VI SA/Wa 2057/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant st. sekr. sąd. Paulina Paczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 marca 2012 r. sprawy ze skargi S. w M. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę Decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej Prezes NFZ, organ) działając na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm.) – dalej ustawa o świadczeniach oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania S. w M. (strona skarżąca) od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...], nieuwzględniającej odwołania wniesionego przez stronę skarżącą od rozstrzygnięcia postępowania nr [...], prowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne, w zakresie: świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego na obszarze [...] z wykonywaniem zadań dyspozytora medycznego w lokalizacji [...], utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną. Stan sprawy przedstawiał się następująco. [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia w dniu [...] kwietnia 2011 r. ogłosił postępowanie prowadzone w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne, w zakresie: świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego na obszarze [...], z wykonywaniem zadań dyspozytora medycznego w lokalizacji [...], na okres obowiązywania umowy od dnia [...] Świadczeniodawcy, którzy chcieli wziąć udział w postępowaniu winni byli składać swoje oferty do dnia [...] kwietnia 2011 r. Do powyższego postępowania zostały złożone 2 oferty: - oferta S. w M., - oferta [...] będącego jednostką organizacyjną F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (zwanego dalej uczestnikiem). W dniu [...] kwietnia 2011 r. w siedzibie [...] Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia w [...] nastąpiło otwarcie złożonych ofert. Komisja konkursowa w części jawnej postępowania dokonała weryfikacji ofert pod względem spełnienia przez oferentów warunków formalnych. W dniu [...] maja 2011 r. zespół kontrolujący, powołany przez komisję konkursową przeprowadził kontrolę u obu oferentów. Kontrola u uczestnika postępowania wykazała posiadanie przez ten podmiot odpowiednich środków transportu wyposażonych w wymagany sprzęt oraz ustaliła, iż dane zawarte w formularzu ofertowym są zgodne ze stanem rzeczywistym zastanym podczas kontroli. Kontrola przeprowadzona u strony skarżącej wykazała występowanie niezgodności danych zawartych w ofercie ze stanem rzeczywistym zastanym przez komisję kontrolną podczas kontroli. Pismem z dnia [...] maja 2011 r. komisja konkursowa prowadząca postępowanie zawiadomiła stronę skarżącą o odrzuceniu oferty tego świadczeniodawcy, z powodu nieprawdziwych informacji zawartych w ofercie. W uzasadnieniu wskazano na następujące przyczyny odrzucenia: - w formularzu ofertowym oferent oświadczył, że na dzień złożenia oferty posiada system wspomagania dowodzenia obejmujący wszystkie zespoły ratownictwa medycznego. Zespół kontrolny w wyniku przeprowadzonej kontroli nie potwierdził działania systemu wspomagania dowodzenia obejmującego wszystkie zespoły ratownictwa medycznego, - w formularzu ofertowym oferent wskazał jako miejsce wyczekiwania dla podstawowego zespołu ratownictwa medycznego w [...]. W wyniku przeprowadzonej kontroli, zespół kontrolny ustalił, iż rzeczywistym miejscem wyczekiwania dla podstawowego zespołu ratownictwa medycznego w [...] była ul. [...], co zostało potwierdzone przez oferenta w protokole kontroli, - niespełnanie wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa NFZ na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach, w odniesieniu do osób, o których mowa w art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym, zgodnie z Zarządzeniem nr 12/2011/DSM Prezesa NFZ z dnia 14 marca 2011 r. Pismem z dnia [...] maja 2011 r. strona skarżąca złożyła protest dotyczący odrzucenia w całości jej oferty, który w dniu [...] maja 2011 r. oddalono, uznając za niezasadny. Na podstawie