VI SA/Wa 2077/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Danuta Szydłowska Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi S. C. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję.; 2. zasądza od Komendanta Głównego Policji na rzecz skarżącego S. C. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Komendant [...] Policji wszczął z urzędu dnia [...] listopada 2015 r. postępowanie w przedmiocie skreślenia S. C. z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Organ uzyskał bowiem negatywne orzeczenie lekarskie nr [...] wydane przez lekarza z Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej w W. - dr n. med. B. T. stwierdzające u strony brak zdolności psychofizycznej do wykonywania zadań pracownika ochrony. W dniu 9 listopada 2015 r. S. C. złożył orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia [...] listopada 2015 r. oraz orzeczenie psychologiczne [...] z dnia [...] października 2015 r. Dokumenty powyższe zostały wystawione przez uprawnionego lekarza i psychologa z Centralnej Wojskowej Przychodni Lekarskiej "[...]" w W. W ww. dokumentach stwierdzono, że strona posiada zdolność fizyczną i psychiczną do wykonywania zadań pracownika ochrony fizycznej. Następnie strona pismem z dnia 8 lutego 2016 r. wniosła o umorzenie postępowania w przedmiocie skreślenia z listy pracowników ochrony wskazując na posiadanie pozytywnego zaświadczenia lekarskiego. Komendant [...] Policji decyzją z dnia [...] maja 2016 r. orzekł o skreśleniu S. C. z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, wskazując w uzasadnieniu, iż w odniesieniu do zainteresowanego wydano negatywne orzeczenie lekarskie nr [...] wydane przez lekarza z Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej w W. - dr n. med. B. T. stwierdzające u strony brak zdolności psychofizycznej do wykonywania zadań pracownika ochrony. Orzeczenie organu I instancji wydano na podstawie art. 29 ust. 8 oraz art. 29 ust. 6 pkt 2 w zw. z art. 26 ust. 3 pkt 7 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia. Wskazano, że negatywne dla strony orzeczenie lekarskie nr [...] wydane zostało w przewidzianym prawem trybie zaś strona nie zanegowała tego orzeczenia w sposób przewidziany prawem. Od tej decyzji strona w terminie ustawowym złożyła odwołanie do Komendanta Głównego Policji podnosząc, iż nie zgadza się z takimi rozstrzygnięciem. Odwołujący wskazał na uzyskiwanie kolejnych pozytywnych (poza tym pierwszym z dnia 22 października 2015 r. wydanym przez lekarza B. T.) orzeczeń lekarskich, potwierdzających jego zdolność do wykonywania zadań pracownika ochrony fizycznej. Strona podniosła, że organ I instancji orzeczeń tych nie uwzględnił, podobnie jak jej próśb o umorzenie postępowania. W rezultacie, pomimo iż strona nigdy nie naruszyła prawa i jest rzetelnym obywatelem oraz pracownikiem dokonano skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Tymczasem zdaniem zainteresowanego, spełnia on warunki do wykonywania zadań pracownika ochrony. Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że skoro skarżącemu upłynął termin ważności zaświadczenia lekarskiego powinien on poddać się stosownemu badaniu. W związku z interwencją organu badania takie zostały przeprowadzone, zaś ich wynikiem było wydanie zaświadczenia lekarskiego nr [...]