VI SA/Wa 2120/09

PostanowienieWSA w Warszawie2011-02-22

Skład orzekający: Zbigniew Rudnicki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd może przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej, gdy uchybienie terminu nastąpiło z winy pełnomocnika z urzędu, a nie strony?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej może zostać przywrócony, jeśli strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy, w szczególności gdy uchybienie terminu nastąpiło z winy pełnomocnika z urzędu. W takim przypadku nie można obciążać strony negatywnymi konsekwencjami, zwłaszcza gdy strona podjęła wszelkie możliwe działania w celu terminowego złożenia skargi.
Stan faktyczny
Skarżąca G. O. złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. Po oddaleniu skargi przez WSA, skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Pierwszy pełnomocnik nie podjął wymaganych czynności, co spowodowało uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu, wskazując na brak swojej winy i nieprofesjonalne zachowanie pełnomocnika.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. O. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2010 r. oddalającego skargę G. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej Wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę G. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej dnia 28 maja 2010 r. Pismem z dnia 31 maja 2010 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym i postanowieniem z dnia 23 września 2010 r. referendarz sądowy zwolnił skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niej radcę prawnego. Dnia 13 października 2010 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. przesłała do Sądu informację, iż pełnomocnikiem z urzędu został wyznaczony dla skarżącej radca prawny B. C., który został już poinformowany o wyznaczeniu go w celu udzielenia pomocy prawnej skarżącej. Następnie dnia 17 grudnia 2010 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącej, w którym zawiadomiła, iż wystąpiła do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. o zmianę pełnomocnika, z uwagi na jego nieprofesjonalne zachowanie. W związku z powyższym wniosła o zawieszenie biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W odpowiedzi Sąd poinformował skarżącą o niedopuszczalności skrócenia lub przedłużenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Dnia 29 grudnia 2010 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. poinformowała Sąd, iż radca prawny B. C. nie jest już pełnomocnikiem skarżącej. Jako nowego pełnomocnika z urzędu wyznaczono radcę prawnego M. P.. Dnia 3 stycznia 2011 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż po wyznaczeniu jako jej pełnomocnika radcy prawnego B. C. wielokrotnie próbowała skontaktować się z nim w celu omówienia szczegółów sprawy, jednakże, z winy pełnomocnika, nie doszło do skutku żadne z umówionych wcześniej terminów spotkań. Problemem było również telefoniczne skontaktowanie się z pełnomocnikiem. Ponadto nie uzyskała ona od pełnomocnika żadnych informacji dotyczących skargi kasacyjnej, terminów jej wniesienia, treści bądź ewentualnej opinii o bezprzedmiotowości wniesienia takiej skargi. Dlatego też w jej ocenie, ewentualne uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez jej winy. Jednocześnie skarżąca poinformowała, iż wystąpiła do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. z wnioskiem o zmianę osoby pełnomocnika. Pismem z dnia 20 stycznia 2011 r. nowo wyznaczony pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych wniosku poprzez nadesłanie skargi kasacyjnej. Wezwanie powyższe zostało wykonane dnia 2 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Natomiast zgodnie z treścią art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W myśl § 4 ww. przepisu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W przedmiotowej sprawie, w ocenie Sądu, zachodzą okoliczności dające podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Należy zauważyć bowiem, iż skarżąca niezwłocznie po otrzymaniu odpisu wyroku z uzasadnieniem, z uwagi na istniejący wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego, wystąpiła o przyznanie prawa pomocy, m.in. poprzez ustanowienie pełnomocnika w sprawie. Postanowieniem z dnia 23 września 2010 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym uznając, iż nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem zasadne jest ustanowienie dla niej pełnomocnika z urzędu. Pismem z dnia 7 października 2010 r. poinformowano radcę prawnego B. C. o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu. Należy zauważyć, iż dopiero dnia 29 listopada 2010 r. pełnomocnik ten był w czytelni akt Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jednakże do dnia 29 grudnia 2010 r. (tj. do uzyskania przez Sąd informacji o zmianie pełnomocnika dla skarżącej) nie dokonał żadnej czynności w sprawie. W ocenie Sądu nie można zatem uznać, iż uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło z winy skarżącej. Podjęła ona bowiem wszystkie niezbędne czynności celem jak najszybszego złożenia skargi kasacyjnej. Fakt, iż wyznaczony z urzędu pełnomocnik nie dokonał wymaganej czynności, nie może w tym przypadku skutkować negatywnymi konsekwencjami dla skarżącej. Tym bardziej, że Okręgowa Izba Radców Prawnych w W., po uzyskaniu pisma skarżącej wnioskującej o wyznaczenie innego pełnomocnika, z uwagi na niepodjęcie działań przez dotychczasowego, uznała za zasadną argumentację skarżącej i wyznaczyła na nowego pełnomocnika radcę prawnego M. P.. Nowy pełnomocnik niezwłocznie podjął określone w sprawie czynności uzupełniając wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej poprzez wniesienie tej skargi. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło