VI SA/Wa 2095/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka Protokolant st. sekr. sąd. Jarosław Kielczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi M. A. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej oddala skargę Komendant Główny Policji (dalej też "KGP") decyzją z [...] sierpnia 2017 r. utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. (dalej też "KWP") z [...] kwietnia 2017 r. skreślającą M. A. z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Decyzja KGP została wydana w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 i art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm. dalej "k.p.a") oraz art. 29 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2016 r. poz. 1432 ze zm., dalej "ustawa o ochronie"). Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: [...] marca 2017 r. zostało wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne wobec M. A. (dalej "skarżący") w sprawie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej z uwagi na wydanie postanowienia o przedstawieniu skarżącemu zarzutów o czyn z art. 286 § 1 kk i art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk. Decyzją z [...] kwietnia 2017 r. KWP skreślił skarżącego z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej z uwagi na wszczęcie postępowania karnego o przestępstwo umyślne. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący wniósł o uchylenie i umorzenie postępowania przed organem I instancji, zarzucił naruszenie prawa materialnego tj. art. 29 ust. 6 pkt 1 ustawy o ochronie poprzez przyjęcie, że w niniejszej sprawie zachodzą obligatoryjne podstawy do skreślenia odwołującego z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej a także przepisów postępowania poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego zebranego materiału dowodowego, nieuwzględnienie okoliczności dotyczących charakteru zarzucanego czynu, jak również skutków skreślenia skarżącego z listy kwalifikowanych pracowników dla niego i jego rodziny. Wspomnianą na wstępie decyzją z [...] sierpnia 2017 r. KGP utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że wobec skarżącego prowadzone jest przez Prokuraturę Rejonową w W. postępowanie karne o przestępstwo z art. 286 § 1 kk i art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk. Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 29 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy o ochronie jest to wystarczająca przesłanka do skreślenia skarżącego z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej a osoby spełniające tę przesłankę, podlegają obligatoryjnemu skreśleniu z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Powyższe jest niezależne od tego, czy utrata wpisu spowoduje pogorszenie sytuacji materialnej skarżącego, czy też innych dowodów, choćby dotychczasowej niekaralności. Ponadto organ wskazał, że w prowadzonym postępowaniu administracyjnym nie weryfikuje prawidłowości prowadzonego postępowania karnego, zasadności jego wszczęcia, winy czy też niewinności podejrzanego. Skarżący w skardze na powyższą decyzję zaskarżonej decyzji zarzucił: - naruszenie prawa materialnego tj. art. 29 ust. 6 pkt 1 ustawy o ochronie poprzez jego błędną wykładnię, skutkującą przyjęciem w ustalonym stanie faktycznym, że w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do obligatoryjnego skreślenia skarżącego z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej; - naruszenie przepisów postępowania tj. art. 6 k.p.a., 7 k.p.a., 8 k.p.a. poprzez ich niewłaściwą wykładnię skutkującą wydaniem decyzji orzekającej o skreśleniu skarżącego z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej; - naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego zebranego w sprawie materiału dowodowego, nieuwzględnienie okoliczności dotyczących charakteru zarzucanego skarżącemu czynu, okoliczności przedmiotowego zdarzenia, a przede wszystkim skutków skreślenia skarżącego z listy kwalifikowanych pracowników ochrony dla skarżącego i jego rodziny. Wobec tak sformułowanych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie decyzji KGP oraz decyzji ją poprzedzającej oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W treści skargi skarżący odniósł się do skutków jakie spowoduje oraz już spowodowało skreślenie go z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z 1 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Komendanta Głównego