VI SA/Wa 2077/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Protokolant ref. staż. Katarzyna Smaga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2012 r. sprawy ze skargi C. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej także Prezes UKE), działając na podstawie art. 134 w związku z art. 127 § 3 k.p.a. oraz art. 206 ust. 1 w związku z art. 206 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 z późn. zm.), zwanej dalej Pt - stwierdził niedopuszczalność wniosku złożonego przez C. S.A. z siedzibą w W. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji Prezesa UKE z dnia [...] czerwca 2011 r., zmieniającej warunki współpracy i rozliczeń pomiędzy C. a P. Sp. z o.o. z siedzibą w W., ustalone w decyzji Prezesa UKE z dnia [...] października 2009 r., w zakresie określenia stawki za zakańczanie połączeń w ruchomej publicznej sieci telekomunikacyjnej stosowanej przez C.. W pouczeniu ww. decyzji z dnia [...] czerwca 2011 r. zmieniającej warunki współpracy i rozliczeń pomiędzy C. a P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wskazano, że strony mogą się odwołać na podstawie art. 206 ust. 2 pkt 5 Pt do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Pismem z dnia 15 lipca 2011 r. C. wystąpiła do Prezesa UKE z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. Wniosek złożył pełnomocnik, do wniosku nie dołączono pełnomocnictwa. Pismem z dnia 18 sierpnia 2011 r. Prezes UKE, na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniosku, poprzez złożenie dokumentu pełnomocnictwa, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania. W odpowiedzi na wezwanie, przy piśmie z dnia 16 sierpnia 2011 r. przedłożono poświadczoną notarialnie kopię udzielonego pełnomocnictwa oraz dowód uiszczenia opłaty skarbowej. Stwierdzając niedopuszczalność złożonego wniosku Prezes UKE wskazał, iż stosownie do art. 134 k.p.a., organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Uznał, iż niedopuszczalność odwołania wynika z przyczyn przedmiotowych, z powodu złożenia odwołania w sytuacji, gdy przepisy prawne wyłączają możliwość zaskarżenia decyzji w toku instancji. Zaskarżona decyzja jest decyzją, o której mowa w art. 206 ust. 2 pkt 5 Pt. Ustawodawca określił inny tryb zaskarżania decyzji Prezesa UKE, nie poprzez wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy a poprzez odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Pomimo prawidłowego pouczenia C., opierając się na art. 127 § 3 k.p.a., wystąpiła z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W świetle powyższego, wniosek C. należało na podstawie art. 134 k.p.a. uznać za niedopuszczalny. Skargę na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] sierpnia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła C. S.A. z siedzibą w W., zwana dalej skarżącą, reprezentowana przez pełnomocnika – radcę prawnego, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania: art. 9 k.p.a. poprzez niedoinformowanie skarżącej o okolicznościach prawnych, które miały wpływ na ustalenie praw i obowiązków skarżącej będących przedmiotem niniejszego postępowania administracyjnego oraz naruszenie art. 47959 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego rozpatrywanego w związku z art. 9 i art. 7 k.p.a., poprzez nieprzekazanie odwołania skarżącej wraz z aktami sprawy do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż celem podjętych przez skarżącą czynności miało być zaskarżenie decyzji z dnia [...] czerwca 2011 r., niestety na skutek mylnego oznaczenia przez skarżącą pisma ujawniającego intencję zaskarżenia ww. decyzji, sprawa nie została skierowana do sądu odwoławczego, tj. do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Skarżąca zarzuciła, iż Prezes UKE nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. 9 k.p.a., ograniczył się do wezwania do usunięcia braków formalnych złożonego pisma. Nie skorzystał ze sposobności jednoczesnego zwrócenia uwagi, iż w tej sprawie tego rodzaju środek zaskarżenia nie jest przepisami prawa przewidziany. Podkreśliła, iż treść jej pisma z dnia 15 lipca 2011 r. nie pozostawiała wątpliwości co do tego, że skarżąca nie zgadza się z rozstrzygnięciem Prezesa UKE i zamierza je zaskarżyć. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wniósł o oddalenie skargi nie podzielając podniesionych zarzutów. Wskazał, iż wbrew twierdzeniom skarżącej, pisma z dnia 15 lipca 2011 r. nie można zakwalifikować jako jedynie mylnie oznaczonego, w treści wniosku powołano się na przepis art. 127 § 3 k.p.a., wniosek skierowano bezpośrednio do Prezesa UKE (bez zastrzeżenia pośrednictwa organu w przekazaniu wniosku do sądu powszechnego). Prezes UKE poprzez pouczenie zawarte w decyzji dopełnił obowiązku określonego w art. 9 k.p.a. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 47959 § 1 k.p.c. stwierdził, iż nie mógł go naruszyć bowiem skarżąca złożyła do organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy a nie odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. W piśmie procesowym z dnia 18 stycznia 2012 r. skarżąca podtrzymując zarzuty w skardze zarzuciła ponadto naruszenie art. 6 k.p.a. Uczestnik postępowania – P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. nie zajęła stanowiska w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga C. S.A. z siedzibą w W. nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu, albowiem zaskarżone postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] sierpnia 2011 r. nie narusza prawa. Art. 134 k.p.a. stanowi, iż organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania (w tym przypadku wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. W postępowaniu wstępnym organ odwoławczy podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Decyzja Prezesa UKE z dnia [...] czerwca 2011 r., zmieniająca warunki współpracy i rozliczeń pomiędzy C. a P. Sp. z o.o. z siedzibą w W., ustalone w decyzji Prezesa UKE z dnia [...] października 2009 r., w zakresie określenia stawki za