VI SA/Wa 2032/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędzia WSA Tomasz Sałek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 lutego 2019 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi S. T. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z [...] lipca 2018 r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec wpisu na listę adwokatów oddala skargę Minister Sprawiedliwości decyzją z "(...)" lipca 2018 r. nr "(...)", na podstawie art. 104 i art. 107 § 1 i § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 z późn. zm., dalej: "K.p.a.") w związku z art. 69a ust. 1 i art. 65 pkt 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2018 r. poz. 1184 z późn. zm., dalej: "P.a."), sprzeciwił się wpisowi S. B. (dalej: "Strona", "Skarżący"), na listę adwokatów Izby Adwokackiej w "(...)", dokonanemu uchwałą Okręgowej Rady Adwokackiej w "(...)"z "(...)" maja 2018 r. W uzasadnieniu decyzji Minister Sprawiedliwości wskazał, że Strona 14 maja 2018 r. złożyła w Okręgowej Radzie Adwokackiej w "(...)"wniosek o wpis na listę adwokatów Izby Adwokackiej w "(...)", załączając wymagane dokumenty. Ww. uchwałą z "(...)" maja 2018 r. Okręgowa Rada Adwokacka w "(...)"wpisała Stronę na listę adwokatów Izby Adwokackiej w "(...)". Pismem z 18 czerwca 2018 r., na podstawie art. 69 ust. 2 w związku z art. 65 pkt 1 P.a., Minister Sprawiedliwości zwrócił akta osobowe Strony, nadesłane wraz z uchwałą o wpisie, celem uzupełnienia materiału dowodowego poprzez załączenie pisemnego oświadczenia wnioskodawcy o postępowaniach karnych i dyscyplinarnych dotyczących jego osoby oraz złożenia informacji z Krajowego Rejestru Karnego w pełnym zakresie. Okręgowa Rada Adwokacka w "(...)"ponownie nadesłała akta osobowe Strony 12 lipca 2018 r., wraz z oświadczeniem wymienionego z 29 czerwca 2018 r., o cofnięciu wniosku o wpis na listę adwokatów. Do akt nie zostało załączone oświadczenie Strony o postępowaniach karnych i dyscyplinarnych ani żądana informacja z Krajowego Rejestru Karnego. Minister Sprawiedliwości wyjaśnił, że z dokumentów złożonych wraz z wnioskiem o wpis na listę adwokatów wynika, że Strona 22 maja 2000 r., ukończyła wyższe studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, uzyskując tytuł magistra prawa. W latach 2015-2017 odbywała w Izbie Adwokackiej w "(...)"aplikację adwokacką, którą ukończyła "(...)" grudnia 2017 roku. W dniach 20-23 marca 2018 r., Strona przystąpiła do egzaminu adwokackiego, który zdała z wynikiem pozytywnym. Jednocześnie Strona korzysta z pełni praw publicznych oraz ma pełną zdolność do czynności prawnych. Z załączonego zaświadczenia z Krajowego Rejestru Karnego z 9 maja 2018 r., wynika również, że Strona nie figuruje w Kartotece Karnej tego rejestru w zakresie obejmującym wyroki skazujące. W ocenie Ministra Sprawiedliwości jednak, Strona nie spełnia przesłanki, o jakiej mowa w art. 65 pkt 1 P.a. Strona nie złożyła bowiem pisemnego oświadczenia o postępowaniach karnych i dyscyplinarnych oraz informacji z Krajowego Rejestru Karnego w pełnym zakresie, mimo takiego żądania, zawartego w piśmie Ministerstwa Sprawiedliwości z 18 czerwca 2018 r., znajdującego umocowanie w art. 69 ust. 2 w związku z art. 65 pkt 1 P.a. Swoim zachowaniem Strona uniemożliwiła ustalenie czy wobec niej toczyły się lub toczą postępowania karne lub dyscyplinarne i w jaki sposób zostały