formularzy ofertowych złożonych do postępowania nr [...] wygenerowano "Ranking otwarcia", który szeregował oferentów według malejącej łącznej liczby punktów oceny. Zgodnie z powyższym, oferta uczestnika postępowania uzyskała łącznie 155 pkt, w tym za kryterium ciągłość 90 pkt (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 45 pkt, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 45 pkt), jakość 57,5 pkt (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 17 pkt, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 40,5 pkt), natomiast za kryterium ceny 7,5 pkt (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 2,5 pkt). W dniu [...] maja 2011 r. nastąpiło rozstrzygnięcie postępowania i dokonano wyboru oferty złożonej przez uczestnika postępowania. Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r., strona skarżąca złożyła do [...] Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia odwołanie, wskazujac następujące naruszenia: - art. 134 ust. 1 i 2 oraz art. 149 ustawy o świadczeniach przez prowadzenie postępowania w sposób niezapewniający oferentowi gwarancji równego traktowania, a w szczególności formułowania zarzutów bez podania podstaw faktycznych i prawnych jak również tłumaczenie wątpliwości przy założeniu złej woli oferenta; - art. 148 ustawy o świadczeniach poprzez niedokonanie oceny oferty, która w świetle przepisów prawa jest kompletna, gotowa i możliwa do oceny; - art. 153 ust. 3 zdanie 2 ustawy o świadczeniach poprzez brak pełnego uzasadnienia nieuwzględnienia umotywowanego protestu oferenta; - art. 153 ust. 6 ustawy o świadczeniach przez brak czynności związanych z powtórzeniem zaskarżonej protestem czynności oraz niedopuszczenie oferty strony skarżącej do dalszej części postępowania mimo nieważności oddalenia protestu, a więc sytuacji prawnej jego uwzględnienia; - § 5 ust. 1 zdanie 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w zw. z art. 139 ust. 5 ustawy o świadczeniach poprzez spowodowanie rozpatrzenia protestu strony skarżącej w składzie parzystej liczby członków komisji konkursowej tj. w składzie pozaustawowym, a tym samym podjęcia nieważnej czynności prawnej, nie skutkującej i nie mogącej skutkować oddalenia protestu i odsunięcia oferenta od dalszego postępowania. Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia poinformował stronę skarżącą o możliwości zapoznania się z aktami postępowania. Z przysługującego jej prawa strona skarżąca skorzystała poprzez ustosunkowanie się do okoliczności sprawy w piśmie z dnia [...] czerwca 2011 r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w dniu [...] czerwca 2011 r. wydał decyzję nr [...], którą w oparciu o art. 154 ust. 3 ustawy o świadczeniach, oddalił w całości odwołanie strony skarżącej. Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. strona skarżąca złożyła odwołanie od powyższej decyzji, podnosząc zarzuty, iż: - decyzja z dnia [...] czerwca 2011 r. zawierała brak oznaczenia organu, który ją wydał, a w jej treści zasugerowano, że zostało wydane postanowienie, a nie decyzja oraz wskazano, iż decyzja nie została skierowana do strony skarżącej, a jedynie do jej przedstawiciela; - protest strony skarżącej rozpatrywała komisja o parzystej liczbie członków, a powinna o nieparzystej liczbie; - odrzucenie oferty strony skarżącej, mimo nieprecyzyjnego podania zarzutów odrzucenia; - uznanie przez komisję konkursową prowadzącą postępowanie, omyłkowo wpisanego adresu miejsca wyczekiwania jako nieprawdziwej informacji; - naruszenie art. 7, art. 8, art. 10 i art. 77 kpa poprzez odmowę zapoznania się z ofertą drugiego oferenta. Po rozpatrzeniu odwołania, wspomnianą na wstępie decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. Prezes NFZ utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu zważył, iż oferenci przystępujący do postępowania w sprawie zawarcia umów, prowadzonego w trybie konkursu ofert, oprócz wymagań wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, powinni spełniać