VI SA/Wa 2127/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Asesor WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na orzeczenie Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej w [...] z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak zdolności do dysponowania bronią postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia [...] sierpnia 2008 r. skarżący T. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej w [...] z dnia [...] maja 2008 r. stwierdzające brak zdolności fizycznej i psychicznej do dysponowania bronią. Wojskowy Instytut Medycyny Lotniczej wydając zaskarżone orzeczenie działał jako organ odwoławczy, na podstawie § 8 ust. 4 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z 7 września 2000 r. w sprawie badań lekarskich i psychologicznych osób ubiegających się lub posiadających pozwolenie na broń (Dz. U. z 2000 r. Nr 79 poz. 898 ze zm.; dalej także rozporządzenie Ministra Zdrowia), na skutek odwołania złożonego przez [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.; dalej także p.p.s.a) "prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne)". W myśl art. 3 § 1 p.p.s.a. "sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie". Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 p.p.s.a). Skarżący uznał, iż orzeczenie lekarskie przeprowadzone w trybie art. 8 rozporządzenia Ministra Zdrowia podlega kognicji sądów administracyjnych na zasadzie art. 52 § 1 p.p.s.a. Wskazany przez skarżącego jako podstawa wniesienia skargi art. 52 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przepis ten określa związek między postępowaniami administracyjnymi, w których podejmowane są akty lub czynności, które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego, a postępowaniem sądowoadministracyjnym. Jednakże w niniejszej sprawie nie należy doszukiwać się takiego związku, gdyż prowadzone postępowanie w przedmiocie zdolności fizycznej i psychicznej do dysponowania bronią zakończyło się wydaniem orzeczenia lekarskiego w trybie § 8 pkt 9 rozporządzenia Ministra Zdrowia, które stanowi jedynie etap postępowania związanego z osobą ubiegającą się lub posiadającą pozwolenie na broń. Potwierdza taki pogląd wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2005 r. (sygn. akt OSK 1273/04), mianowicie ostateczne orzeczenia lekarskie wydawane w trybie § 8 ww. rozporządzenia nie podlegają weryfikacji przez organy Policji w prowadzonych przez nie postępowaniach o wydanie lub cofnięcie pozwolenia na broń. Związanie organów Policji ostatecznym orzeczeniem lekarskim i psychologicznym wydanym na podstawie art. 8 cyt. rozporządzenia wyklucza zatem możliwość przeprowadzenia w związku z tym postępowaniem dowodu z opinii biegłego na okoliczności objęte treścią tych orzeczeń. Wynika z tego jednoznacznie, iż wydane orzeczenie jest elementem składowym postępowania prowadzonego w ramach wydania lub cofnięcia pozwolenia na broń. Wydane orzeczenie lekarskie w trybie odwołania jest, jak już była mowa wcześniej, ostateczne, wiąże więc ono organ wydający decyzję. Kontrolę wykonywania i dokumentowania badań lekarskich i psychologicznych oraz wydawanych orzeczeń lekarskich i psychologicznych przeprowadza, zgodnie z § 9 pkt 1, przeprowadza wojewoda właściwy ze względu na miejsce wydania orzeczenia lekarskiego lub psychologicznego. Biorąc pod uwagę wyżej wymienione argumenty stwierdzić należy, iż skarga wniesiona przez T. S. nie dotyczy aktu lub czynności objętych kognicją sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.