VI SA/Wa 2100/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędzia WSA Dariusz Zalewski (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi F. z siedzibą w [...] na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu co do bezpośredniego nabycia udziałów towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych oddala skargę I. Stan sprawy przedstawia się następująco: 1. W dniu [...] grudnia 2012 r. Komisja Nadzoru Finansowego (dalej "organ nadzoru" lub "Komisja"), po rozpoznaniu zawiadomienia Fundacji [...] (dalej "Fundacja", "Skarżąca" lub "Strona"), o zamiarze bezpośredniego nabycia udziałów Towarzystwa [...], zwanego dalej "TUW" lub "Towarzystwem", w liczbie zapewniającej przekroczenie 20% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu, wydała decyzję o zgłoszeniu sprzeciwu co do przedmiotowego nabycia. W uzasadnieniu organ wskazał, że w stanie faktycznym sprawy ziściła się przesłanka zgłoszenia sprzeciwu, co do nabycia udziałów krajowego zakładu ubezpieczeń, o której mowa w art. 35h ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. z 2010 r. Nr 11, poz. 66 z późn. zm.), dalej również: u.d.u., w związku z art. 47 u.d.u., zgodnie z którą organ nadzoru zgłasza w drodze decyzji sprzeciw co do nabycia udziałów krajowego zakładu ubezpieczeń, jeżeli podmiot składający zawiadomienie nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków w zawiadomieniu lub załączanych do zawiadomienia dokumentów i informacji. W wyniku oceny formalnoprawnej zawiadomienia Fundacji o zamiarze nabycia udziałów Towarzystwa, organ nadzoru stwierdził, iż jest ono obarczone brakami formalnymi, wobec czego wystosował w dniu [...] października 2012 r. wezwanie do ich usunięcia w terminie 7 dni od daty jego otrzymania przez Stronę. Fundacja nie usunęła w przepisanym terminie wszystkich wskazanych przez organ nadzoru braków, nie przekazała bowiem dokumentów poświadczających doświadczenie zawodowe członka zarządu podmiotu składającego zawiadomienie. 2. W dniu [...] stycznia 2013 r. Fundacja złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. We wniosku Strona podniosła, że w zakresie dokumentów potwierdzających doświadczenie zawodowe członka zarządu Fundacji, o które zwracał, się organ nadzoru w wezwaniu z dnia [...] października 2012 r., przekazane zostały dowody potwierdzające aktualne zatrudnienie T. B.. Dokumenty te, zgodnie z twierdzeniem Strony, stanowiły potwierdzenie zatrudnienia ww. osoby w okresie ostatnich dziewiętnastu lat. Jednocześnie Fundacja przyznała, że nie przekazała dokumentów potwierdzających doświadczenie zawodowe członka zarządu FES w okresie od 1983 r. do 1994 r. i wyjaśniła, że nie dysponowała oryginałami rzeczonej dokumentacji. Strona wyjaśniła, że oryginały przedmiotowych dokumentów zostały przekazane do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej "ZUS") i pomimo zwrócenia się przez T. B. w dniu [...] stycznia 2013 r. do ww. instytucji o ich zwrot, ZUS nie zadośćuczynił jego prośbie. Ponadto Skarżąca stwierdziła, że organ nadzoru miał możliwość oceny legitymowania się przez T. B. doświadczeniem zawodowym w kontekście § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 sierpnia 2010 r. w sprawie dokumentów załączanych do zawiadomień o zamiarze nabycia albo objęcia akcji lub praw z akcji krajowego zakładu ubezpieczeń lub o zamiarze stania się podmiotem dominującym krajowego zakładu ubezpieczeń (Dz. U. Nr 161, poz. 1082) - dalej "Rozporządzenie" na podstawie przedłożonego przez nią życiorysu ww. osoby oraz załączonej dokumentacji, stanowiącej poświadczenie zatrudnienia tej osoby w okresie ostatnich dziewiętnastu lat. Fundacja zarzuciła organowi nadzoru, że pominął okoliczność, iż brakujące dokumenty dotyczyły okresu zatrudnienia sprzed blisko dwudziestu lat, a także iż zadeklarowane w życiorysie doświadczenie zawodowe z tego okresu nie miało wpływu na ocenę odpowiedniego doświadczenia zawodowego prezesa zarządu Fundacji w kontekście spełniania przez Stronę przesłanek planowanego nabycia udziałów Towarzystwa. 