. Zaświadczenie to zostało wydane przez lekarza z Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej w W. - dr n. med. B. T. stwierdzające u strony brak zdolności psychofizycznej do wykonywania zadań pracownika ochrony. Zdaniem organu odwoławczego właśnie to zaświadczenie stanowiło podstawę skreślenia skarżącego z listy pracowników ochrony. Nie zostało ono w sposób przewidziany przez prawo zakwestionowane przez stronę. Późniejsze przedstawiane przez stronę zaświadczenia, zdaniem organu, nie mogły mieć wpływu na rozstrzygnięcie. Organ zauważył, iż po stronie skarżącego nie powstał obowiązek przedstawienia kolejnych orzeczeń w sytuacji gdy uzyskał negatywne orzeczenie lekarskie w trybie przepisów ustawy o ochronie osób i mienia, które nie zostało przez niego zakwestionowane w przewidzianym przepisami prawa trybie - orzeczenie to stało się ostateczne. W tych okolicznościach, zdaniem organu odwoławczego, zasadne było skreślenie S. C. z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Od powyższej decyzji z dnia [...] sierpnia 2016 r. skargę wywiódł S. C., wnosząc o jej uchylenie i zarzucając jej: 1. mające istotny wpływ na wynik sprawy, z uwagi na nieuzasadnione uznanie za udowodnioną okoliczność, iż skarżący nie spełnia wymogów ustawowych dla wykonywania zadań pracownika ochrony fizycznej, tj.: 1) art. 15 kodeksu postępowania administracyjnego ("k.p.a.") poprzez zaniechanie przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania dowodowego przed organem II instancji, co narusza prawo skarżącego do dwukrotnego rozpoznania jego sprawy; 2) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez bezzasadne oparcie rozstrzygnięcia wyłącznie na jednych z trzech zgromadzonych w materiale postępowania badań lekarskich o wyniku negatywnym, podczas gdy pozostałe dwa wyniki badań mają wynik pozytywny, tj. poprzez pominięcie orzeczenia lekarskiego ośrodka "[...]" nr [...] oraz z [...] listopada 2015 r. i orzeczenia lekarskiego nr [...] wykonanego w WSPL SPZOZ w L. w dniu [...] czerwca 2016 r., wobec czego nie było podstaw dla uznania, że Skarżący nie spełnił obowiązku poddania się badaniom lekarskim; 3) art. 78 k.p.a. poprzez pominięcie wniosku dowodowego Skarżącego, za jaki uznać należy pismo zatytułowane "Prośba" z dnia [...] kwietnia 2016 r. o dopuszczenie dowodu z badań lekarskich ośrodka "[...]" nr [...]oraz o przeprowadzenie nowych badań przez niezależny organ orzeczniczy i tym samym niewyjaśnienie okoliczności, czy skarżący posiada zdolność fizyczną do wykonywania zadań kwalifikowanego pracownika ochrony fizycznej; 4) art. 107 § 3 k.p.a. poprzez zaniechanie wyjaśnienia przyczyn, dla których organ odmówił wiarygodności orzeczeniu lekarskiemu ośrodka "[...]" nr [...] oraz nr [...] wykonanemu w WSPL SPZOZ w L. w dniu [...] czerwca 2016 r. i w konsekwencji dlaczego okoliczność spełnienia obowiązku poddania się badaniom lekarskim nie została udowodniona; 5) art. 107 § 1 k.p.a. w zw. z art. 112 k.p.a. poprzez wysunięcie negatywnych konsekwencji wobec Skarżącego z tytułu braku wniesienia odwołania od badań lekarskich wykonanych przez WIML w dniu [...] października 2015 r. nr [...], podczas gdy w pouczeniu zawartym w przedmiotowej decyzji nie wskazano właściwego organu II stopnia, Skarżący zatem nie miał wiedzy do jakiego organu ewentualne odwołanie kierować; Skarżący zarzucił także naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 29 ust. 6 pkt 2 w zw. z art. 26 ust. 3 pkt 7 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia poprzez bezzasadne uznanie, że skarżący nie spełnił kryteriów zdrowotnych do bycia pracownikiem ochrony fizycznej. W uzasadnieniu strona podkreśliła, że organ naruszył wynikającą z art. 15 k.p.a. zasadę dwuinstancyjności postępowania bowiem całkowicie zaniechał przeprowadzenia w postępowaniu odwoławczym jakiegokolwiek postępowania dowodowego. Zasada dwuinstancyjności oznacza tymczasem uprawnienie strony do dwukrotnego rozpoznania