VI SA/Wa 205/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Bosakirska Sędziowie: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spraw.) Asesor WSA Piotr Borowiecki Protokolant Paweł Muszyński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia Mieszkańców [...] i [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na prowadzenie działalności w przedmiocie odzysku odpadów oddala skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] listopada 2004r. Nr [...] po rozpoznaniu odwołania Stowarzyszenia Mieszkańców [...] i [...] w [...] od decyzji Starosty [...] nr [...] z [...] marca 2004 r. o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Starosty [...] z [...] listopada 2002 r. wydanej w przedmiocie udzielenia W. S.A w W. zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku opadów uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie organu I instancji. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazało art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 105 § 1 k.p.a. Podstawę faktyczną decyzji stanowił wynikający z akt administracyjnych stan faktyczny: Decyzją nr [...] wydaną w dniu [...] listopada 2002 r. Starosta [...] udzielił W. S.A w W. zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie wymienionych w niej rodzajów i ilości odpadów; w pkt II określił warunki prowadzenia działalności – w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. "Budowa Obwodnicy miasta [...]", zaś w pkt III określił termin obowiązywania zezwolenia do dnia [...] grudnia 2003r. Uwzględniając wniosek W. S.A w W. Starosta [...] na mocy art.155 kpa decyzją z dnia [...] lipca 2004r. zmienił pkt. I decyzji z dnia [...].XI.2002r. w zakresie wnioskowanej ilości poszczególnych rodzajów odpadów, pozostawiając bez zmian pozostałe warunki decyzji z dnia [...].XI.2002 r. Stowarzyszenie Mieszkańców [...] i [...] w [...] złożyło do Starosty [...] dwa wnioski: 1. w dniu [...] maja 2003r wniosek oznaczony datą [...] maja 2003r. o zbadanie rodzaju i pochodzenia odpadów używanych przez wykonawcę obwodnicy [...] do budowy nasypów; 2. w dniu [...] maja 2003r. wniosek oznaczony datą [...] maja 2003r. o ponowne rozpatrzenie wniosku W. S.A. w W. w sprawie wydania zezwolenia na odzysk odpadów i uchylenie decyzji z dnia [...] listopada 2002r. w całości. Na skutek pierwszego wniosku Starostwo zwróciło się do Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w [...] o wykonanie czynności kontrolnych w sprawie zbadania jakości odpadów paleniskowych wykorzystywanych przy budowie obwodnicy. Czynności kontrolne wykonane zostały przez: - [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, który pismem z dnia [...] czerwca 2003r. poinformował zainteresowanych o nie stwierdzeniu naruszenia przepisów w zakresie technologii wykonywania nasypu drogowego; - Centralne Laboratorium Ochrony Radiologicznej, które w dniu [...] czerwca 2003r. przesłało do Urzędu Miejskiego w [...] opinię dotyczącą możliwości stosowania mieszaniny popiołowo- żużlowej do budowy obwodnic; - [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, który w dniu [...] czerwca 2003r. wydał zarządzenie pokontrolne, zarządzając od zaraz założenie i prowadzenie ilościowej i jakościowej ewidencji odpadów wykorzystywanych do budowy obwodnicy na kartach ewidencji i przekazania odpadu oraz prowadzenie prac budowlanych zgodnie z warunkami organów opiniujących inwestycję i w posiadanych decyzjach. W uzasadnieniu zarzucił nie okazanie kart ewidencji i przekazania odpadów, których jedynym potwierdzeniem przyjęcia od Elektrociepłowni były kwity wagowe. Kontrola nie wykazała nieprawidłowości w procesie inwestycyjnym, chociaż potwierdziła uciążliwość prowadzonych prac dla okolicznych mieszkańców pod względem zapylenia z uwagi na bliską odległość zabudowy mieszkaniowej od terenu budowy. Na skutek drugiego wniosku z dnia [...] maja 2003r. złożonego do Starosty [...] dnia [...] maja 2003r. o ponowne rozpatrzenie wniosku W. S.A. w W. w sprawie wydania zezwolenia na odzysk odpadów i uchylenie decyzji z dnia [...] listopada 2002r. w całości - Stowarzyszenie Mieszkańców [...] i [...] wskazało, że w dniu [...] kwietnia 