VI SA/Wa 2101/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Sędzia WSA Dorota Wdowiak Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2012 r. sprawy ze skargi N. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu na zawieranie umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę Decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] oddalająca odwołanie Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej E. Sp. z o. o. (dalej: strona, skarżąca) od rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ambulatoryjna opieka specjalistyczna w zakresie: badań ultrasonograficznych – echokardiografii obciążeniowej lub przezprzełykowej, na terenie woj. [...], o kodzie postępowania numer [...]. Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...] marca 2010 r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia ogłosił postępowanie konkursowe w sprawie zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na rok 2010 w rodzaju: ambulatoryjna opieka specjalistyczna w zakresie badań ultrasonograficznych – echokardiografii obciążeniowej lub przezprzełykowej dla obszaru województwa p. Przedmiotowe postępowanie konkursowe odbyło się na zasadach określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz. U. Nr 273 poz. 2719) dalej: rozporządzenie Ministra Zdrowia. W ogłoszeniu przedmiotowego postępowania wskazano wartość zamówienia nie większą niż 256500,00 zł. na cały okres rozliczeniowy. Oferty należało złożyć do dnia [...] marca 2010 r. W części jawnej postępowania komisja konkursowa, stosownie do dyspozycji art. 142 ust. 2 pkt. 1 i pkt. 2 ustawy o świadczeniach, stwierdziła prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert. Następnie dokonała oceny formalno-prawnej ofert i odwołujący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych oferty w terminie do dnia [...] kwietnia 2010 r. Braki zostały uzupełnione w terminie. Z rankingu otwarcia ofert wynika, że oferta skarżącego zajęła 8 miejsce uzyskując 31,666 pkt. Następnie w celu ustalenia liczby i ceny planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej komisja konkursowa przeprowadziła negocjacje z oferentami zakwalifikowanymi do części niejawnej postępowania. W wyniku negocjacji ze skarżącym strony ustaliły cenę jednostkową w wysokości 9,5000 zł oraz liczbę świadczeń w wymiarze 1430. Skarżąca i komisja konkursowa podpisały protokół końcowy z negocjacji w dniu [...] czerwca 2010 r., zawierający ostateczne stanowiska stron w procesie negocjacji odnośnie ilości i ceny. Po przeprowadzeniu negocjacji ze wszystkimi oferentami, którzy spełniali wymagane warunki, został sporządzony ranking końcowy zawierający wszystkie nieodrzucone oferty, uszeregowane zgodnie z uzyskaną łączną liczbą punktów oceny z części niecenowej i cenowej. Na podstawie powyższego rankingu dokonano wyboru oferentów w kolejności zgodnej z uzyskaną pozycją w rankingu końcowym do wyczerpania wartości postępowania określonym w ogłoszeniu. Oferta skarżącej zajęła 12 miejsce, uzyskując łącznie 31,666 pkt. w tym: 15,000 pkt. za ofertę cenową, 8,333 pkt. za ciągłość, 2,500 pkt. za jakość i 5,833 pkt. za dostępność i w dniu [...] lipca 2010 r. została podpisana ze skarżącym umowa. Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. skarżąca złożyła odwołanie od wyników postępowania. Decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia oddalił odwołanie w całości. Następnie pismem z dnia [...] lipca 2010 r. skarżąca wniosła odwołanie do Prezesa NFZ zarzucając decyzji niezgodność z zasadami równego traktowania świadczeniodawców, uczciwej konkurencji, dbałości o dobro pacjenta, ekonomiki świadczeń, poszanowania interesów prawnych i finansowych świadczeniodawców, w tym odwołującego oraz niezgodność z przepisem art. 134 ustawy o świadczeniach poprzez jego niezastosowanie. Decyzją z dnia [...] września 2010 r. Prezes NFZ umorzył postępowanie odwoławcze wskazując, iż w odwołaniu nie zawarto zarzutów, które dotyczyłyby konkretnych czynności podjętych albo zaniechanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia w trakcie postępowania albo naruszenia obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa. Jednocześnie wskazał, iż w dniu [...] lipca 2010 r. została zawarta ze skarżącą umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, a zatem brak było podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Na powyższą decyzję strona wniosła skargę i wyrokiem z dnia 10 marca 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 2491/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję zobowiązując organu do merytorycznego rozpoznania odwołania i zbadania czy skarżąca doznała uszczerbku swojego interesu prawnego w ramach postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. Prezes NFZ utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] czerwca 2010 r. W uzasadnieniu organ podkreślił, iż oferenci przystępujący do konkursu ofert w przedmiotowym postępowaniu oprócz wymagań wynikających prawa powszechnie obowiązującego w tym rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 sierpnia 2009 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej (Dz. U. nr 139 poz. 1142 ze zm.), powinni spełniać wymagania określone przez Prezesa NFZ na podstawie art. 146 ust. 1 pkt. 1, 2, 3 ustawy o świadczeniach w: zarządzeniu Nr 62/2009/DSOZ z dnia 2 listopada 2009 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju: ambulatoryjna opieka specjalistyczna, zarządzeniu Nr 67/2009/DSOZ z dnia 3 listopada 2009 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zmienionym zarządzeniem Nr 74/2009/DSOZ z dnia 26 listopada 2009 r. oraz zarządzeniu Nr 73/2009/DSOZ z dnia 13 listopada 2009 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zmienionym zarządzeniem Nr 85/2009/DSOZ z dnia 11 grudnia 2009 r. Kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i podmioty mają możliwość zapoznania się z dokumentami dotyczącymi postępowania konkursowego. W przedmiotowej sprawie skarżąca dołączyła oświadczenie o zapoznaniu się z przepisami zarządzenia i warunkami zawierania umów oraz nie zgłosiła do nich zastrzeżeń. Miała zatem wiedzę dotyczącą kryteriów oceny ofert, którymi będzie kierowała się komisja w momencie wyboru oferty. Za niezasadne uznał organ zarzuty skarżącej wskazujące, iż organ I instancji nie ustosunkował się do okoliczności nieprzekazania w ogłoszeniu konkursu, ani w trakcie negocjacji przez komisję konkursową na piśmie informacji o cenie oczekiwanej. W § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia wskazane zostały bowiem elementy, które zamieszcza się w ogłoszeniu i nie wymieniono tam obowiązku podawania do publicznej wiadomości informacji o cenie oczekiwanej. Natomiast komisja konkursowa takich informacji udzielała. W materiale dowodowym sprawy znajdują się bowiem protokoły z dnia [...] maja 2010 r. oraz z dnia [...] czerwca 2010 r., w których została zawarta uwaga o poinformowaniu oferenta o cenie oczekiwanej. Protokoły te zostały podpisane przez skarżącą. Organ podkreślił również, iż komisja konkursowa nie ma obowiązku przekazywania na piśmie informacji o cenie oczekiwanej. Negocjacje przeprowadzane z oferentami mają natomiast na celu ostateczne ustalenie ceny oraz liczby świadczeń w ofercie. Jeśli oferent nie jest pewien swojego stanowiska w tym zakresie i nie jest gotów do podjęcia ostatecznej decyzji, co do ilości i ceny świadczeń, po zakończeniu danego spotkania podpisywany jest przez strony protokół cząstkowy z negocjacji zawierający informację, iż jest to propozycja na dany dzień i może ulec zmianie w odróżnieniu od protokołu końcowego. Organ wskazał, że skarżąca po podpisaniu protokołu cząstkowego otrzymała informację o cenie oczekiwanej przez Fundusz. Jednocześnie oferenci sami decydowali, jaką cenę za świadczenia chcą uzyskać od Funduszu. W odniesieniu do zarzutu umożliwienia przez komisję niektórym oferentom dodatkowych negocjacji pomimo podpisania protokołu końcowego organ wskazał, iż komisja konkursowa zapraszała na negocjacje każdego oferenta, który "zakwalifikował się" do części niejawnej, natomiast po zakończeniu wszystkich negocjacji i wygenerowaniu rankingu końcowego komisja konkursowa nie zgadzała się na dodatkowe negocjacje z inicjatywy oferenta. W przypadku, gdy strony nie doszły do ostatecznego porozumienia, to spotkanie było dokumentowane protokołem, w którym podsumowano ten etap i ustalano termin kolejnych negocjacji do momentu uzyskania zbieżnych stanowisk negocjacyjnych i podpisania protokołu końcowego. W sytuacji, gdy oferent zwracał się o zmianę protokołu końcowego, komisja żądała umotywowania takiego wniosku na piśmie. W praktyce wnioski dotyczyły obniżenia ceny. Prezes NFZ wskazuje, że o cenie decydował głównie oferent. W momencie ustalenia wartości i liczby punktów w protokołach końcowych z wszystkimi oferentami, nie przyjmowano żadnych wniosków o ich zmianę. Natomiast komisja sama występowała z wnioskiem w sytuacji wykorzystania całej wartości zamówienia mając na celu zwiększenie dostępności do świadczeń. W związku z tym oferentom, którzy znajdowali się w rankingu końcowym "pod linią odcięcia" proponowano zmniejszenie liczby jednostek rozliczeniowych. Taka sytuacja dotyczyła skarżącej, która została ponownie poproszona do siedziby organu i zaproponowano jej zmniejszenie liczby punktów w związku z ograniczoną kwotą postępowania. Organ podkreślił również, iż w przypadku inicjatywy komisji w celu wykorzystania całej kwoty przeznaczonej na dane zamówienie nie negocjowano już ceny, gdyż oferent miał już