VI SA/Wa 2078/11

WyrokWSA w Warszawie2012-02-03

Skład orzekający: Pamela Kuraś-Dębecka, Ewa Frąckiewicz, Halina Emilia Święcicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej ma obowiązek pouczyć stronę o niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jeśli od decyzji przysługuje odwołanie do sądu powszechnego?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie ma obowiązku pouczania strony o niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jeśli od decyzji przysługuje odwołanie do sądu powszechnego. W takiej sytuacji organ prawidłowo stwierdza niedopuszczalność wniosku, ponieważ strona została prawidłowo pouczona o przysługującym jej środku zaskarżenia. Organ jest związany żądaniem strony i nie może samodzielnie zmieniać trybu postępowania.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła postanowienia Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (UKE) o niedopuszczalności wniosku C. S.A. o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzja UKE z czerwca 2011 r. zmieniająca warunki współpracy między C. S.A. a P. S.A. zawierała pouczenie o możliwości odwołania do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. C. S.A. złożyła jednak wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do Prezesa UKE, który uznał go za niedopuszczalny. C. S.A. zaskarżyła to postanowienie do WSA w Warszawie, zarzucając naruszenie art. 9 k.p.a. (niepoinformowanie o okolicznościach prawnych) oraz art. 47959 § 1 k.p.a. w zw. z art. 9 i 7 k.p.a. (nieprzekazanie odwołania do Sądu Okręgowego).
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Protokolant ref. staż. Katarzyna Smaga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2012 r. sprawy ze skargi C. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej działając w oparciu o art. 134 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. oraz art. 206 ust. 1 w zw. z art. 206 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 ze zm., zwanej dalej "Pt") w związku z wnioskiem C. S.A. z siedzibą w W., zwanej dalej "C.", "skarżącą" z dnia [...] lipca 2011 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (zwanego dalej "Prezesem EKE") nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. zmieniającej warunki współpracy i rozliczeń pomiędzy C. a P. S.A. z siedzibą w W., ustalone w decyzji Prezesa UKE z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w zakresie określenia stawki za zakańczanie połączeń w ruchomej, publicznej sieci telekomunikacyjnej stosowanej przez C. stwierdził niedopuszczalność wniosku C. z dnia [...] lipca 2011 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że w związku z wnioskiem C. z dnia [...] marca 2011 r. pismem z dnia [...] marca 2011 r. zawiadomił strony o wszczęciu w dniu [...] marca 2011 r. postępowania administracyjnego o wydanie decyzji w sprawie zmiany warunków współpracy i rozliczeń pomiędzy C. a P., określonych w decyzji z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w zakresie określenia stawki za zakańczanie połączeń w sieci C. Po przeprowadzeniu postępowania organ w dniu [...] czerwca 2011 r. wydał decyzję zmieniającą warunki współpracy i rozliczeń pomiędzy C. a P. W pouczeniu powyższej decyzji wskazano, że strony mogą się od niej odwołać na podstawie art. 206 ust. 2 pkt 5 Pt do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Pismem z dnia [...] lipca 2011 r. C. wystąpiła do Prezesa UKE z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji z dnia [...] czerwca 2011 r. w zakresie określenia stawki za zakańczanie połączeń w ruchomej publicznej sieci telekomunikacyjnej C. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r. organ stwierdził niedopuszczalność tego wniosku, z uwagi na fakt, że od decyzji z dnia [...] czerwca 2011 r. służy odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, o czym strona została pouczona w skarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy należało stwierdzić niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w oparciu o art. 134 k.p.a. Na postanowienie z dnia [...] sierpnia 2011 r. C. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając mu: 1) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 9 k.p.a. poprzez niepoinformowanie skarżącej o okolicznościach prawnych, które miały wpływ na ustalenie praw i obowiązków strony będących przedmiotem niniejszego postępowania administracyjnego, 2) naruszenie przepisów postępowania tj. art. 47959 § 1 k.p.a. rozpatrywanego w zw. z art. 9 i 7 k.p.a. poprzez nieprzekazanie odwołania skarżącej wraz z aktami sprawy, do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Podnosząc powyższe zarzuty strona wniosła o uchylenie skarżonego postanowienia w całości i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W ocenie skarżącej Prezes UKE nie dopełnił obowiązku, wynikającego z art. 9 k.p.a. ponieważ po otrzymaniu pisma strony jednoznacznie świadczącego o zamiarze zaskarżenia decyzji z dnia [...] czerwca 2011 r., lecz nie spełniającego w pełni wymagań formalnych ograniczył się jedynie do wezwania jej do usunięcia w dodatkowym terminie braków formalnych ww. pisma. Organ nie skorzystał natomiast z wyłaniającej się w takim przypadku sposobności jednoczesnego zwrócenia skarżącej uwagi na okoliczność, że w konkretnej sprawie tego rodzaju środek zaskarżenia, jaki zamierza wnieść strona ponownie po ewentualnym usunięciu braków formalnych, nie jest przepisami prawa przewidziany. Niezależnie od powyższego Prezes UKE uznał, że pismo wniesione przez skarżącą nie stanowi odwołania, pomimo, że zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w przedmiotowej sprawie nie przysługiwał stronie żaden inny środek zaskarżenia. Poza tym, według oceny skarżącej, przy ustaleniu charakteru wniesionego przez stronę pisma decydujące znaczenie ma intencja strony, wyrażona w tym piśmie a nie jego tytuł. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1428/09, postępowanie administracyjne nie ma charakteru ściśle formalnego. Decydujące znaczenie zawsze powinny mieć rzeczywiste intencje wnioskodawcy, a nie sam tytuł czy nawet literalne brzmienie tego podania. Obowiązek dokładnego ustalenia przedmiotu żądania zgłoszonego przez stronę wynika przede wszystkim z przepisów określających ogólne zasady postępowania, z tym z art. 9 k.p.a. Prezes UKE mając pełną świadomość, że skarżąca w swym piśmie domaga się przeprowadzenia merytorycznej kontroli decyzji oraz że kontrola ta należy do własności Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zgodnie z przepisami procedury cywilnej, powinien był przekazać pismo strony do ww. Sądu. Natomiast organ, działając wbrew dyrektywom ogólnym wynikającym z art. 9 k.p.a. oraz art. 7 k.p.a., postąpił w sposób odmienny, naruszającym tym samym art. 47959 § 1 k.p.c. Prezes UKE w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ podniósł, że wbrew twierdzeniom strony pisma z dnia [...] lipca 2011 r., zawierającego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie można zakwalifikować jako jedynie mylnie oznaczonego. Skarżąca w piśmie tym powołała się na art. 127 § 3 k.p.a. oraz skierowała pismo do Prezesa UKE, a zatem miała ewidentny zamiar zaskarżenia decyzji w trybie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W tym stanie rzeczy organ nie mógł mieć wątpliwości co do intencji skarżącej i słusznie stwierdził postanowieniem niedopuszczalność wniosku C. o ponowne rozpatrzenie sprawy. W piśmie z dnia [...] stycznia 2012 r., stanowiącym ustosunkowanie się do odpowiedzi na skargę, skarżąca podtrzymała swoje stanowisko w sprawie. Uczestnik postępowania P. S.A. wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.). Mając powyższe kryteria na uwadze, Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Podstawę prawną jego wydania stanowił art. 134 k.p.a. W świetle ww. przepisu w postępowaniu wstępnym organ odwoławczy podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak również i podmiotowym. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuacje wniesienia odwołania przez stronę nie mającą zdolności do czynności prawnych. W niniejszej sprawie Prezes UKE stwierdził niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z przyczyn przedmiotowych tj. z uwagi na niedopuszczalność wniesienia tego środka w administracyjnym toku instancji. Skarżąca nie neguje okoliczności, że od decyzji z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] przysługiwało odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. O prawie wniesienia tego środka zaskarżenia została pouczona w ww. decyzji. Jednakże zamiast odwołania do Sądu powszechnego, skarżąca, działając przez fachowego pełnomocnika złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. O tym, że strona miała pełne rozeznanie co do charakteru wniesionego pisma, świadczy jego treść tj. skierowanie pisma do Prezesa UKE oraz podanie podstawy prawnej tj. art. 127 § 3 k.p.a. W tej sytuacji należy przyjąć, jak trafnie wywiódł organ, nie miał on prawnego obowiązku zwracania się do skarżącej o wyjaśnienie rzeczywistych intencji pisma, skoro nie budziło żadnych wątpliwości, że skarżąca składa wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ administracji publicznej związany jest żądaniem strony i nie może zmieniać jego treści przez uruchomienie według jego oceny właściwego trybu postępowania (patrz wyrok Sądu Najwyższego z 20 czerwca 1996 r., III ARN 14/96 (OSN 1997, Nr 2 p. 16). W tym stanie rzeczy Sąd nie podzielił słuszności zarzutów skargi odnoszących się do naruszenia przez organ art. 9 k.p.a. i art. 47959 § 1 k.p.c. Wobec powyższego Sąd orzekł o oddaleniu skargi na mocy art. 151 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło