VI SA/Wa 2130/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Asesor WSA Andrzej Wieczorek Asesor WSA Ewa Marcinkowska (spr.) Protokolant: Łukasz Poprawski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi "T." Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2004 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe "T." Sp. z o/o z siedzibą w [...] wniosło skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2004 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego osób z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu. Z akt administracyjnych wynika, iż w dniu [...] kwietnia 2004 r. w [...] na drodze krajowej nr [...] zatrzymano do kontroli autobus marki [...] o nr rej. [...] należący do skarżącego wykonujący przewóz osób z Włoch do Polski na trasie [...] -[...]. Autobusem kierował kierowca G. P. W autobusie znajdowało się jeszcze dwóch kierowców, pracowników skarżącego, którzy oświadczyli, że skończyli pracę w [...], a teraz jadą jako pasażerowie. Nie posiadali jednak biletów na przejazd. W trakcie kontroli stwierdzono naruszenie warunków określonych w zezwoleniu na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego osób dotyczących godziny odjazdu i przyjazdu oraz ustalonej trasy przejazdu lub wyznaczonych przystanków, gdyż w okazanym do kontroli zezwoleniu i załączonym do niego rozkładzie jazdy widniały inne godziny odjazdów z przystanków niż godziny podane na biletach oraz na biletach widniały inne miejsca początkowe i docelowe niż w okazanym zezwoleniu. Ponadto na niektórych biletach były ślady wykreślania i przekreślania miejsc początkowych lub docelowych. Zauważono też różnicę cenową pomiędzy biletami, które nosiły ślady poprawiania. Kierowca podpisał protokół nie zgłaszając do niego zastrzeżeń. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w [...] w pismach z dnia [...] maja 2004 r. zawiadomił skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami oraz wezwał do złożenia pisemnych wyjaśnień na tę okoliczność. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący w piśmie z dnia [...] maja 2004 r. wyjaśnił, że widniejące na biletach miejsca odjazdu oraz godziny nie ujęte w zezwoleniu międzynarodowym są ujęte w zezwoleniach na wykonywanie regularnych specjalnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym. Podkreślenia miejscowości na biletach są czynione w celu usprawnienia dowozu i przywozu pasażerów na miejsce przeznaczenia. Odnośnie natomiast cen biletów, to bilety zakupione we Włoszech są droższe zgodnie z cennikiem przelicznikowym euro na złotówki. Decyzją z dnia [...] maja 2004 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na skarżącego karę pieniężną w łącznej kwocie 3 500 zł (w tym karę 3 000 zł za naruszenie warunków określonych w zezwoleniu dotyczących ustalonej trasy przejazdu lub wyznaczonych przystanków oraz karę 500 zł za naruszenie warunków określonych w zezwoleniu dotyczących godzin odjazdu i przyjazdu). Skarżący wniósł odwołanie od tej decyzji do Głównego Inspektora Transportu Drogowego. W odwołaniu wskazał na to, że kierowca G. P., który kierował autobusem w dniu kontroli był kierowcą nowym wysłanym po raz pierwszy na obsługę krajowego odcinka linii międzynarodowej i nie okazał posiadanego zezwolenia ze skorygowanym rozkładem jazdy. Skarżący załączył ten rozkład jazdy do odwołania. Odnośnie włoskich przystanków nie ujętych w zezwoleniu, a widniejących na biletach, to według skarżącego są one obsługiwane przez partnera włoskiego, natomiast zakwestionowane przez inspektora transportu drogowego bilety nie świadczą o naruszeniu zezwolenia, gdyż z żadnych przepisów nie wynika zakaz czynienia poprawek lub przekreśleń na biletach. Z kolei przystanki polskie widniejące na biletach są skomunikowane z liniami krajowymi, na które skarżący posiada zezwolenia. Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] września 2004 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję powołując się na przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz U Nr 125 poz. 1371 z późn. zm.) oraz Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 24 grudnia 2003 r. w sprawie treści, sposobu i terminów ogłaszania rozkładów jazdy oraz warunków ponoszenia kosztów z tym związanych (Dz U Nr 232 poz. 2332). W uzasadnieniu decyzji wskazał na to, że z zebranego materiału dowodowego wynika bezsprzecznie, iż skarżący wykonywał przewóz w regularnym transporcie osób w relacji [...] -[...] nie przestrzegając ustalonych w zezwoleniu i rozkładzie jazdy wyznaczonych przystanków oraz nie przestrzegając ustalonych godzin przyjazdu i odjazdu. Ustosunkowując się do wyjaśnień skarżącego zawartych w odwołaniu stwierdził, że nie jest możliwe wykonywanie tym samym pojazdem przewozów międzynarodowych połączonych z krajowym regularnym przewozem specjalnym osób. Na te przewozy są wydawane osobne zezwolenia oraz osobne rozkłady jazdy. Przewoźnik nie może więc samodzielnie tworzyć jednego rozkładu jazdy łącząc dwa różne związane z różnymi rodzajami udzielonych zezwoleń. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając naruszenie przez organy obu instancji art. 6, art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 kpa. W skardze zarzucił, że organ odwoławczy pominął przedstawione przez skarżącego dowody i oparł się na błędnych ustaleniach organu I instancji nie uwzględniając przedstawionego przez skarżącego aktualnego rozkładu jazdy będącego załącznikiem do zezwolenia na linię [...] - [...], który zawiera skorygowane godziny odjazdów i przyjazdów oraz wprowadzone niektóre miejscowości przystanków pośrednich. Podniósł ponadto, że skarżący nie utworzył sam nowego rozkładu jazdy na podstawie rozkładów jazdy zawartych w kilku zezwoleniach, gdyż pasażerowie w [...] zmieniali środek transportu i dalej byli przewożeni w ramach krajowej linii specjalnej. Wymienione na biletach miejscowości [...] i [...] są natomiast obsługiwane przez włoską firmę partnerską skarżącego. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie wskazując na to, że na biletach brak było adnotacji o przesiadkach lub wykonywaniu przewozu przez innych przewoźników, a więc organ przyjął, że dokumentują one rzeczywisty przebieg przewozu. Za miarodajny uznano także rozkład jazdy znajdujący się w pojeździe skoro nim posługiwał się przedsiębiorca. Skarżący przedstawiając "nowy" rozkład jazdy nie dowiódł, że ten właśnie rozkład jazdy był zgłoszony do wniosku o udzielenie zezwolenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne powołane są do badania legalności, czyli zgodności zaskarżonych decyzji lub postanowień z przepisami prawa materialnego i przepisami postępowania, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji lub postanowienia. Sąd administracyjny nie bada natomiast celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu. Skarga wniesiona przez Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe “T." Spółka z o/o z siedzibą w [...] nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż Sąd nie stwierdził, aby decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2004 r. oraz poprzedzająca ją decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w [...] z dnia [...] maja 2004 r. zostały wydane z naruszeniem prawa. Art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (DZ U Nr 125 poz. 1371 z późn. zm.) stanowi, iż wykonywanie przewozów regularnych w międzynarodowym transporcie drogowym wymaga uzyskania zezwolenia wydanego przez ministra właściwego do spraw transportu. Do wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w międzynarodowym transporcie drogowym, zgodnie z art. 22 ust. 2 w/w ustawy, dołącza się: 1) rozkład jazdy uzgodniony z zagranicznym przewoźnikiem drogowym przewidzianym do prowadzenia przewozów regularnych na danej linii regularnej, uwzględniający przystanki, czas odjadów i przyjazdów, przejścia graniczne oraz długość linii regularnej podaną w kilometrach i odległość między przystankami; 2) kopię umowy z zagranicznym przewoźnikiem drogowym o współnym prowadzeniu linii regularnej; 3) harmonogram czasu pracy i odpoczynku kierowców; 4) schemat połączeń komunikacyjnych z zaznaczoną linią komunikacyjną i przystankami; 