VI SA/Wa 2102/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu w sprawie ze skargi A. T. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy skierowania na leczenie oraz badania poza granicami kraju postanawia: - utrzymać w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 marca 2018 r. Skarżąca A. T. złożyła skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy skierowania na leczenie oraz badania poza granicami kraju. Pismem z dnia 20 listopada 2017 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Na podstawie zarządzenia z 29 listopada 2017 r. wezwano skarżącą do złożenia wniosku na urzędowym formularzu oznaczonym symbolem PPF – w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Do wezwania – zgodnie z zarządzeniem - załączono formularz PPF. Wezwanie zostało doręczone skarżącej 18 grudnia 2017 r. (potwierdzenie na k. 21 akt sądowych). Ponieważ skarżąca w wyznaczonym terminie, nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na obowiązującym urzędowym formularzu, starszy referendarz sądowy zarządzeniem z 26 marca 2018 r. pozostawił wniosek bez rozpoznania. W ustawowym terminie Skarżąca wniosła sprzeciw od tego zarządzenia, załączając jednocześnie wniosek o przyznanie prawa pomocy na obowiązującym formularzu (PPF). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 260 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (pkt 6 dotyczy wydawanie zarządzeń o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania), sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się do wojewódzkiego sądu administracyjnego na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru (art. 252 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W rozpatrywanej sprawie skarżąca złożyła pisemny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Ponieważ wniosek nie został złożony na obowiązującym urzędowym formularzu (PPF), przy piśmie z 11 grudnia 2017 r. Sąd przesłał skarżącej formularz w celu jego wypełnienia i przesłania do Sądu. W zakreślonym terminie, wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu PPF. W świetle powyższego Sąd postanowił, jak w sentencji na podstawie art. 260 § 1 i 3 p.p.s.a. Niezależnie od powyższego rozstrzygnięcia wyjaśnić Stronie należy, że stosownie do art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W niniejszej sprawie skarżąca do sprzeciwu załączyła wniosek w prawidłowej formie tj. na urzędowym formularzu PPF. Wniosek z 13.05.2018 r. (data nadania pocztowego) zostanie rozpoznany niezależnie od rozstrzygnięcia w sprawie pozostawienia bez rozpoznania wniosku strony wniesionego w piśmie z dnia 20 listopada 2017 r.