VI SA/Wa 2085/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (spr.) Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Bytner po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2021 r. sprawy ze skargi D. D. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia "(...)"maja 2021 r. nr "(...)"w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej oddala skargę Komendant Wojewódzki Policji w K.("KWP"), decyzją z dnia [...] lutego 2021 r., skreślił Pana D. D.("Strona", "Skarżący") z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, ponieważ uzyskał informację o toczącym się przeciwko niemu postępowaniu karnym o popełnienie przestępstwa umyślnego z art. 199 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk. Od powyższej decyzji Skarżący wniósł odwołanie do Komendanta Głównego Policji, w którym zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, 8, 75 § 1, 77 § 1 i 86 kpa, poprzez niewyjaśnienie wszelkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy, poprzez niezbadanie w wystarczającym dla niniejszej sprawy zakresie okoliczności zaistnienia czynu karalnego w kontekście pomówienia przez pokrzywdzonego w sprawie o sygn. akt [...]. Ponadto, podniósł zarzut naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 kpa i art. 98 kpa, poprzez nieuwzględnienie jego wniosku o zawieszenie przedmiotowego postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania karnego toczącego się przed Sądem Rejonowym w S.. Komendant Główny Policji ("KGP")uznał zarzuty odwołania za bezzasadne i na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735) dalej "kpa" oraz art. 29 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2020 r. poz. 838, ze zm.) – "u.o.c." lub "ustawa o ochronie" , decyzją z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] utrzymał decyzję KWP w mocy. W uzasadnieniu decyzji KGP wyjaśnił, że przeciwko Skarżącemu D. D. toczy się w Sądzie Rejonowym w S. [...] Wydziale Karnym postępowanie karne o sygn. akt [...] o popełnienie przestępstwa umyślnego z art. 199 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz.U. z 2020 r., poz.1444 t.j.) dalej "Kodeks karny" lub "kk" w zw. z art. 12 kk ( akt oskarżenia k. 92 akt adm.) i jest to okoliczność dla organów Policji wiążąca w sprawie skreślenia Skarżącego z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, choć do chwili obecnej postępowanie to nie zostało zakończone. W ocenie Organu odwoławczego w takich zaś przypadkach ustawodawca sam rozstrzygnął o spełnieniu ze strony takich osób przesłanki z art. 29 ust. 6 pkt 1 ustawy o ochronie osób i dlatego też osoby spełniające wymienioną przesłankę należy obligatoryjnie skreślić z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, niezależnie od innych dowodów, choćby pozytywnie o nich świadczących, jak np. dotychczasowa niekaralność czy pozytywna postawa życiowa. W takich przypadkach ustawodawca przyznał bezwzględny prymat interesowi społecznemu nad słusznym interesem obywatela (art. 7 kpa), nie przewidując możliwości, aby pracownik ochrony fizycznej, wobec którego wszczęto postępowanie karne o popełnienie przestępstwa umyślnego, nie został skreślony z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Organy Policji nie były zatem zobowiązane do przeprowadzenia jakichkolwiek czynności wyjaśniających w tej sprawie. W postępowaniu administracyjnym, obowiązkiem organu administracji publicznej jest jedynie ustalenie, czy wobec takiego pracownika zachodzą przesłanki do skreślenia go z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, co w niniejszej sprawie uczyniono. W dniu 14 lipca 2021 r. do Komendanta Głównego Policji wpłynęła skarga Skarżącego na ww. rozstrzygnięcie, w której zaskarżonej decyzji zarzucono: - naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, art. 8 kpa, art. 75 kpa, art. 77 § 1 kpa, art. 86 kpa w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 i § 2 kpa, a także art. 136 kpa poprzez niewyjaśnienie wszelkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy, poprzez niezbadanie w wystarczającym dla niniejszej sprawy zakresie okoliczności zaistnienia czynu karalnego w kontekście pomówienia D. D. przez pokrzywdzonego w sprawie [...] zawisłej przed Sądem Rejonowym w S.; - naruszenie przepisów postępowania w postaci art. 97 § 1 pkt 4 kpa i art. 98 § 1 kpa w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 kpa i nieuwzględnienia wniosku o zawieszenie niniejszego postępowania administracyjnego do momentu prawomocnego zakończenia postępowania [...] toczącego się przed Sądem Rejonowym w S. w sytuacji, gdy D. D. wykazał uzasadniony interes będący przesłanką zawieszenia postępowania. Powołując się na powyższe okoliczności Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Komendanta Głównego Policji oraz na zasadzie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a o wstrzymanie wykonania w całości decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] i poprzedzającej ją decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] z uwagi na istotny interes Skarżącego tj. grożącą utratę zatrudnienia w przypadku uprawomocnienia się decyzji. W odpowiedzi na skargę KGP wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest pozbawiona uzasadnionych podstaw, natomiast