VI SA/Wa 2066/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 21 września 2021r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia "(...)" maja 2021 r., nr (...)" w przedmiocie obowiązku poniesienia kosztów udzielonych świadczeń opieki zdrowotnej postanawia: odrzucić skargę M. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2021 r., nr [...] w przedmiocie obowiązku poniesienia kosztów udzielonych świadczeń opieki zdrowotnej. Na podstawie zarządzenia z 3 sierpnia 2021 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi, przez podanie numeru PESEL– w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 13 sierpnia 2021 r. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd siedmiodniowego terminu, skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325; dalej jako "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy wskazane w tym przepisie charakterystyczne dla skargi. Jednym z wymogów formalnych, jakie p.p.s.a. stawia pierwszemu w sprawie pismu procesowemu, jest konieczność wskazania w nim numeru PESEL osoby wnoszącej pismo (art. 46 § 2 pkt 1b). Skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego złożonej skargi, przez podanie swojego numeru PESEL. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 13 sierpnia 2021 r. Z akt sprawy wynika, że do chwili obecnej nie uzupełniono powyższego braków skargi, wobec czego skarga podlega odrzuceniu. W związku z powyższym, skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a oraz art. 58 § 3 p.p.s.a.