VI SA/Wa 2131/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi [...] z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w [...] z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia odwołania od rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert oddala skargę Dyrektor "(...)"Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej: "dyrektor "(...)"OW NFZ")decyzją z "(...)" lipca 2017 r. nr "(...)", na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1793, z późn. zm., dalej: "ustawa o świadczeniach") oraz na podstawie art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, dalej: "K.p.a.") po rozpatrzeniu wniosku "(...)" i "(...)" - Spółka jawna z siedzibą w "(...)" (dalej: "Wnioskodawca", "Strona", "Skarżąca") o ponowne rozpatrzenie sprawy z 6 lipca 2017 r. utrzymał w mocy decyzję dyrektora "(...)"OW NFZ nr "(...)"z "(...)" czerwca 2017 r. nieuwzględniającej odwołania wniesionego przez Stronę od rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dyrektor "(...)"OW NFZ dokładnie opisał przebieg postępowania konkursowego oraz postępowania administracyjnego. Wskazał, że 27 kwietnia 2017 r. ogłosił postępowanie nr "(...)" w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w trybie konkursu ofert w rodzaju profilaktyczne programy zdrowotne, w zakresie program badań prenatalnych na okres od 1 lipca 2017 r. do 30 czerwca 2022 r., wskazując na możliwość zawarcia maksymalnie dwudziestu umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej po przeprowadzeniu postępowania. Wartość postępowania na okres rozliczeniowy od 1 lipca 2017 r. do 31 grudnia 2017 r. wynosiła 3 495 259,50 zł. W odpowiedzi na ogłoszenie wpłynęło dziewiętnaście ofert, w tym jedna podlegająca odrzuceniu. Komisja konkursowa dokonała analizy złożonych ofert, w szczególności pod kątem spełnienia przez oferentów kryteriów określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 roku sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1372, z póżn. zm., dalej: "rozporządzenie kryterialne"), tj. jakości, kompleksowości, dostępności, ciągłości oraz ceny oraz pod kątem rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu programów zdrowotnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1743 z póżn. zm., dalej: "rozporządzenie koszykowe"). Rozstrzygnięcie postępowania nastąpiło 9 czerwca 2017 r. Do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej wybranych zostało osiemnastu świadczeniodawców. W wyniku rozstrzygnięcia postępowania oferta Wnioskodawcy zajęła trzecie miejsce w rankingu końcowym, tym samym Wnioskodawca został wybrany do udzielania świadczeń. 14 czerwca 2017 r. Wnioskodawca złożył odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia, wnosząc o unieważnienie postępowania oraz ogłoszenie ponownego postępowania w tym samym rodzaju oraz zakresie świadczeń. Dyrektor "(...)"OW NFZ decyzją z "(...)" czerwca 2017 r. nr "(...)"oddalił w całości odwołanie Wnioskodawcy. Pismem z 6 lipca Wnioskodawca złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z "(...)" czerwca 2017 r. Wnioskodawca uznał, że na skutek tej decyzji doznał uszczerbku na skutek naruszenia: 1) przepisów postępowania skutkujące nierównym traktowaniu oferentów, przyznaniem punktów oferentom w sposób nieuprawniony lub nieprzyznanie punktów w sposób nieuprawniony i niczym nieuzasadniony, co w konsekwencji doprowadziłoby do wniosku, że oferta Strony była ofertą najkorzystniejszą, 2) prawa materialnego, tj. art. 134 ust. 1, art. 142 tiet 6 i 7, art. 146, art. 148 pkt 1, art. 149 i art. 154 ustawy o świadczeniach. Strona wniosła o uchylenie decyzji nr "(...)"w całości, uwzględnienie odwołania i przeprowadzenie ponownego postępowania w sprawie w trybie rokowań. Dyrektor "(...)"OW NFZ, po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazał, że postępowanie konkursowe ma swoisty charakter, do którego nie mają zastosowania przepisy prawa określone w K.p.a. Dopiero moment złożenia odwołania implikuje stosowanie przepisów K.p.a. Zatem pierwszy zarzut Wnioskodawcy jakoby Komisja konkursowa naruszyła art. 7, art. 77, art. 107 § 3 K.p.a. był chybiony. Komisja konkursowa działała w granicach przepisów prawa właściwych dla postępowania konkursowego. Dyrektor "(...)"OW NFZ wyjaśnił, że oferenci przystępujący do przedmiotowego postępowania w sprawie zawarcia umów, prowadzonego w trybie konkursu ofert, oprócz wymagań wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, powinni spełniać wymagania określone przez Prezesa Funduszu, na podstawie art. 146 ust. 1 ustawy o świadczeniach w: Zarządzeniu nr 18/2017/DSOZ z dnia 14 marca 2017 r. w sprawie warunków postępowania dotyczącego zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i Zarządzeniu nr 67/2016/DSOZ z dnia 30 czerwca 2016 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju programy zdrowotne - w zakresach: profilaktyczne programy zdrowotne. Warunki określone w zarządzaniu w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju programy zdrowotne - w zakresach: profilaktyczne programy zdrowotne oraz z rozporządzeniu koszykowym można podzielić na: wymagania bezwzględne, które muszą być spełnione przez świadczeniodawcę na dzień złożenia oferty oraz przez cały okres obowiązywania umowy, a ich niespełnienie skutkuje odrzuceniem oferty; oceniane dodatkowo, tzw. "rankingujące", których spełnienie przez świadczeniodawcę w okresie obowiązywania umowy nie jest konieczne, ale wiąże się z przyznaniem ofercie tego świadczeniodawcy dodatkowej punktacji podczas postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Dyrektor "(...)"OW NFZ nie zgodził się z zarzutem Wnioskodawcy naruszenia zasady równego traktowania i prowadzenia postępowania i zasady uczciwej konkurencji, o których mowa w art. 134 ustawy o świadczeniach. Komisja konkursowa w niniejszym postępowaniu stosowała takie same kryteria, określone przez przepisy prawa w stosunku do każdego oferenta z osobna, w tym m.in. w stosunku do Wnioskodawcy. Komisja konkursowa stosowała wszystkie kryteria, w tym takie same kryteria dodatkowo oceniane w stosunku do każdego oferenta, zakres uwzględniania tych kryteriów był jednakowy. Fakt nie przyznania punktów niektórym oferentom nie jest przejawem naruszenia dyrektywy równego traktowania, bowiem to oferent, kreując swoją ofertę sam decyduje, jakie informacje zostaną w niej zawarte. Komisja konkursowa ocenia prawdziwość tych informacji i jeżeli stwierdza, iż informacja ta jest niezgodna ze stanem rzeczywistym wówczas podejmuje decyzję w przedmiocie odebrania oferentowi punktów. W niniejszym postępowaniu Komisja konkursowa dokonała oceny ofert przy zastosowaniu jednakowych kryteriów, w tym w szczególności kryterium ciągłości, kompleksowości, dostępności i jakości udzielanych świadczeń, kwalifikacji personelu, wyposażenia w sprzęt i aparaturę medyczną oraz ceny i liczby oferowanych świadczeń. Metodyka wyliczenia punktów składających się na ocenę zwartą w rankingu końcowym powstaje przy pomocy systemu informatycznego w kolejności malejącej łącznej liczby punktów oceny. Powyższe narzędzie informatyczne służące do wyliczenia punktacji dokonuje go na podstawie danych przekazanych w ofercie przez biorących udział w konkursie świadczeniodawców. Postulat równego traktowania oferentów, o którym mowa w art. 132 ustawy o świadczeniach jest realizowany poprzez fakt jednolitego zastosowania powyższego narzędzia informatycznego służącego do sporządzenia rankingów, obiektywnie wykluczający uznaniowość członków komisji konkursowej. Wyliczenie, którego wyrazem jest ranking końcowy, jest logiczne i swoje uzasadnienie znajduje w przyjętej metodyce nadawania punktacji. Postępowanie konkursowe zostało przeprowadzone zgodnie z dyrektywami wynikającymi z art. 134 ustawy o świadczeniach, ponieważ wyliczenie wartości punktowej zostało dokonane na podstawie transparentnych kryteriów, tożsamych dla każdego oferenta. Organ wyjaśnił, że ranking końcowy, który ukazuje pozycję, którą zajął Wnioskodawca został sporządzony wedle ustawowych kryteriów, o których mowa w art. 148 ustawy o świadczeniach, tożsamych dla wszystkich świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu. Ranking końcowy został załączony do decyzji administracyjnej, z którego wynikało, który oferent za co otrzymał określoną ilość punktów. Całkowicie chybionym było twierdzenie jakoby Dyrektor "(...)"OW NFZ miał obowiązek implementacji tychże wyników wprost do decyzji administracyjnej. Dyrektor "(...)"OW NFZ nie miał prawnego obowiązku wskazania w decyzji za co konkretnie dany oferent (inny niż Strona) otrzymał punkt, a za co punkt został mu odebrany. Wskazanie takie naruszałoby prawa oferenta do zastrzeżenia części oferty. Komisja konkursowa jest związana zastrzeżeniem tajemnicy oferenta i nie może takich informacji udostępniać. Dyrektor "(...)"OW NFZ wyjaśnił również, że Komisja konkursowa na etapie weryfikacji oferty świadczeniodawcy ma obowiązek do potwierdzenia prawdziwości zawartych w niej informacji w oparciu o dostępne rejestry ogólnopolskie. Powyższe uprawnienie wynika z § 17 ust. 2a rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy (Dz. U. z 2014 r. poz. 1980 z póżn. zm., dalej: "rozporządzenie konkursowe"). Komisja konkursowa w celu zapewnienia zasady równego traktowania wszystkich oferentów, zarówno dotychczasowych świadczeniodawców, jak i nowych oferentów biorących udział w postępowaniu konkursowym przyjęła takie samo postępowanie w odniesieniu do weryfikacji kwalifikacji personelu wykazanego w ofertach. W przypadku, gdy w złożonej ofercie nie było dokumentów lub była tylko ich część, przy jednoczesnym braku możliwości potwierdzenia w rejestrach publicznych, dostępnych drogą elektroniczną, wynikającym z braku możliwości połączenia on - line, bądź przerwy technicznej w momencie weryfikacji oferty, wszyscy oferenci, u których stwierdzono powyższe braki, byli wzywani na piśmie pod rygorem odrzucenia oferty o przedstawienia kopii dokumentów potwierdzających kwalifikacje personelu lub złożenia oświadczenia w przedmiotowej sprawie. Oferta Wnioskodawcy była weryfikowana przez Komisję konkursową 26 maja 2017 r. Podczas weryfikacji oferty stwierdzono brak części dokumentów potwierdzających kwalifikacje personelu zadeklarowanego w części IV Formularza ofertowego. Wezwanie dotyczyło przesłania brakujących dokumentów lub złożenia oświadczenia potwierdzającego posiadanie przez personel wymaganych kwalifikacji zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu programów zdrowotnych (Dz. U. z 2016r. poz. 1743 z późn. zm.). Komisja konkursowa wezwała Wnioskodawcę pod rygorem odrzucenia oferty. Odnosząc się do zarzutów Wnioskodawcy dotyczących świadczeniodawcy "(...)"Sp. z o.o. Spółka Komandytowa Dyrektor "(...)"OW NFZ wyjaśnił, że oferta tego oferenta nie zawierała również części dokumentów potwierdzających kwalifikacje personelu. Oferta ta była weryfikowana w innym dniu tj. 29 maja 2017 r. Podczas weryfikacji brakujące dokumenty Komisja konkursowa uzyskała drogą elektroniczną w rejestrze on-line Naczelnej Izby Lekarskiej - Centralnym Rejestrze Lekarzy i Lekarzy Dentystów Rzeczypospolitej Polskiej (CRL). Wydruki te zostały załączone do akt postępowania, dlatego też strony te nie zostały ponumerowane. Weryfikacja odbywała się bowiem wyłącznie elektronicznie, a wydruki te miały charakter wyłącznie pomocniczy. Komisja konkursowa przeprowadziła wizytację tegoż oferenta 1 czerwca 2017 r., podczas której oferent przedstawił osobom wizytującym do wglądu dokumenty wykazanego personelu, o czym dokonano zapisu w wyniku weryfikacji oferenta. Wnioskodawca podniósł również zarzut braku odpowiednich kwalifikacji personelu ww. świadczeniodawcy, tj. dr M. S.. Komisja konkursowa zweryfikowała kwalifikacje ww. lekarki w rejestrze CRL, którego wydruk został załączony do dokumentacji. W następstwie czego Komisja konkursowa była zobowiązana na podstawie § 17 ust. 2a rozporządzenia konkursowego do zaniechania wzywania oferenta na piśmie do przesłania/przedłożenia dokumentów potwierdzających kwalifikację ww. lekarki. Z rejestru CRL wynikało, że ww. lekarka uzyskała specjalizację w zakresie położnictwa i ginekologii 27 marca 2015 r., a więc w terminie poprzedzającym dzień złożenia oferty. W trakcie postępowania oferta nie podlega modyfikacji, dlatego też w ofercie widnieje niezaktualizowany wpis o posiadanych kwalifikacjach. Rozbieżność tę Komisja konkursowa usunęła w zakresie własnych czynności i dostępu do rejestru CRL. Wydruki z rejestru CRL dołączane do akt przez Komisję konkursową są ważne, bowiem stanowią dowód czynności Komisji w zakresie weryfikacji oferty i nie zachodzi potrzeba ich numerowania i podpisywania przez oferenta. Wnioskodawca zarzucił również błąd weryfikacji oferty świadczeniodawcy "(...)"Spółka Jawna. Dyrektor "(...)"OW NFZ przyjął, że oferta tegoż świadczeniodawcy była weryfikowana 26 maja 2017 r. Oferta zawierała część dokumentów potwierdzających kwalifikacje wykazanych w ofercie lekarzy. Kwalifikacje lekarzy dr M. S. oraz dr H. M.zostały sprawdzone w rejestrze CRL. Z uwagi na możliwość wygenerowania z rejestru dokumentów potwierdzających kwalifikacje stwierdzono, iż pierwszy z wymienionych powyżej lekarzy uzyskał specjalizację w zakresie położnictwa i ginekologii 4 listopada 2009 r. Natomiast drugi lekarz uzyskał specjalizację w dziedzinie genetyka kliniczna 25 kwietnia 2014 r. Wydruki posiadanych kwalifikacji zostały dołączone do akt postępowania, nie do oferty i nie stanowiły części składowej oferty, zatem nie musiały być podpisane i ponumerowane. Wnioskodawca podniósł również, iż w ofercie tegoż świadczeniodawcy brak było dokumentu potwierdzającego jakoby dr H. M.posiadała umiejętności wykonywania badań USG zgodnie ze standardami FMF przyjętymi przez Sekcję Ultrasonograficzną Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego. Dyrektor "(...)"OW NFZ wskazał, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu programów zdrowotnych Dz. U. z 2016r. poz. 1743 z późn. zm.) w części dotyczącej warunków wymaganych w zakresie badań prenatalnych w odniesieniu do poradnictwa i badań genetycznych wykazany jest lekarz specjalista genetyki klinicznej. Oświadczenie tegoż oferenta o posiadaniu przez ww. lekarz umiejętności jest dodatkowym dokumentem, niestanowiącym przedmiotu weryfikacji. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego wadliwej wizytacji oferenta "(...)"Spółka Jawna w miejscu udzielania świadczeń "osoby nie będące członkami komisji (...), Dyrektor "(...)"OW NFZ wyjaśnił, że poszerzenie Komisji konkursowej o dodatkowych członków stanowiących zespół wizytacyjny zostało wprowadzone zarządzeniem nr "(...)"Dyrektor "(...)"OW NFZ z dnia "(...)" maja 2017 r. w sprawie zmiany zarządzenia nr "(...)"Dyrektor "(...)"OW NFZ z dnia "(...)"kwietnia 2017 r. w sprawie ogłoszenia postępowań prowadzonych w trybie konkursu ofert poprzedzających zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych na okres od 1 lipca 2017 r. do 30 czerwca 2022 r. oraz powołania komisji konkursowej w rodzaju profilaktyczne programy zdrowotne (ze zm.). Członkowie zespołu wizytacyjnego z chwilą podpisania ww. zarządzenia stali się członkami Komisji konkursowej. Wizytacja oferenta w miejscu udzielania świadczeń odbyła się 31 maja 2017 r. przez członków zespołu wizytacyjnego powołanych ww. zarządzaniem. Wizytujący potwierdzili zgodność danych zawartych w ofercie ze stanem faktycznym (na potrzeby wizytacji członkowie komisji dysponowali kopią oferty). W wyniku weryfikacji oferenta nie zachodzi potrzeba odnoszenia się co do każdego elementu wskazanego w ofercie, bowiem szczegółowo należy opisać ujawnienie sytuacji niezgodnych z treścią wskazaną w ofercie, bądź stwierdzenie dodatkowych czynności jak np. przedłożenie dokumentacji. Członkowie zespołu wizytacyjnego nie mają również obowiązku wykonywania zdjęć miejsca udzielania świadczeń. Członkowie zespołu wizytacyjnego, a więc i członkowie Komisji konkursowej zapoznali się z miejscem udzielania świadczeń opieki zdrowotnej oferenta "(...)"Spółka Jawna. Odnosząc się do zastrzeżeń Wnioskodawcy co do przesłania dokumentacji przez świadczeniodawcę "(...)"Spółka Jawna w zakresie posiadania certyfikowanego oprogramowania, umożliwiającego kalkulację ryzyka wystąpienia aneuploidii, zgodnie z kryteriami określonymi przez obowiązujące standardy i rekomendacje wraz z aktualną licencją oraz posiadania programu komputerowego obliczającego ryzyko aberracji chromosomalnych wraz z aktualną licencją Dyrektor "(...)"OW NFZ wyjaśnił, że Komisja konkursowa wzywając oferentów do przedstawienia ww. dokumentów zastosowała jednakowe kryteria wobec wszystkich oferentów, tj. przyjęcia kopii dokumentu lub oświadczenia potwierdzającego spełnienie powyższego warunku. W odniesieniu do potwierdzenia przedmiotowego dokumentu przez osobę upoważnioną ww. świadczeniodawcy - dr M. S. zastrzeżenie było bezpodstawne, bowiem oferent upoważnił ww. osobę do reprezentowania go w prowadzonym postępowaniu. Na skutek upoważnienia złożone przez tę osobę wyjaśnienia, zostały uznane za uzupełnienie braków w terminie, w związku z czym Komisja konkursowa nie miała podstaw do odrzucenia oferty "(...)"Sp. J. Dyrektor "(...)"OW NFZ, za bezpodstawne uznał zastrzeżenia Wnioskodawcy dotyczące dr M. S., bowiem upoważnienie zostało udzielone 26 maja 2017 r. zgodnie z zasadami reprezentacji świadczeniodawcy, po dacie złożenia oferty. Z uwagi na formę i datę udzielania pełnomocnictwa brak było argumentów prawnych stwarzających podstawę do stwierdzenia nieważności czy nieskuteczności udzielonego pełnomocnictwa oraz czynności podjętych na jego podstawie przez prawidłowo ustanowionego pełnomocnika. Upoważnienie w trakcie trwania postępowania konkursowego do dokonywania wszelkich czynności na dalszym etapie tegoż postępowania nie wymagało złożenia załącznika nr 6, bowiem nie jest to czas składania oferty na nowo i podpisywania jej przez inną osobę. Wnioskodawca zarzucił Komisji konkursowej naruszenie zasady równego traktowania przejawiającej się w nieprzyznaniu mu punktów za posiadanie windy na tej samej kondygnacji co udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. W odpowiedzi Dyrektor "(...)"OW NFZ wyjaśnił, że ankieta - stanowiąca VIII składową część formularza ofertowego, została przygotowywana przez Centralę Funduszu na podstawie rozporządzenia kryterialnego zał. nr 13 WYKAZ SZCZEGÓŁOWYCH KRYTERIÓW WYBORU OFERT WRAZ Z WYZNACZAJĄCYMI JE WARUNKAMI ORAZ PRZYPISANĄ IM WARTOŚCIĄ W RODZAJU PROGRAMY ZDROWOTNE. Dyrektor "(...)"OW NFZ, ani Komisja konkursowa nie są odpowiedzialni za konstrukcję ankiety, nie mają możliwości korygowania treści pytań ankietowych. Wnioskodawca wskazał, że w pyt 3.1.1. ankiety Przy lokalizacji poradni lub gabinetu powyżej pierwszej kondygnacji, zaznaczył prawdziwą odpowiedź "nie dotyczy", za którą zgodnie z wyceną pkt otrzymał "0" pkt , zarzucając jednocześnie, że tak skonstruowana ankieta cyt. "dyskwalifikowała