3. Wraz z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy Strona przedłożyła oświadczenie T. B. z dnia [...] stycznia 2013 r. o niedysponowaniu przez niego oryginałami świadectw pracy potwierdzających doświadczenie zawodowe w związku z przekazaniem przedmiotowej dokumentacji do ZUS, a także kopię pisma adresowanego do ZUS w sprawie zwrotu ww. dokumentów. 4. W dniu [...] stycznia 2013 r. do organu nadzoru wpłynęło również pismo Strony datowane na dzień [...] stycznia 2013 r., przekazujące w załączeniu poświadczone notarialnie kopie dokumentów potwierdzających zatrudnienie T. B. w latach 1983 - 1994. 5. Decyzją z dnia [...] maja 2013r., nr [...] Komisja Nadzoru Finansowego utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] grudnia 2012 r. Organ podkreślił, że w sprawie wystąpiła przesłanka uzasadniająca zgłoszenie sprzeciwu wobec planowanego nabycia udziałów Towarzystwa przez Stronę ze względu na nieuzupełnienie w terminie wyznaczonym przez organ nadzoru braków w załączonych do zawiadomienia dokumentach. Zaznaczył, że stan faktyczny stanowiący podstawę wydania rozstrzygnięcia został ustalony prawidłowo przez organ nadzoru, a ustaleń w tym zakresie nie zakwestionowała również sama Strona, przyznając, że nie złożyła wszystkich wymaganych dokumentów w wyznaczonym terminie. Według organu analiza okoliczności sprawy, które zaistniały po wydaniu zaskarżonej decyzji, a dotyczyły podjęcia przez T. B. starań o zwrócenie przez ZUS dokumentów, o które wzywał organ nadzoru, a następnie ich przedłożenia w uzupełnieniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wskazuje, zdaniem organu nadzoru, na brak należytej dbałości Strony o wypełnienie spoczywających na niej obowiązków wynikających z ustawy o działalności ubezpieczeniowej. W ocenie organu, niemożność przedłożenia przez Fundację wszystkich dokumentów poświadczających doświadczenie zawodowe T. B. w świetle wyjaśnień zawartych w uzasadnieniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz w przedłożonym wraz z tym wnioskiem oświadczeniu T. B. z dnia [...] stycznia 2013 r. to okoliczność przez nią zawiniona. Ponadto organ wskazał, że podjęte przez T. B. starania o zwrócenie przez ZUS dokumentów, następnie ich przedłożenie w uzupełnieniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w ocenie organu nadzoru, były spóźnione i tym samym nie mogą skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. Reasumując KNF stwierdziła, że ponieważ dokumenty, których żądał organ nadzoru w toku postępowania pierwszej instancji, nie zostały złożone w przepisanym terminie, przesłanka zgłoszenia sprzeciwu, o której mowa w art. 35h ust. 1 pkt 1 u.d.u., w dalszym ciągu istnieje i nie zmienia tego fakt przedłożenia notarialnie poświadczonych kopii świadectw pracy w toku postępowania odwoławczego. 6. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając: 1) naruszenie przepisu art. 35g ust. 2 u.d.u. polegające na niewskazaniu w sposób jednoznaczny, że organ nadzoru wzywa do przedłożenia dokumentów poświadczających wykształcenie, kwalifikacje i doświadczenie zawodowe członka zarządu fundacji ze wszystkich miejsc jego zatrudnienia i miejsc prowadzenia działalności gospodarczej; 2) naruszenie przepisu art. 35h ust. 1 pkt 1 u.d.u. polegające na: a) uznaniu, że Fundacja, mimo wezwania organu nadzoru, nie uzupełniła w terminie braków w załączonych do zawiadomienia dokumentach, podczas gdy w rzeczywistości wezwanie organu nadzoru do przedłożenia dokumentów poświadczających wykształcenie, kwalifikacje i doświadczenie członka zarządu Fundacji wykonała (zgodnie z treścią punktu 2 wezwania organu nadzoru z dn. [...] października 2012 r.), b) uznaniu, że wystarczającym powodem zgłoszenia przez organ nadzoru sprzeciwu w trybie art. 35h ust. 1 pkt 1 u.d.u. jest nieprzedstawienie w wyznaczonym przez ten organ terminie choćby jednego z wymaganych przez organ nadzoru dokumentów, bez względu na jego rodzaj i znaczenie, podczas gdy w rzeczywistości podstawą zgłoszenia przez organ nadzoru sprzeciwu w trybie wyżej powołanego przepisu może być wyłącznie nieuzupełnienie w terminie takich braków, które uniemożliwiają nadanie dalszego biegu zawiadomieniu strony o zamiarze nabycia udziałów w zakładzie ubezpieczeń 7. W odpowiedzi na skargę KNF wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując zaprezentowane wcześniej stanowisko. II. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 1. Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c p.p.s.a.). 2. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. 3. Rozpoznając sprawę według powyższych kryteriów należy uznać, że skarga nie jest zasadna. 4. Odniesienie się do podstaw skargi wniesionej w rozpoznawanej sprawie należy rozpocząć od zarzutu naruszenia art. 35g ust. 2 u.d.g. W myśl zdania pierwszego tego przepisu przypadku stwierdzenia braków w zawiadomieniu lub gdy nie zostały załączone do niego wymagane informacje lub dokumenty, organ nadzoru wzywa podmiot składający zawiadomienie do uzupełnienia tych braków w wyznaczonym terminie. Skarżąca podniosła, że Komisja nie wskazywała w sposób jednoznaczny, iż wzywała do przedłożenia dokumentów, które poświadczałyby wykształcenie, kwalifikacje i doświadczenie zawodowe członka zarządu Fundacji ze wszystkich miejsc jego zatrudnienia i miejsc prowadzenia działalności gospodarczej. W ocenie Sądu rację ma Komisja podnosząc, że dokumenty, które powinny być załączone do zawiadomienia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 u.d.u., zostały określone wprost w przepisach prawa, a tym samym w wezwaniu, o którym mowa w art. 35g ust. 2 u.d.u., wystarczające jest, jeżeli organ nadzoru odwoła się do przepisów prawa ustanawiających wymogi, którym zawiadamiający nie uczynił zadość. Tak sformułowane wezwanie czyni zadość postulatowi jasności i jednoznaczności. Zgodnie z brzmieniem art. 35b ust. 1 u.d.u. podmiot składający zawiadomienie, o którym mowa w art. 35 ust. 1, przedstawia wraz z zawiadomieniem szereg informacji, wymienionych w pkt 1-9 tego przepisu. Stosownie do art. 35b ust. 3 u.d.u. określenie dokumentów, które mają służyć przekazaniu tychże informacji, pozostawiono ministrowi finansów w drodze rozporządzenia. W wykonaniu tego upoważnienia ustawowego Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 20 sierpnia 2010 r. w sprawie dokumentów załączanych do zawiadomień o zamiarze nabycia albo objęcia akcji lub praw z akcji krajowego zakładu ubezpieczeń lub o zamiarze stania się podmiotem dominującym krajowego zakładu ubezpieczeń (Dz. U. Nr 161, poz. 1082, dalej: rozporządzenie). Przepis § 2 pkt 7 rozporządzenia przewiduje, że do zawiadomienia należy załączyć: "życiorys składającego zawiadomienie - jeżeli jest osobą fizyczną, życiorysy osób wymienionych w pkt 4 i 5; dokumenty poświadczające ich wykształcenie, kwalifikacje i doświadczenie zawodowe". W ocenie Sądu na gruncie tak sformułowanego przepisu prawa należy zanegować pogląd prezentowany w skardze, jakoby z przepisu tego nie wynikało, że chodzi o dokumenty ze wszystkich miejsc pracy lub prowadzenia działalności gospodarczej. Rację ma Komisja uznając, że brzmienie przepisu nie daje żadnych podstaw do twierdzenia, aby chodziło tylko o niektóre miejsca pracy lub prowadzenia działalności gospodarczej. Fundacja podnosi bowiem, że postępowanie przed organem nadzoru dotyczyło bowiem zawiadomienia o zamiarze nabycia udziałów zakładu ubezpieczeń, w związku z czym strona miała pełne podstawy do uznania, że dokumenty, które muszą być złożone na wezwanie organu nadzoru, powinny się wiązać z profilem przedsiębiorstwa, w którym udziały mają być nabyte, a więc że chodzi o dokumenty poświadczające wykształcenie, kwalifikacje i doświadczenie zawodowe członka zarządu fundacji związane z szeroko rozumianym obszarem finansów i ruchem spółdzielczych kas oszczędnościowo - kredytowych. Sąd zgadza się z Komisją, że celem przepisu i wynika to z samego jego brzmienia, że obowiązkowo należy przedłożyć wszystkie dokumenty poświadczające świadczenie pracy lub wykonywanie i działalności zawodowej (z wyjątkiem tych przypadków, w których zastosowanie znajdzie art. 35d u.d.u., o czym mowa dalej). Tym samym wezwanie w trybie art. 35g ust. 2 u.d.u., a odwołujące się do § 2 pkt 7 rozporządzenia, w sposób oczywisty jest ono wezwaniem o przekazanie wszystkich dokumentów poświadczających okoliczności wzmiankowane w tym przepisie. Wynika to z charakteru samego postępowania. Sprawy te dotyczą przejmowania znaczących udziałów w zakładach ubezpieczeń, to jest instytucjach finansowych dysponujących znaczącymi kapitałami, świadczących istotne dla obrotu społeczno-gospodarczego usługi i z tego względu poddanych ścisłemu nadzorowi publicznemu. Znaczące udziały w zakładach ubezpieczeń przejmują wyłącznie podmioty profesjonalne, dysponujące odpowiednimi środkami finansowymi i organizacyjnymi, legitymujące się predyspozycjami do wykonywania uprawnień korporacyjnych w stosunku do zakładów ubezpieczeń. Podmioty takie nie powinny mieć trudności faktycznych i prawnych w należytym przygotowaniu zawiadomienia jeszcze przed jego złożeniem do organu nadzoru, a w ostateczności dokonaniu uzupełnień po otrzymaniu wezwania w trybie art. 35g ust. 2 u.d.u. Ponadto wybiórcze podejście do dokumentów poświadczających karierę zawodową składającego zawiadomienie albo - w przypadku jednostek organizacyjnych - osób kierujących jego działalnością mogłoby wskazywać na chęć ukrycia niewygodnych dla wnoszącego dokumenty faktów. W toku takiego postępowania organ nadzoru bada szeroko rozumiane predyspozycje zawiadamiającego w kontekście proponowanego przezeń nabycia znaczącego udziału w zakładzie ubezpieczeń. W szczególności Komisja zobowiązana jest ustalić możliwy wpływ tego podmiotu na zakład ubezpieczeń, mając na względzie potrzebę zapewnienia ostrożnego i stabilnego zarządzania tym ostatnim (art. 35h ust. 1 pkt 3 u.d.u.). W tym zakresie organ nadzoru bada między innymi - na podstawie dokumentów przedłożonych przez zawiadamiającego czy podmiot składający zawiadomienie daje rękojmię wykonywania swoich praw i obowiązków w sposób należycie zabezpieczający interesy ubezpieczających, ubezpieczonych i uprawnionych z umów ubezpieczenia (art. 35h ust. 2 pkt 1 u.d.u.). Ze względu na charakter przesłanki rękojmi oraz szeroki zakres okoliczności, które powinny być uwzględniane przy jej badaniu, obowiązkiem Skarżącego było dostarczenie wszystkich dokumentów odnośnie kariery zawodowej T. B.. 5. Zaprezentowane przez organ nadzoru stanowisko jest uzasadnione także - co wyżej wykazano - w świetle specyfiki postępowań prowadzonych w efekcie wpływu zawiadomień, o których mowa w art. 35 ust. 1 u.d.u.. Zgodnie z art. 35d u.d.u. "W uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy prawo kraju właściwego nie przewiduje sporządzania wymaganych dokumentów podmiot składający zawiadomienie lub osoba, której sprawa dotyczy, może, w miejsce tych dokumentów, złożyć stosowne oświadczenie, zawierające wymagane informacje". W przedmiotowej sprawie Fundacja nie skorzystała jednak z tej możliwości. Sąd podziela ocenę Komisji, że podmiot, który złożył zawiadomienie, lecz następnie uznał, że nie jest w stanie w zakreślonym terminie uzupełnić go o wymagane dokumenty, może zawiadomienie wycofać, a następnie - po przygotowaniu odpowiedniego zestawu dokumentów - złożyć nowe, pozbawione uchybień. Taka sama możliwość (ponownego wystosowania zawiadomienia) występuje również w sytuacji, w której z powodu nieprzedłożenia wymaganych przez prawo dokumentów doszło do zgłoszenia sprzeciwu. Tym samym pogląd, że do zawiadomienia należy załączyć dokumenty poświadczające wszystkie przypadki doświadczenia zawodowego znajduje oparcie w brzmieniu przepisów prawa, jak i w szczególnym charakterze postępowań inicjowanych zawiadomieniami. Wnioskodawca jest jednak w każdy czasie uprawniony do powtórzenia całej procedury. 6. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 35h ust. 1 pkt 1 u.d.u., to Skarżąca podnosi, że Komisja błędnie uznała, iż Fundacja nie uzupełniła w terminie braków w załączonych do zawiadomienia dokumentach, gdy tymczasem zdaniem Skarżącej wykonała ona wezwanie organu nadzoru z dnia [...] października 2012 r. w tym zakresie zgodnie z pkt 2 tegoż wezwania. Zdaniem Fundacji przy sposobie sformułowania wezwania miała ona pełne podstawy sądzić, że wybór dokumentów poświadczających wykształcenie, kwalifikacje i doświadczenie zawodowe członka zarządu Fundacji należy do niej. Fundacja podniosła przy tym, że w jej ocenie przedkładane dokumenty powinny poświadczać doświadczenie zawodowe związane z profilem przedsiębiorstwa zakładu ubezpieczeń, czyli powinny być związane z szeroko rozumianym obszarem finansów. Zdaniem Skarżącej przy takim sposobie rozumienia wezwania zostało ono wykonane. Zarzut taki nie zasługuje na uwzględnienie. Jak już wskazano powyżej w ramach odniesienia się do pierwszego z zarzutów skargi, wezwanie organu nadzoru dotyczyło przekazania dokumentów, o których mowa w § 2 pkt 7 rozporządzenia, który nie przewiduje możliwości przekazania jedynie niektórych, i do tego samodzielnie wybranych przez zawiadamiającego, dokumentów. Przepis ten nie uprawnia w szczególności do pominięcia przez zawiadamiającego dokumentów, które jego zdaniem są irrelewantne z punktu widzenia przedmiotu postępowania. Ta ostatnia kwestia również została szczegółowo omówiona powyżej przy odniesieniu się do pierwszego zarzutu - informacje o karierze zawodowej poza rynkiem finansowym mogą dostarczyć bardzo ważnych, niekiedy kluczowych informacji o postawie etycznej danej osoby czy też jej predyspozycjach do identyfikowania oraz mitygowania ryzyka biznesowego. Arbitralne pomijanie dokumentów poświadczających takie doświadczenie zawodowe nie tylko zatem nie ma podstaw prawnych w przepisach mających zastosowanie w niniejszej sprawie, ale jest również nieuzasadnione aksjologicznie, w skrajnych przypadkach mogłoby doprowadzić do wydania rozstrzygnięcia w oparciu o nieprawidłowo ustalony stan faktyczny, czyli niezgodnie z art. 7 i 77 Kodeksu postępowania administracyjnego. W tej ostatniej kwestii należy jedynie zwrócić uwagę, że ponieważ ustawodawca wprowadził w sprawach dotyczących nabywania znaczących udziałów w zakładach ubezpieczeń materialny termin rozpatrzenia zawiadomienia (brak sprzeciwu w terminie powoduje automatycznie dopuszczalność nabycia), to organ nadzoru jest ograniczony jeżeli chodzi o aktywne poszukiwanie materiału dowodowego i dlatego ciężar jego dostarczenia spoczywa na zawiadamiającym. To ostatnie jest argumentem dodatkowo przesądzającym o prawidłowości konkluzji, iż dowolność po stronie zawiadamiającego w kwestii dokumentów, jakie w wykonaniu wymogu zawartego w u.d.u. i rozporządzeniu zostaną przedstawione organowi nadzoru, jest niedopuszczalna. 