2003r. dowiedziało się o istnieniu postanowień z [...].11.2002r.: Burmistrza Miasta [...] i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego Powiatu [...] oraz decyzji Starosty [...] z [...] listopada 2002r. nr [...] w sprawie wydania zezwolenia na odzysk odpadów, o którym nie byli poinformowani jako strona, co uniemożliwiło im odwołanie się - zarzucając temu wykonawcy nie przestrzeganie warunków pozwolenia na budowę. Wniosek o uchylenie decyzji z dnia [...] listopada 2002r. Starosta [...] na podstawie art. 161 § 1 kpa - przesłał do Ministerstwa Środowiska w dniu [...] maja 2003r. do załatwienia zgodnie z kompetencjami. W dniu [...] maja 2003r. Stowarzyszenie złożyło do Starosty pismo oznaczone datą [...] maja 2003r. - jako "uzupełnienie wniosku z dnia [...] maja 2003r. w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego". Ministerstwo Środowiska pismem z dnia [...] czerwca 2003r. powołując się na art. 65 § 1 kpa przekazało wniosek Stowarzyszenia z maja 2003r. o ponowne rozpatrzenie wniosku W. S.A. w W. w sprawie wydania zezwolenia na odzysk odpadów i uchylenie decyzji z dnia [...] listopada 2002r. - do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Pismo Stowarzyszenia oznaczone datą [...] maja 2003r. złożone w dniu [...] maja 2003r. do Starosty jako "uzupełnienie wniosku z dnia [...] maja 2003r. w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego" zostało w ślad za tym wnioskiem przesłane do Ministerstwa w dniu [...] czerwca 2002r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] pismem z dnia [...] czerwca 2003r. poinformowało Stowarzyszenie Mieszkańców [...] i [...], że przedmiotowa decyzja nie narusza prawa i brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności na podstawie art.156 § 1 kpa. W zakresie zarzutów niedopuszczenia Stowarzyszenia do postępowania zakończonego wydaniem w/w decyzji pouczyło o możliwości złożenia wniosku o wznowienie postępowania w trybie art. 145 kpa do organu, który wydał decyzję. Stowarzyszenie Mieszkańców [...] i [...] wnioskiem z dnia [...] lipca, a złożonym dnia [...] lipca 2003r. zwróciło się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] o rozpatrzenie postulatów zawartych w pismach z [...] maja 2003r. i uzupełnieniu wniosku z dnia [...] maja 2003r. w formie decyzji administracyjnej, bo SKO jest "pierwszą i właściwą instancją, co do wznowienia spornego postępowania" zarzucając, że pismo SKO z [...]. VI 2003r. nie spełnia kryteriów decyzji. Podnosiło, że wskazana w piśmie SKO możliwość zwrócenia się w trybie art. 145 kpa o wznowienie postępowania do organu, który wydał decyzję w sprawie nie odniosła skutku, skoro wnioski w tej sprawie z [...] maja i [...] maja 2003r skierowane do Starosty [...] zostały przesłane do Ministerstwa Środowiska. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] listopada 2003r. wydaną w sprawie [...] na podstawie art. 157 § 3 kpa odmówiło wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności zakwestionowanej decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2002r., wskazując na brak przymiotu strony po stronie organizacji społecznej. Ponadto, powołując się na swoje pismo z dnia [...] czerwca 2003r. wskazało, że nie powiadomienie o toczącym się postępowaniu w sprawie stanowiło podstawę do występowania w stosownym czasie z wnioskiem o wznowienie postępowania do organu, który wydał kwestionowaną decyzję. Decyzja doręczona stronie [...] listopada 2003r. z pouczeniem - stała się ostateczna, wobec nie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W dniu [...] listopada 2003r. Stowarzyszenie Mieszkańców [...] i [...] złożyło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wniosek - oznaczony datą [...] listopada 2005r. - o ponowne rozpatrzenie wniosku o wznowienie postępowania, wyraźnie zaznaczając, że nie chodzi o unieważnienie decyzji. Jego zdaniem wniosek o wznowienie postępowania zawarty był w piśmie z [...] maja 2003r., a już wyraźnie w piśmie z dnia [...] maja 2003r. i zarzucił SKO błędne zakwalifikowanie jego wniosków o wznowienie postępowania jako wniosku o unieważnienie decyzji. Postanowieniem z dnia [...] marca 2004r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] przekazało wniosek Stowarzyszenia z [...] listopada 2003r. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Starosty [...] z dnia [...] listopada 2002r. - do rozpoznania Staroście [...] - na podstawie art. 65 § 1 kpa w zw. z art. 148 § 1 kpa. Decyzją z dnia [...] marca 2004r. wydaną w sprawie [...] Starosta [...] odmówił wznowienia postępowania we wskazanej sprawie. W uzasadnieniu stwierdził, iż bezzasadny jest zarzut Stowarzyszenia, że bez własnej winy nie wzięło udziału w postępowaniu zakończonym kwestionowaną decyzją, bowiem ustawa Prawo ochrony Środowiska z dnia 27 kwietnia 2001r. (Dz.U.Nr 62, poz.627) oraz ustawa z dnia 27 kwietnia 2001r. o odpadach (Dz.U.Nr 62,poz.628) nie przewidują udziału społeczeństwa w postępowaniu dotyczącym wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku odpadów. Ponadto stwierdził, że nie ma przesłanek do zastosowania art. 145 § 1 pkt 4 i 5 kpa zwracając jednocześnie uwagę, że czas obowiązywania kwestionowanej decyzji upłynął z dniem [...] grudnia 2003r. W odwołaniu złożonym do SKO Stowarzyszenie Mieszkańców [...] i [...] wnosiło o cofnięcie decyzji Starosty [...] i nakazanie wznowienia postępowania w sprawie. Zarzuciło, że brak jest istotnych proceduralnych przesłanek uniemożliwiających wznowienie postępowania. Podnosiło, że termin określony w art. 148 § 1 i § 2 kpa został dotrzymany, błędnie została zinterpretowana kwestia dopuszczenia strony do postępowania dotyczącego wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku odpadów. Organ nie ustalił, czy postępowanie dotknięte było jedną z wadliwości wyliczonych w art. 145 § 1 kpa. Odwołujący zarzucił naruszenie art. 13 ust.1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. o odpadach skutkujące nieważnością decyzji ( art.145 § 1 pkt 5 kpa) oraz pogwałcenie art. 11 i art.55 § 4 ustawy o odpadach. Wniosło o powołanie biegłego w celu ustalenia szkodliwości powstałego składowiska odpadów niebezpiecznych i określenia jego statusu prawnego pod kątem legalności. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchylając zaskarżoną decyzję umorzyło postępowanie organu I instancji, z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Wskazało, że decyzja Starosty [...] z [...] listopada 2002r. stanowiąca przedmiot wznowienia postępowania, której punkt pierwszy został zmieniony decyzją z [...] lipca 2003 r., wydaną na podstawie art. 155 k.p.a., - wygasła. Termin jej obowiązywania określony na dzień [...] grudnia 2003 r. nie został zmieniony. Skoro decyzja wygasła z uwagi na wyekspirowanie terminu na który została wydana, postępowanie w sprawie wznowienia postępowania stało bezprzedmiotowe. Z drugiej strony nie podzieliło argumentów merytorycznych odwołania powołując się na przepisy kpa oraz na tezę wyroku NSA z dnia 24.III.1998r. w sprawie II SA 122/98 (OSNSA 1999/2 poz.53) wskazującą, że badanie sprawy wznowienia postępowania w zakresie określonym w art. 151 § 1 i 2 kpa byłoby możliwe dopiero po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania, czyli po uznaniu, że nie zachodzi żadna z przyczyn uzasadniających odmowę wznowienia. Decyzja o odmowie wznowienia następuje tylko z trzech przyczyn: w przypadku gdy podanie o wznowienie zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną w rozumieniu art. 28 kpa, po upływie terminu o jakim mowa w art. 148 § 1 i 2 kpa, bądź nie podano żadnej z przyczyn wznowienia. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Stowarzyszenie Mieszkańców [...] i [...] – reprezentowane przez pełnomocnika radcę prawnego - zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów: - art. 12 kpa poprzez prowadzenie postępowania z naruszeniem terminów prawem przewidzianych; - art. 9 kpa poprzez nie informowanie strony o okolicznościach faktycznych i prawnych mających wpływ na ustalenie ich praw i skutkujące poniesieniem przez Skarżącego szkody polegającej na doprowadzeniu do bezprzedmiotowości dalszego postępowania - domagało się: 1. uchylenia zaskarżonej decyzji, 2. uznania odwołania Skarżącego z [...] maja 2003r. " jako wniosku o uchylenie decyzji Starosty [...] z [...].11.2002 roku stwierdzenie nieważności tej decyzji wobec rażącego naruszenia prawa tj. na podstawie art. 156 § 1 ust.2 kpa i skierowania tego wniosku do ponownego rozpoznania". W uzasadnieniu skargi wskazało, że "w dniu [...] maja 2003r. złożył wniosek o zbadanie rodzajów i pochodzenia odpadów" używanych w celu wykorzystania odpadów przy budowie obwodnicy [...], "a następnie wniosek ten podtrzymał pismem z dnia [...] maja 2003r." Nie kwestionując ustalonego przez SKO stanu faktycznego Stowarzyszenie wyraziło przekonanie o wydaniu decyzji z [...].XI.2002r. z naruszeniem prawa. Wskazując cel Stowarzyszenia jakim jest ochrona mieszkańców, powołało się na społeczną działalność członków jego Zarządu nie posiadających stosownej wiedzy prawnej, brak majątku pozwalającego na korzystanie z odpłatnych usług i intencji wyraźnie wskazanej we wniosku z dnia [...] maja 2003r. i następnych pismach podważenia decyzji Starosty [...] z uwagi na podjęcie jej z rażącym naruszeniem: prawa Stowarzyszenia jako strony i ustawy o odpadach. Zarzuciło, że rozpatrzenie tego wniosku z przyczyn leżących po stronie organów administracji trwało ponad półtora roku, natomiast pod wpływem argumentacji uzasadnienia decyzji SKO w sprawie [...] z dnia [...] listopada 2003r. kwestionującej prawa Stowarzyszenia jako strony, złożyło ono [...] listopada 2004r. wniosek o wznowienie postępowania. Stało się tak wskutek braku informacji organów administracji o istocie każdego z tych środków prawa i ich skutkach. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wnosiło o jej oddalenie. Wskazało, że nie zawiera ona w istocie żadnych zarzutów w stosunku do zaskarżonej decyzji, a do żądania objętego w pkt 2 skargi trudno się odnieść, bo nie jest ono jasne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. (Dz.U.02.153.1269) Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz art. 3 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U.02.153.1270) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, a nie zaś według kryteriów słusznościowych. W niniejszej sprawie rzeczą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie było skontrolowanie, czy zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2004r. Nr [...] odpowiada prawu, tj. czy zarzuty skarżącego naruszenia przepisów prawa procesowego są uzasadnione, a jeśli tak, to czy mają one istotny wpływ na wynik sprawy. Wprawdzie skarżące Stowarzyszenie wskazało jakie według niego przepisy prawa procesowego naruszała zaskarżona decyzja, jednakże Sąd miał na względzie zasadę wynikającą z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (p.p.s.a.), stanowiącą, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając na uwadze powyższe, zważyć należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2004r. prawa nie narusza. Wskazać należy, że w uzasadnieniu skargi strona powołuje się wyłącznie na zasady słuszności, bowiem zarzuty naruszenia prawa kieruje wyłącznie pod adresem ostatecznej decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2002r., która wobec wygaśnięcia z dniem [...] grudnia 2003r. nie pozostaje już w obrocie prawnym. Sąd podziela pogląd Samorządowego Kolegium Odwoławczego, iż brak przedmiotu sporu w dacie rozpatrywania skargi o wznowienie postępowania przez Starostę [...] w dniu [...] marca 2004r. uzasadniał wydanie rozstrzygnięcia, w którym zaskarżoną decyzję uchylił i umorzył postępowanie organu I instancji. Ze skargi nie wynika, by strona kwestionowała bezprzedmiotowość postępowania w sprawie. Wskazać należy, przywołując utrwalone stanowisko NSA zawarte w wyroku z dnia 2003.04.24 w sprawie sygn. akt III SA 2225/01 "przesłanka bezprzedmiotowości występuje, gdy brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy w ogóle bądź nie było podstaw do jej rozpoznania w drodze postępowania administracyjnego. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego, skutkującego tym, iż nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Jest to orzeczenie formalne, kończące postępowanie bez jego merytorycznego rozstrzygnięcia. (...)Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego to brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu" ( Biul.Skarb. 