VI SA/Wa 2122/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. z siedzibą w L. na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę Skarżący – M. z siedzibą w L., dnia 22 września 2016 r. (k. 4 akt) nadał na adres Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia - za pośrednictwem Urzędu P. SA, kierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej WSA) skargę na postanowienie, którym odmówiono mu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Jak wynika z akt administracyjnych nadesłanych przez Prezesa NFZ ww. postanowienie zostało skarżącemu doręczone dnia 13 sierpnia 2016 r. wraz ze stosownym pouczeniem o trybie i terminie jego zaskarżenia do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ, w pierwszym rzędzie, wniósł o odrzucenie skargi jako wniesionej po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga złożona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Jak wynika ze sprawy zaskarżone postanowienie skarżący [...] otrzymał dnia 13 sierpnia 2016 r. pod adresem wynikającym z jego KRS. Sąd stwierdza zatem, że z dniem 12 września 2016 r. upłynął ustawowy, trzydziestodniowy termin do skutecznego jego zaskarżenia do sądu administracyjnego. W rozpoznawanym przypadku skarżący skargę za pośrednictwem Prezesa NFZ złożył zaś 22 września 2016 r. To powoduje, że skarżący bezspornie uchybił ustawowemu, trzydziestodniowemu terminowi do skutecznego wniesienia skargi, który upłynął 12 września 2016 r. Sąd zauważa przy tym, że wraz ze skargą skarżący nie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wobec powyższego Sąd orzekł jak postanowienia, czyniąc to w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.