wymagania określone przez Prezesa NFZ w zarządzeniu Nr 49/2010/DSOZ z dnia 31 sierpnia 2010 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz w zarządzeniu Nr 12/2011/DSM z dnia 14 marca 2011 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne, natomiast ocena ofert następowała w oparciu o zarządzenie Nr 73/2009/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 13 listopada 2009 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Analizując zebrany i oceniony powtórnie materiał dowodowy organ odwoławczy za bezzasadne uznał twierdzenia strony skarżącej, dotyczące nieprecyzyjnego podania powodów odrzucenia jej oferty przez komisję konkursową, bowiem podczas prowadzonej kontroli u strony skarżącej (protokół kontroli z dnia [...] maja 2011 r.) komisja kontrolna ustaliła, że pod adresem wskazanym w formularzu ofertowym w [...] nie znajdowało się miejsce stacjonowania zespołu ratownictwa medycznego podstawowego. Brak miejsca stacjonowania pod wskazanym adresem został również potwierdzony w notatce służbowej z dnia [...] maja 2011 r. z przeprowadzonej u tego oferenta kontroli. Nadto w piśmie z dnia [...] maja 2011 r. wyjaśniono powody odrzucenia tej oferty. W związku z powyższym, Prezes NFZ uznał, że miejsce stacjonowania wskazane w ofercie strony skarżącej było inne niż ustalone przez komisję kontrolną - w ofercie wskazano miejsce stacjonowania podstawowego zespołu ratownictwa medycznego pod adresem: [...], natomiast komisja kontrolna ustaliła miejsce stacjonowania pod adresem: w [...]. Zatem, wbrew stanowisku strony skarżącej, organ odwoławczy nie uznał za oczywistą omyłkę błędnego wskazania adresu miejsca stacjonowania, bowiem po upływie terminu składania ofert oferent jest związany ofertą do czasu rozstrzygnięcia postępowania. Strona skarżąca, w chwili składania swojej oferty do postępowania nr [...] wskazała w tej ofercie właściwe informacje oraz dołączyła stosowną wymaganą dokumentację. Prezes NFZ nawiązując do powyższego, nie zgodził się z argumentacją strony skarżącej, iż błędne podanie informacji dotyczących miejsca stacjonowania powinno powodować, że oferent będzie miał możliwość podania nowych danych w tym zakresie. Błędne podanie informacji organ odwoławczy określił jako niedbalstwo. Organ odwoławczy wyjaśnił w dalszej części uzasadnienia, iż analiza dokumentacji dotyczącej niniejszego postępowania wykazała, że ze złożonej oferty strony skarżącej wynikało, iż od dnia [...] kwietnia 2011 r. strona skarżąca posiada system wspomagania dowodzenia, obejmujący wszystkie zespoły ratownictwa medycznego. Tego faktu nie potwierdziła przeprowadzona kontrola oraz dokumentacja dołączona do postępowania, zawierająca na ofercie firmy [...] Sp. z o.o. nr [...]z dnia [...] kwietnia 2011 r., adnotację, iż rozbudowa systemu wspomagania dowodzenia, dostarczenie stosownych urządzeń oraz ich zamontowanie nastąpi z końcem maja 2011 r. Ponadto, w ofercie strony skarżącej wykazano 18 osób posiadających uprawnienia do kierowania pojazdem uprzywilejowanym. Strona skarżąca nie przedstawiła aktualnych dokumentów uprawniających do kierowania pojazdem uprzywilejowanym w przypadku 11 osób. Wykazano również łączny średniotygodniowy czas pracy 18 osób posiadających uprawnienia do kierowania pojazdem uprzywilejowanym dla dwóch podstawowych zespołów ratownictwa medycznego oraz jednego specjalistycznego w wymiarze 682 godziny i 30 minut. Aby w należyty sposób zabezpieczyć udzielanie świadczeń przez te zespoły, na obszarze [...] z wykonywaniem zadań dyspozytora medycznego w lokalizacji [...], należało wykazać personel posiadający uprawnienia do kierowania pojazdem uprzywilejowanym, którego łączny średniotygodniowy czas pracy będzie wynosił 504 godzin. Tymczasem, łączny średniotygodniowy czas pracy tych 7 osób, które przedstawiły aktualne dokumenty uprawniające je do kierowania pojazdem uprzywilejowanym, wykazanych w ofercie strony skarżącej, wyniesie zaledwie 265 godzin 25 minut. Oznaczało to, w ocenie Prezesa NFZ, iż