oferentów posiadających pomieszczenia na parterze". Dyrektor "(...)"OW NFZ uznał, że nie jest to stwierdzeniem prawdziwym, ponieważ udzielenie odpowiedzi "nie" lub "nie dotyczy" - nie skutkowało odrzuceniem oferty. Udzielenie odpowiedzi na pytanie ankietowe powodowało przyznanie dodatkowych punktów, a w przypadku udzielenia odpowiedzi nieprawdziwej skutkowało odebraniem punktacji, a nie odrzuceniem oferty. Pytanie to jest pytaniem rankingującym, a więc dodatkowo ocenianym, a nie warunkiem bezwzględnie wymaganym. Wnioskodawca podniósł także, że przyznanie spółce "0" pkt było niczym nieuzasadnione. Dyrektor "(...)"OW NFZ wyjaśnił, że Komisja konkursowa nie przyznawała punktów, bowiem punkty są generowane z systemu, a jedynie jest uprawniona do odebrania punktów "in-minus" w przypadku błędnych odpowiedzi. Wnioskodawca przyznał, że udzielił prawdziwej odpowiedzi, gdyż cyt. "posiada wszystkie pomieszczenia na parterze i winda nie jest potrzebna", zatem odpowiedź nie była punktowana, a co za tym idzie zostało naliczone automatycznie 0 pkt zgodnie z udzieloną przez oferenta odpowiedzią. W odniesieniu do prawidłowości udzielanych przez oferentów odpowiedzi organ wyjaśnił, że wszyscy oferenci niebędący kontrahentami Funduszu w dniu złożenia oferty, byli wizytowani, a tym samym sprawdzany był dostęp dla osób niepełnosprawnych. Członkowie Komisji konkursowej wizytujący oferentów sprawdzali odpowiedzi zaznaczone w ankiecie, potwierdzając to w wyniku weryfikacji oferenta. Odpowiedzi udzielone w ankiecie były zgodne ze stanem faktycznym, gdyż w trakcie trwania umowy, żaden ze świadczeniodawców nie zmieniał miejsca udzielania świadczeń. Fakt zadeklarowanego warunku windy zawiera ze swej istoty jej funkcjonalność wynikającą z jej przeznaczenia. Nie zachodzi zatem potrzeba osobnego stwierdzenia w wyniku weryfikacji oferenta adnotacji w zakresie sprawności windy. Zarzut Wnioskodawcy jakoby został nierówno potraktowany w porównaniu z innymi oferentami był całkowicie bezpodstawny. Przyznania Wnioskodawcy w zaistniałym stanie faktycznym dodatkowych 2 punktów było niemożliwe, bowiem po pierwsze są to punkty rankingujące, a więc element dodatkowo punktowany, a po drugie zachowanie takie Komisji konkursowej naruszyłoby zasadę równego tratowania oferentów. Każdy z oferentów, który zaznaczył odpowiedź "nie dotyczy" w tym pytaniu ankietowym nie otrzymał punktów. Ustawodawca nie przewidział dodatkowej gratyfikacji punktów dla świadczeniodawcy udzielającego świadczeń na kondygnacji nie wymagającej posiadania windy. Nie jest to jednak przyczyna dla jakiej Wnioskodawca miałby otrzymać dodatkowa punkty, tym bardziej punkty bez podstawy prawnej ich przyznania. Wnioskodawca podejmuje polemikę nie z czynnością Komisji lecz z brzmieniem aktu prawa powszechnie obowiązującego. Dyrektor "(...)"OW NFZ, uznał za chybiony zarzut naruszenia zasady równego traktowania w przyznawaniu różnej punktacji oferentom za spełnienie warunku zapewnienia bieżącej rejestracji świadczeniobiorców drogą elektroniczną ze zwrotnym automatycznym wskazaniem terminu. Wnioskodawca zaznaczył odpowiedź "nie" na zadane pytanie ankietowe tej treści, za co nie otrzymał punktów. Oferenci, którzy zaznaczyli odpowiedź "tak" otrzymali 2 punkty. Wnioskodawca uznał, że w odniesieniu do badań diagnostycznych, głównie laboratoryjnych, aplikacja taka nie spełnia właściwej funkcji. Subiektywne przekonanie Wnioskodawcy implikowało otrzymanie przez niego punktów 0, gdyż Komisja konkursowa nie jest upoważniona do podejmowania z Oferentem polemiki mającej na celu przyznanie punktacji względem parametru oferty. Wnioskodawca, jak i inni oferenci sami kreowali oferty i otrzymali adekwatną ilość punktów za udzielone odpowiedzi. Komisja konkursowa na podstawie uzyskanych oświadczeń i podanych ścieżek elektronicznych przez innych, wzywanych do wyjaśnień oferentów uznała możliwość rejestracji drogą elektroniczną w każdym przypadku, jeżeli pacjentka posiadająca skierowanie do programu badań prenatalnych będzie mogła uzgodnić wizytę u świadczeniodawcy realizującego program. Zasada taka obowiązywała wobec wszystkich oferentów. Odnosząc się do kwestionowanej przez Wnioskodawcę możliwości zapisu przez pacjentkę na badania laboratoryjne wykonywane w ramach diagnostyki prenatalnej u innych oferentów, Dyrektor "(...)"OW NFZ wyjaśnił, że pacjentka na podstawie skierowania do programu badań prenatalnych wystawionego od lekarza prowadzącego ciążę, w pierwszej kolejności zgłasza się do lekarza z programu, który na podstawie skierowania i załączonych badan diagnozuje ciężarną i decyduje o dalszym postępowaniu. Powyższe jest zgodne z załącznikiem do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu programów zdrowotnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1743, z późn. zm.) Lp. 4 Program badań prenatalnych, zakres: poradnictwo i badania biochemiczne. Rejestracja on-line dotyczy rejestracji do lekarza, nie dotyczy bowiem rejestracji do laboratorium. Dalsze postępowanie diagnostyczne uzgadniane powinno być z pacjentką po wżycie u lekarza. Wnioskodawca przedstawił również swoje wątpliwości co do przyznawanych punktów rankingujących w zakresie dostępności przez oferentów do laboratorium diagnostycznego. Oferenci udzielali odpowiedzi zarówno twierdzących, jak i przeczących na pytanie 2.5.1 Laboratorium diagnostyczne wpisane w rejestrze, prowadzące szkolenie specjalizacyjne dla diagnostów laboratoryjnych w laboratoryjnej genetyce medycznej, na podstawie porozumienia zawartego z jednostką szkolącą, o której mowa w art. 30b ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej (Dz. U. z 2014 r. poz. 1384, z późn. zm.), wpisana na listę jednostek akredytowanych do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego. W wyniku udzielonych odpowiedzi poszczególny oferent albo dostał punkt, albo tegoż punktu nie otrzymał. Komisja konkursowa weryfikowała udzielone odpowiedzi oferentów poprzez ich konfrontację z Listą ministra właściwego do spraw zdrowia podmiotów uprawnionych do prowadzenia staży kierunkowych w ramach specjalizacji diagnostów laboratoryjnych w dziedzinie LABORATORYJNA GENETYKA MEDYCZNA (stan na dzień 2 listopada 2016 r.). Z uwagi na fakt, że laboratorium wskazane w ofercie Wnioskodawcy nie znalazło się w przedmiotowym wykazie, a Wnioskodawca udzielił odpowiedzi twierdzącej na pyt. 2.5.1 został wezwany pisemnie po rygorem korekty punktów "in minus" do przedłożenia kopii dokumentu potwierdzającego zasadność udzielonej odpowiedzi. W wyjaśnieniach, oferent oświadczył, że Strona nie prowadzi szkoleń specjalizacyjnych dla diagnostów laboratoryjnych w laboratoryjnej diagnostyce medycznej. Zaznaczenie odpowiedzi "TAK" było wynikiem obawy o odrzucenie oferty w przypadku zaznaczenia odpowiedzi "NIE" i tym samym niespełnienia ww. warunku rozporządzenia MZ. Zaznaczenie odpowiedzi "TAK" wynikało z pierwszej części pytania tj. Laboratorium diagnostyczne wpisane w rejestrze...". W związku z brakiem dokumentu potwierdzającego prowadzenie przedmiotowych szkoleń oraz wyjaśnień oferenta, skorygowano odpowiedź z "TAK" (5 pkt) na "NIE" (O pkt). W ocenie Dyrektor "(...)"OW NFZ, bezpodstawne było stanowisko Wnioskodawcy co do posiadania własnego laboratorium jako dodatkowego elementu promującego oferenta. Celem uzyskania punktów w tymże pytaniu należało spełniać dwa kryteria: po pierwsze laboratorium powinno być wprowadzone do rejestru, oraz powinno prowadzić szkolenia specjalizacyjne dla diagnostów diagnostycznych. Posiadanie własnego laboratorium, czy posiadania umowy o podwykonawstwo nie miało żadnego znaczenia dla przyznawanej punktacji. Wnioskodawca nie spełniał ww. wymogów, wobec czego fakt posiadania przez niego laboratorium nie miał znaczenia i nie mógł być dodatkowo punktowany z uwagi na brak podstaw prawnych w tym zakresie. Dyrektor "(...)"OW NFZ wyjaśnił, że Komisja konkursowa w celu zapewnienia równego traktowania wszystkich oferentów (zarówno dotychczasowych świadczeniodawców, jak i nowych oferentów) biorących udział w postępowaniu konkursowym przyjęła takie samo postępowanie w odniesieniu do weryfikacji kwalifikacji personelu. W przypadku, gdy w złożonej ofercie nie było dokumentów potwierdzających uzyskanie tytułu specjalisty laboratoryjnej genetyki medycznej przez diagnostę zatrudnionego u oferenta, komisja wzywała pisemnie do przedłożenia dokumentów potwierdzających uzyskanie tytułu specjalisty. W sytuacji podwykonawstwa na realizację badań genetycznych oferent wzywany był do przesiania kopii dokumentu lub oświadczenia potwierdzającego uzyskanie tytułu specjalisty laboratoryjnej genetyki medycznej przez diagnostę laboratoryjnego podwykonawcy StaGen "Pracownia Genetyczna". Dyrektor "(...)"OW NFZ uznal, że stwierdzenie Wnioskodawcy, że "komisja wezwała go do przedstawienia kopii dokumentu potwierdzającego posiadanie Tytułu specjalisty, a nie oświadczenia" - nie jest zgodne z prawdą. Dyrektor "(...)"OW NFZ ustosunkował się również do zarzutu Wnioskodawcy o błędnej weryfikacji oferenta "(...)"s.c. poprze niewłaściwą ocenę umowy spółki. W przypadku spółki cywilnej właściwym dokumentem potwierdzającym prowadzenie działalności gospodarczej jest wyciąg z CEiDG. Zgodnie z wyciągiem A.C.ma zarejestrowaną działalność o kodzie PKD 86.21.Z Praktyka lekarska ogólna - podklasa ta obejmuje m.in. praktykę lekarską specjalistyczną oraz m.in. wykonywanie działalności gospodarczej kod PKD 86.22.Z - podklasa ta obejmuje porady, diagnostykę i leczenie