VI SA/Wa 2080/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. z siedzibą w K. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 14 marca 2023 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 lutego 2023 r. wezwano F. z siedzibą w K. (dalej: "Skarżąca", "Strona") do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie oryginału lub notarialnie poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego Skarżącej (ewentualnie wydruku komputerowego pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym), obejmującego swym zakresem czasowym dzień wniesienia skargi, z którego wynika sposób oraz osoby umocowane do działania w jej imieniu, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja zawierająca wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi została doręczona Skarżącej 20 marca 2023 r. (k. 33 akt sądowych). Do 27 marca 2023 r. Strona nie uzupełniła wskazanego braku formalnego skargi. Pismem z 3 kwietnia 2023 r. Skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Prawomocnym postanowieniem z 26 maja 2023 r. (sygn. akt VI SA/Wa 2080/23) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.; dalej: "Ppsa") osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z art. 29 Ppsa wynika, że organ osoby prawnej ma obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jak stanowi art. 57 § 1 Ppsa skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone m.in. w art. 46 § 1 pkt 4 Ppsa, zgodnie z którym każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit c) Ppsa pismo strony, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie powinno ponadto zawierać numer w Krajowym Rejestrze Sądowym. W przypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący, zgodnie z art. 49 § 1 Ppsa, wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skarga złożona w niniejszej sprawie nie zawierała numeru Skarżącej w Krajowym Rejestrze Sądowym, ani nie załączono do niej dokumentu, z którego wynikałoby, że osoby, które podpisały skargę (oznaczone jako prezes zarządu i główna księgowa), są umocowane do działania w imieniu Skarżącej. Z tego względu Strona została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego, który to dokument określa sposób reprezentacji podmiotu wpisywanego do Krajowego Rejestru Sądowego, jak i numer w tym rejestrze. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone Skarżącej 20 marca 2023 r. Zatem ustawowy termin na uzupełnienie braku formalnego skargi upływał z dniem 27 marca 2023 r. W zakreślonym terminie Skarżąca nie uzupełniła wskazanego braku formalnego skargi. Uczyniła to dopiero w dniu 3 kwietnia 2023 r., składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, który to wniosek nie został jednak przez Sąd uwzględniony. W takiej sytuacji należało przyjąć, że Skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi, co stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa musiało skutkować odrzuceniem skargi przez Sąd. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa, postanowił jak w sentencji.