VI SA/Wa 2044/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. M. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [..] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu kosztów leczenia p o s t a n a w i a: ustanowić dla skarżącej W. M. adwokata. Skarżąca W. M. w dniu [...] grudnia 2015 r. złożyła sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia [...] grudnia 2015 r. umorzono postepowanie z wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazano, iż postepowanie jest bezprzedmiotowe, albowiem w świetle art. 239 § 1 pkt 1 lit c. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) skarżąca jest z mocy ustawy zwolniona od kosztów sądowych. Skarżąca w dniu [...] stycznia 2016 r. złożyła kolejny sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z informacji podanych przez skarżąca w formularzu oraz z nadesłanych dokumentów i oświadczeń wynika, iż skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe razem z mężem. Skarżąca pobiera świadczenie rentowe w wysokości 722,50 złotych netto miesięcznie (złączoną kopię decyzji ZUS potwierdzającą powyższe). Mąż skarżącej pobiera świadczenie rentowe w wysokości 1520,25 zł netto miesięcznie (złączoną kopię decyzji ZUS potwierdzającą powyższe). Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie rozpoznając wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy zważył, co następuje: Rozpoznając wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, należy podnieść na wstępie, iż stosownie do treści przepisu art. 239 pkt 1 lit. c p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych. Wobec powyższego, na postawie art. 249a p.p.s.a. postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia [...] grudnia 2015 r. umorzono postepowanie z wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Zatem w niniejszej sprawie rozpoznaniu podlega wyłącznie żądanie skarżącej dotyczące ustanowienia adwokata. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie Sądu (referendarza sądowego) w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004 s. 319). W świetle przedstawionych na wstępie okoliczności, wniosek skarżącej o ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie. Biorąc bowiem pod uwagę z jednej strony miesięczne dochody skarżącej i pozostającego z nią w gospodarstwie domowym męża (2242,75 zł netto), a z drugiej strony niezbędne wydatki ponoszone na bieżące utrzymanie (w tym koszty zakupu leków), stwierdzić należy, że skarżąca nie jest w stanie poczynić oszczędności celem pokrycia wynagrodzenia wybranego profesjonalnego pełnomocnika. Z tej przyczyny konieczne jest przyznanie skarżącej adwokata z urzędu w celu stworzenia możliwości odpowiedniej obrony jej interesów przed Sądem. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.