VI SA/Wa 2097/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. K. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie zwolnienia z funkcji biegłego sądowego postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie Skarżący – J. K. pismem z dnia 9 września 2010 r. (nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 11 września 2010 r. – data stempla pocztowego) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...], którą organ administracji utrzymał w mocy decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie zwolnienia z funkcji biegłego sądowego z zakresu budownictwa. W skardze skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Ministra Sprawiedliwości oraz poprzedzającej ją decyzji Prezesa Sądu Okręgowego w [...]. Pismem z dnia 28 listopada 2010 r. (nadanym listem poleconym o nr [...] w dniu 29 listopada 2010 r.) skarżący cofnął skargę z dnia 9 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej nazywanej "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W myśl art. 60 p.p.s.a., skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego, cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie skarżący cofnął skargę pismem z dnia 28 listopada 2010 r. Sąd uznał, że w sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek skarżącego niedopuszczalnym. W związku z powyższym, cofnięcie skargi należało uznać za dopuszczalne i prawnie skuteczne. W tej sytuacji, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.