przez lekarzy specjalistów, wyłączając chirurgów. A. J. ma zarejestrowaną działalność o kodzie PKD 86.21.Z Praktyka lekarska ogólna - podklasa ta obejmuje m.in. praktyka lekarska specjalistyczna oraz m.in. wykonywana działalność gospodarcza kodu PKD 86.22.Z - podklasa ta obejmuje porady, diagnostykę i leczenie przez lekarzy specjalistów, wyłączając chirurgów. Zgodnie z § 14 ust 1 pkt 2) zarządzenia nr 18/2017/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 14 marca 2017 r. w sprawie warunków postępowania dotyczącego zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z późn. zm. "w przypadku oferentów wykonujących działalność leczniczą w formie spółki cywilnej - kopia umowy spółki lub wyciąg z tej umowy zawierający postanowienia o zasadach reprezentacji spółki (...). Oferent przedstawił umowę spółki. Komisja konkursowa dokonała weryfikacji umowy spółki pod względem właściwego wpisu w ewidencji. Właściwość wpisu nie budziła wątpliwości. Zdaniem Dyrektor (...) NFZ, bezpodstawny był zarzut naruszenia przez Komisję konkursową art. 142 ust. 7 ustawy o świadczeniach, bowiem Komisja konkursowa prowadziła negocjacje ze wszystkimi zaproszonymi oferentami, a zaproszeni byli wszyscy oferenci, poza oferentem, którego oferta została odrzucona. Komisja konkursowa prowadziła negocjacje również z Wnioskodawcą. Komisja zaproponowała swoją propozycję, na którą oferent nie chciał się zgodzić. Formą zakończenia negocjacji była możliwość podpisania protokołu rozbieżności, albo zbieżności. Wnioskodawca mimo swoich uwag podpisał protokół zbieżności. W trakcie trwania negocjacji Wnioskodawca nie proponował obniżenia ceny o 10%, więc własnoręczna uwaga na protokole była pozbawiona podstaw faktycznych. Skoro Wnioskodawca nie chciał się zgodzić na propozycję Komisji konkursowej należało podpisać protokół rozbieżności, na co również Wnioskodawca nie wyrażał woli. Zdaniem organu, proces negocjacji z Wnioskodawcą z całą pewnością odpowiadał charakterowi negocjacji, zatem chybione jest twierdzenie Wnioskodawcy jakoby Komisja konkursowa naruszyła art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach. Dyrektor "(...)"OW NFZ stwierdził, że Komisja konkursowa, prowadząc negocjacje nie naruszyła, jak wskazuje Wnioskodawca art. 142 ust. 6 pkt 2 ustawy. Komisja konkursowa efektywnie i bezpiecznie gospodarowała środkami finansowymi, a tym samym działała zgodnie z art. 107 ust. 5 pkt 1 ustawy o świadczeniach. Komisja konkursowa w trakcie negocjacji nie naruszyła przepisu art. 142 ust. 5 ustawy, bowiem Komisja konkursowa może wybrać większą ilość umów, zatem może wybrać wszystkie. Wola zawarcia umów ze wszystkimi oferentami nie stanowi naruszenia ww. przepisu ustawy. Powoływanie się przez Wnioskodawcę, iż Komisja konkursowa podczas negocjacji powinna przyjąć propozycję oferenta posiadającego umowę przez 10 lat nic nie wnosiło do sprawy. Wnioskodawca otrzymał punkty za ciągłość, tym samym zapewniając sobie określone miejsce w rankingu. W odniesieniu do tej pozycji została wysunięta ze strony Komisji konkursowej propozycja cenowa kontraktu. Fakt posiadania umowy nie jest determinujący dla przyjęcia propozycji oferenta, bowiem gratyfikacja punktowa jest uwzględniona w innym kryterium. o świadczeniach nie stwierdził, aby Wnioskodawca doznał uszczerbku interesu prawnego w postaci obniżenia wartości kontraktu o ponad milion złotych oraz nadszarpnięcie wizerunku spółki. Fundusz zawiera ze świadczeniodawcami umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na czas określony. O obniżeniu wartości kontraktu można mówić w odniesieniu do tożsamej umowy. W niniejszym postępowaniu doszło do zawarcia następnej umowy, a więc nie zachodzi tożsamość przedmiotowa umów. Powyższe nie stanowi naruszenia interesu prawnego. Dyrektor "(...)"OW NFZ stwierdził, że postępowanie administracyjne prowadzone było zgodnie z zasadami określonymi w art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a. Pismem z 31 sierpnia 2017 r. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, zaskarżając decyzję Dyrektor "(...)"OW NFZ z "(...)" lipca 2017 r. w całości, wnosząc o jej uchylenie wraz z decyzją I instancji i o zasądzenie na Jej rzecz kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji Skarżąca zarzuciła naruszenie: 1) art. 154 ust. 3 i ust. 6 w zw. z art. 134 ust. 1 w zw. z art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach, poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji, pomimo przeprowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w sposób niezapewniający równego traktowania wszystkim świadczeniodawcom oraz w sposób niegwarantujący zachowania uczciwej konkurencji, w szczególności poprzez stosowanie niejasnych standardów ankiety, mających wpływ na uzyskanie punktacji w rankingu końcowym postępowania konkursowego oraz poprzez branie udziału w postępowaniu konkursowym osób spoza Komisji Konkursowej, które miały istotny wpływ na rozstrzygnięcie, 2) art. 134 ust. 2 ustawy o świadczeniach, poprzez brak przedstawienia szczegółowych kryteriów mających wpływ na wyliczenie punktów w rankingu końcowym, w tym nie wykazanie za co dany oferent otrzymał określoną liczbę punktów i za co punkty zostały odjęte i nie powołanie się na żaden dokument, który ustalał sposób przyznawania punktów podczas gdy organ ma obowiązek wyczerpująco wyjaśnić powyższe kwestie, a niedopełnienie powyższych obowiązków doprowadziło do nierównego traktowania oferentów, 3) art. 134 ust. 1 w zw. z art. 154 ust. 3 i ust. 7 w zw. z art. 142 ust. 6 i ust. 7 ustawy o świadczeniach, poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji w sytuacji nieprzeprowadzenia negocjacji ze Skarżącą w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w przedmiocie ceny za udzielane świadczenia, pomimo iż o to wnioskowała, 4) art. 142 ust. 5 pkt 1 w zw. z art. 148 ustawy o świadczeniach, poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji w sytuacji wyboru wszystkich ofert, a nie najlepszych ofert, wbrew kryteriom jakości, kompleksowości, dostępności i ceny co miało wpływ na doznanie uszczerbku w interesie prawnym Skarżącej, 5) art. 149 ustawy o świadczeniach, poprzez nieodrzucenie ofert oferentów, którzy nie uzupełnili braków formalnych ofert w terminie mimo rygoru ich odrzucenia oraz nieodrzucenie ofert, które nie spełniły warunków określonych w przepisach prawa oraz w szczególnych warunków umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, i/lub zawierającej nieprawdziwe informacje, 6) art. 146 ustawy o świadczeniach, poprzez błędne ustalenie punktacji za poszczególne pytania znajdujące się w ankiecie ofertowej, 7) art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 w zw. z art. 107 § 3 K.p.a., polegające na braku dostatecznej analizy materiału dowodowego przedmiotowej sprawy, braku oparcia się na całokształcie materiału dowodowego w sprawie, niedostatecznym odniesieniu się w uzasadnieniu decyzji do zgromadzonych dowodów, zaniechaniu wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności nie odniesienia się do zarzutu naruszania zasady równego traktowania oferentów i zasady zachowania uczciwej konkurencji oraz bezstronności podczas prowadzenia negocjacji, a także niedostatecznego udokumentowania rzeczywistego przebiegu tego etapu procesu kontraktowania świadczeń oraz dokonaniu oceny zebranego materiału w sposób dowolny, nielogiczny i sprzeczny z doświadczeniem życiowym. W uzasadnieniu skargi Skarżąca podała, że w trakcie postępowania konkursowego nie zapewniono równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i nie zagwarantowano zachowania uczciwej konkurencji. Skarżąca zauważyła, że w przypadku nowego oferenta "(...)"Spółka z Ograniczoną Odpowiedzialnością Spółka Komandytowa nie przedstawiono kopii dokumentów potwierdzających posiadanie tytułu specjalisty przez lekarzy wykazanych w ofercie w/w podmiotu, a jedynie przedstawiono wydruki ze strony internetowej Naczelnej Izby Lekarskiej nie podpisane i nie opatrzone numerem strony. Nie przeprowadzono weryfikacji. Komisja konkursowa ograniczyła się jedynie do stwierdzenia, że wykazany personel jest zgodny z ofertą. Nie wykazano przy tym. iż każdy element wskazany w ofercie jest zgodny z rzeczywistością i spełnia całkowicie jego wymogi. Nadto do wyniku weryfikacji w/w oferenta nie załączono kserokopii dokumentów potwierdzających specjalizacje, ani żadnego opisu, ograniczając się do stwierdzenia, że oferent przedstawił dokumenty o zatrudnieniu - umowy. Również w przypadku nowego oferenta "(...)"Spółka Jawna nie dokonano wezwania do złożenia dokumentów potwierdzających specjalizacje lekarzy, a oferta nie zawierała takich dokumentów. Podobnie jak w przypadku oferenta "(...)" w ofercie "(...)"jest jeden wydruk ze strony internetowej Naczelnej Izby Lekarskiej, nie podpisany i nie opatrzony numerem strony. Choć w przypadku "(...)" komisja dokonała wizytacji miejsca świadczenia usług, to w przypadku "(...)"brak było takiej adnotacji. Oznacza to, że komisja konkursowa nie przeprowadziła wizytacji w miejscu świadczenia usług przez "(...)". W konsekwencji komisja konkursowa w ogóle nie zapoznała się z miejscem, gdzie będą w przyszłości udzielane świadczenia zdrowotne i nie wie, jak wyglądają pomieszczenia, w których będą przyjmowani pacjenci, przez co opieranie się wyłącznie na stwierdzeniu "zgodność danych zawartych w ofercie ze stanem faktycznym", nie można uznać za wystarczające. Skarżąca podniosła, że została wezwana do przesłania kopii