VI SA/Wa 2088/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Nowecki po rozpoznaniu w dniu 26 listpada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...]marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd bez uiszczenia opłaty elektronicznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W dniu 6 października 2018 r. R. Z. (dalej także: "skarżący" lub "strona skarżąca") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ jest niedopuszczalna. Na wstępie należy wskazać, że w wyniku kontroli stacjonarnej Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] nałożył na stronę skarżącą, karę pieniężną w wysokości 1.500 zł. Podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiło naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej, o którym mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2017 r,, poz. 2222 z późn. zm.). Skarżący pismem z dnia 12 marca 2018 r. wniósł o ponownie rozpatrzenie sprawy. Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] września 2018 r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w całości w mocy. Strona pismem z dnia 6 października 2018 r., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję z dnia [...] marca 2018 r. nr [...], od której złożyła wcześniej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W niniejszej sprawie, Skarga wniesiona od decyzji z dnia [...] marca 2018 r. jest więc niedopuszczalna. Zgodnie z pouczeniem, zawartym w decyzji z dnia [...] września 2018 r., Skarżącemu przysługiwało prawo wniesienia skargi do WSA w terminie 30 dni od doręczenia decyzji z dnia [...] września 2018 r., co zgodnie z wiedzą Sądu, Skarżący także uczynił. W świetle powyższego Sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.