VI SA/Wa 2054/13

PostanowienieWSA w Warszawie2014-05-13

Skład orzekający: Ewa Frąckiewicz, Piotr Borowiecki, Pamela Kuraś – Dębecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowoadministracyjne powinno zostać umorzone jako bezprzedmiotowe, jeśli skarżąca cofnęła wniosek o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki, co skutkowało umorzeniem postępowania przez organ administracji?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe, gdy w toku postępowania wystąpią zdarzenia powodujące, że dalsze jego prowadzenie nie jest uzasadnione, a przedmiot zaskarżenia przestaje istnieć. W niniejszej sprawie cofnięcie przez skarżącą wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki, a następnie umorzenie postępowania przez organ administracji, spowodowało bezprzedmiotowość postępowania sądowego.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego utrzymujące w mocy postanowienie o zawieszeniu postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki. W trakcie postępowania sądowego organ administracji poinformował, że skarżąca cofnęła wniosek o zezwolenie, a następnie organ umorzył postępowanie w tej sprawie. Organ uznał, że postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.) Sędzia WSA Pamela Kuraś – Dębecka Protokolant st. ref. Paulina Stylińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2014 r. sprawy ze skargi Z. F. na postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie W dniu [...] lipca 2013 r. Z. F. (dalej także: "skarżąca") - działając za pośrednictwem organu odwoławczego - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] maja 2013 r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...], na podstawie którego organ ten - powołując się na przepis art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. - zawiesił postępowanie w sprawie udzielenia skarżącej zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie [...], położonej w [...] przy ul. [...]. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 7 stycznia 2014 r. pełnomocnik Głównego Inspektora Farmaceutycznego poinformował Sąd, iż skarżąca w piśmie z dnia [...] czerwca 2013 r. skierowanym do [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] złożyła oświadczenie o cofnięciu swojego wniosku o udzielenie skarżącej zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie [...], położonej w [...] przy [...], wskazując, że od dnia [...] czerwca 2013 r. nie posiada już tytułu prawnego do lokalu. Ponadto pełnomocnik organu przedłożył do akt sprawy kserokopię zarówno wspomnianego pisma skarżącej z dnia [...] czerwca 2013 r., jak również kserokopię postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] o podjęciu zawieszonego z urzędu postępowania w sprawie udzielenia skarżącej zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie [...], położonej w [...] przy ul. [...] oraz kserokopię decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...], na podstawie której organ ten - powołując się na przepis art. 105 § 1 k.p.a. - umorzył w/w postępowanie w sprawie udzielenia skarżącej zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Jednocześnie pełnomocnik organu podniósł na rozprawie, że w/w decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...], umarzająca postępowanie w sprawie udzielenia skarżącej zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, stała się ostateczna z uwagi na niezłożenie przez stronę skarżącą odwołania. Mając powyższe na względzie, pełnomocnik organu uznał, że niniejsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Następnie przy piśmie procesowym z dnia [...] stycznia 2014 r. Główny Inspektor Farmaceutyczny, wykonując zarządzenie Sądu, przedłożył potwierdzone za zgodność z oryginałem kopie w/w dokumentów, a więc: pisma skarżącej z dnia [...] czerwca 2013 r. zawierającego oświadczenie o cofnięciu wniosku o udzielenie skarżącej zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, a także postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] o podjęciu zawieszonego z urzędu postępowania w sprawie udzielenia skarżącej zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej oraz decyzji tego organu z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] umarzającej postępowanie w sprawie udzielenia skarżącej zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Umorzenie postępowania polega na przerwaniu i zakończeniu postępowania z uwagi na wystąpienie zdarzeń, które uniemożliwiają rozstrzygnięcie o istocie sprawy stanowiącej przesłankę wniesienia środka zaskarżenia. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, w postępowaniu przed sądem bezprzedmiotowość zachodzi wówczas, gdy w toku postępowania wystąpią zdarzenia, które powodują, że dalsze jego prowadzenie nie jest uzasadnione. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego zachodzi m.in. wtedy, kiedy w toku danego postępowania a przed wydaniem wyroku przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia, a więc, gdy zaskarżona decyzja lub postanowienie zostaje pozbawiona bytu prawnego. W ocenie Sądu, taka właśnie sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie. Jak wynika bowiem z akt sprawy, skarżąca Z. F. w piśmie z dnia [...] czerwca 2013 r. skierowanym do [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] złożyła oświadczenie o cofnięciu swojego wniosku z dnia [...] listopada 2012 r. o udzielenie stronie skarżącej zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie [...], położonej w [...] przy [...], wskazując, że od dnia [...] czerwca 2013 r. nie posiada już tytułu prawnego do lokalu. W następstwie złożonego przez skarżącą oświadczenia o cofnięciu wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej [...] Wojewódzki Inspektora Farmaceutycznego w [...] wydał w dniu [...] lipca 2013 r. postanowienie nr [...], na mocy którego podjął zawieszone z urzędu postępowanie w sprawie udzielenia skarżącej zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie [...], położonej w [...] przy ul. [...]. Należy przyjąć, że w konsekwencji powyższego postanowienia z dnia [...] lipca 2013 r., na mocy którego organ podjął zawieszone postępowanie, ustał byt prawny zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] maja 2013 r., nr [...], utrzymującego w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. zawieszające ex officio postępowanie w sprawie udzielenia skarżącej zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie [...], położonej w [...] przy ul. [...]. Co więcej, należy zauważyć, że z uwagi na złożenie przez skarżącą skutecznego oświadczenia o cofnięciu wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki, [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w [...] w dniu [...] lipca 2013 r. wydał decyzję nr [...], na podstawie której - powołując się na przepis art. 105 § 1 k.p.a. - umorzył wspomniane postępowanie w sprawie udzielenia skarżącej zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Mając na względzie powyższe, postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie należało umorzyć jako bezprzedmiotowe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Jednocześnie należy zauważyć, że przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują orzeczenia o kosztach w postanowieniu o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zwrot kosztów przysługuje stronie skarżącej od organu jedynie w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 cyt. ustawy, a także w razie wystąpienia podstaw z art. 200 p.p.s.a. Z kolei podstawę zwrotu uiszczonego wpisu od skargi reguluje przepis art. 232 § 1 pkt 1 i pkt 2 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, niniejsze postanowienie Sądu nie może zawierać rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów, albowiem obowiązujące przepisy uniemożliwiają w rozpatrywanej sprawie zarówno zasądzenie kosztów od organu na rzecz skarżącej, jak i zwrotu uiszczonego przez stronę wpisu sądowego od skargi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło