VI SA/Wa 213/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś- Dębecka (spr.) Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Protokolant Marta Brzezińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2008 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Miar z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania legalizacji miernika poziomu dźwięku 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezesa Głównego Urzędu Miar z dnia [...] sierpnia 2007 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Prezesa Głównego Urzędu Miar na rzecz P. Sp. z o.o. z siedzibą w K. kwotę 457 ( czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2007 r., Prezes Głównego Urzędu Miar (dalej jako Prezes GUM), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 127 § 3 k.p.a., po rozpoznaniu wniosku z dnia [...] września 2007 r., P. z siedzibą w K., o ponowne rozpatrzenie sprawy, wniesionego od decyzji Prezesa Głównego Urzędu Miar z dnia [...] sierpnia 2007 r., odmawiającej dokonania legalizacji miernika poziomu dźwięku typ [...], nr fabr. [...] z mikrofonem typ [...], nr fabr. [...], produkcji [...], N., Dania postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. Do wydania tej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym; P. z siedzibą w K. (w skrócie P.), zwany dalej skarżącym, złożył wniosek z dnia [...] czerwca 2007 r. o dokonanie legalizacji miernika poziomu dźwięku typ [...], nr fabr. [...] z mikrofonem typ [...], nr fabr. [...], produkcji [...]. W dniu [...] sierpnia 2007 r. Prezes GUM na podstawie art. 81 pkt 1 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach (Dz. U. z 2004 r. Nr 243, poz. 2441, z 2005 r. Nr 163, poz. 1362 i Nr 180, poz. 1494 oraz z 2006 r. Nr 170, poz. 1217 i Nr 249, poz. 1834, dalej jako ustawa - Prawo o miarach), w związku z art. 104 k.p.a. odmówił dokonania legalizacji miernika poziomu dźwięku. W uzasadnieniu decyzji, że typ zgłoszonego miernika poziomu dźwięku nie jest zatwierdzony, podczas gdy zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 30 marca 2005 r. w sprawie rodzajów przyrządów pomiarowych podlegających prawnej kontroli metrologicznej oraz zakresu tej kontroli (Dz. U. Nr 74, poz. 653) mierniki poziomu dźwięku podlegają zatwierdzeniu typu. Zgodnie z art. 81 pkt 1 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach organ administracji miar odmawia dokonania legalizacji jeżeli typ zgłoszonego przyrządu pomiarowego, podlegającego zatwierdzeniu typu nie jest zatwierdzony. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy P. podtrzymał wniosek o przeprowadzenie legalizacji egzemplarza miernika poziomu dźwięku. Powołał się na przepis art. 29 a ustawy z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach (Dz. U. z 2004 r. nr 243, poz. 2441, z 2005 r. nr 163, poz. 1362 i nr 180, poz. 1494, z 2006 r. nr 170, poz. 1217 i nr 249, poz. 1834), zgodnie z którym przyrządy pomiarowe zalegalizowane do dnia 31 grudnia 2003 r. mogą być nadal legalizowane, lecz nie dłużej niż do 31 grudnia 2013 r., o ile spełniają wymagania przepisów, na podstawie których zostały zalegalizowane. Wskazał, że zgłoszony miernik dźwięku był zakupiony przez P. w 1993 r., gdy nie było prawnych wymagań do zatwierdzenia typu. Dopuszczenie do użytkowania odbyło się poprzez uznanie badań producenta. Miernik ten jest w stałym użytkowaniu P. i był systematycznie poddawany prawnej kontroli metrologicznej. Pierwsze świadectwo legalizacji zostało wydane przez Główny Urząd Miar w dniu [...] października 1995 r. Wszystkie świadectwa legalizacji, łącznie z ostatnim z dnia [...] marca 2005 r., potwierdzają zgodność ww. przyrządu z wymaganiami metrologicznymi dotyczącymi mierników poziomu dźwięku, wprowadzonymi Zarządzeniem nr 195 Prezesa GUM z dnia 29 grudnia 1996 r. (Dz. Urz. Miar i Probiernictwa z 1996 r. nr 2, poz. 6). Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Prezes GUM, utrzymując w mocy zaskarżoną decyzje, stwierdził, że zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 30 marca 2005 r. w sprawie rodzajów przyrządów pomiarowych podlegających prawnej kontroli metrologicznej oraz zakresu tej kontroli (Dz. U. Nr 74, poz. 653), że mierniki poziomu dźwięku podlegają prawnej kontroli metrologicznej obejmującej zatwierdzenie typu, legalizację pierwotną oraz legalizację ponowną. Prawna kontrola metrologiczna przyrządów pomiarowych wykonywana przez zatwierdzenie typu, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach, wymagana jest przed wprowadzeniem do obrotu typu mierników poziomu dźwięku i stanowi dopuszczenie egzemplarzy typu tego rodzaju