5) cennik. Szczegółowe informacje jakie powinien zawierać rozkład jazdy określa Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 24 grudnia 2003 r. w sprawie treści, sposobu i terminów ogłaszania rozkładów jazdy oraz warunków ponoszenia kosztów z tym związanych (Dz U Nr 232 pz. 2332). W zezwoleniu na wykonywanie przewozów regularnych natomiast, zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, określa się w szczególności: 1) warunki wykonywania przewozów; 2) przebieg trasy przewozów, w tym miejscowości, w których znajdują się miejsca początkowe i docelowe przewozów; 3) miejscowości, w których znajdują się przystanki – przy przewozach regularnych osób. Skarżący posiadał zezwolenie z dnia [...] grudnia 2003 r.na wykonywanie regularnych przewozów osób w międzynarodowym transporcie drogowym w relacji [...] – [...] przez [...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...], wydane na czas do [...] grudnia 2006 r. Skarżący powinien więc wykonywać przewozy osób w międzynarodowym transporcie drogowym zgodnie z tym zezwoleniem i załączonym do niego rozkładem jazdy. W czasie kontroli przeprowadzonej w dniu [...] kwietnia 2004 r. w [...] na drodze krajowej nr [...] kierowca autobusu wykonującego przewóz na tej trasie okazał inspektorowi transportu drogowego rozkład jazdy, w którym widniały inne godziny odjazdów z przystanków niż godziny odjazdów widniejące na biletach, które posiadali pasażerowie. Kierowca nie zgłosił zastrzeżenia do protokołu kontroli, że okazany przez niego rozkład jazdy jest nieaktualny. Skarżący w piśmie wyjaśniającym z dnia [...] maja 2004 r. skierowanym do Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w [...], ustosunkowując się do protokołu kontroli, także nie podniósł kwestii, że kierowca okazał do kontroli nieaktualny rozkład jazdy. Dopiero w odwołaniu od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w [...] z dnia [...] maja 2004 r. skarżący stwierdził, że kierowca nie okazał w czasie kontroli posiadanego “skorygowanego" rozkładu jazdy, który został załączony do tego odwołania. Skarżący w żaden sposób nie wykazał jednak, że to właśnie ten “skorygowany" rozkład jazdy został przez niego załączony do wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w międzynarodowym transporcie drogowym, ewentualnie, że po uzyskaniu zezwolenia występował do Ministra Infrastruktury na podstawie art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym o zmianę zezwolenia w związku ze zmianą przebiegu linii regularnej lub rozkładu jazdy. Organ zasadnie przyjął więc, że rozkład jazdy, którym kierowca posługiwał się w czasie wykonywania przewozu był rozkładem jazdy obowiązującym. Na okazanych do kontroli biletach pasażerów były ponadto wpisane inne miejscowości początkowe i docelowe niż w okazanym do kontroli zezwoleniu. Na niektórych biletach były ślady poprawiania, wykreślania i przekreślania miejsc początkowych lub docelowych. Na biletach nie było jednocześnie żadnych adnotacji o przesiadkach oraz wykonywaniu przewozu na części trasy przez innego przewoźnika. W tej sytuacji organ przyjął, że bilety te dokumentują rzeczywisty przebieg przewozu, który był niezgodny z posiadanym przez skarżącego zezwoleniem. Skarżący zarówno w odwołaniu do Głównego Inspektora Transportu Drogowego, jak i w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, powoływał się na to, że przystanki na terenie Włoch, nie ujęte w zezwoleniu, są obsługiwane przez partnera włoskiego. Nie przedstawił jednak na potwierdzenie tej okoliczności żadnego dowodu. Skarżący mógł w tej sytuacji przedstawić kopię umowy zawartej z zagranicznym przewoźnikiem drogowym o wspólnym prowadzeniu linii regularnej. W świetle powyższych okoliczności organ miał uzasadnione podstawy aby przyjąć, że skarżący wykonuje przewóz osób w międzynarodowym transporcie drogowym z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu, a tym samym z naruszeniem przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym. Skarżący nie przedstawił dowodów podważających te ustalenia organu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.