VI SA/Wa 2037/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2013 r. sprawy ze skargi W. L. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: 1. zamkniętą rozprawę otworzyć na nowo; 2. zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. W dniu 20 września 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga W. L. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2012 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia na niego kary pieniężnej z tytułu wykonywania przewozu drogowego bez uiszczenia opłaty elektronicznej za przejazd autostradą. W uzasadnieniu skargi podnosił m.in., że wysokość kary jest zbyt wysoka do popełnionego czynu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na rozprawie stwierdził z urzędu, że postanowieniem z dnia 17 maja 2013 r. skład orzekający tut. Sądu w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 201/13 przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: "Czy przepis art. 13k ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 z późn. zm.) jest zgodny z art. 2 Konstytucji RP." Zgodnie z przepisem art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, w tym m.in. postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zdaniem Sądu, ewentualne przyjęcie przez Trybunał Konstytucyjny, że obecnie obowiązujące uregulowanie art. 13k ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych nie jest zgodne z art. 2 Konstytucji RP, stanowić będzie ewentualną podstawę do uchylenia zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego, jako opartej na niekonstytucyjnych przepisach. W tej sytuacji uznać należy, że wskazane postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym będzie miało bezpośredni wpływ na wynik niniejszej sprawy. Należy bowiem zauważyć, że w rozpatrywanej aktualnie sprawie podstawę prawną nałożenia na skarżącego kary pieniężnej stanowi art. 13k ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Koronnym argumentem skargi jest nieadekwatność kary - co do jej wysokości - do stwierdzonego naruszenia prawa, mając na względzie, że nie będąc przedsiębiorcą wykonującym transport przekroczył dopuszczalną masę całkowitą pojazdów o 75 kg. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.