VI SA/Wa 2065/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 19 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. Sp. z o. o. z siedzibą w K. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w sprawie ze skargi I. Sp. z o. o. z siedzibą w K. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...]. I. Sp. z o. o. z siedzibą w K. (dalej też jako spółka, skarżąca) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2012 roku stwierdzającą objęcie E. G. obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym z tytułu wykonywania umów na rzecz I. Sp. z o. o. z siedzibą w K. (wskazanej w decyzji jako płatnik składek). Skarżąca wniosła zarazem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, iż zapobiegnie to przedwczesnemu wydaniu decyzji w sprawie z zakresu wymierzania i pobierania składek na ubezpieczenie zdrowotne należącej do właściwości organów ubezpieczeń społecznych. Taka decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych spowodowałaby po stronie skarżącej konieczność zapłaty zaległych składek na ubezpieczenia zdrowotne; natomiast w przypadku uwzględnienia niniejszej skargi przez Sąd zaszłaby konieczność uchylenia takiej decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i zwrotu spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Oznacza to, że skarżąca byłaby narażona na niebezpieczeństwo poniesienia znacznej szkody, gdyż skutki niewstrzymania decyzji byłyby trudne do odwrócenia. W ocenie skarżącej można takiej sytuacji uniknąć właśnie poprzez tymczasowe wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca podniosła ponadto, iż w świetle naruszenia przez organy obu instancji przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tym bardziej uzasadnione wydaje się być uwzględnienie niniejszego wniosku. Zdaniem skarżącej wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji nie sprzeciwia żaden przepis prawa i nie zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm. - dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy więc poprzedzić analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z 18 maja 2004 r. - FZ 65/04). Argumentacja takiego wniosku musi więc być odpowiednia - tzn. w sposób przekonywujący pokazująca konkretne relacje między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. czyli niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie skarżąca wskazała, że wykonanie decyzji skutkować będzie koniecznością zapłaty zaległych składek na ubezpieczenia zdrowotne; natomiast w przypadku uwzględnienia niniejszej skargi przez Sąd zaszłaby konieczność uchylenia takiej decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i zwrotu spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. W ocenie Sądu okoliczności, na które powołuje się spółka nie stanowią o zagrożeniach z art. 61 § 3 p.p.s.a. Ewentualne uwzględnienie wniosku mogłoby nastąpić jedynie, gdyby wskazano w nim konkretne okoliczności odnoszące się przede wszystkim do sytuacji finansowej i majątkowej skarżącej, które dawałyby podstawy do uznania, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji dojdzie do realizacji wskazanych przez stronę przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca nie podała tymczasem żadnych danych wskazujących na wysokość osiąganych z działalności gospodarczej przychodów oraz dochodów (ewentualnie strat). Nie przedstawiła przy tym żadnych dokumentów obrazujących jej sytuację finansową (np. stanu pozostających do jej dyspozycji zasobów pieniężnych). Nie powiązała zarazem potencjalnych skutków wykonania decyzji ze zmianami w obszarze finansowym i majątkowym spółki. Nie ma zatem możliwości stwierdzenia, czy w istocie zachodzi niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji. Niezbędne jest bowiem wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające dopiero żądać oceny, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Okolicznościami takimi mogą być m.in. wykazanie dochodu przedsiębiorstwa czy przedstawienie rozliczenia rocznego z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych (p. postanowienie NSA z 31 marca 2011 r., sygn. akt II FSK 632/11, postanowienie NSA z 6 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1976/11). Należy także zaznaczyć, iż ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje w ramach instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu kompetencji Sądu do wzywania wnioskodawcy o przedłożenie dodatkowo stosownych dokumentów lub złożenie wyjaśnień, które miałyby uzasadniać potrzebę wstrzymania wykonania decyzji (p. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2010 r. sygn. akt II FZ 391/10). Jedynie w gestii strony leży sprecyzowanie w tym wniosku okoliczności wskazujących na wypełnienie przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a oraz przedstawienie dowodów na ich poparcie. Odnosząc się natomiast do zaakcentowanej we wniosku ewentualnej możliwości uchylenia decyzji z powodu zarzucanego jej naruszenia przepisów prawa materialnego, podkreślić należy, że na aktualnym etapie sprawy odwołanie się do zarzutów stawianych decyzji jest niecelowe i przedwczesne, bowiem zasadność zarzutów skargi może zostać poddana ocenie wyłącznie przy merytorycznym rozpoznaniu samej skargi. Sąd nie jest bowiem władny badać przedstawionych zarzutów na etapie oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (p. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2012 r. sygn. akt I GZ 106/12). Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.