VI SA/Wa 2123/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi D. P. na uchwałę Komisji Nadzoru Audytowego z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia uchwały Krajowej Rady Biegłych Rewidentów z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w sprawie zakresu tematycznego i minimalnej liczby godzin obligatoryjnego doskonalenia zawodowego dla biegłych rewidentów w 2012 r. postanawia odrzucić skargę Skarżący – D. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Komisji Nadzoru Audytowego dalej jako "KNA" z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia uchwały Krajowej Rady Biegłych Rewidentów z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w sprawie zakresu tematycznego i minimalnej liczby godzin obligatoryjnego doskonalenia zawodowego dla biegłych rewidentów w 2012 r. Uzasadniając skargę skarżący podniósł, że wbrew przepisom ustawy z dnia z dnia 7 maja 2009 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie, podmiotach uprawnionych do badania sprawozdań finansowych oraz o nadzorze publicznym (Dz.U. z 2009 r. nr 77, poz. 649 ze zm.) dalej jako "ustawa o biegłych rewidentach" nie została ona podpisana przez wszystkich członków KNA obecnych na posiedzeniu, na którym została ona podjęta, co powinno skutkować stwierdzeniem jej nieważności. W odpowiedzi na skargę KNA wniosła o jej odrzucenie ze względu na niedopuszczalność skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Przepis art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., poz. 270 t.j.) – dalej jako "p.p.s.a." stanowi, że przed sądami administracyjnymi rozpatrywane są sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz inne sprawy, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych. Zakres tych spraw precyzuje przepis art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a., który wymienia akty prawne poddane kontroli sądowoadministracyjnej. Są to decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, akty prawa miejscowego, akty jednostek samorządu terytorialnego, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz inne sprawy, które na mocy przepisów ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Z treści powyższych przepisów wynika, że w sprawach nie należących do zakresu działalności administracji publicznej możliwa jest kontrola sądowoadministracyjna, ale tylko w przypadku, gdy w ustawie szczególnej jest wprost wskazane, że sprawy określonego rodzaju podlegają kognicji sądów administracyjnych, co wynika z art. 3 § 3 p.p.s.a. Taką ustawą szczególną jest ustawa o biegłych rewidentach, wskazująca rodzaje spraw, w których organy samorządu zawodowego podejmują akty o charakterze indywidualnym, władczym i jednostronnym, oparte wprost na przepisach ustawy o biegłych rewidentach, które jako takie podlegają kontroli sądów administracyjnych (np. wpis do rejestru biegłych rewidentów na podstawie art. 10 ust. 4, czy uchwała w sprawie skreślenia biegłego rewidenta zgodnie z art. 11 ust. 1). Ponadto mocą ustawy o biegłych rewidentach powołana została Komisja Nadzoru Audytowego jako organ nadzoru publicznego m. in. nad działalnością Krajowej Izby Biegłych Rewidentów, do której zakresu działania należy m. in. na zasadzie przepisu art. 64 ust. 1 pkt 1 w z art. 4 ust. 3 pkt 1 ustawy o biegłych rewidentach - zatwierdzanie uchwał Krajowej Rady Biegłych Rewidentów w przypadkach określonych w ustawie, tj. m. in. dotyczących zakresu tematycznego oraz minimalnej liczby godzin obligatoryjnego doskonalenia zawodowego dla biegłych rewidentów, a także w myśl art. 64 ust. 1 pkt 5 powołanej ustawy - zaskarżanie do sądu administracyjnego uchwał organów Krajowej Izby Biegłych Rewidentów niepodlegających zatwierdzeniu, które naruszają przepisy prawa lub godzą w interes publiczny lub też mają znamiona pomyłki lub błędu. Przy czym w myśl art. 72 ust. 3 oraz art. 73 ust. 2 ustawy o biegłych rewidentach - zatwierdzenie uchwały i odmowa zatwierdzenia uchwały następuje w drodze decyzji administracyjnej, a od decyzji rozstrzygającej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest uchwała KNA podjęta w ramach postępowania wchodzącego w zakres nadzoru publicznego w sprawie zatwierdzenia uchwały dotyczącej zakresu tematycznego doskonalenia zawodowego, poprzedzająca wydanie decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 73 ust. 2 ustawy o biegłych rewidentach, a skarżącym – inny podmiot, aniżeli organ, który podjął uchwałę objętą postępowaniem nadzorczym. Jak to już wyżej zostało wykazane kognicji sądów administracyjnych podlegają tylko takie akty innych - aniżeli organów administracji publicznych - podmiotów, które znajdują wprost oparcie w przepisach prawa powszechnie obowiązującego. W sytuacji, w której, tak jak w niniejszej, objęta skargą uchwała, poprzedza wydanie decyzji w sprawie, w której po wyczerpaniu administracyjnego toku instancji - służy skarga do sądu administracyjnego - to w ocenie Sądu wyłączona jest możliwość poddania jej sądowoadministracyjnej kontroli. Przy czym dodatkowo warto podnieść, że wnosząc skargę do sądu administracyjnego na akt lub czynność podlegający kognicji sądu administracyjnego należy legitymować się interesem prawnym rozumianym jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków autora skargi, a zaskarżonym aktem, który powinien być doprowadzony do stanu zgodności z obiektywnym porządkiem prawnym. Wobec tego, skargę D. P. na uchwałę KNA z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] r. w sprawie zatwierdzenia uchwały Krajowej Rady Biegłych Rewidentów uznać należy za niedopuszczalną. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych aniżeli wymienionych w pkt 1 – 5 przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznając skargę w niniejszej sprawie za niedopuszczalną - orzekł jak w sentencji.