określoną pozycję w rankingu końcowym, z uwagi na otrzymane punkty za poszczególne kryteria. Za zgodą oferenta ustalano wyłącznie liczbę jednostek rozliczeniowych, co nie miało wpływu na pozycje ofert znajdujących się nad linią jak i pod linia odcięcia w rankingu końcowym. Dlatego też organ uznał, iż nie doszło do naruszenia art. 134 ustawy o świadczeniach, ponieważ w trakcie przedmiotowego postępowania zostało zapewnione równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji a wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem zostały udostępnione oferentom na takich samych zasadach. Do obliczania końcowej oceny ofert wzięto pod uwagę wartość danych, w szczególności: wagi skalujące, liczby punktów jednostkowych odpowiadających poszczególnym parametrom oferty, które są przedstawione w tabelach załącznika nr 1 do zarządzenia nr 73/2009/DSOZ, odrębne dla każdego rodzaju kontraktowanych świadczeń. Ocena punktowa poszczególnych kryteriów oceny ofert dokonywana jest automatycznie przez system komputerowy NFZ, na podstawie listy ankiet wypełnianych przez oferenta podczas składania oferty, dotyczących danego kryterium. Wartość punktowa wynika z sumowania punktów uzyskanych w poszczególnych pytaniach ankietowych przez oferenta. W oparciu o te kryteria został sporządzony ranking na podstawie którego komisja dokonała wyboru ofert. Odwołujący zajął 12 pozycję w danym rankingu i został wybrany przez komisję konkursową do udzielenia świadczeń. Przedmiotowe postępowanie konkursowe było zatem prowadzone zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o świadczeniach, z warunkami postępowania oraz warunkami zawierania umów. Oferta skarżącej została przyjęta do części jawnej i niejawnej postępowania konkursowego, a jej ocena została dokonana według jednolitych dla wszystkich świadczeniodawców zasad określonych w przepisach. Wymagane warunki, jak i kryteria oceny ofert były jawne i nie podlegały zmianie w trakcie postępowania. Zdaniem prezesa NFZ skarżaca nie wykazała, że komisja konkursowa oceniła oferty z zastosowaniem różnych zasad, czy kryteriów, jak również nie stwierdzono, iż w toku przedmiotowego postępowania komisja konkursowa naruszyła zasady prowadzenia postępowania. Na powyższą decyzję strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając naruszenie art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach poprzez jego błędne zastosowanie tj. błędne przyjęcie, że postępowanie w niniejszej sprawie odbyło się z poszanowaniem zasad równego taraktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz z zachowaniem uczciwej konkurencji w postępowaniu i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zdaniem skarżącej organ nieprawidłowo podniósł, że zgodnie z przeisami ani w ogłoszeniu konkursu ofert, ani w trakcie negocjacji komisja konkursowa nie przekazała skarżącej na piśmie informacji o cenie oczekiwanej dotyczacej przedmiotowych świadczeń. Taka informacja, zdaniem skarżącej, powinna zostać podana na wstępie postępowania w formie pisemnej, aby umożliwic rzetelne przygotowanie jak najkorzystniejszej oferty, zaś jej podanie ustnie na spotkaniu juz po sporządzeniu i złożeniu oferty nie pozwala na jej szybką zmianę na spotkaniu, na którym skarżaca dowiaduje się o przedmiotowej cenie. Takie działanie odbiera skarżacej możliwość konkurencyjnego podejścia do konkursu zgodnego z oczekiwaniami organizatora. W ocenie skarżącej Prezes NFZ błędnie stwierdził, iż komisja konkursowa nie umożliwiała w postępowaniu konkursowym niektórym oferentom, na ich wniosek lub z własnej inicjatywy, dodatkowych negocjacji pomimo wcześniejszego podpisania końcowego protokołu, co ma wynikać z dokumentacji zebranej w sprawie. Powyższe wynika obwiem z dokumentacji zebranej w sprawie. Strona podkreśliła równiez, że organ I instancji nie ustosunkował się w żaden sposób do tego zarzutu w decyzji dotyczącej pierwotnego odwołania skarżącej. Skarżąca wskazała także, że decyzja komisji konkursowej co do tego, któremu oferentowi pozwolić na ponowne negocjacje podejmowana była całkowicie arbitralnie i wybiórczo, co jest jawnym naruszeniem zasady równego traktowania świadczeniodawców w konkursie. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012, poz. 270 t.j.., zwanej dalej p.p.s.a.). Rozpoznając skargę w świetle powyższych kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. W kontrolowanej w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym sprawie wypowiedział swoją ocenę prawną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który w wyroku z dnia [...] marca 2011 r. stwierdził niezasadność umorzenia postępowania odwoławczego z uwagi na zawarcie ze skarżącym umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie, o jakim była mowa w postępowaniu konkursowym. Sąd nakazał jednocześnie organowi odwoławczemu zbadanie czy interes prawny skarżącej doznał uszczerbku w ramach zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, co mogłoby być podstawą uwzględnienia jego odwołania. Stosownie do art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Narodowy Fundusz Zdrowia zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154 ustawy o świadczeniach. Zgodnie z art. 154 ustawy o świadczeniach świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może złożyć w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania, odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania do dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu. Po rozpatrzeniu odwołania, dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu wydaje decyzję. Od decyzji dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu w przedmiocie odwołania od rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przysługuje odwołanie do Prezesa Funduszu. Prezes Funduszu rozpatruje odwołanie w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania i wydaje decyzję administracyjną w sprawie. Decyzja Prezesa Funduszu podlega natychmiastowemu wykonaniu. Rozpoznając skargę Sąd był zobligowany do przeprowadzenia analizy merytorycznej zarzutów skarżącej pod kątem wyżej powołanych przepisów ustawy o świadczeniach. Jednocześnie Sąd dokonuje oceny, czy doszło do naruszenia zasad postępowania, które spowodowało uszczerbek w interesie prawnym oferenta, a w szczególności czy postępowanie konkursowe zostało przeprowadzone prawidłowo. Sądowa kontrola takiej decyzji odbywa się wyłącznie w oparciu o kryterium legalności. Skarżąca w toku prowadzonego postępowania administracyjnego oraz w skardze podnosiła zarzuty wskazujące na to, że na skutek sprzecznych z prawem (art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach) działań organu, zawarła niekorzystną umowę (w zakresie kryterium cenowego). Sąd stanął na stanowisku, iż rację należy przyznać organowi odnośnie braku podstaw do przyjęcia uchybienia interesu prawnego skarżącej, prowadzącego do niekorzystnego dla niej rozstrzygnięcia postępowania. Postępowanie zostało bowiem przeprowadzone z poszanowaniem zasad prawa – w szczególności równości wszystkich oferentów, zaś nieznaczne odstępstwa reguł postępowania, o których mowa jest w decyzji, nie miały wpływu na ostateczne rozstrzygnięcie postępowania (ponowne negocjacje – vide str. 9 zaskarżonej decyzji). Zasady równego traktowania określone są w zarządzeniach wydanych przez Prezesa NFZ na podstawie art. 146 ustawy o świadczeniach, które ustalają przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert oraz warunki wymagane od świadczeniodawców i przejawiają się w stosowaniu takich samych określonych kryteriów oceny ofert do wszystkich świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu, jak i wymagań, jakie muszą być spełnione przez świadczeniodawców celem zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Zgodnie zaś z art. 147 ustawy o świadczeniach kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców były jawne, nie podlegały zmianie w toku postępowania. W trakcie negocjacji komisja konkursowa przed rozpoczęciem negocjacji informowała każdego z oferentów o cenie oczekiwanej. Komisja konkursowa nie miała również, wbrew zarzutom stawianym przez skarżącą, obowiązku przekazywania na piśmie informacji o cenie oczekiwanej. Należy zatem uznać, iż skoro komisja konkursowa w przedmiotowym postępowaniu zastosowała te same kryteria oceny ofert i wymagania do wszystkich przystępujących oferentów, zgodnie z zarządzeniami Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia to trudno mówić o ich niejednakowym traktowaniu. W świetle powyższego nie znajduje potwierdzenia zarzut Skarżącego naruszenia art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja jest więc zgodna z prawem, gdyż zarówno argumentacja skargi, jak i analiza akt sprawy, nie ujawniła wad tego rodzaju, że mogłyby one mieć wpływ na podjęte rozstrzygnięcie. W toku postępowania nie doszło do naruszenia zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ani zasady prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wszystkim świadczeniodawcom udostępniono na takich samych zasadach wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem. Wydając rozstrzygnięcie Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia dokonał oceny zarówno samego postępowania, jak i rozstrzygnięcia podjętego przez komisję prowadzącą konkurs ofert oraz przedstawił w uzasadnieniu decyzji w sposób wyczerpujący przyczyny nieuwzględnienia odwołania skarżącej. Ponadto, w ocenie Sądu, nie doszło do innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu. Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.