VI SA/Wa 213/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Protokolant ref. staż. Monika Piotrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na wzór użytkowy pt. "Zestaw ekspozycyjny" oddala skargę Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia [...] września 2011 r. Nr Sp. [...], na podstawie art. 94 i art. 25 w zw. z art. 100 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późn. zm., dalej jako P.w.p.) oraz art. 98 k.p.c. w zw. z art. 256 ust. 2 P.w.p. po rozpoznaniu wniosku [...] sp. z o.o. sp. kom. akc. z siedzibą w W. o unieważnienie prawa ochronnego udzielonego dla [...] sp. z o.o. w W. na wzór użytkowy pt.: "Zestaw ekspozycyjny" Nr [...], unieważnił prawo ochronne na wymieniony wzór użytkowy. Decyzję wydano w następujących ustaleniach; Wnioskiem z dnia [...] marca 2008 r. [...] sp. z o.o. sp. kom. akc. z siedzibą w W. zwrócił się do Urzędu Patentowego RP o unieważnienie prawa ochronnego na wzór użytkowy pt. "Zestaw ekspozycyjny" nr [...] udzielonego na rzecz [...] sp. z o.o. W. decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. Nr W [...] z datą pierwszeństwa od dnia 8 sierpnia 2003 r., jako twórcę wskazano M. M. Wnioskodawca swój interes prawny w domaganiu się unieważnienia prawa ochronnego na wzór użytkowy Nr [...] uzasadniał tym, że uprawniony z prawa ochronnego zgłosił do ochrony w Urzędzie Patentowym nie swoje rozwiązanie, lecz rozwiązanie stanowiące kopię wynalazku wnioskodawcy chronione patentem nr [...], jak również nie dysponował zgodą na wykorzystanie tego wynalazku w obrocie gospodarczym. W ocenie wnioskodawcy, prawo ochronne na wzór użytkowy zostało udzielone na rzecz uprawnionego z naruszeniem art. 74, art. 94 ust. 1 w zw. z art. 25, art. 29 ust. 1 pkt 1, art. 11 w zw. z art. 100 ust. 1 P.w.p. Wnioskodawca podniósł, że jest uprawniony z patentu nr [...] na wynalazek Pt. "Urządzenie do ekspozycji materiałów informacyjnych" z pierwszeństwem od dnia 24 lipca 2003 r. (wskazany jako twórca – W. G.), wcześniejszym od spornego wzoru użytkowego [...]. Zdaniem wnioskodawcy porównanie obu rozwiązań prowadzi do wniosku, że w obu przypadkach przedmiotem ochrony jest to samo rozwiązanie. Podkreślał, że uprawniony [...] sp. z o.o. w dacie zgłoszenia przedmiotowego wzoru użytkowego miał świadomość, iż zastrzegane rozwiązanie jest projektem autorstwa [...] sp. z o.o. sp. kom. akc. Uprawniony współpracował z wnioskodawcą w zakresie produkcji spornego ekspozytora, zamawiając u niego gotowy wyrób. Pismem z dnia [...] lipca 2008 r. uprawniony w odpowiedzi na wniosek zarzucił wnioskodawcy niewykazanie interesu prawnego, co jest niezbędnym warunkiem do złożenia wniosku o unieważnienie prawa ochronnego, zgodnie z art. 89 P.w.p. Zdaniem spółki we wniosku nie wskazano, w czym wnioskodawca upatruje brak nowości spornego wzoru użytkowego, ponieważ nie wykazał w uzasadnieniu tożsamości zastrzeganych środków technicznych spornego wzoru użytkowego ze środkami ujawnionymi w przedstawionym opisie patentowym. Zdaniem uprawnionego wnioskodawca nie udokumentował braku nowości wzoru użytkowego, a zarzut dotyczący bezprawnego wskazania jako twórcę spornego wzoru użytkowego osoby nieuprawnionej jest całkowicie bezzasadny. Ponadto zdaniem uprawnionego zarzut naruszenia art. 29 ust. 1 pkt P.w.p. jest bezzasadny, ponieważ prawo ochronne na przedmiotowy wzór użytkowy nie narusza porządku publicznego ani dobrych obyczajów. Wnioskodawca nie przedstawił żadnego dowodu na naruszenie ww. przepisu, lecz zacytował wyłącznie jego treść. Postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r. Urząd Patentowy wezwał wnioskodawcę do wykazania interesu prawnego w zakresie unieważnienia praw ochronnego na wzór użytkowy "Zestaw