zaskarżona decyzja odpowiada obowiązującemu prawu. W myśl art. 29 ust. 6 pkt 1 ustawy o ochronie "Pracownika ochrony skreśla się z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, w przypadku gdy: 1) pracownik ochrony fizycznej został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za popełnienie przestępstwa umyślnego lub wszczęto w stosunku do niego postępowanie karne o takie przestępstwo". W rozpoznawanej sprawie nie jest sporne, że przeciwko Skarżącemu D. D. toczy się w Sądzie Rejonowym w S. [...] Wydziale Karnym postępowanie karne o sygn. akt [...] o popełnienie przestępstwa umyślnego z art. 199 § 1 kk w zw. z art. 12 kk ( akt oskarżenia k. 92 akt adm.). W związku z powyższym ustaleniem, nie budzi żadnych wątpliwości, iż doszło do spełnienia jednej z alternatywnych przesłanek skreślenia danej osoby z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej – jest nim fakt wniesienia aktu oskarżenia wobec Strony, przy czym zarzutem objęto czyny z art. 199 § 1 kk (Seksualne wykorzystanie stosunku zależności lub krytycznego położenia) w zbiegu z art. 12 kk (czyn ciągły) - stanowiące przestępstwa umyślne. Wobec powyższej przesłanki organ zobligowany był zastosować regulację art. 29 ust. 6 pkt 1 ustawy o ochronie. Skoro organ z mocy prawa zobowiązany był dokonać skreślenia skarżącego z listy, to oczywistym jest, że przeprowadzanie w tej sytuacji innych czynności dowodowych na okoliczność ewentualnego pomówienia Skarżącego, nie znajdowało uzasadnienia prawnego wobec brzmienia art. 29 ust. 1 ust. 6 ustawy o ochronie, wyznaczającego zakres postępowania dowodowego w sprawie. Prowadzenie postepowania w zakresie jaki wskazuje Strona, byłoby całkowicie niecelowe i zbędne. Decyzje organów Policji mają charakter decyzji związanych i nie ma tutaj miejsca dla uznania administracyjnego. Za bezzasadne w związku z tym należało uznać zarzuty podniesione w skardze naruszenia art. 7, art. 8 kpa, art. 75 kpa, art. 77 § 1 kpa, art. 86 kpa w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 i § 2 kpa, a także art. 136 kpa poprzez niewyjaśnienie wszelkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy, poprzez niezbadanie w wystarczającym dla niniejszej sprawy zakresie okoliczności zaistnienia czynu karalnego w kontekście pomówienia D. D. przez pokrzywdzonego. Organy Policji bowiem w prawidłowy i wyczerpujący sposób zebrały i rozważyły materiał dowodowy w sprawie. W sposób wystarczający wyjaśniły także kryteria, którymi kierowały się przy wydaniu decyzji. Wskazać również należy, iż organy Policji w toku prowadzonego postępowania nie przesądzają o winie bądź niewinności Skarżącego, a skreślenie z listy kwalifikowanych pracowników ochrony stanowi jedynie administracyjnoprawną konsekwencję oznaczonego w przepisie prawa materialnego stanu faktycznego. Organy trafnie też odmówiły zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa i art. 98 § 1 kpa w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 kpa. KGP trafnie wskazał w zaskarżonej decyzji , iż zawieszenie postępowania administracyjnego na podstawie tego przepisu, zasadne jest jedynie w sytuacji, gdy na przeszkodzie rozpatrzeniu sprawy administracyjnej co do jej istoty, staje problem prawny (zagadnienie wstępne), od którego rozstrzygnięcia przez inny organ lub sąd zależne jest wydanie decyzji w sprawie administracyjnej. W sprawie Skarżącego sytuacja taka nie zachodzi, gdyż żaden z przepisów ustawy o ochronie nie uzależnia wydania decyzji od prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy karnej osoby wpisanej na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Jak już Sąd wskazał wyżej zgodnie z art.29 ust. 6 pkt 1 ustawy o ochronie, skoro obligatoryjną przesłanką skreślenia pracownika ochrony z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej jest wszczęcie w stosunku do niego postępowania karne o przestępstwo umyślne to wynik postepowania karnego nie mógł mieć znaczenia prawnego w sprawie, a tym samym stanowić przesłanki do zawieszenia postepowania w sprawie. Nie doszło więc do naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 kpa i art. 98 § 1 kpa w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 kpa. Zwrócić należy również uwagę, na ratio legis omawianego unormowania wynikającą z faktu, iż ustawodawca nadał pracownikom ochrony szereg praw, które bezpośrednio dotyczą życia, zdrowia lub nietykalności cielesnej człowieka. Charakter pracy pracownika ochrony wymaga więc szczególnych predyspozycji moralnych oraz posiadania nieskazitelnej opinii. Z uwagi na specyfikę wykonywanej funkcji, wiążącej się z dużym ryzykiem oraz konieczność zagwarantowania zaufania publicznego, zawód pracownika ochrony powinien odznaczać się szczególną przejrzystością, a osoby go wykonujące winne być z całą pewnością transparentne i uczciwe. Natomiast wszczęcie i prowadzenie postępowania karnego przeciwko konkretnej osobie o przestępstwo umyślne taką pewność wzrusza. Konkludując, Sąd doszedł do przekonania, iż zarzuty Skarżącego zawarte w skardze nie znajdują uzasadnienia, a decyzje organów Policji zostały wydane w oparciu o obowiązujące przepisy tak prawa procesowego, jak i materialnego. Z uwagi na powyższe, Sąd orzekł w myśl art. 151 p.p.s.a. o oddaleniu skargi.