VI SA/Wa 2129/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi p. S.A. z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu wyrobów oznakowanych w sposób sugerujący ekologiczną metodę produkcji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji P. S.A. z siedzibą w K. (nazywana dalej: "skarżącą", "spółką") w terminie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...], wymierzającą spółce karę pieniężną w wysokości 15.000 złotych za wprowadzenie do obrotu wyrobów oznakowanych w sposób sugerujący ekologiczną metodę produkcji, tj.: 1. B. 0m+ D. środek spożywczy specjalnego przeznaczenia medycznego 30 kapsułek - wielkość partii produkcyjnej 53.310 szt. op., data produkcji: [...] r. numer partii [...]. Wartość partii produkcyjnej 990.286,56 zł brutto, 2. B. 6m+ D. środek spożywczy specjalnego przeznaczenia medycznego 30 kapsułek - wielkość partii produkcyjnej 51.127 szt. op., data produkcji: [...] r. numer partii [...]. Wartość partii produkcyjnej 949.735,15 zł brutto, 3. B. 24m+ D. środek spożywczy specjalnego przeznaczenia medycznego 30 kapsułek - wielkość partii produkcyjnej 48.001 szt. op., data produkcji: [...] r. numer partii [...]. Wartość partii produkcyjnej 891.666,57 zł brutto, 4. B. K. - wielkość partii produkcyjnej 25.740 szt. op., data produkcji: [...]r. numer partii [...]. Wartość partii produkcyjnej 611.582,40 zł brutto, 5. B. M. - wielkość partii produkcyjnej 10.464 szt. op., data produkcji: [...] r. numer partii [...]. Wartość partii produkcyjnej 135.631,44 zł brutto, W skardze spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a."). W uzasadnieniu wniosku spółka podała, że utrzymanie w mocy decyzji Wojewódzkiego Inspektora pociąga dla skarżącej daleko idące konsekwencje, których dolegliwość może prowadzić do wyrządzenia stronie znacznej szkody. Zgodnie bowiem z art. 25 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz.U. Nr 116, poz. 975 dalej również URE), niezależnie od wymierzenia kary pieniężnej podmiot wprowadzający do obrotu: środek, produkt lub substancję, o których mowa w ust. 1 pkt 3, lub produkt, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, jest obowiązany do: a) niezwłocznej zmiany oznakowania na oznakowanie, które nie wprowadza w błąd co do: - spełniania przez ten środek, produkt lub substancję wymagań określonych w przepisach rozporządzenia nr 834/2007 lub rozporządzenia nr 889/2008, w tym niezawierające określenia "ekologiczny" lub pochodnej tego określenia lub określenia "eko" lub "bio" lub - możliwości stosowania w rolnictwie ekologicznym tego środka, produktu lub substancji, lub b) niezwłocznego wycofania tego środka, produktu lub substancji z obrotu na własny koszt. Skarżąca wyjaśniła, że w realiach przedmiotowej sprawy, zmaterializowanie się wobec strony obowiązków, o których mowa w powyższym przepisie na skutek uzyskania przez wydaną decyzję ostatecznego charakteru, pociąga za sobą dolegliwe konsekwencje finansowe i logistyczne dla spółki. Abstrahując bowiem od konieczności uiszczenia kary pieniężnej w wysokości 15.000 złotych, uprawomocnienie się zaskarżonych decyzji oznacza w praktyce konieczność dokonania zmian w dotychczasowym oznakowaniu Produktów, włącznie z potencjalną koniecznością zastąpienia marki "B." inną, względnie wycofanie produktów z obrotu na koszt skarżącej. Konieczność zmiany oznakowania produktów, w tym potencjalne zrezygnowanie z posługiwania się marką "B." stanowiącą każdorazowo część nazwy handlowej produktów w ramach wykonania zaskarżonej decyzji i obowiązków z nią sprzężonych, może skutkować poniesieniem istotnego, nieodwracalnego uszczerbku majątkowego po stronie skarżącej. W szczególności zmiana marki na inną w odniesieniu do produktów szacowana jest - zgodnie z oświadczeniem skarżącej (załączonym do skargi) - na kwotę rzędu 10.000.000 (dziesięć milionów) złotych do 15.000.000 (piętnaście milionów) złotych w okresie trzech lat od wprowadzenia tej zmiany. Koszty te związane są, w szczególności, z kosztem wykreowania nowej marki, nakładami związanymi z jej startem i rozwinięciem (prowadzeniem akcji informacyjnych i kampanii marketingowych) oraz koniecznością dostosowania oznakowania Produktów do nowej marki. Skarżąca załączyła oświadczenie z 3 sierpnia 2015 r. o kosztach ewentualnej zmiany marki produktów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 ww. przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie. Przepis ten zawiera zamknięty katalog przesłanek pozytywnych wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, które muszą zostać we wniosku wskazane i uprawdopodobnione, przy czym inicjatywa dowodowa i odpowiedzialność za skuteczność złożonego wniosku spoczywa w całości na skarżącym. Oznacza to, że wnioskodawca zobowiązany jest wskazać we wniosku, okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają ten wniosek, jednocześnie uprawdopodabniając, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. W przypadku nieuzasadnienia lub niedostatecznego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności Sąd nie jest zobligowany do dokonywania jakichkolwiek ustaleń z urzędu. W niniejszej sprawie skarżąca nie wskazała okoliczności, z których wynikałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ewentualne uwzględnienie wniosku mogłoby nastąpić jedynie, gdyby wskazano w nim konkretne okoliczności odnoszące się do sytuacji finansowej, organizacyjnej i majątkowej skarżącej, które dawałyby podstawy do uznania, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji dojdzie do realizacji przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca nie powiązała tymczasem skutków decyzji w zakresie wykonania kary pieniężnej w kwocie 15.000 zł z konkretnymi zmianami w swojej sferze majątkowej i organizacyjnej. Nie podała żadnych danych wskazujących na wysokość osiąganych z działalności gospodarczej przychodów oraz dochodów (ewentualnie strat), jak również nie przedstawiła żadnych dokumentów obrazujących jej aktualną sytuację finansową (np. stan pozostających do jej dyspozycji środków pieniężnych) przy jednoczesnym wskazaniu, jak zmieniłaby się ona po wykonaniu decyzji. Nie ma zatem możliwości stwierdzenia, czy w istocie w tej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków lub powstania znaczącej szkody w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu w ramach postępowania o wstrzymanie wykonania decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu wyrobów oznakowanych w sposób sugerujący ekologiczną metodę produkcji zakres kognicji sądu ograniczony jest do nałożonej kary pieniężnej i tylko w zakresie tej kary Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym bez znaczenia dla rozstrzygnięcia pozostają okoliczności wskazane przez skarżącą, które jej zdaniem są związane z nałożeniem kary pieniężnej. Ponadto w ramach rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności Sąd nie bada zasadności samej skargi. Kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowości zastosowania przez organ przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.