VI SA/Wa 2112/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. T. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca – J. T. w dniu 20 września 2012 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia skargę na decyzję tego organu z dnia [...] lipca 2012 r. w przedmiocie objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym. W piśmie z dnia 5 października 2012 r., wniesionym do Sądu za pośrednictwem ww. organu, skarżąca sformułowała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniosła między innymi, że skoro okres podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia przez nią działalności gospodarczej, wskazany w decyzjach Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia oraz Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia kwestionowany jest w złożonej do Sądu skardze, to wymierzenie skarżącej przez ZUS składek na ubezpieczenie zdrowotne za wskazany w tych decyzjach okres, który może ulec zmianie w następstwie rozpoznania tej skargi, spowodować może narażenie jej na znaczną szkodę materialną. Skarżąca dodała, że w przypadku wymierzenia jej składek na ubezpieczenie zdrowotne wraz z odsetkami, zostanie zobowiązana do zapłaty jednorazowo bardzo wysokiej kwoty. Jak podała, będzie mieć poważne trudności z uiszczeniem tej kwoty, ponieważ utrzymuje się z renty w wysokości 1.421,45 złotych miesięcznie i poza wydatkami związanym z utrzymaniem siebie i domu, regularnie ponosi wydatki na zakup leków w kwocie około 100 złotych miesięcznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270, cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy więc poprzedzić analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż skarżąca nie wykazała, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, o których art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Do wykazania bowiem, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej lub majątkowej (tak: J.P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2006, str. 188). W ocenie Sądu za zasadnością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie może przemawiać powołana przez skarżącą okoliczność wydania przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzji o wymierzeniu składek na ubezpieczenie zdrowotne z tytułu prowadzenia przez nią działalności gospodarczej w okresach określonych zaskarżoną do Sądu decyzją Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia oraz decyzją ją poprzedzającą i w konsekwencji konieczność odprowadzenia przez skarżącą z tego tytułu składek. Z tak przedstawionej argumentacji wniosku nie wynika bowiem ani skala tych wydatków, które skarżąca będzie musiała ponieść na skutek wydania decyzji przez ZUS ani ich wpływ na sytuację materialną skarżącej, co nie pozwala dokonać oceny tej sytuacji w świetle przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Reasumując, skarżąca nie przedstawiła, za wyjątkiem informacji o wysokości renty, danych, choćby przybliżonych, popartych odpowiednimi dokumentami, z których wynikałoby, że brak wstrzymania zaskarżonej decyzji miałby spowodować po jej stronie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.