2003/6/25). Z powyższych względów podnoszony przez skarżące Stowarzyszenie zarzut przewlekłości postępowania i naruszenia art. 12 kpa, któremu częściowo nie można odmówić słuszności – nie ma istotnego wpływu na wynik sprawy. Nie ma bowiem żadnej wątpliwości, że przedmiot zabiegów o prowadzenie postępowania o wznowienie - decyzja z dnia [...] listopada 2002r. - nie pozostaje już w obrocie prawnym ze względu na upływ określonego w niej czasu obowiązywania. Sąd nie podzielił zarzutów skarżącego odnośnie naruszenia art. 9 kpa, bowiem organy związane treścią wniosku Stowarzyszenia oznaczonego datą [...] maja 2003r. przekazywały sprawę według właściwości do czego były zobowiązane. Gdy SKO właściwe do rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności (bo za taki został uznany wniosek z [...].05.2003r. "o ponowne rozpatrzenie (...) i uchylenie decyzji z [...].XI.2002r."), otrzymało tą samą drogą pismo z dnia [...].V.2003r. złożone przez Stowarzyszenie trzy tygodnie później - [...] maja 2003r., które z jednej strony nazwane było uzupełnieniem wniosku z [...].05.2003r., z drugiej strony wskazywało, że wniosek z [...].05.2003r jest w sprawie wznowienia postępowania. W świetle takiego "uzupełnienia wniosku", którego treść objętą nowym żądaniem przewidywały przepisy kpa, SKO początkowo nie rozpatrywało decyzją wniosku o stwierdzenie nieważności, lecz wystosowało w dniu [...] czerwca 2003r. pismo szczegółowo informujące Stowarzyszenie z jednej strony o braku przesłanek do stwierdzenia nieważności, a z drugiej strony pouczyło o możliwości zwrócenia się do organu, który wydał decyzję w instancji o wznowienie postępowania. Podnieść należy, że Stowarzyszenie nie zgadzając się z tym pouczeniem w piśmie złożonym [...] lipca 2003r. domagało się rozpatrzenia "jego postulatów" z pism z [...].05 i [...].05.2003r. i wydania decyzji, wyrażając zdecydowany pogląd, że SKO jest pierwszą i właściwą instancją do wznowienia postępowania. I tu, dopiero [...] listopada 2003r. SKO wydało decyzję w sprawie przekazanej mu według właściwości – odmawiając wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty z [...].XI.2002r. Decyzja uzasadniona i z pouczeniem o środkach zaskarżenia została doręczona Stowarzyszeniu [...] listopada 2003r. Wskazać należy, że Stowarzyszenie, którego jednym z celów statutowych jest m.in. pomoc prawna i porady prawne dla mieszkańców, nie tylko że pouczone nie zaskarżyło tej decyzji, ale wyraźnie, wytłuszczonym drukiem, dodając, że nie jest to unieważnienie decyzji – złożyło do SKO w dniu [...] listopada 2003r. wniosek o wznowienie postępowania. Wniosek ten przekazany według właściwości zainicjował postępowanie będące przedmiotem zaskarżenia. W świetle takiego działania Stowarzyszenia chybiony jest jego zarzut o braku informacji ze strony organów jak i nie znajduje podstaw prawnych żądanie objęte pkt 2 skargi, które zmierza do ominięcia skutków ostateczności decyzji SKO z dnia [...] listopada 2003r. Podkreślić należy, że tak sformułowane żądanie – tym razem objęte skargą autorstwa profesjonalnego pełnomocnika - także jest nieprecyzyjne, niezrozumiałe, bez wskazania podstawy prawnej umożliwiającej sądowi takie rozstrzygnięcie: "uznania odwołania skarżącego z [...].05.2003r. jako wniosku o uchylenie decyzji Starosty [...] z [...].11.2002 roku stwierdzenie nieważności tej decyzji wobec rażącego naruszenia prawa tj. na podstawie art. 156 § 1 ust.2 kpa i skierowania tego wniosku do ponownego rozpoznania". Sprecyzowany na rozprawie przez pełnomocnika jako uchylenie zaskarżonej decyzji SKO i poprzedzającej ją decyzji Starosty i potraktowanie wniosku o wznowienie jako wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] listopada 2002r. i zmieniającej ją decyzji z dnia [...] marca 2003r." Bezzasadność także tego sprecyzowanego wniosku polega na tym, że skarżącemu umknął fakt, że wniosek tej treści był przedmiotem rozpoznania SKO i wydania w I instancji decyzji z dnia [...] listopada 2003r., która stała się ostateczna. Mając na względzie powyższe, należało oddalić skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.