zakańczanie połączeń w ruchomej publicznej sieci telekomunikacyjnej stosowanej przez C. zawierała prawidłowe pouczenie o środkach zaskarżenia tej decyzji. Od decyzji tej na podstawie art. 206 ust. 2 pkt 5 Pt. przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Zgodnie z art. 47959 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego, odwołanie wnosi się za pośrednictwem Prezesa UKE w terminie dwutygodniowym od dnia doręczenia decyzji. Wyłącznie kognicji sadu powszechnego podlega określony rodzaj spraw wyszczególnionych w art. 206 ust. 2 Pt., bowiem jak stanowi ten przepis, odwołania od wydanych w tych sprawach przez Prezesa UKE decyzji podlegają rozpoznaniu przez Sąd Okręgowy w Warszawie – sąd ochrony konkurencji i konsumentów. Taki model postępowania, nazywany hybrydowym z racji ostatecznego załatwienia jednej sprawy administracyjnej na dwóch różnych płaszczyznach procesowych, zastrzeżony jest dla spraw ustalających warunki dostępu do sieci telekomunikacyjnej. Nie jest sporne między stronami, że od decyzji z dnia [...] czerwca 2011 r., przysługiwało odwołanie do sądu powszechnego a nie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Prezesa UKE. Sporna jest natomiast kwestia, czy wobec złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie do Prezesa UKE, organ ten winien przekazać złożony wniosek do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jako odwołanie oraz czy powinien poinformować skarżącą, iż tylko w taki sposób może zaskarżyć wydane rozstrzygnięcie organu. Zdaniem Sądu na obie wyżej postawione kwestie należy odpowiedzieć negatywnie. Zgodnie z art. 9 k.p.a., organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Ma rację skarżąca podnosząc, iż w orzecznictwie podkreśla się, że obowiązek informowania i wyjaśniania stronom przez organ całokształtu okoliczności faktycznych i prawnych sprawy powinien być rozumiany szeroko. Nie oznacza to wszelako do instruowanie stron o wyborze optymalnego sposobu postępowania czy też udzielania im pomocy prawnej. Jednocześnie podkreśla się, iż realizacja obowiązku informowania przez organy jest ograniczona w stosunku do przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą. Osoba podejmująca działalność gospodarczą na własny rachunek może korzystać z fachowej pomocy doradców prawnych. Skarżąca pomimo prawidłowego pouczenia o przysługującym jej środku zaskarżenia do sądu powszechnego, złożyła inny środek – wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie. Jak słusznie wskazał organ w odpowiedzi na skargę, skarżąca jest przedsiębiorcą działającym na rynku telekomunikacyjnym. Od podmiotu prowadzącego profesjonalną działalność gospodarczą oczekuje się należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw. Złożenie w tej sytuacji wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, przy prawidłowo wskazanym organie, który ma go rozpatrzyć, z powołaniem na art. 127 § 3 k.p.a., a więc przepisu dotyczącego zaskarżenia rozstrzygnięcia w postępowaniu administracyjnym, było świadomym wyborem innego sposobu kwestionowania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, obowiązek wynikający z art. 9 k.p.a. nie może być rozciągnięty na pisma (w przedmiotowej sprawie odwołanie), które są czytelne, kompletne, jasne (podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 2 grudnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1661/10, publik. Lex nr 745118). Wobec jasnej treści wniesionego przez skarżącą środka zaskarżenia – wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie było potrzeby, ani nawet żadnych podstaw do ponownego pouczania strony o innym, prawidłowo już wskazanym w decyzji środku jej zaskarżenia. Niezasadny jest również zarzut naruszenia 47959 § 1 k.p.c. Przepis ten nakłada na Prezesa UKE obowiązek niezwłocznego przekazania odwołania wraz z aktami sprawy do sądu. Skoro jak wskazano już wyżej, do organu nie wpłynęło odwołanie, na Prezesie UKE nie ciążył obowiązek przekazania sądowi - Sądowi Okręgowemu w Warszawie – Sądowi Ochrony Konkurencji i Konsumentów wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy tylko rozpatrzenie złożonego wniosku. Prezes UKE jako organ odwoławczy, stosownie do obowiązków wskazanych w art. 134 k.p.a. winien ustalić czy odwołanie (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) jest dopuszczalne i czy zostało wniesione w terminie. Rozstrzygnięcie kwestii dopuszczalności odwołania ma pierwszeństwo przed kontrolą zachowania terminu. Ustalenie przez organ, iż wniesiono wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji, w stosunku do której przepisy nie przewidują takiej możliwości, nakłada na organ odwoławczy obowiązek stwierdzenia, w formie postanowienia, jego niedopuszczalności. W rozpatrywanej sprawie od decyzji z dnia [...] czerwca 2011 r. Prezesa UKE – wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługiwało. Zaistniała zatem niedopuszczalność wniosku z przyczyn przedmiotowych obejmująca m.in. sytuację wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji, od której przepisy prawa (art. art. 206 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne) środka takiego nie przewidują. Ustalenie przez organ, iż złożono wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji, w stosunku do której przepisy nie przewidują takiej możliwości, nakłada na organ odwoławczy obowiązek stwierdzenia, w formie postanowienia, jego niedopuszczalności, nie zezwalając na przystąpienie do merytorycznej oceny zaskarżonego postanowienia. Organ nie naruszył pozostałych podniesionych w skardze przepisów kodeksu postępowania administracyjnego: art. 6 i 7. Prezes UKE stosownie do zasad wskazanych w tych przepisach podjął rozstrzygnięcie o niedopuszczalności złożonego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Biorąc powyższe pod uwagę należy przyjąć, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie i z tej przyczyny podlega oddaleniu na podstawie przepisu art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.