dokumentu potwierdzającego posiadanie certyfikowanego oprogramowania, umożliwiającego kalkulację ryzyka wystąpienia aneuploidii zgodnie z kryteriami określonymi przez obowiązujące standardy i rekomendacje wraz z aktualną licencją oraz posiadania programu komputerowego obliczającego ryzyko aberracji chromosomainych wraz z aktualną licencją, pod rygorem odrzucenia oferty. Powyższe wezwanie zostało wykonane przez Skarżącą - przedłożono kserokopie wymaganych dokumentów potwierdzone za zgodność z oryginałem przez osobę uprawnioną. Tymczasem "(...)"na wezwanie Komisji do złożenia dokumentu potwierdzającego posiadanie takiego certyfikowanego oprogramowania, oraz posiadania takiego programu komputerowego złożył jedynie skan zrzutu z ekranu komputera z oprogramowaniem "(...)", z pieczątką i podpisem M. S.. Ze skanu można jedynie domniemywać, że właścicielem licencji jest M. S., a nie firma "(...)". Tak więc na skanie i w całej w ofercie nie ma żadnej adnotacji ze strony dostawcy oprogramowania, że właścicielem jest podmiot składający ofertę. Ze strony organu również nie było adnotacji prawnika, że przedstawiony skan ekranu można uznać za dokument wystarczający do uznania, że brak formalny został usunięty w terminie. Zatem z uwagi na nieusunięcie braku w terminie, oferta "(...)"powinna była zostać odrzucona. Nadto pomimo udzielonego pełnomocnictwa do reprezentowania firmy "(...)", M. S. nie został wykazany w załączniku nr 6 do Zarządzenia nr 18/2017/D50Z Prezesa NFZ jako osoba upoważniona do podpisywania formularza ofertowego i oferty, a tym samym do podpisywania i składania uzupełnień w ofercie. Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem, że skan ekranu jest dokumentem wystarczającym do uznania, że brak formalny został usunięty w terminie. Jedyną wzmianką o tym traktującą jest wskazanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż w/w braki formalne zostały uzupełnione w drodze złożonych wyjaśnień przez M.S., osobę upoważnioną do reprezentacji "(...)", zastępując tym samym wymóg przedstawienia wymaganej dokumentacji. Zdaniem Skarżącej powyższe działanie nie może zostać uznane za prawidłowe. Powyższe wskazuje, że w stosunku do Skarżącej stosowano inne kryteria weryfikacyjne, niż w stosunku do nowych oferentów "(...)" i "(...)", co w konsekwencji doprowadziło do nierównego traktowania świadczeniodawców i naruszenia gwarancji zachowania uczciwej konkurencji. Skarżąca wskazała, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podniesiono, że ani dyrektor "(...)"OW NFZ, ani komisja konkursowa nie są odpowiedzialni za konstrukcję ankiety, nie mają możliwości korygowania treści pytań ankietowych. Tymczasem ankieta niejasno skonstruowana jest stosowana przez komisję konkursową, a której wynik decyduje o pozycji w rankingu końcowym postępowania konkursowego, a w konsekwencji o wartości zawartej umowy. O braku przejrzystości ankiety świadczy m.in. to, iż za dostępność posiadania windy w budynkach powyżej pierwszej kondygnacji Skarżąca nie otrzymała punktów rankingowych tylko dlatego, że zaznaczyła w ankiecie w punkcie 3.1.1 prawdziwą odpowiedź "nie dotyczy", gdyż posiada wszystkie pomieszczenia na parterze i przy tym założeniu winda nie jest potrzebna. Odpowiedź ta została wyceniona na 0 punktów, inni oferenci, którzy udzielili odpowiedzi twierdzącej otrzymali w rankingu 2 punkty. Tym samym narzędzie rankingujące (ankieta) zostało błędnie skonstruowane i dyskwalifikowało oferentów posiadających pomieszczenia na parterze, lepiej dostępne dla pacjentów, promując posiadanie windy w oderwaniu od praktycznego przygotowania pomieszczeń. Skarżąca została nierówno potraktowana w porównaniu z innymi oferentami. Zaznaczenie w ankiecie drugiej opcji oznaczałoby w konsekwencji przyznanie 2 dodatkowych punktów, które zmieniłyby wynik rankingu końcowego, Skarżąca byłaby na pierwszym miejscu w rankingu. Skarżąca podkreśliła, że argumentacja organu w zakresie sposobu wyliczania punktów składających się na ocenę zawartą w rankingu była jedynie próbą uniknięcia wskazania obiektywnych i szczegółowych kryteriów przyznania punktów oferentom w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Sam fakt wyliczania punktów przez system informatyczny nie może prowadzić do niewskazania kryteriów uzasadniających przyznanie określonej ilości punktów, w posiadaniu których powinien być Dyrektor "(...)"OW NFZ. W związku z otrzymaniem 0 pkt za dostępność dotyczącą odrębnej aplikacji służącej wykonaniu obowiązku zapewnienia bieżącej rejestracji świadczeń i obiorców drogą elektroniczną ze zwrotnym automatycznym wskazaniem terminu Skarżąca podała, że udzielenie odpowiedzi o posiadaniu takiej aplikacji w odniesieniu do wszystkich procedur realizowanych w ramach programu badań prenatalnych nie byłoby prawdziwe. Pozostali oferenci, udzielili twierdzącej odpowiedzi na zadane pytanie przez co otrzymali dodatkowe punkty. Jednakże po sprawdzeniu, okazało się, że oferenci ci również nie prowadzą zapisów za pomocą aplikacji do laboratorium. Zdaniem Skarżącej, oferenci nie powinni byli uzyskać dodatkowych punktów, jeśli nie ma możliwości zapisów: na wszystkie badania poprzez aplikację. Powyższe stanowi kolejne potwierdzenie faktu niejasno skonstruowanej ankiety, mającej wpływ na punktację oferentów w rankingu, a tym samym nierównego potraktowania wszystkich oferentów. W przypadku kryterium dostępności do laboratorium diagnostycznego nie było oceniane jego posiadanie przez placówkę składającą ofertę, a to czy jest dostęp do laboratorium prowadzącego szkolenie specjalizacyjne dla diagnostów laboratoryjnych w laboratoryjnej genetyce medycznej, na podstawie porozumienia zawartego z jednostką szkolącą, o której mowa w art. 30b ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej wpisaną na listę jednostek akredytowanych do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego. W związku z niespełnieniem powyższego kryterium Skarżąca nie otrzymała punktów rankingowych. Inni oferenci, którzy nie posiadają własnego laboratorium, a zapewniają dostęp do badań laboratoryjnych u podwykonawcy i udzielili odpowiedzi twierdzącej, otrzymali w rankingu 2 punkty. Tym samym po raz kolejny dowiedziono, iż narzędzie rankingujące (ankieta) zostało błędnie skonstruowane i dyskwalifikowało oferentów posiadających własne laboratoria, a tym samym będących niezależnymi od podwykonawców i realizującym usługi kompleksowo w jednym miejscu. Skarżąca dodała, że Komisja konkursowa na spotkaniu 7 czerwca 2017 r. przedstawiła Skarżącej jedną propozycję - 26796 punktów (przy 180000 punktów zaproponowanych w ofercie) i przyjęła cenę jednostkową 11.30 zł zaproponowaną w ofercie, będącą jednocześnie ceną oczekiwaną. Poza powyższym Komisja nie przedstawiła innych propozycji i nie podjęła żadnych negocjacji ze Skarżącą. W związku z tym Skarżąca wystąpiła z propozycją obniżenia ceny jednostkowej (równej cenie oczekiwanej) o 10% i przyjęcia 120000 punktów. Komisja w odpowiedzi stwierdziła, że przy obniżeniu ceny liczba punktów może zostać zwiększona, ale tylko w ramach wcześniej przedstawionego przez Komisję budżetu tj. 302.794.80 zł i zaproponowała jedynie podpisanie protokołu rozbieżności, co w konsekwencji było praktyką niezgodną z art. 107 ust. 5 pkt 1 ustawy o świadczeniach. Komisja konkursowa nie złożyła propozycji alternatywnej oraz nie zapewniła o możliwości dalszych negocjacji. Tym samym Skarżąca została zmuszona do przyjęcia propozycji Komisji, która naraziła "(...)"OW NFZ na straty w wysokości ok. 100 000,00 zł (tj. ok. 90000 punktów x 1,13 zł tj. 10% ceny oczekiwanej). W celu udokumentowania powyższego, Skarżąca po podpisaniu przez obie strony protokołu z negocjacji zawarła w protokole adnotację o nieprzyjęciu przez Komisję propozycji obniżenia ceny jednostkowej o 10% i obniżenia liczby punktów ze 180000 do 120000. W trakcie negocjacji Przewodnicząca Komisji oświadczyła, że członkowie komisji muszą wybrać wszystkie 18 ofert. W odpowiedzi na pytanie Skarżącej gdzie w ustawie jest mowa o wyborze wszystkich zaplanowanych ofert Przewodnicząca komisji nie wskazała podstawy prawnej wyrażonego przez siebie stanowiska i oświadczyła, iż była to decyzja Dyrektora "(...)"OW NFZ. Tym samym Komisja konkursowa przed przystąpieniem do negocjacji ustaliła, że wybierze wszystkie oferty, bez względu na to czy będą one korzystne i spełniające wszystkie kryteria, czy nie i dokonała podziału środków bez możliwości ich negocjacji, co stoi w jawnej sprzeczności z treścią art. 142 ust. 5 ustawy o świadczeniach. Skarżąca podkreśliła, że skoro więc nie prowadzono w ogóle negocjacji co do ceny, z łatwością można wyprowadzić wniosek, iż nie był to element decydujący. Był to element z góry ustalony przez Komisję konkursową, a nie jeden z elementów negocjacji. Skarżąca zaprzeczyła, że nie zgłaszała propozycji negocjacji co do ceny, skoro na protokole zostało umieszczona adnotacja, iż nie przyjęto przez NFZ propozycji obniżenia wartości oferty o pkt. 10%. Decyzja komisji konkursowej tym samym uniemożliwiła Skarżącej uzyskanie najwyższej pozycji w rankingu i uzyskania największej liczby świadczeń. Kolejnym argumentem przemawiającym, zdaniem Skarżącej, za nierównym traktowaniem oferentów był fakt przedstawienia jedynie wcześniej przygotowanych propozycji wartości przyszłych kontraktów. Skarżąca wskazał, że w postępowaniu konkursowym nr "(...)"o wartości 226000.00 zł, przy podziale środków na trzech oferentów spoza Warszawy (tylu było