ekspozycyjny" nr [...] oraz do wyjaśnienia jakiego rodzaju postępowania toczą się przed Prokuraturą Rejonową [...], mające związek ze złożonym wnioskiem. Pismem z dnia [...] maja 2009 r. w odpowiedzi na powyższe postanowienie spółka [...] sp. z o.o. sp. kom. akc. podniosła, że interes prawny został należycie wykazany już w samym wniosku o unieważnienie prawa ochronnego z dnia [...] marca 2008 r. Wskazała, że przed złożeniem wniosku o unieważnienie, pismem z dnia [...] czerwca 2007 r. oraz pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r. informował uprawnionego o naruszeniu przysługujących jej praw wyłącznych oraz wzywała do dobrowolnego zaprzestania naruszenia, jednakże bezskutecznie. Dodatkowo interes prawny wnioskodawca wywodzi z prawnie chronionej wolności gospodarczej tj. art. 20 i 22 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 6 ust. 1 ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej. W związku z żądaniem zaniechania działań naruszającym prawo ochronne na wzór użytkowy, wnioskodawca wskazał, że znalazł się w sytuacji zagrożenia i niedopuszczalnym ograniczeniem wolności działalności gospodarczej, która wynika ze związku pomiędzy jego interesem prawnym a przepisami Konstytucji RP. Odnośnie drugiego punktu postanowienia z dnia [...] marca 2010 r., wnioskodawca oświadczył, że w dniu [...] października 2009 r. do Prokuratury Rejonowej [...] zostało złożone przez D. T. i W. G. - członków zarządu [...] sp. z o.o. sp. kom. akc. zawiadomienie o podejrzeniu popełnianiu przestępstwa prze członków zarządu [...] sp. z o.o., polegającego na tym, że poświadczyli oni nieprawdę w zgłoszeniu wzoru użytkowego "Zestaw ekspozycyjny" nr [...], podając, że twórcą jego jest M. M. Wskazano, że w tym samym dniu do Prokuratury wpłynął drugi wniosek wnioskodawcy, w którym jako podejrzany został wskazany M. M., który w piśmie z dnia [...] czerwca 2009 r. poświadczył nieprawdę, w którym wyparł się swojego oświadczenia złożonego w dniu [...] marca 2008 r., że nie jest twórcą przedmiotowego wzoru użytkowego. Ponadto M. M. w piśmie z dnia [...] czerwca 2009 r. miał pomówić osoby z zarządu firmy [...] sp. z o.o. sp. kom. akc. o sfałszowaniu jego podpisu. Pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. wnioskodawca podsumował swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie podnosząc, że prawo ochronne na przedmiotowy wzór użytkowy zostało udzielone z naruszeniem norm prawa własności przemysłowej, a w szczególności w dacie zgłoszenia nie posiadał cechy nowości. Sporne rozwiązanie jest tożsame względem przedmiotowego wzoru użytkowego, tj. rozwiązania według patentu P [...]. Podkreślił, że zgłoszenie przedmiotowego wzoru użytkowego zostało dokonane w złej wierze przez osobę nieuprawnioną, gdyż [...] sp. z o.o. nie jest twórcą przedmiotowego rozwiązania. Zdaniem wnioskodawcy uprawniona spółka w dacie dokonania zgłoszenia wiedziała, że do uzyskana jakichkolwiek praw wyłącznych do zastrzeganego rozwiązania przysługują Wnioskodawcy. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia [...] listopada 2010 r. uprawniona spółka poinformowała, że w dniu [...] listopada 2010 r. złożyła do Urzędu Patentowego wniosek o unieważnienie patentu pt: "Urządzenie do ekspozycji materiałów informacyjnych" nr P [...], z którego uprawniony jest [...] sp. z o.o. sp. kom. akc. oraz wniosła o zawieszenie toczącego się postępowania do czasu uprawomocnienia się decyzji w postępowaniu z wniosku o unieważnienie ww. patentu. Zdaniem spółki wynik postępowania o unieważnienie planetu ma wpływ na przebieg postępowania w przedmiotowej sprawie, gdyż od tego wyniku zależy ocena, czy wnioskodawca ma interes prawny w niniejszym postępowaniu, który stanowi przesłankę dopuszczalności wniosku o unieważnienie wzoru użytkowego pt: "Zestaw ekspozycyjny" nr [...] na podstawie art. 89 P.w.p. w związku z art. 100 P.w.p. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. Urząd Patentowy odmówił zawieszenia postępowania. Następnie, Urząd Patentowy wydał decyzję powołaną na wstępie, którą unieważnił prawo ochronne udzielone na wzór użytkowy pt. "Zestaw ekspozycyjny" [...]. W uzasadnieniu decyzji organ powołując się na przepis art. 89 ust. 1 w związku z art. 100 P.w.p., wskazał, że interes prawny wnioskodawcy nie budzi wątpliwości. Kolegium orzekające zważyło, że sporny wzór użytkowy nie narusza art. 29 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 100 P.w.p., ponieważ jest rozwiązaniem użytecznym, którego wykorzystanie nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym oraz dobrymi obyczajami. Jest przeznaczone do ekspozycji czasopism, plakatów i ich reklamy. Zdaniem organu o unieważnieniu prawa ochronnego lub oddaleniu wniosku decydują względy merytoryczne, poprzez porównanie budowy, kształtu i zestawienia spornego wzoru użytkowego z rozwiązaniami przedstawionymi przez wnioskodawcę w zaprezentowanym materiale dowodowym. Organ administracji stwierdził, że sprawa poświadczenia nieprawdy bądź sfałszowania podpisu twórcy podlega postępowaniu karnemu, a w sprawie nie został przedłożony prawomocny wyrok właściwego sądu w tej kwestii. Urząd Patentowy po analizie spornego wzoru użytkowego i biorąc pod uwagę dwa dokumenty tj. opis ochronny spornego wzoru użytkowego oraz opis patentowy wynalazku nr [...] zgłoszonego z pierwszeństwem od dnia 24 lipca 2003 r., wskazał, że w dacie zgłoszenia sporny wzór użytkowy nie spełniał wymogu nowości z art. 94 ust. 1 i art. 25 w związku z art. 100 P.w.p. Analizując zastrzeżenia ochronne spornego wzoru użytkowego z zastrzeżeniami patentowymi przeciwstawionego wzoru Kolegium nie stwierdziło żadnej różnicy pomiędzy zastrzeganymi środkami technicznymi w obu rozwiązaniach. Według opisu zestaw ekspozycyjny ze spornego wzoru znamienny jest tym, że ramka 1 (w przeciwstawionym wzorze ramka 1) z przeźroczystą wkładką 10 (w przeciwstawionym wzorze to przeźroczyste płyty osłonowe 7) zawieszona jest za pomocą elementów sprężystych 2 (w przeciwstawionym wzorze za pomocą elastycznych łączników 8) osadzonych na bokach 5, przy czym ramka składa się z dwóch części połączonych ze sobą za pomocą listew 7 (w przeciwstawionym wzorze za pomocą łączników 3). Ponadto organ stwierdził, że przeciwstawione rozwiązanie, oprócz zastrzegania identycznych cech konstrukcyjnych, posiada tożsame ich zestawienie oraz przeznaczone jest temu samemu celowi, tj. ekspozycji materiałów informacyjnych. Z tych względów kolegium uznało, że przedmiotowy wzór użytkowy [...] w dacie zgłoszenia w Urzędzie Patentowym RP nie spełniał wymogu nowości z art. 94 ust. 1 i art. 25 w związku z art. 100 P.w.p. Od decyzji [...] Sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z wnioskiem o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów art. 97 § 1 ust. 4 k.p.a. w związku z art. 256 P.w.p., art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107§ 3 k.p.a. w związku z art. 256 P.w.p., art. 8, art. 11 w związku z art. 256 P.w.p. oraz przepisów art. 89 ust. 1 w związku z art. 100 P.w.p. Omawiając naruszenie art. 97 § 1 ust. 4 k.p.a. skarżąca spółka wskazała, że w toku postępowania pojawiło się istotne zagadnienie wstępne, które winno zostać rozstrzygnięte przed podjęciem decyzji o unieważnieniu spornego wzoru, tj. komu przysługiwało autorstwo spornego rozwiązania, gdyż wnioskodawca zakwestionował kto jest autorem spornego wzoru, a spółka bezprawnie wskazała jako twórcę spornego rozwiązania osobę nieuprawnioną. Zdaniem skarżącej ustalenie powyższego ma znaczenie w kontekście prawidłowego ustalenia przez organ istnienia interesu prawnego wnioskodawcy i w konsekwencji prawidłowego ustalenia legitymacji czynnej Wnioskodawcy. Prawidłowe ustalenie kwestii autorstwa spornego rozwiązania ma wpływ na prawidłowe ustalenie stron postępowania. Podniesiono, że jednym z zarzutów wnioskodawcy był zarzut bezprawnego wskazania osoby nieuprawnionej jako twórcy spornego wzoru, a Urząd Patentowy zgodnie z zasadami postępowania administracyjnego powinien dążyć do wyczerpującego zbadania sprawy i do ustalenia bezspornego stanu faktycznego i prawdy obiektywnej. Wskazując na zarzut naruszenia art. 77, art. 77, art. 107 k.p.a. skarżąca spółka podnosiła, że Urząd pominął kwestię sporu stron co do autorstwa spornego rozwiązania i tym samym zaniechał wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a w uzasadnieniu decyzji nie ma żadnej wzmianki o zaistniałych wątpliwościach. Organ zobligowany jest do wyczerpującego zbadania i wyjaśnienia sprawy, dążąc do prawdy obiektywnej i realizując zasadę przekonywania, musi w uzasadnieniu decyzji odnieść się do wszystkich zarzutów i twierdzeń podnoszonych przez strony w toku postępowania. Zdaniem strony skarżącej organ naruszył art. 8, art. 11, art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 256 P.w.p. poprzez brak właściwego uzasadnienia ustalenia, co do posiadania przez wnioskodawcę interesu prawnego w żądaniu unieważnienia spornego wzoru. Podkreślono, że kwestia istnienia interesu prawnego jest kluczowa dla przyznania określonemu podmiotowi przymiotu strony w postępowaniu spornym przed Urzędem Patentowym, i tym samym powinna zostać wyjaśniona w sposób niebudzący wątpliwości. Ponadto podniesiono, że po analizie uzasadnienia zaskarżonej decyzji należało uznać, że nie odpowiada ono wymogom zawartym w art. 107 § 3 k.p.a. Nie odzwierciedla w dostateczny sposób ustaleń faktycznych, a rozważania organu nie nawiązują do materiału dowodowego i przepisów prawa. Zdaniem skarżącej jest ono zbyt ogólnikowe i lakoniczne i nie zawiera wyczerpujących ustaleń faktycznych oraz ich rozważenia w świetle stanu prawnego i jako takie jest wadliwe. Ponadto zarzucono naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 256 P.w.p., gdyż zdaniem spółki Urząd Patentowy, wydając w dniu [...] czerwca 2011 r. postanowienie, w którym odmówił zawieszenia postępowania z uwagi na wszczęte postępowanie sporne o unieważnienie patentu nr [...], był zobligowany do uzasadnienia swojego rozstrzygnięcia, czego nie uczynił. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Ponadto organ odnosząc się do zarzutu podniesionego w skardze odnośnie zaniechania zawieszenia postępowania wskazał, że zgodnie z art. 98 § 1 k.p.a. organ może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. Podniósł, że wnioskodawca ani przeciwnik wniosku z takim żądaniem nie wystąpił. Organ wskazał, że odnośnie zarzutu niewyjaśnienia autorstwa spornego wzoru użytkowego w uzasadnieniu decyzji omówione zostały dwa wnioski złożone do Prokuratury Rejonowej [...] o wszczęcie postępowania karnego w sprawie poświadczenia nieprawdy. Rozpatrując wniosek o unieważnienie prawa ochronnego kierował się całokształtem materiału dowodowego, a o unieważnieniu prawa ochronnego lub oddaleniu wniosku decydują względy merytoryczne, poprzez porównanie budowy, kształtu i zestawienia spornego wzoru użytkowego z rozwiązaniami przedstawionymi przez wnioskodawcę w zaprezentowanym materiale dowodowym tj. opisem patentowym nr [...]