Policji, natomiast Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 marca 2018 r. sygn. akt II GZ 136/18 oddalił zażalenie organu. W styczniu 2018 r. skarżący do akt sprawy przedłożył postanowienie z dnia [...] grudnia 2017 r. o umorzeniu dochodzenia. Sąd z urzędu ustalił, że postanowienie to z dniem [...] stycznia 2018 r. stało się prawomocne. Natomiast przed rozprawą w kwietniu 2018 r. do akt sprawy skarżący złożył zaświadczenie nr [...], zgodnie z którym został wpisany na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu. W postępowaniu administracyjnym nie doszło bowiem do naruszenia prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2017 r. był art. 29 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy o ochronie. Zgodnie z tym przepisem, pracownika ochrony skreśla się z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej w przypadku, gdy: 1) pracownik ochrony fizycznej został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za popełnienie przestępstwa umyślnego lub wszczęto w stosunku do niego postępowanie karne o takie przestępstwo; 2) nie spełnia warunków określonych w art. 26 ust. 3 pkt 1 i 4-8, w art. 30 albo w art. 38b. W myśl art. 26 ust. 3 ustawy o ochronie na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej wpisuje się osobę, która: 1) posiada obywatelstwo polskie lub obywatelstwo innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym; 2) ukończyła 21 lat; 3) ukończyła co najmniej gimnazjum lub ośmioletnią szkołę podstawową; 4) ma pełną zdolność do czynności prawnych; 5) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne i nie toczy się przeciwko niej postępowanie karne o takie przestępstwo; 6) posiada nienaganną opinię wydaną przez właściwego ze względu na jej miejsce zamieszkania komendanta powiatowego (rejonowego, miejskiego) Policji, sporządzoną na podstawie aktualnie posiadanych przez Policję informacji albo - w przypadku obywatela innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz obywatela polskiego zamieszkałego na terenie tych państw - przez organ odpowiedniego szczebla i kompetencji tych państw, właściwy ze względu na miejsce zamieszkania tej osoby; 7) posiada zdolność fizyczną i psychiczną do wykonywania zadań, stwierdzoną orzeczeniami lekarskim i psychologicznym, których ważność nie upłynęła; 8) posiada przygotowanie teoretyczne i praktyczne w zakresie wyszkolenia strzeleckiego, samoobrony, technik interwencyjnych oraz znajomość przepisów prawa związanych z wykonywaniem ochrony osób i mienia. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że wobec skarżącego [...] lutego 2017 r. zostało wydane postanowienie o przedstawieniu zarzutów o czyn z art. 286 § 1 kk i 270 § §1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk (k. 65 akt administracyjnych). Tym samym, w dniu wydawania decyzji zarówno przez organ I instancji, jak i II instancji wobec skarżącego toczyło się postępowanie karne o przestępstwo umyślne. Skarżący w niniejszej sprawie nie kwestionował, że przestępstwa z art. 286 § 1 kk i 270 § 1 kk nie są przestępstwami umyślnymi. Wobec powyższego, Komendant Wojewódzki Policji [...] kwietnia 2017 r., tzn. w dniu wydania decyzji, miał podstawy do skreślenia skarżącego z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, natomiast Komendant Główny Policji, [...] sierpnia 2017 r. tzn. w dniu wydania decyzji przez organ odwoławczy nie miał podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji. W niniejszej sprawie zostały bowiem spełnione przez organ zarówno przesłanki z art. 29 ust. 6 pkt 1, jak i art. 29 ust. 6 pkt 2 ustawy o ochronie. Wobec skarżącego zostało [...] lutego 2017 r. wszczęte postępowanie o przestępstwo umyślne (art. 29 ust. 6 pkt 1 ww. ustawy), ponadto skarżący w dniu wydawania poszczególnych decyzji nie spełniał warunku określonego w art. 26 ust. 3 pkt 5 ustawy o ochronie, gdyż toczyło się wobec niego postępowanie karne o przestępstwo umyślne (art. 29 ust. 6 pkt 2 ww. ustawy). Należy podkreślić, że decyzja w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej nie jest decyzją uznaniową, ani decyzją przed wydaniem której organ bada sytuację materialną skarżącego, czy też ewentualne skutki jakie taka decyzja może wywołać. Wymogi ustawy są jednoznaczne. Gdy zostają spełnione przesłanki z art. 29 ust. 6 ustawy o ochronie, organ obligatoryjnie skreśla pracownika ochrony z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, co też miało miejsce w niniejszej sprawie. W tym miejscu należy powołać się na zajęte w wyroku z 16 kwietnia 2013 r. sygn. akt II GSK 109/12 przez Naczelny Sąd Administracyjny stanowisko, że Sąd I instancji w żadnej mierze nie jest ani uprawniony, ani zobowiązany do badania ani rozważania umyślności bądź nieumyślności czynu, czy też badania charakteru i stopnia zawinienia, przesłanek winy umyślnej, a także bezpośredniego zamiaru sprawcy. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził również, że ustawa o ochronie nakłada na pracownika ochrony obowiązek spełniania szczegółowych przesłanek stanowiących gwarancję prawidłowego wykonywania czynności przewidzianych tą ustawą, a w przypadku ich niespełnienia przewiduje obligatoryjne sankcje w postaci odmowy wydania, zawieszenia praw lub cofnięcia licencji. Sama ustawa wyłącza po stronie organu możliwość stosowania uznania administracyjnego, o jakim mowa w art. 7 k.p.a. Pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny, Sąd w składzie rozpoznającym niniejsza sprawę podziela. Wobec skarżącego zostało wydane postanowienie o przedstawieniu zarzutów o czyn z art. 286 § 1 kk i 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, czyli popełnienie przestępstwa umyślnego. Stan toczącego się postępowania karnego miał miejsce zarówno w dacie wydania decyzji organu I jak i II instancji. W datach wydawania tych aktów organy były związane tym stanem faktycznym, co powodowało nie budzące wątpliwości spełnienie przesłanek do skreślenia skarżącego z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej w oparciu o art. 29 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o ochronie. Żadne inne okoliczności (np. pozytywna opinia, dotychczasowa niekaralność, sytuacja materialna, skutki jakie wywoła wydanie decyzji) nie miały i nie mogły mieć znaczenia przy wydawaniu przez organy tzw. decyzji związanej. Instytucją służącą powstrzymaniu lub ograniczeniu dolegliwych dla strony skutków skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, na etapie rozpoznawania sprawy przez sąd administracyjny jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek skarżącego w tym przedmiocie został uwzględniony - otrzymał tymczasową ochronę. Postanowieniem z 1 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Komendanta Głównego Policji, natomiast Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 marca 2018 r. sygn. akt II GZ 136/18 oddalił zażalenie organu. W konsekwencji powyższego, na czas toczącego się postępowania przed Sądem wykonanie decyzji o skreśleniu skarżącego z listy pracowników ochrony fizycznej było wstrzymane. Na etapie postępowania sądowego zapadło postanowienie o umorzeniu postępowania karnego. Pełnomocnik skarżącego nie informował Sądu, kiedy to postanowienie stało się prawomocne i Sąd z urzędu pozyskał tę informację. Jednakże na rozprawie okazało się, że skarżący ponownie wystąpił i uzyskał wpis na listę pracowników ochrony fizycznej po uprawomocnieniu się postanowienia umarzającego postępowanie karne. Z tego względu, odnosząc się do wydanego na etapie postępowania przed sądem administracyjnym, postanowienia o umorzeniu wobec skarżącego dochodzenia, nie miało wpływu na rozstrzygnięcie. Kontrolując legalność działania organów w niniejszej sprawie nie można stwierdzić, by w zaskarżonej decyzji i decyzji utrzymanej nią w mocy organy naruszyły prawo. Jak bowiem wskazano na wstępie w toku prowadzonego przez organy postępowania administracyjnego skarżący wypełniał dyspozycję z art. 29 ust. 6 pkt 1 i pkt 2 ustawy o ochronie, skutkiem czego prawidłowe było wydanie przez organ decyzji o skreśleniu z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w warszawie z dnia 3 stycznia 2018 r. sygn. akt VI SA/Wa 1340/17). Okoliczność, że przed wydaniem wyroku w niniejszej sprawie skarżący został na swój wniosek wpisany na listę kwalifikowanych pracowników ochrony – przedstawił bowiem zaświadczenie nr [...] z [...] marca 2018 r. potwierdzające tę okoliczność nie stanowi o naruszeniu prawa przez organ. Reasumując, w ocenie Sądu, Komendant Główny Policji nie naruszył przepisów postępowania administracyjnego, w tym w szczególności art. 6, art. 7, art. 8, art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Poprzez uzasadnienia faktyczne i prawne organ nie naruszył też normy postępowania administracyjnego wskazanej w przepisie 107 § 3 k.p.a. Uzasadnienie zawiera wskazane prawem elementy. Z tych wszystkich powodów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.