zaewidencjonowanych w ogłoszeniu o rozstrzygnięciu postępowania "(...)"), "(...)"mogła otrzymać kontrakt o wartości nie większej niż 1/3 wartości postępowania. W nowym postępowaniu "(...)"o wartości 3 495 259,50 zł "(...)"uzyskała szansę na pozyskanie kontraktu o dużo większej wartości niż w poprzednim postępowaniu konkursowym. Nie mając pewności, które miejsce w rankingu zajmie "(...)", Komisja konkursowa przed rozpoczęciem negocjacji przyjęła kryterium wyboru wszystkich ofert. Skarżąca też wskazał, że w porównaniu do poprzednich lat kontrakt dla Skarżącej został obniżony o blisko 80 %, podczas gdy inny świadczeniodawcy dostali kontrakt w wysokości o którą wnosili bądź nieznacznie niższy niż w poprzednich latach. Taka decyzja organu nie została w żadnym zakresie wyjaśniona. Doznany przez Skarżącą uszczerbek to nie tylko niższa wartości kontraktu o ponad milion złotych w okresie półrocza kalendarzowego, w porównaniu do wcześniejszego kontraktu, ale także znaczące nadszarpnięcie wizerunku spółki oraz spowodowanie odczucia niepewności o dalszy jej rozwój zarówno wśród personelu, jak i pacjentów. Skarżąca podała, że efektem działań Komisji konkursowej, która zgodnie z przepisami prawa miała zapewnić kobietom ciężarnym optymalny dostęp do badań prenatalnych jest to, że w czwartym dniu obowiązywania nowego kontraktu, drugim dniu udzielania świadczeń liczba osób zapisanych na amniopunkcję u Skarżącej wynosiła 28 osób, gdzie w analogicznym okresie ub. Roku, jak również w poszczególnych miesiącach I półrocza 2017 r., liczba ta wynosiła od 4 do 6 osób. Opisana sytuacja jest spowodowana tym, że wyłonieni w trakcie konkursu świadczeniodawcy nie wykonują amniopunkcji. O nierównym traktowaniu wszystkich świadczeniodawców świadczyło również to, że na rozstrzygnięcia konkursowe miała wpływ K. S. - Naczelnik Wydziału Świadczeń Opieki Zdrowotnej "(...)"OW NFZ, osoba bliska dla M. S.przedstawiciela "(...)", co stało w opozycji do zapisu z art. 139 ust. 5 pkt 4 ustawy o świadczeniach. Skarżąca wskazała również, że organy Funduszu, nie mogą się ograniczyć do przedstawienia zasad punktacji (oceny) i do porównania jedynie liczby punktów uzyskanych przez oferentów na różnych płaszczyznach oceny. Mają również obowiązek swoją ocenę zindywidualizować i wyjaśnić, dlaczego w tym konkretnym przypadku poszczególni oferenci zostali ocenieni przyznaniem takiej, a nie innej liczby punktów. Twierdzenia organu jakoby szczegółowe omówienie uzyskanych liczby punktów naruszałoby tajemnicę przedsiębiorstwa jest całkowicie nieuprawnione. Zdaniem Skarżącej w zaskarżonej decyzji nie wykazano w sposób niebudzący wątpliwości, że wyliczenie ilości punktów w postępowaniu konkursowym zostało dokonane w oparciu o przejrzyste i jednakowe dla wszystkich oferentów kryteria. Brak szczegółowej analizy dokumentacji wszystkich oferentów świadczył o iluzorycznym charakterze dokonanej przez organ kontroli. Skarżąca dodała, że w toku postępowań odwoławczych nie wyjaśniono, czy pozostali oferenci posiadali obowiązkową polisę OC, zgodnie z art. 136b ust. 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach. Według art. 17 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej podmiot leczniczy jest obowiązany zawrzeć w zakresie określonym w art. 25 ust. 1 umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Wszystkich powyżej wskazanych elementów brakuje w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i chociażby z tej przyczyny decyzja powinna zostać uchylona w całości. Nadto organ w uzasadnieniu decyzji nie wyjaśnił, jakie były podstawy przyznania Skarżącej określonej ilości punktów w poszczególnych kategoriach, w oparciu o wszystkie przyjęte przez NFZ zasady punktowania. Na podstawie akt sprawy nie można ustalić, dlaczego Skarżąca w poszczególnych kategoriach uzyskała wskazaną przez organ liczbę punktów. W uzasadnieniu decyzji brak jest analizy punktacji oferty z oceną dokonaną przez Komisję. Jest to tym istotniejsze, że sposób dokonania oceny nie był publikowany i nie był znany uprzednio oferentom. W odniesieniu do wyjaśnień dyrektora "(...)"OW NFZ, dotyczących poszerzenia składu Komisji o członków wizytujących oferentów na podstawie zarządzenia "(...)"dyrektora, Skarżąca zauważyła, że zgodnie z tym zarządzeniem Komisja powinna liczyć 11 członków. Protokoły były podpisywane przez 5 członków Komisji, tj. mniej niż 50% (dokładnie 45,45%). Skarżąca nie zna zdania pozostałych członków Komisji co do rozstrzygnięcia konkursowego. W ogłoszeniu o rozstrzygnięciu postępowania wśród członków Komisji nie ma osób powołanych zarządzeniem 133. W odpowiedzi na skargę dyrektor MOW NFZ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja oraz decyzja I instancji nie naruszają przepisów prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie. Kontroli sądowoadministracyjnej została poddana decyzja dyrektor "(...)"OW NFZ utrzymująca w mocy decyzję tego samego organu, w przedmiocie odwołania od rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Zaskarżonej decyzji, Skarżąca zarzuciła organowi, przeprowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej z naruszeniem art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach, w sposób niezapewniający równego traktowania wszystkim świadczeniodawcom oraz w sposób niegwarantujący zachowania uczciwej konkurencji. Zgodnie z art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach, Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Skarżący opisał w skardze, wszystkie stwierdzone przez niego wady przeprowadzonego postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, podnoszone przez Niego również w postępowaniu administracyjnym, które Jego zdaniem świadczą o naruszeniu przez organ zasady równego traktowania wszystkim świadczeniodawcom oraz zasady zachowania uczciwej konkurencji. Sąd zgadza się z oceną dyrektora "(...)"OW NFZ, że wskazane przez Skarżącą uchybienia, nie znajdują uzasadnienia w realiach przeprowadzonego postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej. Odnośnie zarzutu nieprawidłowej weryfikacji warunków udzielania świadczeń oraz kwalifikacji personelu wykazanego przez oferentów w ofertach, należy zauważyć, że Komisja konkursowa jest zobligowana do weryfikacji prawdziwości informacji zawartych w ofertach, a stwierdzenie, że oferty zawierają nieprawdziwe informacje, stanowi podstawę ich odrzucenia (art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach). Jak słusznie wyjaśnił organ w zaskarżonej decyzji, Komisja konkursowa na etapie weryfikacji oferty świadczeniodawcy ma obowiązek do potwierdzenia prawdziwości zawartych w niej informacji w oparciu o dostępne rejestry ogólnopolskie, co wynika z § 17 ust. 2a rozporządzenia konkursowego, z którego wynika, że Komisja konkursowa nie może żądać od oferenta przekazania dokumentów potwierdzających dane i informacje przekazane w toku postępowania przez oferenta, jeżeli potwierdzenie tych danych i informacji jest możliwe na podstawie: 1) posiadanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia ewidencji, rejestrów lub innych zbiorów danych; 2) rejestrów publicznych posiadanych przez inne podmioty publiczne, do których Narodowy Fundusz Zdrowia ma dostęp w drodze elektronicznej na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2014 r. poz. 1114 z późn. zm.). Organ wyjaśnił, że w przypadku, gdy w złożonej ofercie nie było dokumentów, lub była tylko ich część, przy jednoczesnym braku możliwości potwierdzenia w rejestrach publicznych, dostępnych drogą elektroniczną, wynikającej z braku możliwości połączenia on - line, bądź przerwy technicznej w momencie weryfikacji oferty, wszyscy oferenci, u których stwierdzono powyższe braki, byli wzywani na piśmie pod rygorem odrzucenia oferty o przedstawienia kopii dokumentów potwierdzających kwalifikacje personelu lub złożenia oświadczenia w przedmiotowej sprawie. Tak też było w przypadku Skarżącej, która została wezwana, pod rygorem odrzucenia oferty, do przesłania brakujących dokumentów potwierdzających kwalifikacje personelu zadeklarowanego w części IV Formularza ofertowego lub złożenia oświadczenia potwierdzającego posiadanie przez personel wymaganych kwalifikacji zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu programów zdrowotnych. Działanie Komisji konkursowej odpowiadał zatem prawu i nie naruszało zasady równego traktowania oferentów, ponieważ w przypadku oferenta "(...)" Sp. z o.o. Spółka Komandytowa, Komisja konkursowa uzyskała brakujące dokumenty drogą elektroniczną w rejestrze on-łine Naczelnej Izby Lekarskiej - Centralnym Rejestrze Lekarzy i Lekarzy Dentystów Rzeczypospolitej Polskiej (CRL). Podobnie też zostały zweryfikowane kwalifikacje części lekarzy, w ofercie oferenta "(...)"Spółka Jawna, w przypadku braku dokumentów potwierdzających kwalifikacje tych lekarzy. Organ wyjaśnił również, że członkowie Komisji konkursowej zapoznali się z miejscem udzielania świadczeń opieki zdrowotnej oferenta "(...)"Spółka Jawna i że członkowie zespołu wizytacyjnego nie stwierdzili żadnych nieprawidłowości, w związku z czym w dokumentacji brak jest potwierdzenia z zapoznania się Komisji z miejscem udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Sąd stwierdza zatem, że brak jest podstaw do uznania słuszności zarzutu Skarżącej, że Komisja nie przeprowadziła wizytacji u nowego oferenta "(...)"Spółka Jawna. Sąd nie dopatrzył się również, zarzucanych nieprawidłowości w weryfikacji posiadania certyfikowanego oprogramowania, umożliwiającego kalkulację ryzyka wystąpienia aneuploidii, zgodnie z kryteriami określonymi przez obowiązujące standardy i rekomendacje wraz z aktualną licencją oraz posiadania programu komputerowego obliczającego ryzyko aberracji chromosomainych wraz z aktualną licencją. W ocenie Sądu, potwierdzenie powyższych programów przez oferenta "(...)"Spółka Jawna, poprzez złożenie jedynie skanu zrzutu z ekranu komputera z oprogramowaniem "(...)", z pieczątką i podpisem M. S., nie budzi wątpliwości. Należy zauważyć, co dokładnie wyjaśnił organ w zaskarżonej decyzji, że M. S., został prawidłowo upoważniony przez oferenta "(...)"Spółka Jawna, do jego reprezentowania w postępowaniu konkursowym, już po złożeniu oferty. Nie miał bowiem na tym etapie zastosowania tryb zobowiązujący oferenta do złożenia załącznika nr 6 do Zarządzenia nr 18/2017/DSOZ Prezesa NFZ, zawierającego wzór podpisu i parafy osoby podpisującej formularz ofertowy i ofertę. Dlatego też nie budzą wątpliwości wyjaśnienia pełnomocnika złożone w imieniu oferenta "(...)"Spółka Jawna, w omawianym zakresie, a w związku z tym brak było podstaw to odrzucenia oferty tego oferenta. Sąd stwierdza, że wobec powyższego, niezasadny jest zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 149 ustawy o świadczeniach, poprzez nieodrzucenie ofert oferentów, którzy nie uzupełnili braków formalnych ofert w terminie mimo rygoru ich odrzucenia oraz nieodrzucenie ofert, które nie spełniły warunków określonych w przepisach prawa oraz w szczególnych warunkach umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, i/lub zawierające nieprawdziwe informacje. Nie można również uwzględnić zarzutu dotyczącego przyznawania dwóch punktów za posiadanie windy umożliwiającej transport chorych na wózkach przy lokalizacji poradni lub gabinetu powyżej pierwszej kondygnacji – pytanie 3.1.1. w części VIII ankiety, dotyczące kryterium dostępności. Powyższe pytanie ankietowe zostało przygotowane w oparciu o przepisy rozporządzenia kryterialnego – załącznik nr 13 do tego rozporządzenia "WYKAZ SZCZEGÓŁOWYCH KRYTERIÓW WYBORU OFERT WRAZ Z WYZNACZAJĄCYMI JE WARUNKAMI ORAZ PRZYPISANĄ IM WARTOŚCIĄ W RODZAJU PROGRAMY ZDROWOTNE", Tabela nr 2, pkt III, Lp. 1, dlatego też nie można Komisji konkursowej postawić zarzutu nierównego traktowania oferentów. Działanie Komisji było zgodne z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa. Może natomiast budzić wątpliwości taka regulacja prawna, która w zakresie tego wymogu, w korzystniejszej sytuacji stawia oferentów, których poradnia lub gabinet jest zlokalizowany powyżej pierwszej kondygnacji i posiadają windę umożliwiającej transport chorych na wózkach, niż oferentów, których poradnia lub gabinet jest zlokalizowany na parterze i posiadanie takiej windy nie jest potrzebne. Niezasadny jest zarzut Skarżącego naruszenie zasady równego traktowania przez Komisję konkursową w przyznawaniu różnej punktacji oferentom za spełnienie warunku zapewnienia bieżącej rejestracji świadczeniobiorców drogą elektroniczną ze zwrotnym automatycznym wskazaniem terminu. Skarżący nie uzyskał punktów w tym zakresie ponieważ na pytanie ankietowe 3.1.3. zaznaczył odpowiedź "nie", oznaczającą, że nie zapewnienia bieżącej rejestracji świadczeniobiorców drogą elektroniczną ze zwrotnym automatycznym wskazaniem terminu. Z wyjaśnień Skarżącego wynika, że zaznaczył taką odpowiedź, pomimo posiadania aplikacji służącej rejestracji pacjentów do poradni specjalistycznych, która mogłaby być wykorzystana do badań prenatalnych w przypadku porad genetycznych lub amniopunkcji, ponieważ stał na stanowisku, że w odniesieniu do badań diagnostycznych, głównie laboratoryjnych, aplikacja taka nie spełnia właściwej funkcji. Skarżący podkreślił, że wszyscy, którzy udzielili twierdzącej odpowiedzi na pytanie o tą aplikację, nie prowadzą zapisów za pomocą tej aplikacji do laboratorium. W ocenie Sądu, należy zgodzić się z dyrektorem "(...)"OW NFZ, że o braku uzyskania punktów za posiadanie przedmiotowej aplikacji, zadecydowała odpowiedź udzielona przez Skarżącego na pytanie w tym zakresie, a nie nierówne traktowanie oferentów. Organ wyjaśnił, że wszyscy, którzy udzielili twierdzącej odpowiedzi na pytanie w tym zakresie, zostali wezwani do wskazania adresu strony internetowej lub innego adresu potwierdzającego możliwość bieżącej rejestracji pacjentów drogą elektroniczną. O uznaniu natomiast możliwość rejestracji drogą elektroniczną decydowała możliwość uzgodnienia tą drogą wizyty u świadczeniodawcy realizującego program, przez pacjentkę posiadająca skierowanie do programu badań prenatalnych. Jak bowiem wskazał organ, pacjentka na podstawie skierowania do programu badań prenatalnych wystawionego od lekarza prowadzącego ciążę, w pierwszej kolejności zgłasza się do lekarza z programu, który na podstawie skierowania i załączonych badan diagnozuje ciężarną i decyduje o dalszym postępowaniu. Rejestracja on-line dotyczy zatem rejestracji do lekarza z programu, nie dotyczy rejestracji do laboratorium. Skarżący zatem, jak z powyższych wyjaśnień wynika, błędnie ocenił wymogi spełnienia warunku zapewnienia bieżącej rejestracji świadczeniobiorców drogą elektroniczną ze zwrotnym automatycznym wskazaniem terminu, co w żadnym razie nie może oznaczać, że Komisja konkursowa naruszyła zasadę równego traktowania oferentów w przyznawaniu różnej punktacji oferentom za posiadanie przedmiotowej aplikacji. W ocenie Sądu, nie można również zarzucić Komisji konkursowej nieprawidłowości w przyznawaniu punktów w zakresie dostępności przez oferentów do laboratorium diagnostycznego, wpisanego w rejestrze, prowadzące szkolenie specjalizacyjne dla diagnostów laboratoryjnych w laboratoryjnej genetyce medycznej, na podstawie porozumienia zawartego z jednostką szkolącą, o której mowa w art. 30b ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r, o diagnostyce laboratoryjnej (Dz. U. z 2014 r. poz. 1384, z późn. zm.), wpisana na listę jednostek akredytowanych do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego. Komisja skorygowała twierdzącą odpowiedź Skarżącej w tym zakresie oraz przyznaną Skarżącej punktację, w związku z tym, że laboratorium wskazane w ofercie Skarżącej nie znalazło się w wykazie ministra właściwego do spraw zdrowia podmiotów uprawnionych do prowadzenia staży kierunkowych w ramach specjalizacji diagnostów laboratoryjnych w dziedzinie: LABORATORYJNA GENETYKA MEDYCZNA. Skarżąca nie kwestionuje powyższych ustaleń Komisji, kwestionuje natomiast przedmiotowe kryterium, jako nie mające żadnego wpływu na jakość/dostępność wykonywanych badań diagnostycznych. Powyższe stanowisko Skarżącej, nie zmienia jednak faktu, że Komisja konkursowa dokonała prawidłowej oceny, iż Skarżąca nie spełnia omawianego wymogu. Zdaniem Sądu, z powyższych względów niezasadny jest zarzut naruszenia art. 146 ustawy o świadczeniach, poprzez błędne ustalenie punktacji za poszczególne pytania znajdujące się w ankiecie ofertowej. W ocenie Sądu, niezasadny jest zarzut podniesiony w skardze, dotyczący naruszenia przez Komisję konkursową art. 107 ust. 5 pkt 1 ustawy o świadczeniach, zgodnie z którym do zadań dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu należy efektywne i bezpieczne gospodarowanie środkami finansowymi oddziału wojewódzkiego Funduszu. W zaskarżonej decyzji organ precyzyjnie wyjaśnił, że założeniem postępowania konkursowego było zapewnienie jak największej ilości miejsc udzielania świadczeń, dlatego ogłoszenie o postępowaniu konkursowym przewidywało możliwość zawarcia maksymalnie 20 umów. Organ wyjaśnił, że Komisja konkursowa podczas negocjacji może jedynie negocjować cenę i liczbę świadczeń, co wynika z art. 142 ust. 6 ustawy o świadczeniach. Organ wyjaśnił również, że Komisja konkursowa ustaliła kolejność negocjacji w zależności od pozycji zajętej w rankingu oraz, że jak wynika z zał. nr 17 do rozporządzenia kryterialnego, w trakcie negocjacji oferenci mają możliwość uzyskania dodatkowych punktów za kryterium ceny do maksymalnych 10 punktów. Obniżenie ceny o 10 % daje możliwość uzyskania maksymalnie 10 punktów za ofertę cenową. Skarżący podobnie jak oferenci, którzy dali cenę oczekiwaną (11,30 zł), uzyskał 5 pkt za ofertę cenową, zatem za obniżenie ceny o max 10% mógł uzyskać dodatkowe 5 pkt. Jak wskazał dyrektor "(...)"OW NFZ, Skarżący nie skorzystał z tej opcji akceptując propozycję Komisji konkursowej wyrażoną w protokole z 7 czerwca 2017 r. Skarżący podpisał ten protokół, jak i protokół końcowy zawierający wynik negocjacji. Skarżący twierdzi, że zaproponował podczas negocjacji obniżenie ceny organ natomiast wskazał w zaskarżonej decyzji, że nie jest to zgodne z prawdą, gdyż w trakcie negocjacji Skarżący nie zgłaszał takiej propozycji, choć jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji dyskusja w tym zakresie miała miejsce podczas negocjacji. Sąd stwierdza, że kluczowym w tym sporze jest fakt, że Skarżący nie podpisał protokołu rozbieżności, podpisując natomiast protokołu zbieżności Skarżący przyjął propozycję Komisji konkursowej. Dlatego też Sąd uznał, że nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 134 ust. 1 w zw. z art. 154 ust. 3 i ust. 7 w zw. z art. 142 ust. 6 i ust. 7 ustawy o świadczeniach, poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji w sytuacji nieprzeprowadzenia negocjacji ze Skarżącą w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w przedmiocie ceny za udzielane świadczenia. Sąd stwierdza również, że Komisja