jej sprawy, a więc również do ponownego przeprowadzenia stosownych dowodów, wobec niedostatecznego wyjaśnienia sprawy przez organ I instancji. Wobec zaniechania przeprowadzenia postępowania dowodowego w drugiej instancji organ odwoławczy powielił wadliwości postępowania przed organem pierwszej instancji. Skarżący podniósł również, że złożył do organu pismo zatytułowane "Prośba" z dnia [...] kwietnia 2016 r. o dopuszczenie dowodu z badań lekarskich ośrodka "[...]" nr [...] oraz o przeprowadzenie nowych badań przez niezależny organ orzeczniczy. Stosownie do art. 66 k.p.a. pismo to powinno odnieść skutek także w niniejszym postępowaniu, zaś z jego treści wnosić należy, iż skarżący składał wnioski dowodowe oraz kwestionował prawidłowość orzeczenia lekarskiego WIML, na treści którego organ oparł skarżoną decyzję. Pominięcie ww. wniosków dowodowych i tym samym niewyjaśnienie okoliczności, czy skarżący posiada kwalifikacje zdrowotne do wykonywania zadań pracownika ochrony nastąpiło więc z naruszeniem art. 78 k.p.a. Wskazał także, iż organ całkowicie zaniechał wskazania w uzasadnieniu faktycznym decyzji przyczyn, dla których odmówił wiarygodności dwóm późniejszym badaniom lekarskim, w szczególności zaś niezakwestionowanemu w trybie odwołania orzeczeniu lekarskiemu nr [...] wykonanego w WSPL SPZOZ w L. w dniu [...] czerwca 2016 r. Tym samym organ dopuścił się naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. co potwierdza ww. uchybienia proceduralne w toku wydania skarżonego rozstrzygnięcia. W ocenie skarżącego, organ wyciągnął wobec skarżącego negatywne konsekwencje z tytułu braku wniesienia odwołania od badań lekarskich wykonanych przez WIML w dniu [...] października 2015 r. nr [...], opierając skarżone rozstrzygnięcie wyłącznie na wyniku ww. badań. Tymczasem w pouczeniu zawartym w przedmiotowej decyzji nie wskazano właściwego organu II stopnia, przytaczając jedynie stosowne przepisy ustawy o ochronie osób i mienia. Zabrakło jednak dokładnego określenia organu II instancji, ze wskazaniem jego konkretnego oznaczenia i danych adresowych. Skarżący zatem nie będąc reprezentowanym przez profesjonalnego pełnomocnika nie miał wiedzy do jakiego organu ewentualne odwołanie kierować. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w skarżonych decyzjach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż powinna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego jako wadliwa. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy organ w sposób wyczerpujący ustalił i ocenił stan faktyczny. Okoliczność ta ma kluczowe znaczenie dla badania poprawności rozstrzygnięcia, gdyż tylko prawidłowo ustalony stan faktyczny sprawy może stanowić podstawę do wydania słusznej decyzji. Przechodząc do materii niniejszej sprawy wskazać trzeba, że okolicznością niesporną było to, że organ I instancji wszczął postępowanie w niniejszej sprawie wskutek powzięcia z urzędu informacji o negatywnym orzeczeniu lekarskim nr [...] wydanym przez lekarza z Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej w W. - dr n. med. B. T. stwierdzającym u strony brak zdolności psychofizycznej do wykonywania zadań pracownika ochrony. Poza sporem pozostawało również to, że organ posiadał wiedzę o pozytywnym dla strony orzeczeniu lekarskim nr [...] z [...] listopada 2015 r. – wydanym również w zakresie określenia zdolności do wykonywania zadań pracownika ochrony fizycznej. Okolicznością wynikającą z akt administracyjnych było również to, że organ wniósł odwołanie od powyższego pozytywnego dla strony orzeczenia lekarskiego. W aktach nie znajduje się zaś orzeczenie wydane