. Wskazał, że w uzasadnieniu decyzji zawarta jest szczegółowa analiza merytoryczna łącznie z analizą porównawczą środków technicznych zastrzeganych w obu rozwiązaniach. Pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. wnioskodawca [...] sp. z o.o. sp. kom. akc. podtrzymał wyjaśnienia i materiały dowodowe zamieszczone we wniosku z dnia [...] marca 2008 r. o unieważnienie prawa ochronnego na wzór użytkowy pt. "Zestaw ekspozycyjny" nr [...] oraz w piśmie z dnia [...] maja 2010 r. i w piśmie z [...] sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ww. ustawy). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż skarga jest niezasadna. Rozważając zarzut braku interesu prawnego po stronie [...] sp. z o.o. sp. kom. akc. z siedzibą w W., w unieważnieniu prawa ochronnego na sporny wzór użytkowy pt.: "Zestaw ekspozycyjny" Nr [...], Sąd w składzie orzekającym uznał zarzut ten za chybiony. Stosownie do przepisu art. 89 ust. 1 w zw. z art. 117 ust. 1 P.w.p. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego może być unieważnione na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny. Zgodnie z ogólną regułą zawartą w przepisie art. 256 ust. 1 P.w.p., do postępowania spornego przed Urzędem Patentowym stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Przepisy tej ustawy nie definiują na własny użytek pojęcia interesu prawnego, dlatego w postępowaniu spornym dotyczącym unieważnienia patentu w tym zakresie ma wprost zastosowanie przepis art. 28 k.p.a. - stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek - gdyż nie ma żadnych prawnych przesłanek, aby na podstawie ustawy (Prawo własności przemysłowej) pojęciu interesu prawnego przypisywać, dla potrzeb postępowania administracyjnego w sprawach z zakresu własności przemysłowej, odmienną treść niż ma ono na gruncie kodeksu postępowania administracyjnego (por. wyrok Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie z 17 lipca 2003 r., sygn. akt II SA 1165/02). Pojęcie interes prawny, użyte w przepisie art. 28 k.p.a., rozumiane w jego bezpośrednim znaczeniu, oznacza interes oparty na prawie lub chroniony przez prawo. O istnieniu interesu prawnego decydują, w myśl ugruntowanych poglądów orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, przepisy prawa materialnego przyznające stronie konkretne, indywidualne i aktualne korzyści (zob.: wyrok NSA w Warszawie z 26 listopada 1998 r., sygn. akt II SA 1390/98). Interes prawny to związek o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa materialnego, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu, polegający na tym, że akt stosowania normy może mieć wpływ na sytuację tego podmiotu w zakresie prawa materialnego (M. Bogusz "Zaskarżanie decyzji administracyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego'", Warszawa 1997, s. 18 i nast.). Interes prawny dotyczy zatem szeroko rozumianej sytuacji danego podmiotu, wyznaczonej normami prawnymi różnego rodzaju, z których wynikają jego uprawnienia, obowiązki, korzyści, czy też wolności prawnie chronione. W rozpoznawanej sprawie [...] sp. z o.o. sp. kom. akc. z siedzibą w Warszawie swój interes prawny do wystąpienia z wnioskiem o unieważnienie prawa z ochronnego na wzór użytkowy pt.: "Zestaw ekspozycyjny" Nr [...] wywodziła z faktu posiadania prawa ochronnego na wynalazek pt.: "Urządzenie do ekspozycji materiałów informacyjnych" chronionego patentem nr [...] z wcześniejszym pierwszeństwem od dnia 24 lipca 2003 r. w stosunku do zgłoszenia skarżącej spółki (8 sierpnia 2003 r.). Stawiając w związku z tym, m.in. na podstawie art. 94 ust. 1, art. 25 w związku z art. 100 ust. 1 P.w.p. spornemu rozwiązaniu brak nowości, wnioskująca o unieważnienie spornego prawa ochronnego, wskazując na przysługujące jej prawa z przepisów art. 20 i art. 22 Konstytucji RP i z art. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, występowała do skarżącej (pisma z dnia [...] czerwca 2007 r. i z [...] kwietnia 2008 r.) informując o naruszaniu jej praw i wzywając skarżącą do zaprzestania tych naruszeń, jednakże bezskutecznie. Wskazywano również (pismo z dnia [...] sierpnia 2010 r.) na fakt przysługiwania wnioskodawcy, zgodnie z art. 95 art. 2 P.w.p., prawa wyłącznego korzystania ze wzoru użytkowego w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej. Tymczasem nieprawidłowe udzielenie skarżącej ochrony na sporny wynalazek, stawia spółkę [...] sp. z o.o. sp. kom. akc. z siedzibą w W. w niepewności co do żądań konkurenta. W związku z tym spółka [...] wykazała interes prawny w domaganiu się unieważnienia prawa ochronnego udzielonego na wzór użytkowy skarżącej. Skarżąca postawiła zarzut odmowy zawieszenia postępowania. Urząd Patentowy, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r., odmówił zawieszenia postępowania na wniosek spółki [...] z dnia [...] listopada 2010 r. uzasadniany złożeniem przez tę spółkę wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na wynalazek pt.: "Urządzenie do ekspozycji materiałów informacyjnych" nr [...] udzielonego na rzecz [...] sp. z o.o. sp. kom. akc. z siedzibą w W. Należy jednak zauważyć, że postępowanie administracyjne, w wyniku którego została wydana zaskarżona w sprawie decyzja administracyjna, toczyło się z wniosku spółki [...], a nie z wniosku skarżącej. Zatem stosownie do przepisu art. 98 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej mógłby zawiesić postępowanie jedynie na wniosek podmiotu, który wszczął postępowanie - spółki [...] – a spółka ta z takim wnioskiem nie wystąpiła. Podstawa prawna wniosku spółki [...] o zawieszenie postępowania z urzędu nie mogła mieć oparcia w przepisach art. 97 § 1 k.p.a., w tym także w jego punkcie 4. Zgodnie bowiem z tym przepisem organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Złożenie wniosku przez skarżącą o unieważnienie prawa ochronnego udzielonego spółki [...] nie stanowiło zagadnienia wstępnego, do rozstrzygnięcia którego właściwy byłby inny organ niż Urząd Patentowy. W tej sprawie również nie byłby właściwy sąd, stąd Urząd Patentowy nie miał podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej także z tej przyczyny, iż zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy zobowiązywał organ do podjęcia rozstrzygnięcia. Urząd Patentowy nie miał również prawnie istniejących podstaw do zawieszenia postępowania z tej przyczyny, że może w przyszłości podjąć rozstrzygnięcie zgodne z żądaniem spółki [...]– unieważnić z kolei patent spółki [...]. Zobowiązany był bowiem do przeprowadzenia postępowania w sprawie z wniosku spółki [...] oraz do wydania decyzji administracyjnej, a nie do relatywnego podejmowania rozstrzygnięcia z uwagi na inna sprawę wniesioną innym wnioskiem, z jednoczesnym uzależnieniem rozstrzygnięcia w pierwszej sprawie od tego jakie rozstrzygnięcie podjąłby w sprawie drugiej. Zauważenia jednak wymaga, że Urząd Patentowy wydając, na podstawie art. 256 ust. 1 P.w.p. w związku z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., postanowienie z dnia [...] czerwca 2011 r. stwierdził, z naruszeniem art. 101 § 3 k.p.a., że na postanowienie to nie przysługiwał stronie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W istocie bowiem zgodnie z art. 101 § 3 k.p.a. na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania (a więc także w sprawie odmowy zawieszenia) przysługuje zażalenie (odpowiednio w postępowaniu spornym przed Urzędem Patentowym – wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy). Jednakże w ocenie Sądu w składzie orzekającym, mając na względzie omówione podstawy wniosku skarżącej o zawieszenie postępowania, naruszenie to nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. W skardze spółka [...] zarzuciła Urzędowi Patentowemu odmowę zawieszenia postępowania wnioskowanego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. z tego powodu, że jakoby wystąpił obowiązek rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego przez sąd powszechny - komu przysługiwało autorstwo spornego projektu wynalazczego. Należy zatem zauważyć, że skarżąca takiego wniosku w sprawie nie składała, złożyła jedynie wniosek o zawieszenie postępowania omówiony wcześniej. Gwoli wyjaśnienia to spółka [...] w piśmie z dnia [...] marca 2010 r. wystąpiła z wnioskiem o zawieszenie postępowania i odroczenie rozprawy w związku z prowadzonym przez Prokuraturę Rejonową [...] postępowaniem dotyczącym złożonych przez strony zawiadomień o możliwości popełnienia przestępstw, lecz na rozprawie w dniu [...] sierpnia 2010 r. wniosek ten wycofała. Odnosząc się do zarzutu skarżącej - niepodjęcia przez Urząd Patentowy kroków niezbędnych do wyjaśnienia komu przysługiwało prawo autorskiego spornego rozwiązania - należy wskazać, iż zgodnie z art. 255 ust. 1 pkt 1 P.w.p. Urząd Patentowy w trybie postępowania spornego rozstrzyga sprawy o unieważnienie patentu, dodatkowego prawa ochronnego, prawa ochronnego albo prawa z rejestracji. Nie "podejmuje zatem kroków", jak określiła to skarżąca, tzn. nie prowadzi postępowań w zakresie praw autorskich, gdyż w sprawach tych rozstrzyga właściwy sąd. Z tych przyczyn Urząd Patentowy, omawiając w uzasadnieniu decyzji sprawy dotyczące składanych do prokuratur zawiadomień o przestępstwie, nie miał podstaw do zajmowania się tymi kwestiami. Przechodząc do merytorycznej podstawy zaskarżonego rozstrzygnięcia opartej na przepisach art. 94 ust. 1 i art. 25 P.w.p., Sąd w składzie orzekającym nie stwierdził, by Urząd Patentowy naruszył wymienione przepisy przez ich niewłaściwe zastosowanie lub niewłaściwą wykładnię. Zgodnie z art. 94 ust. 1 P.w.p. wzorem użytkowym jest nowe i użyteczne rozwiązanie o charakterze technicznym, dotyczące kształtu, budowy lub zestawienia przedmiotu o trwałej postaci. Jedną więc z cech wzoru użytkowego (wynalazku) jest jego nowość definiowana przez przepis art. 25 ust. 1 P.w.p. tym, że wynalazek nie jest częścią stanu techniki. Przez stan techniki należy rozumieć (zgodnie z ust. 2 i ust. 3 wymienionego przepisu) wszystko to, co przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania patentu, zostało udostępnione do wiadomości powszechnej w formie pisemnego lub ustnego opisu, przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób. Przy czym za stanowiące część stanu techniki uważa się również informacje zawarte w zgłoszeniach wynalazków lub wzorów użytkowych, korzystających z wcześniejszego pierwszeństwa, nieudostępnione do wiadomości powszechnej, pod warunkiem ich ogłoszenia w sposób określony w ustawie. Jest poza sporem, że spółka [...] z wcześniejszym pierwszeństwem dla uzyskania patentu, swoim zgłoszeniem ujawniła w sposób określony ustawą środki techniczne swojego wzoru użytkowego ocenione przez Urząd Patentowy jako tożsame z opisanymi dla wzoru użytkowego skarżącej. W obu wzorach użytkowych, jak opisano wcześniej, występuje ramka z przeźroczystą wkładką (płytami osłonowymi we wzorze przeciwstawionym) ze sprężystymi zawieszeniami (łącznikami) zawieszona na bokach i ramka ta składa się z dwóch połączonych ze sobą części za pomocą listew (łączników). W obu rozwiązaniach zastrzegane są więc identyczne cechy konstrukcyjne z tożsamym ich zestawieniem i takim samym przeznaczeniem. Zatem rozwiązanie skarżącej spółki nie spełnia przesłanki nowości w rozumieniu przepisów art. 94 ust. 1 i art. 25 P.w.p. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.