czas pracy 7 osób był za krótki, aby zapewniony był przez tego oferenta jeden z podstawowych warunków wymaganych, tj. tygodniowa dobowa gotowość dwóch podstawowych zespołów ratownictwa medycznego oraz jednego specjalistycznego zespołu ratownictwa medycznego (504 godziny). W związku z powyższym, komisja konkursowa postąpiła słusznie odrzucając ofertę strony skarżącej, ponieważ nie spełniała ona warunków określonych w przepisach prawa, a dotyczących wymaganego personelu, który zabezpieczyłby całodobowe udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne na obszarze [...] z wykonywaniem zadań dyspozytora medycznego w lokalizacji [...]. Odnosząc się do zarzutu nieudostępnienia całej dokumentacji dotyczącej postępowania konkursowego, organ odwoławczy zważył, że stronie skarżącej zapewniono wgląd do dokumentacji postępowania oraz do złożonej przez nią oferty, jednocześnie odmawiając wglądu do oferty złożonej przez konkurencyjnego świadczeniodawcę, ponieważ zgodnie z art. 11 ust 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503, z późn. zm.) czynem nieuczciwej konkurencji jest przekazanie, ujawnienie lub wykorzystanie cudzych informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa albo ich nabycie od osoby nieuprawnionej, jeżeli zagraża lub narusza to interes przedsiębiorcy. Jednocześnie, przywołując art. 551 k.c. Prezes NFZ podniósł, iż uczestnik postępowania jest przedsiębiorcą, a jego oferta zawierała informacje o przedsiębiorstwie oraz o osobach u niego zatrudnionych, których ujawnienie przez Narodowy Fundusz Zdrowia stronie skarżącej uznano by za czynność wypełniającą znamiona czynu nieuczciwej konkurencji, ponieważ wskazane dane o przedsiębiorstwie mają charakter informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa. In fine organ odwoławczy podniósł także, iż niezasadny był zarzut, że protest strony skarżącej rozpatrywała komisja o parzystej liczbie członków, bowiem skład rzeczonej komisji był pięcioosobowy, a komisja mogła rozpatrzyć protest w składzie stanowiącym co najmniej 2/3 jej składu, co też miało miejsce w sprawie, gdyż komisja składająca się z pięciu osób, rozpatrzyła protest w składzie 4 osób, czyli w składzie większym niż 2/3 składu komisji. Podobne stanowisko zostało zaprezentowane w odniesieniu do zarzutów dotyczących braku oznaczenia organu, który ją wydał, sugestii, odnośnie wydania postanowienia a nie decyzji oraz skierowania jej do przedstawiciela strony skarżącej. Pismem z dnia [...] września 2011 r. S. w M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie decyzji Prezesa NFZ z dnia [...] sierpnia 2011 r. oraz nakazanie mu w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy przywrócenie jego oferty do oceny, zarzucił naruszenie: - art. 138 § 1 pkt 1 kpa przez rozstrzygnięcie o utrzymaniu w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej, mimo wykazanych jej wad, podniesionych w odwołaniu z dnia [...] czerwca 2011 r., a uzasadniających zastosowanie art. 138 § 1 pkt 2 kpa oraz uwzględnienie wniosków odwołania w całości; - art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 140 kpa przez niewłaściwe sporządzenie uzasadnienia, w tym w szczególności nieodniesienie się merytoryczne do zarzutów odwołania co miało wpływ na treść rozstrzygnięcia w wyniku pominięcia istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktycznych i prawnych dotyczących wadliwości i nieważności prowadzonego postępowania i wydawanych w jego trakcie rozstrzygnięć. W uzasadnieniu, strona skarżąca wskazując na naruszenia proceduralne podniosła, iż Prezes NFZ rozpatrując odwołanie od decyzji pierwszoinstancyjnej, nie uwzględnił istotnej dla sprawy okoliczności faktycznej i prawnej, a jednocześnie naruszył obowiązek uwzględniania z urzędu w postępowaniu okoliczności mającej dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie. Ponadto, postępowanie rozstrzygane przez komisję konkursową toczyło się z udziałem komisji w składzie czteroosobowym. Ze znanych stronie skarżącej dokumentów postępowania konkursowego wynikało, iż komisja konkursowa ze składem pięcioosobowym była jedynie deklaracją. Konkurs przeprowadziła komisja czteroosobowa tj. w składzie parzystym, zatem w ocenie strony skarżącej, całe postępowanie zostało przeprowadzone w składzie czteroosobowej komisji, co było sprzeczne z prawem. W dalszej części strona skarżąca kontestowała przyczyny odrzucenia jej oferty przez komisję konkursową, przedstawiając swoje stanowisko odnośnie wskazanych podstaw odrzucenia. W odpowiedzi na skargę, Prezes NFZ wniósł o jej oddalenie, zajmując stanowisko szeroko przedstawione w decyzji z dnia [...] sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, analizowana pod tym kątem skarga S. w M., nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zarówno zaskarżona decyzja Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, jak i poprzedzająca ją decyzja Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia [...] czerwca 2011 r. – nie naruszają przepisów prawa. Należy - zdaniem Sądu - uznać, iż wydając sporne decyzje, organy obu instancji nie naruszyły zarówno przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, w tym przede wszystkim art. 149 ust. 1 pkt 7 cyt. ustawy, czy też art. 134 ust. 1 i art. 148 tej ustawy, ale także unormowań zawartych w określonych przez Prezesa NFZ przepisach zarządzeń regulujących postępowanie, tj. zarządzeniu Nr 49/2010/DSOZ z dnia 31 sierpnia 2010 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (z późn. zm.), zarządzeniu Nr 12/2011/DSM z dnia 14 marca 2011 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne. Rozstrzygając w niniejszej sprawie, organy obu instancji prawidłowo przyjęły również, iż ocena ofert, dokonana przez komisję konkursową, nastąpiła w oparciu o wytyczne zawarte w zarządzeniu Nr 73/2009/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 13 listopada 2009 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. W ocenie Sądu, organy nie dopuściły się ponadto naruszenia norm postępowania administracyjnego, w tym przepisów art. 7 kpa w zw. z art. 77 § 1 kpa oraz art. 107 § 3 kpa, w stopniu mogącym mieć jakikolwiek istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy. Sąd uznał, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwolił Prezesowi NFZ na jednoznaczne stwierdzenie, iż w spornym postępowaniu konkursowym nie doszło do naruszenia interesu prawnego strony skarżącej. W myśl przepisów ustawy o świadczeniach, warunkiem wniesienia przez świadczeniodawcę – w niniejszej sprawie S. w M. - środka odwoławczego i skargi, jest faktyczne naruszenie przez Narodowy Fundusz Zdrowia, określonych przepisami powszechnie obowiązującymi lub przepisami wydanymi na ich podstawie przez Prezesa NFZ, zasad postępowania w rozumieniu zarówno materialnoprawnym, jak i proceduralnym. Takie naruszenie zasad postępowania musi naruszać interes prawny świadczeniodawcy, którego istotą jest związek z konkretną normą prawa materialnego, z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje. W niniejszej sprawie strona skarżąca, jako oferent, nie została sklasyfikowana w rankingu końcowym sporządzonym przez komisję konkursową, ponieważ jej oferta została odrzucona przed dniem sporządzenia rankingu końcowego. Przyczyną odrzucenia oferty strony skarżącej było niespełnienie, w ofercie złożonej przez stronę, warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków ustanowionych przez Prezesa NFZ na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach. Jak stanowi przepis art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach, odrzuca się ofertę, jeżeli oferent lub oferta nie spełniają wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy. Zdaniem Sądu, z akt sprawy wynika jednoznacznie, że komisja konkursowa postąpiła słusznie, odrzucając ofertę S. w M., ponieważ oferta złożona przez stronę nie spełniała warunków określonych w przepisach prawa, a dotyczących: - zawarcia nieprawdziwych informacji w ofercie, - niespełnienia wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach w odniesieniu do osób, o których mowa w art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. z 2006 r. Nr 191, poz. 1410 ze zm.). Odrzucenie oferty strony skarżącej nastąpiło na wstępnym etapie postępowania, w takim momencie, iż nie podlegała ona klasyfikacji w rankingu otwarcia oraz w rankingu końcowym, a to spowodowało, że wyeliminowano z udziału w postępowaniu ofertę S. w M., która nie spełniała warunków merytorycznych. Stosownie do art. 139 ust. 