7. Kolejna z podnoszonych przez Skarżącą okoliczności w ramach omawianego zarzutu dotyczy nieprawidłowego stanowiska organu nadzoru, zgodnie z którym nie przedstawienie choćby jednego z wymaganych dokumentów w terminie wyznaczonym przez organ nadzoru powoduje ziszczenie się przesłanki zgłoszenia sprzeciwu. Zdaniem Fundacji w art. 35h ust. 1 pkt 1 u.d.u. chodzi wyłącznie o taki brak w zawiadomieniu, który uniemożliwia nadanie żądaniu strony biegu, co wynikać ma jakoby z samego wyrazu "brak" zawartego w tym przepisie. Fundacja powołuje się nadto na uprawnienie strony w zakresie wyboru i prezentacji dowodów przemawiających za uwzględnieniem jej żądania. Ewentualne braki w materiale dowodowym powinny być zdaniem Skarżącej rozpatrzone w ramach merytorycznej oceny zawiadomienia, a nie na płaszczyźnie formalnej. Zarzuty Skarżącej w powyższym zakresie nie znajdują oparcia w przepisach prawa. Przepis art. 35h ust. 1 pkt 1 u.d.u. wyraźnie wskazuje, że organ nadzoru zgłasza (a więc decyzja ma charakter związany, a nie uznaniowy) sprzeciw w przypadku, gdy podmiot składający zawiadomienie nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków w zawiadomieniu lub załączanych do zawiadomienia dokumentów i informacji. Tym samym organ nadzoru ma obowiązek wydania decyzji w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu, jeżeli zawiadomienie nie zawierało wymaganych prawem dokumentów, a uchybienia tego nie usunięto pomimo wezwania ze strony Komisji. Ustawodawca nie różnicuje przy tym ww. dokumentów wg rodzaju czy znaczenia, co oznacza, że nieprzedłożenie choćby jednego wymaganego prawem dokumentu skutkuje zgłoszeniem sprzeciwu. Jakiekolwiek wywody Skarżącej odwołujące się do znaczenia wyrazu "brak" nie znajdują uznania w ocenie Sądu choćby z tego względu, że art. 35h ust. 1 pkt 1 u.d.u. dotyczy dwojakiego rodzaju przypadków, a mianowicie kiedy podmiot składający zawiadomienie nie uzupełnił w wyznaczonym terminie: 1) braków w zawiadomieniu lub 2) załączanych do zawiadomienia dokumentów i informacji. W spornej sprawie chodziło nie o braki w zawiadomieniu, ale o uchybienie w zakresie dokumentów, jakie należy załączyć do zawiadomienia, co samo w sobie jest oczywiście brakiem, jednakże - skoro ustawodawca wyraźnie to rozróżnia - innym niż "brak w zawiadomieniu", o którym mowa w ww. przepisie. Sąd podziela ocenę Fundacji, że nie są trafne wywody Skarżącej, jakoby miała ona uprawnienie do decydowania o tym, jakie dowody przedstawi organowi nadzoru. Oczywiście wyłącznie od woli strony postępowania zależy, czy przedłoży ona wszystkie dokumenty wymagane przepisami prawa, jednakże konieczne jest podkreślenie okoliczności, iż to na zawiadamiającego ustawodawca nałożył obowiązek dostarczenia określonego materiału dowodowego, pod rygorem wystąpienia skutku określonego w art. 35h ust. 1 pkt 1 u.d.u. Ustawodawca w żaden sposób nie dzieli dokumentów, do których odwołuje się w treści art. 35h ust. 1 pkt 1 u.d.u., na takie, których brak nie uniemożliwia dalszego biegu postępowania i takie, których nieprzekazanie czyni niemożliwym rozpatrzenie sprawy. Skoro zaś takiego rozróżnienia nie dokonuje ustawa, to nie powinien go dokonywać także interpretator. 8. Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art.151 p.p.s.a. oddalił skargę