zakończone, w szczególności czy wobec wymienionego nie został wydany wyrok warunkowo umarzający postępowanie karne. Takie zachowanie wskazuje, zdaniem Ministra Sprawiedliwości, na zamiar zatajenia, a przynajmniej przemilczenia faktów i okoliczności istotnych z punktu widzenia oceny spełnienia przesłanki z art. 65 pkt 1 P.a., a tym samym podważa wiarygodność, uczciwość i prawdomówność kandydata na adwokata, który stosownie do wymienionego przepisu, powinien wykazać się nieskazitelnym charakterem i swym dotychczasowym zachowaniem dawać rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu adwokata. W ocenie Ministra Sprawiedliwości, pomimo spełnienia pozostałych przesłanek wymaganych od kandydata na adwokata, Strona swą postawą i zachowaniem wykazała, iż aktualnie nie spełnia przesłanki o jakiej mowa w art. 65 pkt 1 P.a. Oceny tej nie zmienia to, że Strona 29 czerwca 2018 r., cofnęła wniosek o wpis na listę adwokatów. Cofnięcie wniosku nastąpiło bowiem już po wydaniu uchwały o wpisie na listę adwokatów i dlatego nie mogło być podstawą umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 K.p.a., ani też nie spowodowało bezskuteczności tej uchwały, którą organ wpisowy jest związany na podstawie art. 110 § 1 K.p.a. Dlatego też, wobec faktu, że uchwała Okręgowej Rady Adwokackiej w "(...)"z "(...)" maja 2018 r., o wpisie Strony na listę adwokatów pozostaje nadal w obrocie, aktualne są również uprawnienia Ministra Sprawiedliwości do złożenie sprzeciwu od wpisu, wynikające z art. 69a ust. 1 P.a. W skardze z 15 września 2018 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący zaskarżając decyzją Ministra Sprawiedliwości z "(...)" lipca 2018 r. w całości, wniósł o jej uchylenie w całości oraz zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Skarżąca zarzuciła naruszenie: 1) art. 105 § 1 K.p.a., poprzez nieumorzenie postępowania i wydanie decyzji z 24 lipca 2018 r., w której Minister Sprawiedliwości sprzeciwił się wpisowi Skarżącego na listę adwokatów Izby Adwokackiej w "(...)", podczas gdy z powodu cofnięcia wniosku o wpis Skarżącego na listę adwokatów winna być wydana decyzja o umorzeniu postępowania w całości, 2) art. 7, art. 77 § 1 w zw. z art. 80 K.p.a., poprzez dokonanie dowolnej i wybiórczej oceny zgromadzonego materiału dowodowego i uznaniu, że fakt cofnięcia wniosku o wpis na listę adwokatów Izby Adwokackiej w "(...)" "wskazuje na zamiar zatajenia, a przynajmniej przemilczenia faktów i okoliczności istotnych z punktu widzenia oceny spełnienia przesłanki z art. 65 pat 1 P.a.", podczas gdy fakt cofnięcia wniosku o wpis na listę adwokatów był wynikiem pogorszenia się stanu zdrowia Skarżącego, a nieudzielenie odpowiedzi na pismo z 18 czerwca 2018 r., było wynikiem braku jego doręczenia Skarżącemu, jak również wynikało z tego, że Skarżący cofnął wniosek o wpis na listę adwokatów, w związku z czym spodziewał się umorzenia postępowania prowadzonego przez Ministra Sprawiedliwości oraz przez dokonanie dowolnej i wybiórczej oceny materiału dowodowego i niewzięcie pod uwagę faktu, że Skarżący cofnął wniosek o wpis na listę adwokatów z powodu pogorszenia się jego stanu zdrowia, o czym Skarżący pisał w uzasadnieniu cofnięcia, informując, że przeszedł rozległą operację kręgosłupa, 3) art. 54 § 1 pkt 5 K.p.a., poprzez sporządzenie wezwania (pismo z 18 czerwca 2018 r.) niespełniającego wymagań