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach, zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej następuje po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert albo rokowań. Stosownie do postanowień art. 146 ustawy o świadczeniach, Prezes NFZ określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców. Kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania, o czym stanowi art. 147 wymienionej ustawy. Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Aby zrealizować te wymogi, Narodowy Fundusz Zdrowia jest obowiązany udostępniać na takich samych zasadach wszystkim świadczeniodawcom wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Postępowanie przed Narodowym Funduszem Zdrowia w sprawach o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej kończy się z chwilą ogłoszenia rozstrzygnięcia konkursu ofert, o czym informuje się w miejscu i terminie określonych w ogłoszeniu o konkursie ofert (art. 151 ust. 1, 2 i 5 ww. ustawy). Komisja ogłasza rozstrzygnięcie postępowania. Z chwilą ogłoszenia rozstrzygnięcia postępowania następuje jego zakończenie i komisja ulega rozwiązaniu. Oferta strony skarżącej, jak to już powyżej wskazano, została odrzucona z powodu wskazanego w przepisie art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach – zawierała nieprawdziwe informacje, niespełniając jednocześnie wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 tej ustawy. Tymczasem, strona skarżąca zarzuciła organom NFZ naruszenia proceduranlne, przez niewłaściwe sporządzenie uzasadnienia, w tym w szczególności nieodniesienie się merytoryczne do zarzutów odwołania co miało w jej ocenie, wpływ na treść rozstrzygnięcia w wyniku pominięcia istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktycznych i prawnych dotyczących wadliwości i nieważności prowadzonego postępowania i wydawanych w jego trakcie rozstrzygnięć (art. 138 § 1 pkt 1, art. 107 § 3 art. 140 kpa). Powyższe stanowisko nie może się ostać. W części IV Szczegóły Oferty - Formularza Ofertowego S. w M. wskazał, iż świadczenia opieki zdrowotnej udzielane będą przez podstawowy zespół ratownictwa medycznego stacjonujący w: [...] - kod komórki organizacyjnej (dla [...] część [...]) - [...]. W tym miejscu należy zauważyć, iż w Księdze Rejestrowej Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. wskazuje się komórkę organizacyjną (dla [...] część [...]) - [...] - Zespół wyjazdowy wypadkowy [...] - podstawowy Podstacja w [...] - [...]. Jak wynika z akt administracyjnych, kontrola przeprowadzona w dniu [...] maja 2011 r., zgodnie z § 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłoszenia o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zaproszenia do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz. U. Nr 273, poz. 2719), potwierdziła powyżej przedstawione rozbieżności pomiędzy zawartymi w ofercie danymi, a stanem rzeczywistym, zastanym przez komisję kontrolną podczas kontroli. W protokole kontroli z dnia [...] maja 2011 r., przeprowadzonej u strony skarżącej stwierdzono, iż pod adresem wskazanym w formularzu ofertowym w [...] nie znajduje się miejsce stacjonowania zespołu ratownictwa medycznego podstawowego. Wobec powyższego, nietrafny jest zarzut skargi, iż “pomyłka" w adresie miejsca stacjonowania nie miała żadnego wpływu na ewentualny wynik postępowania konkursowego, bowiem zgodnie z § 17 ust. 4 zarządzenia Nr 49/2010/DSOZ z dnia 31 sierpnia 2010 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (z późn. zm.) informacje zawarte w ofercie oraz dołączona dokumentacja są wiążące dla oferenta i nie można ich modyfikować poprzez przedstawianie nowych danych dotyczących m.in. miejsca stacjonowania. Zatem komisja konkursowa, prowadząca postępowanie nr [...] nie mogła żądać od strony skarżącej przedstawienia nowych informacji (innych niż w ofercie) dotyczących miejsca stacjonowania. Nadto, w aktach administracyjnych znajduje się oświadczenie z dnia [...] kwietnia 2011 r., w którym strona skarżąca złożyła oświadczenie, że jako oferent zapoznała się m.in. z regulaminem technicznym przygotowania oferty określonym przez oddział wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia oraz zapoznała się z aplikacjami informatycznymi określonymi przez oddział NFZ, w regulaminie technicznym przygotowania oferty. Błędne podanie informacji należy określić jako niedbalstwo, a zgodnie z zasadą "Neglegentia culpa est" niedbalstwo jest elementem zawinionym, dlatego też błąd nie mógł usprawiedliwiać strony skarżącej i umożliwiać jej dokonywania zmian w ofercie. Jednocześnie, ze złożonej w dniu [...] kwietnia 2011 r. oferty S. w M. wynika (na podstawie odpowiedzi na pytania zamieszczone w części V.l 2011 - [...] - świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - Formularza Ofertowego na pytanie nr 3.1.1 oraz w części V.2 2011 - [...] -świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - Formularza Ofertowego na pytanie nr 3.1.1) wynika, że strona skarżąca posiada system wspomagania dowodzenia, obejmujący wszystkie zespoły ratownictwa medycznego. Tego faktu nie potwierdziła jednak kontrola prowadzona w dniu [...] maja 2011 r. oraz dokumentacja dołączona do postępowania, a zawierająca - na ofercie firmy [...] Sp. z o.o. Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. - adnotację, iż rozbudowa systemu wspomagania dowodzenia, dostarczenie stosownych urządzeń oraz ich zamontowanie nastąpi z końcem maja 2011 r. Wymaga podkreślenia, że podanie w ofercie nieprawdziwych informacji przez stronę skarżącą - w niniejszej sprawie - zamknęło drogę komisji konkursowej do skorzystania z możliwości wezwania oferenta do uzupełnienia oferty, albowiem możliwość taka istnieje tylko wtedy, gdy oferta zawiera braki w dokumentacji, lub braki formalne, a nie w sytuacji, gdy oferent podaje w niej nieprawdziwe informacje w celu osiągnięcia korzyści (zawarcie kontraktu z NFZ). Jeżeli oferta nie została sporządzona w sposób precyzyjny, dokładnie odzwierciedlający składane przez stronę propozycje, to strona nie może obciążać konsekwencjami swojej niedbałości podmiot decydujący o wyborze oferty i żądać - skutecznie - ponownego przeprowadzenia konkursu. Innymi słowy, podanie nieprawdziwych informacji w ofercie konkursowej nie mogło być traktowane jako uchybienie, które można usunąć w trybie 149 ust. 3 ustawy o świadczeniach tj. poprzez wezwanie oferenta do usunięcia braków w wyznaczonym terminie. Ponadto, fakt składania ofert w postępowaniu na formularzach ofertowych jednakowych co do treści i formy w przypadku każdego oferenta, powinien być wskazówką dla strony skarżącej, że na wyniku konkursu zaważą odpowiedzi udzielone na pytania w nich zawarte. Wspomniana wcześniej kontrola przeprowadzona u strony skarżącej w dniu [...] maja 2011 r. ujawniła również, iż przedstawiła ona nieaktualne dokumenty, mające potwierdzić spełnienie wymagań ustawowych przez niektórych kierowców wskazanych w ofercie. Zgodnie bowiem z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym, w skład podstawowych oraz specjalistycznych zespołów ratownictwa medycznego wchodzi kierowca, w przypadku gdy żaden z członków zespołów ratownictwa medycznego nie posiada prawa jazdy kategorii B oraz nie spełnia warunków, o których mowa w art. 95a ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, z późn. zm.). Jednocześnie komisja kontrolna w protokole z [...] maja 2011 r. stwierdziła niespełnienie przez 11 osób wymagań, o których mowa