konkursowa nie naruszyła art. 142 ust. 5 ustawy o świadczeniach, wybierając wszystkie złożone oferty poza ofertą odrzuconą. Z przepisu tego wynika, że w części niejawnej konkursu ofert komisja może: 1) wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, najkorzystniejszych pod względem kryteriów wyboru ofert określonych w art. 148 ust. 1; 2) nie dokonać wyboru żadnej oferty, jeżeli nie wynika z nich możliwość właściwego udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Przepis ten zatem dawał możliwość wyboru 18 ofert jeżeli spełniały one konieczne wymogi, a założeniem postępowania konkursowego było zapewnienie jak największej ilości miejsc udzielania świadczeń i możliwość zawarcia maksymalnie 20 umów. Prawdą jest, że na podstawie tego przepisu Komisja mogła wybrać jedną lub tylko klika ofert, ale nie takie było założenie zawarte w ogłoszeniu o przedmiotowym postępowaniu konkursowym. Dlatego zdaniem Sądu, niezasadny jest zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 142 ust. 5 pkt 1 w zw. z art. 148 ustawy o świadczeniach, poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji w sytuacji wyboru wszystkich ofert, a nie najlepszych ofert, wbrew kryteriom jakości, kompleksowości, dostępności i ceny. Sąd nie znalazł również podstaw do zakwestionowania wyliczenia ilości punktów za daną ocenianą kategorię. Organ dokładnie wyjaśnił w zaskarżonej decyzji, że z akt postępowania wynika, który z oferentów za jakie warunki otrzymał punkty. Ilość punktów za poszczególne kryteria, jak i suma punktów danego oferenta przedstawiona została w rankingu końcowym, który został załączony do decyzji. Organ wskazał w decyzji za co konkretnie dany oferent otrzymał punkt, a za co punkt został mu odebrany, ponieważ Komisja konkursowa jest związana zastrzeżeniem tajemnicy oferenta i nie może takich informacji udostępniać. Sąd po przeanalizowaniu akt sprawy nie stwierdził, aby Komisja konkursowa zastosowała zróżnicowane kryteria rankingujące w stosunku do różnych oferentów, czy też aby dokonała nieuzasadnionego zaniżenia punktacji uczestnika konkursu w stosunku do innych oferentów, czy też takiego zawyżenia punktacji. Słusznie też wskazał organ, że posiadanie przez Skarżącego umowy z Funduszem przez 10 lat zostało uwzględnione w kryterium ciągłości, za które Skarżący otrzymał punkty sytuujące Skarżącego w określonym miejscu w rankingu, w odniesieniu do którego została Skarżącemu przedstawiona przez Komisję konkursową propozycja cenowa kontraktu. Z tych względów Sąd uznał za niezasadny zarzuty skargi dotyczący naruszenia art. 134 ust. 2 ustawy o świadczeniach, poprzez brak przedstawienia szczegółowych kryteriów mających wpływ na wyliczenie punktów w rankingu końcowym, w tym nie wykazanie za co dany oferent otrzymał określoną liczbę punktów i za co punkty zostały odjęte i nie powołanie się na żaden dokument, który ustalał sposób przyznawania punktów. Sąd stwierdza, że brak jest podstaw do przyjęcia, aby występował związek pomiędzy przedmiotowym postępowaniem konkursowym, a powołanym w skardze przez Skarżącego postępowaniem "(...)", jak również, że założenie zawarcia w wyniku przedmiotowego postępowania konkursowego maksymalnie 20 umów, było podyktowane osiągnięciem korzyści przez jednego z oferentów biorących udział w postępowaniu. Sąd zgadza się ze stanowiskiem organu, że bezpodstawny jest zarzut Skarżącego, iż na skutek działania Komisji konkursowej, Skarżący poniósł uszczerbek w postaci kontraktu o niższej o 80%, czyli o ponad milion złotych w okresie półrocznym, w porównaniu do wcześniejszego kontraktu oraz w postaci nadszarpnięcia wizerunku skarżącego. Słusznie wskazał organ w zaskarżonej decyzji, że brak jest tożsamości pomiędzy wcześniejszym kontraktem, a kontraktem zawartym przez Skarżącą z Funduszem w wyniku przedmiotowego postępowania konkursowego. Przedmiotowe postępowanie stanowiło odrębne postępowanie konkursowe, w wyniku którego doszło do podpisania ze Skarżącym odrębnej umowy, a samo postępowanie zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami prawa. Fakt wcześniejszego zawierania umów przez Fundusz ze Skarżącym jest uwzględniany w postępowaniu konkursowym w kryterium ciągłości i nie wiąże Komisji konkursowej w żadnym innym aspekcie, tym bardziej nie stanowi gwarancji zawarcia kolejnej umowy na tych samych warunkach. Sąd stwierdza, że podniesiona przez Skarżącą w skardze okoliczność niewykonywania amniopunkcji przez wielu oferentów, którzy podpisali umowy z Funduszem w wyniku przedmiotowego postępowania konkursowego, nie stanowi sama w sobie o wadliwości prawnej przedmiotowego postępowania konkursowego. Okoliczność ta z całą pewnością zostanie zweryfikowana przez Fundusz, jednak nawet jeżeli ma ona miejsce, nie może stanowić podstawy uwzględnienia skargi. Odnośnie udziału w negocjacjach Naczelnika Wydziału Świadczeń Opieki Zdrowotnej "(...)"Oddziału Wojewódzkiego Funduszu, organ wyjaśnił, że udział ten miał charakter wyłącznie porządkowy. W ocenie Sądu brak jest podstaw do przyjęcia, że Naczelnik wspomnianego Wydziału, nie będąc członkiem Komisji konkursowej, miał realny wpływ na rozstrzygnięcie i podejmował decyzje, co również wyjaśnił organ w zaskarżonej decyzji. Odnośnie zarzutu dotyczącego zawężenia granic postępowania odwoławczego jedynie do zarzutów przedstawionych przez Skarżącą we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, należy zauważyć, że organ wyjaśnił, że w sposób wszechstronny przeanalizował materiał dowodowy, a następnie skonfrontował go z zarzutami zawartymi we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Powyższe stwierdzenie może oznaczać, że organ w pierwszej kolejności ponownie, całościowo przeanalizował sprawę, a w drugiej kolejności odniósł się do zarzutów podniesionych przez Stronę. Są może zgodzić się ze stwierdzeniem organu, że jest on związany zakresem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i nie wykracza poza ramy zarzutów zawartych we wniosku, w tym sensie, że organ zobligowany jest do odniesienia się do wszystkich podniesionych zarzutów, nie ma natomiast obowiązku zawarcia w decyzji innych rozważań, jeżeli w toku postępowania II instancyjnego nie stwierdzi innych uchybień prawnych, nie podnoszonych w zarzutach wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Analizując materiał dowodowy zebrany w sprawie, Sąd nie stwierdził uchybień w postępowaniu, które dawałyby podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. Odnośnie zarzutu niewyjaśnienie w toku postępowania, czy pozostali oferenci posiadali obowiązkową polisę OC, należy stwierdzić, że wszyscy oferenci dołączyli do ofert dokumenty, o których mowa w § 14 pkt 1 ppkt 6 Zarządzenia Nr 18/2017/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 14 marca 2017 r. w sprawie warunków postępowania dotyczącego zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zgodnie z którym oferta w formie pisemnej powinna zawierać następujące dokumenty i oświadczenia: kopię polisy lub innego dokumentu potwierdzającego zawarcie przez oferenta umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej oferenta za szkody wyrządzone w związku z udzielaniem świadczeń w zakresie przedmiotu postępowania na okres obowiązywania umowy; oferent może złożyć także umowę przedwstępną lub inny dokument, w tym także oświadczenie stwierdzające, że umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zostanie zawarta na okres obowiązywania umowy, na co też organ wskazał w odpowiedzi na skargę. Odnośnie zarzutu dotyczącego, braku podpisania protokołów przez członków Komisji konkursowej powołanych na podstawie Zarządzenia nr 133/2017 Dyrektora "(...)"OW NFZ, należy wskazać, że powołanie tych członków dotyczyło zgodnie z § 2 tego Zarządzenia, tylko 31 maja 2017 r. Z opisanych powyżej względów Sąd stwierdza, że niezasadne są także zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 154 ust. 3 i ust. 6 w zw. z art. 134 ust. 1 w zw. z art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach. Zdaniem Sądu przedmiotowe postępowanie w sprawie zawarcia umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej zostało przeprowadzone w sposób zapewniający równe traktowanie wszystkich oferentów oraz w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Komisja konkursowa dokonała oceny ofert przy zastosowaniu jednakowych kryteriów, w tym w szczególności kryterium ciągłości, kompleksowości, dostępności i jakości udzielanych świadczeń, kwalifikacji personelu, wyposażenia w sprzęt i aparaturę medyczną oraz ceny i liczby oferowanych świadczeń. Nie można się zgodzić ze Skarżącą, że Komisja zastosowała niejasne standardy ankiety, mające wpływ na uzyskanie punktacji w rankingu końcowym postępowania konkursowego oraz, że w postępowaniu konkursowym brały udział osoby spoza Komisji Konkursowej, które miały istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Za niezasadne Sąd uznał również zarzuty dotyczące naruszenia art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 w zw. z art. 107 § 3 K.p.a. Sąd nie stwierdził takiego naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu, organ dokonał dostatecznej analizy całokształtu materiału dowodowego przedmiotowej sprawy, wyjaśniając wszystkie okoliczności istotne dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy, co znalazło swój wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Z powyższych względów, uznając skargę za niezasadną, Sąd na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.