formalnych, to jest brak informacji, w jakim terminie Skarżący ma załączyć do akt postępowania pisemne oświadczenie oraz informację z Krajowego Rejestru Karnego, celem uzupełnienia materiału dowodowego, podczas gdy określenie terminu jest obligatoryjnym wymogiem formalnym wezwania, a brak jego określenia skutkuje prawną bezskutecznością wezwania, 4) art. 69 ust. 2 P.a., w postaci błędu proceduralnego, polegającego na tym, że wniosek o wpis na listę adwokatów, niezawierający wszystkich informacji lub dokumentów (zgodnie z treścią pisma z 18 czerwca 2018 r., miało to miejsce w przedmiotowej sprawie) można zwrócić do Ministra Sprawiedliwości po ich uzupełnieniu, w związku z czym przed takim uzupełnieniem wydanie przez organ skarżonej decyzji było przedwczesne, 5) art. 10 w zw. z art. 81 K.p.a., poprzez pozbawienie Skarżącego czynnego udziału w postępowaniu, to jest wysłaniu pisma organu z 18 czerwca 2018 r., wzywającego do uzupełnienia materiału dowodowego poprzez załączenie do wskazanych akt postępowania administracyjnego pisemnego oświadczenia Skarżącego oraz informacji z KRK, wyłącznie do Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w "(...)"i niedoręczenie tego pisma Skarżącemu, co uniemożliwiło Skarżącemu zadośćuczynienie wymaganiom pisma. Na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2018 r., poz. 1302, dalej: "P.p.s.a."), Skarżący wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów uzupełniających z dokumentów w postaci 1) zwolnień lekarskich Skarżącego od 16 maja 2018 r., do chwili obecnej, 2) orzeczenia o stopniu niepełnosprawności Skarżącego zaliczonego do stopnia niepełnosprawności - umiarkowanego 05-R, 3) karty parkingowej dla osoby niepełnosprawnej, 4) aktualnego zdjęcia RTG kręgosłupa Skarżącego - na okoliczność wyjaśnienia istotnych wątpliwości, to jest faktu, że powodem cofnięcia wniosku o wpis na listę adwokatów było pogorszenie się stanu zdrowia Skarżącego, a nie zarzucany mu przez organ "zamiar zatajenia (...) faktów i okoliczności istotnych z punktu widzenia oceny spełnienia przesłanki z art. 65 pkt 1 P.a.". W uzasadnieniu skargi Skarżący wyjaśnił, że w wyniku wypadku komunikacyjnego na przełomie 2014 i 2015 r. przeszedł bardzo rozległą operację kręgosłupa. Posiada stabilizację międzykręgową na kilku odcinkach (skręcone śrubami kręgi), ma orzeczoną niepełnosprawność w stopniu umiarkowanym przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności z kodem 05-R (narząd ruchu), pozostaje pod stałą opieką lekarską. 16 maja 2018 r., po złożeniu wniosku o wpis na listę adwokatów, pogorszył się stan zdrowia Skarżącego i lekarz prowadzący skierował go na zwolnienie lekarskim, na którym przebywa do chwili obecnej. Z tego powodu Skarżący cofnął wniosek o wpis na listę adwokatów. Takie działanie było spowodowane też tym, że posiadając formalnie status aplikanta adwokackiego, można być zatrudnionym na podstawie umowy o pracę, a dzięki temu być objętym ubezpieczeniem zdrowotnym ZUS. Natomiast po wpisie na listę adwokatów nie można być zatrudnionym na umowę o pracę, a ubezpieczenie zdrowotne posiada się wyłącznie w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Tymczasem Skarżący obawiał się rozwiązać umowę o pracę w trakcie zwolnienia lekarskiego, żeby nie stracić ubezpieczenia zdrowotnego będąc osoba niepełnosprawną. Skarżący dodał, że nie był w stanie udzielić