VI SA/Wa 214/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: - odrzucić skargę – Pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. spółka B. P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej także: "skarżąca spółka" lub "strona skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia na skarżącą kary pieniężnej w wysokości [...] złotych za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Wraz ze skargą strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2014 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Następnie, w wyniku wniesionego sprzeciwu strony skarżącej, postanowieniem z dnia 10 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącej spółce przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. W wyniku rozpoznania środka zaskarżenia wniesionego przez stronę skarżącą Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 grudnia 2014 r., sygn. akt II GZ 810/14, oddalił zażalenie na wskazane powyżej postanowienie WSA w Warszawie. W związku z wydanym przez NSA orzeczeniem, zarządzeniem z dnia 3 lutego 2015 r. Sąd wezwał skarżącą spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 400 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego został prawidłowo doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 18 lutego 2015 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki - k. 124 akt sądowych). Ze znajdującej się w aktach sądowych informacji Oddziału Finansowo- Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2015 r. (k. 25verte akt sądowych) wynika, że do dnia 17 marca 2015 r. w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako: "p.p.s.a."), sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3 cytowanego przepisu). Ponadto, należy zauważyć, że zgodnie z treścią przepisu art. 219 § 2 p.p.s.a., należny wpis winien zostać uiszczony gotówką w kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie lub na rachunek bankowy tegoż sądu. Z akt niniejszej sprawy wynika jednoznacznie, że zarządzenie z dnia 3 lutego 2015 r. wzywające stronę do uiszczenia stosownego wpisu od skargi zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 18 lutego 2015 r. W tej sytuacji, należy uznać, że strona skarżąca obowiązana była uiścić należny wpis w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, tj. nie później niż do dnia 25 lutego 2015 r. Z uwagi na fakt, iż w wyznaczonym przez Sąd terminie skarżąca spółka nie uiściła należnego wpisu, przyjąć trzeba, że nie uzupełniła ona braków formalnych skargi, co w konsekwencji daje podstawę do odrzucenia skargi. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i S 3 w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.