VI SA/Wa 2032/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Małgorzata Leśniewska - po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku rzecznika patentowego L. S. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną w ramach prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji unieważniającej prawo z rejestracji wzoru przemysłowego postanawia: przyznać rzecznikowi patentowemu L. S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 600 złotych (sześćset złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 138 złotych (sto trzydzieści osiem złotych) stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zwolnił skarżącego Z. P. od kosztów sądowych oraz ustanowił dla skarżącego rzecznika patentowego. Krajowa Rada Rzeczników Patentowych wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie L. S. W lipcu 2017 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik wniósł o "czasowe, na okres dwóch miesięcy, wstrzymanie postępowania alternatywnie nieobligatoryjne zawieszenie postępowania", natomiast w piśmie procesowym z [...] lipca 2017 r. wniósł o uwzględnienie skargi i stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji i stwierdzenie wydania jej z naruszeniem prawa. Ponadto wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu za analizy prawne licznych dokumentów w aktach sądowych i aktach organu, opracowanie pisma, reprezentowanie skarżącego na rozprawie, w wysokości 1200 zł podwyższone o kwotę 276 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801). Wyrokiem z dnia 23 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Podczas rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku skarżący był reprezentowany przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika, który poparł skargę oraz oświadczył, że koszty pomocy prawnej nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez rzecznika patentowego z urzędu, w niniejszej sprawie, określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 kwietnia 2017 r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (Dz. U. z 2017 poz. 881). Zgodnie z § 11 ust. 1 ww. rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu w pierwszej instancji za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego wynosi 600 zł. Zgodnie zaś z § 2 ust. 2 ww. rozporządzenia opłatę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie została zaskarżona decyzja Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji unieważniającej prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, wyznaczony z urzędu pełnomocnik reprezentował skarżącego podczas rozprawy wyznaczonej na dzień 23 sierpnia 2017 r. Referendarz sądowy, odnosząc się zaś do wniosku pełnomocnika z urzędu o przyznanie wynagrodzenia w kwocie 1200 zł podwyższonej o kwotę 276 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z dnia 22 października 2015 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800) wskazuje, iż skarżący w niniejszej sprawie wnosił o przyznanie pełnomocnika z urzędu będącego rzecznikiem patentowym a nie adwokatem. Na mocy postanowienia starszego referendarz sądowego został ustanowiony dla skarżącego rzecznik patentowy zaś Krajowa Rada Rzeczników Patentowych wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie L. S. Z tego też powodu nie jest możliwe zastosowanie w niniejszej sprawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z dnia 22 października 2015 r. Ponadto referendarz sądowy nie znalazł podstaw do przyznania wynagrodzenia ponad minimalną stawkę wskazaną w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 kwietnia 2017 r. Zgodnie z art. 13a ust. 4 ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1314) koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez rzecznika patentowego ustanowionego z urzędu obejmują 1) koszty zastępstwa w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych opłat w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, określonych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 13 ust. 2 oraz 2) niezbędne udokumentowane wydatki rzecznika patentowego. Zauważenia wymaga, że na dzień 23 sierpnia 2017 r. zostały wyznaczone terminy w dwóch sprawach dotyczących skarżącego, w których działał ten sam pełnomocnik z urzędu – sygn. akt VI SA/Wa 2033/16 oraz VI SA/Wa 2032/16. Sąd na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a. połączył sprawy o ww. sygnaturach w celu ich łącznego i odrębnego rozstrzygnięcia. Wyznaczony z urzędu pełnomocnik zarówno w jednej jak i drugiej sprawie złożył pisma procesowe o tożsamej treści. Reprezentowanie zaś tego samego skarżącego podczas rozpraw wyznaczonych na ten sam dzień, w sprawach, które są rodzajowo takie same, dotyczą identycznego zagadnienia prawnego a analiza faktyczno-prawna podejmowanej w nich materii, jest oparta o te same mechanizmy interpretacyjne może być zaś podstawą do obniżenia wynagrodzenia pełnomocnikowi a nie jego podwyższenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2017 r. sygn. akt I Oz 1614/17). Zgodnie bowiem z art. 250 § 2 p.p.s.a. w uzasadnionych przypadkach, sąd może obniżyć wynagrodzenie, o którym mowa w § 1. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.