w art. 36 ust. 3 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym, podczas gdy w ofercie strony skarżącej wykazano łączny średniotygodniowy czas pracy 18 osób posiadających uprawnienia do kierowania pojazdem uprzywilejowanym dla dwóch podstawowych zespołów ratownictwa medycznego oraz jednego specjalistycznego w wymiarze 682 godziny i 30 minut. Oznacza to, iż czas pracy pozostałych 7 osób posiadających uprawnienia do kierowania pojazdem uprzywilejowanym był za krótki, aby zapewniony był przez stronę skarżącą jednego z podstawowych warunków wymaganych, tj. tygodniowej dobowej gotowości dwóch podstawowych zespołów ratownictwa medycznego oraz jednego specjalistycznego zespołu ratownictwa medycznego. Wobec powyższego, oferta strony skarżącej nie spełniała warunków określonych w przepisach prawa, a dotyczących wymaganego personelu, który zabezpieczyłby całodobowe udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne na obszarze [...] z wykonywaniem zadań dyspozytora medycznego w lokalizacji [...]. Za nieuprawniony Sąd uznał również zarzut, iż postępowanie rozstrzygane było przez komisję o parzystej liczbie członków, co winno lec u podstaw stwierdzenia nieważności całego postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie. W tym miejscu należy zauważyć, iż § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz. U. Nr 273, poz. 2719) stwierdza, iż w skład komisji konkursowej wchodzi co najmniej 3 pracowników oddziału, w tym wyznaczony spośród nich przez dyrektora oddziału przewodniczący komisji konkursowej i protokolant komisji konkursowej. W skład komisji konkursowej wchodzi nieparzysta liczba członków. Analiza akt administracyjnych wykazała, że Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Funduszu w dniu [...] kwietnia 2011 r. powołał komisję konkursową do przeprowadzenia postępowań w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej - ratownictwo medyczne obowiązujących od [...] lipca 2011 r. do [...] czerwca 2011 r. w składzie pięcioosobowym. Jednocześnie należy zauważyć, iż § 7 ust 3 Regulaminu pracy komisji prowadzącej postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, stanowiącego załącznik do uchwały 36/2005/1 Rady Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 4 października 2005 r. stwierdza, iż komisja podejmuje decyzje w obecności, co najmniej 2/3 jej składu. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, bowiem , komisja konkursowa rozpatrzyła protest strony skarżącej w składzie 4 osób, czyli w składzie większym niż 2/3 składu komisji. Reasumując, w świetle przedstawionych okoliczności Sąd stwierdził, że komisja konkursowa nie naruszyła w toku postępowania konkursowego jego zasad określonych w ustawie o świadczeniach, aktach wykonawczych wydanych na jej podstawie, czy też zarządzeniach wydanych przez Prezesa NFZ. Biorąc pod uwagę powyższe nie został naruszony interes prawny strony skarżącej zgodnie z art. 7 oraz art. 77 kpa. Prezesa NFZ podjął wszelkie kroki do zbadania całości dokumentacji przedmiotowego postępowania i jego oceny, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Analizując zebrany podczas postępowania nr [...] materiał dowodowy należy stwierdzić, iż powyższe postępowanie przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, jak i przepisami wydanymi na ich podstawie przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, w sposób jednolity dla wszystkich oferentów. W związku z powyższym podniesione przez stronę skarżącą zarzuty naruszenia art. 107 § 3, art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 140 kpa należało uznać za niezasadne. Podkreślić również trzeba, iż Sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, stanowiącego przedmiot postępowania administracyjnego. Przede wszystkim nie dokonuje merytorycznej oceny przedstawionych ofert. Sąd administracyjny dokonuje jedynie kontroli zgodności z prawem zaskarżonego aktu organu administracji. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.