przyrządów pomiarowych do dokonania legalizacji. Natomiast zgłoszony do legalizacji miernik poziomu dźwięku nie jest egzemplarzem zatwierdzonego typu i jak wynika z treści wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, był wprowadzony do obrotu oraz użytkowania w sposób inny niż wymagany dla przyrządów pomiarowych podlegających prawnej kontroli metrologicznej. Zatem, do zgłoszonego egzemplarza miernika nie ma zastosowania powołany we wniosku przepis art. 29 a ustawy z dnia 11 maja 2001 r. Prawo o miarach, zwłaszcza iż z przedłożonych dokumentów wynika, że w roku 2003 miernik był uwierzytelniony, a nie zalegalizowany. Wyjaśnił, iż podstawą wydania decyzji odmawiającej dokonania legalizacji zgłoszonego egzemplarza miernika poziomu dźwięku było stwierdzenie, iż jego typ nie jest zatwierdzony, w sytuacji gdy mierniki poziomu dźwięku są rodzajem przyrządów pomiarowych określonym obowiązującymi przepisami ww. rozporządzenia, jako podlegający zatwierdzeniu typu. Zgodnie z art. 8 l pkt 1 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach, organ administracji miar odmawia dokonania legalizacji, jeżeli typ zgłoszonego przyrządu pomiarowego podlegającego zatwierdzeniu typu nie jest zatwierdzony. Zdaniem organu fakt, iż przedmiotowy miernik był w latach ubiegłych legalizowany i uwierzytelniony, też nie stanowi podstawy do zmiany zaskarżonej decyzji odmawiającej dokonania legalizacji, gdyż w rozpatrywanej sprawie organ zastosował przepis art. 81 pkt 1 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego P. z siedzibą w K. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Prezesa GUM ewentualnie o jej zmianę poprzez nakazanie organowi wydania świadectwa legalizacji. W ocenie skarżącego w niniejszej sprawie winien mieć zastosowanie art. 29a ustawy - Prawo o miarach, gdyż nie ulega wątpliwości, że miernik był dotychczas kilkakrotnie legalizowany. Przytaczając ponownie treść przepisu art. 29a ustawy wskazał, iż wszystkie uzyskane świadectwa legalizacji wydane przez Główny Urząd Miar potwierdziły zgodność wymienionego urządzenia z wymaganiami metrologicznymi dotyczącymi mierników dźwięku wprowadzonymi Zarządzeniem nr 195 Prezesa GUM z dnia 29 grudnia 1996 r. (Dz. Urzędowy Miar i Probiernictwa z 1996 r. Nr 2 poz. 6). Zdaniem skarżącego Prezes GUM wydając świadectwa legalizacji po wejściu w życie ustawy, potwierdzał, że art. 29a ww. ustawy ma zastosowanie w tym konkretnym przypadku. W odpowiedzi na skargę, organ podniósł, że skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu, a zatem wystąpiła przesłanka uzasadniająca jej odrzucenie, stosownie do art. 54 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto w pkt. 2 pisma organ wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, gdyż przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 27 grudnia 2007 r. w sprawie rodzajów przyrządów pomiarowych podlegających prawnej kontroli metrologicznej oraz zakresu tej kontroli (Dz. U. z 2008 r. Nr 3, poz. 13), wydanego na podstawie art.8 ust. 6 ustawy - Prawo o miarach, które weszły w życie z dniem 24 stycznia 2008 r., nie wymieniają mierników poziomu dźwięku wśród rodzajów przyrządów pomiarowych podlegających prawnej kontroli metrologicznej w zakresie legalizacji ponownej. W § 3 tego rozporządzenia wymienia się mierniki poziomu dźwięku jako rodzaj przyrządów pomiarowych podlegających prawnej kontroli metrologicznej obejmującej wyłącznie zatwierdzenie typu. Jednocześnie organ przytoczył argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a odnosząc się do zarzutów sformułowanych w skardze uznał je za niezasadne. W ostatecznie sprecyzowanym stanowisku na rozprawie przed Sądem pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi. Na skutek dokonanej komercjalizacji P. z dniem [...] lutego 2008 r. został przekształcony w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (odpis z KRS z dnia [...] kwietnia 2008 r. - w aktach sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, w grę wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej jako: p.p.s.a.). Kontrolując zaskarżoną decyzję pod kątem powyższych kryteriów skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja Prezesa GUM z dnia [...] sierpnia 2007 r. naruszają prawo w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do przepisu art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach prawna kontrola metrologiczna przyrządów pomiarowych jest wykonywana przez: 1) zatwierdzenie typu przyrządu pomiarowego na podstawie badania typu - przed wprowadzeniem typu przyrządu pomiarowego do obrotu lub 2) legalizację pierwotną albo