odpowiedzi na pismo organu z 18 czerwca 2018 r., bo nigdy nie zostało mu ono formalnie doręczone. O jego treści dowiedział się ze skarżonej decyzji. Ponadto, Skarżący podniósł, że samo pismo nie określa terminu, w którym takiej odpowiedzi należało udzielić, a zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, wszystkie elementy wezwania mają takie samo znaczenie, a więc brak któregokolwiek z nich lub wskazanie danych w sposób odmienny niż stanowi to art. 54 K.p.a., powoduje uznanie takiego wezwania za wadliwe (szerzej R. Hauser, Wezwania w kodeksie postępowania administracyjnego, s. 332; A. Wróbel, Doręczenia, w: M. Jaśkowska, A. Wróbel, Komentarz, 2009, s. 328). Uzasadnienie takiego stanowiska można znaleźć w art. 88 K.p.a., który określając sankcje za niestawienie się na wezwanie, stanowi, że chodzi o wezwanie prawidłowe. Prawnie skuteczne jest wyłącznie wezwanie prawidłowe, a więc wezwanie spełniające wszystkie wymogi określone w art. 54 K.p.a. (wyr. NSA z 24.4.2009 r., 1 OSK 807/08, Legalis). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w stopniu dającym podstawy do jej uchylenia. Przedmiotem rozstrzygnięcia jest kwestia, czy Minister Sprawiedliwości prawidłowo uznał, że Skarżący, wpisany na listę aplikantów adwokackich uchwałą Okręgowej Rady Adwokackiej w "(...)", nie spełniał przesłanki warunkującej dokonanie tego wpisu, o której mowa w art. 65. pkt 1 P.a. Zgodnie z art. 65 pkt 1 P.a. na listę adwokatów może być wpisany ten, kto jest nieskazitelnego charakteru i swym dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu adwokata. Niespełnienie tego wymogu przez osobę wnioskującą o wpis na listę adwokatów wyklucza zatem możliwość dokonania tego wpisu. Ocena spełnienia tej przesłanki pozostaje w gestii organów samorządu zawodowego adwokackiego jak również Ministra Sprawiedliwości. Z treści art. 68 ust. 1 P.a. wynika, że wpis osoby, która uzyskała pozytywny wynik z egzaminu adwokackiego, na listę adwokatów następuje na jej wniosek, na podstawie uchwały okręgowej rady adwokackiej, właściwej ze względu na miejsce odbycia aplikacji adwokackiej. Na podstawie art. 68 ust. 4 P.a., okręgowa rada adwokacka może odmówić wpisu na listę adwokatów tylko wtedy, gdy wpis narusza przepisy art. 65 pkt 1-3. Okręgowej radzie adwokackiej przysługuje prawo wglądu do akt osobowych i dyscyplinarnych ubiegającego się o wpis. Ponadto w świetle art. 69a ust. 1 P.a., wpis na listę adwokatów uważa się za dokonany, jeżeli Minister Sprawiedliwości nie podpisze sprzeciwu od wpisu w terminie 30 dni od dnia doręczenia uchwały wraz z aktami osobowymi kandydata. Sama przesłanka nieskazitelności charakteru i zachowania dającego rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu adwokata, jest ocenna, a zatem i uznaniowa. Dla stwierdzenia legalności dokonanej oceny, niezbędne jest, aby ocena ta nie miała cech dowolności, lecz mieściła się w granicach uznaniowości. Granice te wyznacza przede wszystkim wynikająca z art. 7 K.p.a. zasada uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu strony, co wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 5 kwietnia 2001 r., sygn. akt II SA 725/00. W powyższym wyroku Naczelny Sąd Administracyjny również wskazał, że: "O nieskazitelności charakteru świadczą takie przymioty osobiste jak: uczciwość w życiu prywatnym i zawodowym, uczynność, pracowitość, poczucie odpowiedzialności za własne słowa i czyny, stanowczość, odwaga cywilna, samokrytycyzm, umiejętność zgodnego współżycia z otoczeniem". Na rękojmię natomiast, w rozumieniu art. 65 P.a., według Naczelnego Sądu Administracyjnego: "składają się dwa elementy: cechy charakteru i dotychczasowe zachowanie osoby pragnącej zostać adwokatem". Dotychczasowe zachowanie, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, oznacza: "zachowanie - postępowanie osoby ubiegającej się o wpis na listę adwokacką - do czasu wpisania na tę listę i to takie zachowanie, postępowanie, odpowiadające ocenom moralnym i etycznym, gwarantuje właściwe wykonywanie zawodu adwokata". Z przytoczonych tez wyroku, jak i z innych orzeczeń wynika, że nieskazitelność charakteru odnosi się do strony etyczno-moralnej danej osoby, natomiast na ocenę rękojmi w rozumieniu art. 65 pkt 1 P.a. rzutują okoliczności, dotychczasowego życia zarówno ze sfery prywatnej jak i zawodowej. Należy więc tę kwestię rozpatrywać co do zasady, bardzo szeroko, uwzględniając postawę zarówno w życiu prywatnym jak i zawodowym w dłuższym okresie czasu. W niniejszej sprawie Minister Sprawiedliwości oparł swój sprzeciw na fakcie, że Skarżący nie złożył pisemnego oświadczenia o dotyczących go postępowaniach karnych i dyscyplinarnych oraz informacji z Krajowego Rejestru Karnego w pełnym zakresie, mimo takiego żądania, zawartego w piśmie Ministerstwa Sprawiedliwości z 18 czerwca 2018 r. Minister Sprawiedliwości, dążył do ustalenia, czy wobec Skarżącego toczyły się lub toczą postępowania karne lub dyscyplinarne i w jaki sposób zostały zakończone, w szczególności czy wobec Skarżącego nie został wydany wyrok warunkowo umarzający postępowanie karne. Skarżący zamiast złożenia takiego oświadczenia, złożył oświadczenie o cofnięciu wniosku o wpis na listę adwokatów. Sąd zgadza się w tym miejscu z organem, że powyższe oświadczenie nie mogło skutkować bezprzedmiotowością postępowania w trybie sprzeciwu, skoro Okręgowa Rada Adwokacka w "(...)"dokonała już wpisu Skarżącego na listę adwokatów Izby Adwokackiej w "(...)", uchwałą z "(...)" maja 2018 r. Dlatego zarzut podniesiony w skardze, naruszenia art. 105 § 1 K.p.a., poprzez nieumorzenie postepowania, należy uznać za niezasadny. Cofnięcie wniosku o wpis na tym etapie postępowania, nie mogło w związku z tym skutkować nie wpisaniem Skarżącego na listę adwokatów. W tej sytuacji, Minister Sprawiedliwości miał prawo zrealizować przysługującą mu kompetencję zgłoszenia sprzeciwu, w tym mógł na podstawie art. 69 ust. 2 P.a., zwrócić uchwałę wraz z aktami osobowymi kandydata do właściwej okręgowej rady adwokackiej w celu uzupełnienia wniosku o wpis o wymagane informacji lub dokumenty pozwalające na ustalenie przez Ministra Sprawiedliwości, czy Skarżący spełnia przesłanki wpisu na listę adwokatów, o których mowa w art. 65 P.a. Dlatego też niezasadny jest również zarzut podniesiony w skardze, dotyczący naruszenia art. 69 ust. 2 P.a. Skarżący natomiast był zobligowany do złożenia żądanego przez Ministra Sprawiedliwości oświadczenia, ponieważ nie składając tego oświadczenia, utrudniał Ministrowi Sprawiedliwości realizację kompetencji nadzorczej wynikającej z art. 69a ust. 1 P.a. To z kolei, podważyło nieskazitelność charakteru Skarżącego, a w konsekwencji i rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu adwokata przez Skarżącego. W