wskutek ww. odwołania. W świetle powyższego, w sytuacji gdy dla organu podstawą wszczęcia przedmiotowego postępowania stała się informacja dotycząca zdolności strony do wykonywania zadań pracownika ochrony fizycznej - prowadząc postępowanie organ nie powinien abstrahować od treści kolejnych orzeczeń lekarskich wydanych w tym samym zakresie. W szczególności, w sytuacji, gdy odwołał się od pozytywnego dla strony orzeczenia z dnia [...] listopada 2015 r. winien do materiału dowodowego niniejszej sprawy załączyć także orzeczenie wydane wskutek tego odwołania. Tylko bowiem w takiej sytuacji mógłby wywodzić twierdzenie, iż zebrał w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy dotyczący sprawy. Wbrew twierdzeniom organu zawartym w odpowiedzi na skargę, w postępowaniu dotyczącym uprawnienia do wykonywania zadań kwalifikowanego pracownika ochrony, dowodami mogą być wszelkie zaświadczenia lekarskie wydane przez uprawnionych lekarzy w tej sprawie. Skoro bowiem organ powziął wątpliwość co do posiadania przez stronę zdolności do wykonywania zadań kwalifikowanego pracownika ochrony na podstawie negatywnego orzeczenia lekarskiego, to konsekwentnie winien w tym postępowaniu zbadać kolejne orzeczenia wydawane w w przedmiocie zdolności do wykonywania zadań pracownika ochrony fizycznej. Pozostawały one bowiem w bezpośrednim związku z istnieniem podnoszonej przez organ I instancji obawy. Kolejne – pozytywne już dla strony orzeczenia lekarskie stwierdzające, że strona posiada zdolność do wykonywania zadań pracownika ochrony fizycznej, także winny więc być dopuszczone w niniejszej sprawie jako dowody. Skoro bowiem negatywne orzeczenie z [...] października 2015 r. mogło wywołać po stronie organu wątpliwości co do posiadania przez stronę zdolności do wykonywania zadań kwalifikowanego pracownika ochrony, to postępując w sposób konsekwentny i racjonalny, organ winien oceniać powyższą zdolność strony także przez pryzmat dalszych - pozytywnych orzeczeń wydanych w tym samym przedmiocie, co orzeczenie będące podstawą wszczęcia niniejszego postępowania. W niniejszym postępowaniu organ powinie także rozszerzyć zakres materiału dowodowego o orzeczenie wydane wskutek odwołania (złożonego przez organ) od pozytywnego dla strony orzeczenia z [...] listopada 2015 r. Następnie zaś winien dokonać oceny całego materiału dowodowego – a więc wszystkich orzeczeń lekarskich o jakich wspomniano wyżej. Nie czyniąc tego, organ odwoławczy dopuścił się uchybienia, mogącego mieć wpływ na wynik postępowania. Na obecnym etapie sprawy nie jest więc wiadomym, czy skarżone orzeczenie nie zostało wydane przedwcześnie. Sąd zauważa, że organy administracji powinny postępować w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej, realizując nakaz sformułowany w przepisie art. 8 K.p.a. Winny też pamiętać, o tym, że jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 75 § 1 K.p.a.). W ocenie tutejszego Sądu, realizacją ww. zasad nie będzie zaś ignorowanie orzeczeń lekarskich pozytywnych dla strony. Skoro bowiem negatywne orzeczenie w sprawie zdolności do wykonywania zadań pracownika ochrony fizycznej mogło być przyczyną pojawienia się po stronie organu wątpliwości co do zdolności strony do wykonywania zadań pracownika ochrony, to pozytywne orzeczenia wydane też w tym samym zakresie mogły wątpliwości te usunąć. Zaniechanie dokonania oceny wszystkich (pozytywnych i negatywnych) orzeczeń lekarskich dotyczących zdolności strony do wykonywania zadań pracownika ochrony fizycznej, może prowadzić do podważenia zaufanie do władzy publicznej. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.