legalizację jednostkową - przed wprowadzeniem danego egzemplarza przyrządu pomiarowego do obrotu lub użytkowania, a także 3) legalizację ponowną - w stosunku do przyrządów pomiarowych wprowadzonych do obrotu lub użytkowania. Jednocześnie w myśl przepisu art. 4 pkt 15 ww. ustawy wprowadzenie do obrotu oznacza przekazanie przyrządu pomiarowego po raz pierwszy sprzedawcy bądź użytkownikowi przez producenta, jego przedstawiciela lub importera. Cytowane wyżej przepisy stanowią zatem, że w stosunku do przyrządu wprowadzonego już do obrotu lub użytkowania stosuje się legalizację ponowną, co też miało miejsce w rozpoznawanej sprawie bowiem w dniu [...] marca 2005 r. wydano skarżącemu świadectwo legalizacji ponownej. Natomiast zatwierdzenie typu następuje przed wprowadzeniem danego typu egzemplarza do obrotu lub użytkowania. Bezsporna w sprawie była też okoliczność, że miernik po raz pierwszy otrzymał świadectwo legalizacji w 1999 r., następnie w latach 2000 i 2003 uzyskiwał świadectwa uwierzytelnienia, ostatnio, w dniu [...] marca 2005 r. otrzymał świadectwo legalizacji ponownej ważne do [...] marca 2007 r. Natomiast w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z dnia [...] listopada 2007 r. organ przyjął, iż zgłoszony do legalizacji miernik poziomu dźwięku nie tylko nie jest egzemplarzem zatwierdzonego typu ale był wprowadzony do obrotu oraz użytkowania "w sposób inny niż wymagany dla przyrządów pomiarowych podlegających prawnej kontroli metrologicznej". Jednocześnie organ w jakikolwiek sposób nie wyjaśnił powodów, dla których zakwestionował wprowadzenie do obrotu przedmiotowego miernika. Co prawda w aktach sprawy znajduje się notatka służbowa sporządzona przez inspektora E. S., w której zapisano m. in., iż nie znaleziono dokumentów potwierdzających uzyskanie zezwolenia na sprowadzenie z zagranicy przyrządu, jednakże strona skarżąca nie została zapoznana z tym materiałem dowodowym w sposób wymagany przepisem art. 10 k.p.a. Natomiast w piśmie do Biura Prawno- Legislacyjnego z dnia [...] sierpnia 2007 r. potwierdza się, iż przyrząd (miernik) został wprowadzony do użytkowania na podstawie zezwolenia na sprowadzenie z zagranicy przyrządów pomiarowych, które zachowało moc przed wejściem w życie zarządzenie nr 3 Prezesa GUM z dnia 3 stycznia 1994 r. w sprawie określenia przyrządów podlegających zatwierdzeniu typu oraz warunków i trybu zgłaszania tych przyrządów do zatwierdzenia typu ( Dz. Urz. Miar i Probiernictwa Nr 1, poz. 2 ). Zdaniem Sądu wydając decyzję w postępowaniu w pierwszej instancji, jak i w trybie ponownego rozpatrzenia sprawy, organ administracji publicznej uchybił przepisom postępowania administracyjnego, tj. art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niewystarczające ustalenie stanu faktycznego sprawy. Wątpliwości Sądu budzą rozbieżne ustalenia organu dotyczące okoliczności wprowadzenia miernika do użytkowania w kontekście wcześniej wydanego przez organ świadectwa legalizacji ponownej, co, jak wyżej wspomniano, może nastąpić jedynie w stosunku do przyrządów już wprowadzonych do obrotu lub użytkowania. W tej sytuacji nie można też uznać, że uzasadnienie decyzji organu spełnia ustawowe przesłanki wymienione w art. 107 § 3 k.p.a. Należy zauważyć, iż w postępowaniu administracyjnym wydanie prawidłowej decyzji w każdym przypadku powinno poprzedzać dokładne ustalenie stanu faktycznego istotnego w sprawie, stosownie do art. 7 i 77 k.p.a. Niewyjaśnienie wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie w sprawie oraz nieuzasadnienie decyzji w sposób właściwy narusza podstawowe zasady postępowania administracyjnego i stanowi podstawę do uchylenia przez sąd administracyjny zaskarżonej decyzji (tak również: Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie /w:/ wyroku z dnia 26 maja 1998r., sygn. akt II SA 420/98, nie publik.). W tej sytuacji Sąd doszedł do przekonania, że organ dopuścił się naruszenia ww. przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Wymagałoby to ewentualnej ponownej szczegółowej analizy we wskazanym przez Sąd kierunku z uwzględnieniem zarzutów skarżących a także wyjaśnienia rozbieżności w materiale dowodowym, zebranym w sprawie pod warunkiem uznania, iż, mimo zmiany przepisów, postępowanie w sprawie legalizacji może być kontynuowane. Z omawianych względów zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą należało uchylić (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). Stosownie do art. 152 p.p.s.a. uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu. O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 200 i art. 205 p.p.s.a.