VI SA/Wa 2117/13
PostanowienieWSA w Warszawie2013-10-30
Skład orzekający: Piotr Borowiecki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez stronę zamieszkałą za granicą, która nie ustanowiła pełnomocnika do doręczeń w kraju, mimo pouczenia o tym obowiązku, została wniesiona z zachowaniem terminu, jeśli doręczenie pisma nastąpiło w trybie art. 40 § 5 k.p.a.?Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez stronę zamieszkałą za granicą, która nie ustanowiła pełnomocnika do doręczeń w kraju pomimo pouczenia o tym obowiązku, została uznana za wniesioną z naruszeniem terminu. Doręczenie decyzji w trybie art. 40 § 5 k.p.a. skutkuje pozostawieniem pisma w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, a termin do wniesienia skargi biegnie od tej daty. Skarga nadana po upływie tego terminu podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżący, R. J., zamieszkały w Niemczech, został obciążony karą pieniężną przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego za przejazd bez opłaty elektronicznej. Organ pouczył skarżącego o obowiązku ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w kraju, jednak skarżący tego nie uczynił. Decyzja została doręczona w trybie art. 40 § 5 k.p.a. Skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu, co skutkowało jej odrzuceniem przez sąd.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 30 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. J. zamieszkałego w H., Niemcy na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2012 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę -
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2012 r., nr [...], Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...], którą nałożył na R. J. (dalej: "skarżący") karę pieniężną w wysokości 3.000 złotych za wykonywanie przejazdu po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej.
Z akt sprawy wynika, że skarżący pomimo, że jest osobą zamieszkałą za granicą (vide: osoba zamieszkała w H. w Niemczech), nie wywiązał się z obowiązku ustanowienia pełnomocnika do prowadzenia sprawy zamieszkałego w kraju, ani też nie wskazał w kraju pełnomocnika do doręczeń (art. 40 § 4 k.p.a.).
Zaskarżona decyzja została prawidłowo doręczona skarżącemu w trybie art. 40 § 5 k.p.a. w dniu 4 września 2012 r.
W dniu 26 czerwca 2013 r. r. (data stempla pocztowego Urzędu Pocztowego [...] - k. 3verte akt sądowych) skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na w/w decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego.
Skarżący pismem z dnia 7 września 2013 r. ustanowił S. M. swoim pełnomocnikiem do doręczeń w kraju.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Przepis art. 40 § 4 k.p.a. stanowi, że strona zamieszkała za granicą lub mająca siedzibę za granicą, jeżeli nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy zamieszkałego w kraju, jest obowiązana wskazać w kraju pełnomocnika do doręczeń.
Z kolei, jak stanowi art. 40 § 5 k.p.a., w razie niewskazania pełnomocnika do doręczeń przeznaczone dla tej strony pisma pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Stronę należy o tym pouczyć przy pierwszym doręczeniu.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący R. J. pomimo, że jest osobą zamieszkałą za granicą (w H., Niemcy), nie wywiązał się z wyraźnego obowiązku ustanowienia pełnomocnika do prowadzenia sprawy zamieszkałego w kraju, ani też nie wskazał w kraju pełnomocnika do doręczeń, pomimo, że organ przy pierwszym doręczeniu pouczył stronę skarżącą o obowiązku wynikającym z przepisu art. 40 § 4 k.p.a. (vide: zawiadomienie z dnia [...] lipca 2012 r. o wszczęciu postępowania administracyjnego - doręczone osobiście skarżącemu w dniu 26 lipca 2012 r. - k. 7 akt administracyjnych).
Mając na względzie powyższe, należy - zdaniem Sądu - przyjąć, że w przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja została prawidłowo - a więc zgodnie z art. 40 § 5 k.p.a. - doręczona skarżącemu w dniu 4 września 2012 r. W tej sytuacji ustawowy termin 30 dni do złożenia skargi do sądu administracyjnego upłynął w dniu 4 października 2012 r.
W dniu 22 czerwca 2013 r. skarżący nadał w placówce pocztowej w Niemczech (urząd pocztowy [...]- k. 3 akt sądowych), przesyłkę pocztową zawierającą skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2012 r. Przesyłka nadana w Niemczech w dniu 22 czerwca 2013 r. (nr [...]) została przyjęta w polskiej placówce pocztowej w dniu 26 czerwca 2013 r., a w końcowym efekcie doręczona organowi w dniu 27 czerwca 2013 r., a więc z naruszeniem terminu określonego w przepisie art. 53 § 1 p.p.s.a.
W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło