaków towarowych i ryzyko wprowadzenia w błąd w rozumieniu powołanego przepisu. W tym także zakresie Urząd Patentowy RP przeprowadził prawidłowe postępowanie, a przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stanowisko wskazuje na to, iż wbrew zarzutom skargi organ nie naruszył przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Urząd dokonał oceny uwzględniając podobieństwo towarów, do oznaczania, których przeznaczone są porównywane znaki oraz samych oznaczeń. Uwzględnił przy tym obowiązującą zasadę badania znaków w ujęciu całościowym i w takiej postaci, w jakiej zostały zgłoszone szczegółowo wskazując przyczyny skutkujące przyjęciem, iż znaki CAR LINEA, LINEA BLU, LINEA ROSSA, LINEO, VIA LINEA są podobne do przedmiotowego znaku w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 pwp. Zasadnie podkreślił, że przedmiotowy znak jest oznaczeniem jednoczłonowym w postaci słowa LINEA, które to słowo występuje w różnych kombinacjach we wskazanych znakach wcześniejszych, ale są to kombinacje, które stanowią o podobieństwie przedmiotowego znaku towarowego do tych znaków wcześniejszych. Nie ma przy tym znaczenia w żadnym istotnym z punktu widzenia art. 132 ust. 2 pkt 2 pwp zakresie okoliczność, iż samochód LINEA jest obecny na rynku polskim od 2007 r., a samo oznaczenie LINEA jest chronione na rzecz koncernu [...] od 1988 r. Pamiętać bowiem należy, iż oznaczenie LINEA zostało zarejestrowane w Biurze Międzynarodowym [...] lipca 1988 r. ale na Polskę zostało wyznaczone dopiero [...] lipca 2006 r. a wskazane w zaskarżonej decyzji znaki zostały zarejestrowane, co w sprawie bezsporne, przed datą wyznaczenia rejestracji międzynarodowej tj . przed dniem [...] lipca 2006 r. W okolicznościach sprawy i powyższych ustaleniach nie ma również podstaw do przypisania wadliwości ustaleniom i ocenie Urzędu co do istnienia przesłanki w postaci ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd w przyjętym przez powołany przepis rozumieniu. Przedstawione w tym względzie uzasadnienie zasługuje na podzielenie. Nie ma w świetle motywów decyzji podstaw do przyjęcia, iż Urząd Patentowy dokonał oceny bez uwzględnienia realiów obrotu i modelu przeciętnego odbiorcy. Urząd uwzględnił okoliczności dokonywania zakupu samochodów, tyle, że stwierdził, iż nabywca, który ma ograniczone zasoby pieniężne nie będzie kierować się marką tylko swoimi możliwościami finansowymi i będzie szukać nie konkretnej marki, a samochodu w dobrym stanie technicznym (w przypadku coraz częstszego zjawiska zakupu samochodów używanych). Fakt, iż skarżący prezentuje odmienne stanowisko o wadliwości powyższych ustaleń nie stanowi. Nie można bowiem zarzucić im dowolności. Podkreślenia wymaga przy tym, iż w świetle ustawy podjęcie decyzji w przedmiocie udzielenia prawa ochronnego (w tym uznania prawa ochronnego na znak zarejestrowany w trybie Porozumienia Madryckiego) należy do wyłącznej właściwości Urzędu Patentowego, który w tym względzie związany jest przepisami powołanej ustawy i przepisami prawa unijnego, o ile nie zostały one do prawa krajowego implementowane. Pierwsza Dyrektywa Rady 89/104/EWG przewiduje, że Państwa Członkowskie mogą zezwolić na to, by w określonych okolicznościach decyzja o odmowie rejestracji nie była podejmowana, jeżeli właściciel wcześniejszego znaku wyrazi zgodę na rejestrację znaku późniejszego jednakże ta regulacja nie wprowadza obowiązku wprowadzenia powyższej do prawa krajowego i polski ustawodawca z wynikającej z powyższego postanowienia Dyrektywy możliwości skorzystał tyle, że w ograniczonym zakresie, stanowiąc w art. 133 pwp, iż zgoda uprawnionego do znaku wcześniejszego może wyeliminować przeszkodę rejestracyjną z art. 132 pwp tylko w zakresie kolizji ze znakiem wygasłym, a taka sytuacja, co bezsporne w sprawie, nie zachodzi. Okoliczność, iż skarżąca przedstawiła listy zgody odnoszące się do znaku LINEO, LINEA BLU i LINEA ROSA nie zwalniała Urzędu z obowiązku dokonania oceny z punktu widzenia art. 132 ust. 2 pkt 2 pwp, a ta ocena uzasadnia objętą zaskarżoną decyzją odmowę i listy zgody w świetle powyższego nie eliminują wskazanych przez Urząd przeszkód do uznania prawa ochronnego na ww. znak zarejestrowany w trybie Porozumienia Madryckiego. Listy zgody, stanowią materiał dowodowy podlegający ocenie w przedmiotowym postępowaniu i takiej oceny Urząd Patentowy RP dokonał, trafnie uznając, iż w świetle ustawy pwp nie jest związany objętą tymi listami zgodą i ustalenie, iż zachodzą przesłanki z art. 132 ust. 2 pkt 2 pwp uzasadnia odmowę uznania ww. prawa ochronnego. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie nosi znamion wadliwości w rozumieniu art. 145 § 1 ppsa i na podstawie art. 151 ppsa orzekł, jak w sentencji.