ocenie Sądu organ prawidłowo uznał zatem, że Skarżący nie spełnił przesłanki wpisu na listę adwokatów, o której mowa w art. 65 pkt 1 P.a. Nie można zgodzić się z zarzutem Skarżącego, dotyczącym naruszenia art. 10 w zw. z art. 81 K.p.a., poprzez pozbawienie Skarżącego czynnego udziału w postępowaniu, to jest wysłaniu pisma z 18 czerwca 2018 r., wzywającego do uzupełnienia materiału dowodowego poprzez załączenie do wskazanych akt postępowania administracyjnego pisemnego oświadczenia Skarżącego oraz informacji z KRK, wyłącznie do Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w "(...)"i niedoręczenie tego pisma Skarżącemu, skoro organ działał w trybie art. 69 ust. 2 P.a., który wyraźnie obliguje Ministra do zwrotu uchwały wraz z aktami osobowymi kandydata do właściwej okręgowej rady adwokackiej w celu ich uzupełnienia. Ponadto, należy podkreślić, że Okręgowa Rada Adwokacka w "(...)"przesłała 21 czerwca 2018 r. Skarżącemu ww. wezwanie organu na adres mailowy Skarżącego (k. 21 akt administracyjnych), w celu realizacji tego wezwania, co czyni powyższy zarzut Skarżącego niezasadnym. Niezasadny jest także zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 54 § 1 pkt 5 K.p.a., poprzez sporządzenie wezwania z 18 czerwca 2018 r., bez informacji, w jakim terminie Skarżący ma załączyć do akt postępowania pisemne oświadczenie oraz informację z Krajowego Rejestru Karnego, procedura bowiem wpisu Skarżącego na listę adwokatów, a więc również nadzorcza kompetencja Ministra Sprawiedliwości w tym zakresie, powinna mu być doskonale znana, Skarżący zatem powinien wiedzieć, że w przypadku zwrotu uchwały wraz z aktami osobowymi kandydata do właściwej okręgowej rady adwokackiej w celu ich uzupełnienia w trybie art. 69 ust. 2 P.a., Skarżący powinien odpowiedzieć na wezwanie z 18 czerwca 2018 r., bez zbędnej zwłoki. Sąd stwierdza, że w przedmiotowej sprawie Minister Sprawiedliwości nie naruszył również art. 7, art. 77 § 1 w zw. z art. 80 K.p.a., poprzez dokonanie dowolnej i wybiórczej oceny zgromadzonego materiału dowodowego. W ocenie Sądu problemy zdrowotne, które jak wskazuje Skarżący, skłoniły go do cofnięcia wniosku o wpis na listę adwokatów, nie zmieniają faktu, że Skarżący nie zastosował się do wezwania organu utrudniając Ministrowi Sprawiedliwości realizację kompetencji nadzorczej wynikającej z art. 69a ust. 1 P.a., co zostało wcześniej przez Sąd wyjaśnione. Skarżący miał prawo po zakończeniu procedury wpisu na listę adwokatów podjąć czynności w celu skreślenia go z tej listy adwokatów, występując z adwokatury (art. 72 ust. 1 pkt 2 P.a.). Powyższe procedury powinny być znane aplikantowi adwokackiemu, który ukończył aplikację adwokacką oraz zdał egzamin adwokacki. Argumentacja zatem Skarżącego wyjaśniająca powody cofnięcia wniosku o wpis na listę adwokatów oraz niezastosowania się do wezwania organu, nie wpływają na prawidłowość oceny Ministra Sprawiedliwości, co do nie spełnienia przez Skarżącego przesłanki wpisu na listę adwokatów, o której mowa w art. 65 pkt 1 P.a. Dlatego też nie miały istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy wnioskowane przez Skarżącego w trybie art. 106 § 3 P.p.s.a., dowody uzupełniające z dokumentów. Sąd nie stwierdził w niniejszej sprawie naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, ani przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.