VI SA/Wa 207/10
PostanowienieWSA w Warszawie2010-09-24
Skład orzekający: Joanna Kruszewska - Grońska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który jest bezrobotny, otrzymuje zasiłek dla bezrobotnych i posiada niewielkie oszczędności, a także partycypuje w kosztach utrzymania córki, spełnia przesłanki do przyznania mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata?Ratio decidendi
Skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, ponieważ jego dochody (zasiłek dla bezrobotnych) i oszczędności są niskie, a jednocześnie ponosi koszty utrzymania własnego gospodarstwa domowego oraz partycypuje w kosztach utrzymania i wychowania córki. W takiej sytuacji nie jest możliwe poczynienie oszczędności na bieżące wydatki, aby pokryć koszty postępowania sądowego, w tym zastępstwa procesowego.Stan faktyczny
Skarżący S. K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wskazał, że jest bezrobotny, otrzymuje zasiłek dla bezrobotnych w kwocie 860,40 zł brutto, a jego oszczędności wynoszą 300 zł. Podkreślił, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i partycypuje w kosztach utrzymania 12-letniej córki. Wcześniej prowadził działalność gospodarczą, którą musiał zlikwidować z powodu zajęcia środków przez ZUS.Rozstrzygnięcie
1. Zwolniono skarżącego S. K. od kosztów sądowych. 2. Ustanowiono dla skarżącego S. K. adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. K. na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji stwierdzającej objęcie obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej p o s t a n a w i a: 1. zwolnić skarżącego S. K. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącego S. K. adwokata.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy (złożonym na urzędowym formularzu PPF) skarżący S. K. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z 12-letnią córką oraz bratem, a jego jedyny dochód stanowi zasiłek dla bezrobotnych w kwocie 860,40 zł brutto. Do formularza wniosku skarżący załączył decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] kwietnia 2010 r. o uznaniu S. K. z dniem [...] kwietnia 2010 r. za osobę bezrobotną i przyznaniu mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] maja 2010 r. w wysokości 860,40 zł brutto miesięcznie w pierwszych trzech miesiącach posiadania prawa do zasiłku i 675,60 zł brutto miesięcznie – w okresie kolejnych miesięcy posiadania prawa do zasiłku [...].
Według oświadczenia skarżącego, na jego majątek składają się oszczędności w kwocie 300 zł.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżący (w piśmie z dnia [...] sierpnia 2010 r.) sprecyzował, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Natomiast partycypuje w kosztach utrzymania i wychowania córki, "przekazując większość środków na ten cel". Skarżący wyjaśnił, że po urodzeniu dziecka w 1998 r., on, jego córka i matka dziecka zajmowali wraz z bratem skarżącego mieszkanie po rodzicach. Wzrost kosztów utrzymania lokalu, a także konflikty z bratem skarżącego spowodowały przeniesienie się dziecka i matki do jej rodziców. Skarżący zaś w 2003 r. wynajął mieszkanie (w którym pokrywa koszty zużycia energii elektrycznej oraz części wody) i od tego czasu nie utrzymuje bliższych kontaktów z bratem.
Odnośnie swojej sytuacji finansowej skarżący podniósł, iż w 2007 r. został zwolniony z pracy i wówczas zajął się wyłącznie prowadzeniem działalności gospodarczej, której dotychczas – z uwagi na zatrudnienie – nie poświęcał dużo czasu, a nadto wielokrotnie zgłaszał przerwy w jej prowadzeniu w związku z powoływaniem do rezerwy w wojsku (vide pismo skarżącego z dnia [...] lipca 2010 r. /data wpływu do Sądu/ [...]). Jednakże w wyniku zajęcia w lutym br. przez ZUS środków zgromadzonych na rachunku bankowym, skarżący – pozbawiony funduszy na realizację zamówień – został zmuszony do zlikwidowania działalności gospodarczej. Zwrócone (w dniu [...] kwietnia 2010 r.) środki zajęte przez ZUS skarżący przeznaczył na zwrot zaliczek wpłaconych przez jego klientów oraz opłacenie faktur za pobrane materiały. Powyższe twierdzenia skarżącego odzwierciedlają transakcje dokonywane na jego rachunku bankowym. Suma sald na należących do skarżącego dwóch rachunkach bankowych nie przekracza kwoty 3 zł [...].
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej ppsa), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie: "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Wydanie 2, Warszawa 2006, s. 504; por. także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2005 r., OZ 944/04, niepubl.).
W świetle przedstawionych wyżej okoliczności, wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę z jednej strony wysokość aktualnych miesięcznych dochodów (860,40 zł brutto) i oszczędności skarżącego (300 zł), a z drugiej strony – koszty niezbędne do utrzymania oraz obowiązek partycypowania w kosztach utrzymania i wychowania córki, nie jest możliwe poczynienie przez ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło