VI SA/Wa 215/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędziowie Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.) Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2008 r. sprawy ze skarg T. & B., Inc. Div. of T. C. z siedzibą w H., USA oraz T. and C. z siedzibą w N. , USA na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...] w przedmiocie uzupełnienia decyzji unieważniającej prawo ochronne w zakresie zwrotu kosztów postępowania 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz: a) skarżącej T. & B. Inc. Div. of T. C. z siedzibą w H., USA kwotę 817 (osiemset siedemnaście ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; b) skarżącej T. and C. z siedzibą w N., USA kwotę 817 (osiemset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. VI SA/Wa 215/08 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...]listopada 2007 r. wydaną na podstawie art. 111 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej (dalej p.w.p.) Urząd Patentowy RP uzupełnił rozstrzygnięcie decyzji z dnia [...] września 2007 r. w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy T. & B., [...] w ten sposób, że na podstawie art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p. przyznał T. and C., N., USA od T.& B., Inc.Div. of T. C., H., T., USA kwotę 5200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie, natomiast w pozostałej części wniosek o zwrot kosztów oddalił. Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu [...] lipca 2005 r. firma T. and C. z siedzibą w N. , USA wniosła sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] kwietnia 2004 r. o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy T. & B. Inc. nr [...] na rzecz T.& B. Inc. Div. of T. C. z siedzibą w H., USA dla oznaczania towarów i usług w klasach:[...]. Z uwagi na to, że uprawniony ustosunkowując się do sprzeciwu firmy T. and C. uznał go za bezzasadny, sprawa został przekazana przez Urząd Patentowy RP do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym. Decyzją z dnia [...] września 2007 r. Urząd Patentowy RP działający w trybie postępowania spornego uwzględnił żądanie firmy T. and C. w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy T. & B. Inc. nr [...]. Decyzja ta została doręczona firmie T. and C.w dniu [...] listopada 2007 r. W dniu [...] września 2007 r. (po ogłoszeniu decyzji) firma T. and C. wystąpiła z wnioskiem o uzupełnienie ww. decyzji w zakresie rozstrzygnięcia co do kosztów poniesionych w postępowaniu spornym przed Urzędem Patentowym. W uzasadnieniu swego żądania wnioskodawca podniósł, że na rozprawie przed Kolegium Orzekającym, która odbyła się w dniu [...] maja 2007 r. złożył wniosek o zwrot kosztów postępowania w sprawie według załączonego spisu kosztów. Wnioskodawca domagał się przyznania kwoty w łącznej wysokości 57.552 zł. Powołując się na przepisy § 2 ust. 2 w związku z § 8 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (Dz. U. Nr 212, poz. 2076 ze zm.) wnosił o przyznanie sześciokrotnej stawki minimalnej opłat za czynności rzeczników patentowych - tj. kwoty 9600 zł. - uzasadniając swoje żądanie wysokim stopniem zawiłości sprawy, jak i nakładem pracy poczynionej w celu wykazania powszechnej znajomości, sławy i renomy znaku towarowego wnioskodawcy, a także złej wiary uprawnionego. Ponadto wnioskodawca przedstawił zestawienie wydatków poniesionych w przedmiotowej sprawie opiewających na kwotę 47.952 zł. i domagał się ich zwrotu od strony przeciwnej. Urząd Patentowy rozpoznając powyższy wniosek decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. przyznał T. and C. od T. & B., Inc.Div. of T. C. kwotę 5200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie, a w pozostałej części wniosek o zwrot kosztów oddalił. Urząd Patentowy w uzasadnieniu decyzji podkreślił, iż zgodnie z art. 255 ust. 1 pkt 7 p.w.p. decyzja Urzędu Patentowego RP działającego w trybie postępowania spornego powinna zawierać rozstrzygnięcie co do kosztów postępowania. W świetle zaś art. 111 § 1 k.p.a. strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji żądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Organ podkreślił, iż na mocy art. 256 ust. 2 p.w.p. do postępowania spornego przed Urzędem Patentowym RP w kwestii kosztów postępowania stosuje się odpowiednio przepisy obowiązujące w postępowaniu cywilnym. Przepis art. 98 § 1 k.p.c. ustanawia natomiast dwie zasady dotyczące zwrotu kosztów postępowania: zasadę odpowiedzialności za wynik postępowania oraz zasadę kosztów celowych. Oznacza to, że strona przegrywająca sprawę zobowiązana jest zwrócić przeciwnikowi poniesione przez niego koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw lub celowej obrony. W świetle art. 98 k.p.c. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej w sprawie przez rzecznika patentowego, zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach, i wydatki jednego rzecznika patentowego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Urząd Patentowy uznał, iż brak było podstaw do przyznania firmie T. and C. żądanej kwoty 57.552 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie. Domagając się zwrotu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika - rzecznika patentowego w wysokości 9.600 zł strona zaniechała bowiem przedłożenia umowy określającej wysokość wynagrodzenia rzecznika patentowego za prowadzenie sprawy. Nie wykazała zatem w należyty sposób przed zamknięciem rozprawy, że rzeczywiście poniosła koszty wynagrodzenia rzecznika patentowego we wskazanej kwocie 9.600 zł stanowiącej maksymalną stawkę przewidzianą w opłatach za czynności rzeczników patentowych. W tej sytuacji Urząd Patentowy nie był związany żądaniem strony zasądzenia kosztów wynagrodzenia pełnomocnika - rzecznika patentowego w konkretnie wskazanej kwocie 9.600 zł oraz mógł określić koszty wynagrodzenia pełnomocnika strony według własnej oceny w oparciu o stawki określone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych. Powołując się na treść przepisów § 2 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia organ wskazał, iż orzekając o kosztach zastępstwa w zasadzie może przyznać stronie opłatę nie wyższą niż stawka minimalna, a tylko wyjątkowo, gdy uzasadnia to rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz niezbędny nakład pracy rzecznika patentowego, opłatę wyższą niż stawka minimalna. W ocenie organu w rozpatrywanej sprawie nieuzasadnione było przyznanie stronie kosztów wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie sześciokrotnie wyższej niż stawka minimalna, albowiem, wbrew ogólnemu twierdzeniu strony, nie cechowała się ona aż takim stopniem zawiłości, który wymagałby szczególnego nakładu pracy rzecznika patentowego. O zawiłości sprawy przesądza bowiem nie obszerność materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie ale jej merytoryczna treść wynikająca ze skomplikowanego charakteru sprawy, tak pod względem faktycznym, jak i prawnym, a taka sytuacja nie miała miejsca w rozpatrywanej sprawie. W rozpatrywanej sprawie niezbędne było przedstawienie dowodów na okoliczność uznania znaku towarowego za znak renomowany, czy powszechnie znany, a zarówno z utrwalonego już europejskiego i polskiego orzecznictwa wynika jakie w tym zakresie należy przedłożyć dowody. Wobec powyższego organ stwierdził, iż trzykrotność stawki minimalnej obejmującej kwotę 4.800 zł. w pełni uzasadnia, tak rodzaj, jak i stopień zawiłości przedmiotowej sprawy oraz niezbędny nakład pracy pełnomocnika . W ocenie organu w rozpatrywanej sprawie brak było także podstaw do przyznania stronie - w ramach zwrotu kosztów - wydatków rzecznika patentowego w kwocie 47.952 zł. Urząd Patentowy podkreślił, iż domagając się zwrotu wydatków pełnomocnika - rzecznika patentowego w żądanej kwocie - strona ograniczyła się jedynie do przedłożenia przed zamknięciem rozprawy zestawieniem wydatków nie popartego żadnymi dokumentami potwierdzającymi fakt ich poniesienia. Samo zestawienie wydatków pełnomocnika, nie poparte żadnymi dokumentami potwierdzającymi ich poniesienie, nie stanowi zaś wystarczającej podstawy do ich przyznania. Zgodnie bowiem z art. 98 i nast. k.p.c. zasadą jest, iż zwrotowi podlegają koszty rzeczywiście poniesione przez stronę, przy czym to na stronie spoczywa ciężar wykazania kosztów poniesionych w związku z daną sprawą. Organ stwierdził jednocześnie, iż spis kosztów obejmujący zestawienie wydatków nie jest pismem procesowym, a zatem organ nie ma podstaw prawnych do domagania się udokumentowania przez stronę faktu ich poniesienia. W konsekwencji jeśli strona nie przedłoży udokumentowanego spisu kosztów obejmującego wydatki nie ma podstaw do ich uwzględnienia. Ponadto organ podniósł (powołując się na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 10 marca 2005 r., I SA/Lu 611/04), iż koszty kserokopii wszelkich załączników do pism procesowych przedkładanych w toku postępowania przez pełnomocnika - rzecznika patentowego, w tym kserokopie tłumaczeń nie są odrębnymi wydatkami pełnomocnika i wliczane są do wynagrodzenia tegoż pełnomocnika. Organ zaznaczył też, że tłumaczenia orzeczeń innych sądów, czy organów podejmowane w różnych konkretnych sprawach nie mogą stanowić dowodu w niniejszej sprawie, gdyż nie służą dochodzeniu roszczeń i z istoty rzeczy nie są niezbędne do celowego dochodzenia praw. Z powyższych przyczyn Urząd Patentowy uznał za zasadne przyznanie stronie wygrywającej kwoty 5.200 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania w niniejszej sprawie, na którą oprócz wynagrodzenia rzecznika patentowego w kwocie 4.800 zł., składa się opłata od wniosku w wysokości 400 zł. W skardze na tę decyzję skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pełnomocnik T. & B. , Inc.Div. of T. C. nie zgodził z rozstrzygnięciem w zakresie przyznania trzykrotności stawki minimalnej w kwocie 4.800 zł tytułem kosztów wynagrodzenia pełnomocnika wskazując, iż sprawa powszechnej znajomości, sławy i renomy znaku wnioskodawcy, a także złej wiary uprawnionego nie została udowodniona. Firma T. and C. w skardze na decyzję w przedmiocie kosztów postępowania wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzuciła natomiast: naruszenie art. 98 k.p.c. oraz art. 4 i 5 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2005 r., Nr 167, poz. 1398 ze zm.), w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p., oraz naruszenie § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. roku w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (Dz. U. z 2003 r. nr 212 poz. 2076 ze zm.), co miało istotny wpływ na wynik sprawy, naruszenie art. 109 § 1 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p., polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, naruszenie art. 7, 77 oraz 107 § 3 k.p.a., polegające na braku wnikliwości w zbadaniu kwestii należnych kosztów postępowania i zastępstwa procesowego, niedochowaniu obowiązku wyczerpującego zbadania złożonego do akt sprawy materiału dowodowego w kontekście poniesionych kosztów postępowania zastępstwa procesowego oraz braku prawidłowego uzasadnienia decyzji, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Wniosła w związku z tym o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca T. and C. podniosła, iż przedkładając zestawienie kosztów poniesionych w sprawie wskazywała między innymi na wydatki poniesione z związku z koniecznością dokonania tłumaczeń przysięgłych dowodów powołanych w sprawie o unieważnienie znaku T. & B. nr [...]. Skarżąca podkreśliła przy tym, iż podmiot wnioskujący o unieważnienie prawa to spółka amerykańska, a więc wszelkie dokumenty złożone w sprawie sporządzone były w większości w języku angielskim, a zatem aby mogły stanowić materiał dowodowy, stosownie do obowiązujących przepisów prawa, musiały zostać przetłumaczone przez tłumacza przysięgłego na język polski. Ponadto, ogromna część materiału dowodowego, uzasadniająca renomę światową i międzynarodową sławę znaku towarowego T. nie tylko w państwie pochodzenia, ale także w państwach europejskich, w Rosji, Japonii, Korei itp., wymagała również tłumaczeń przysięgłych z języków źródłowych. Katalog wydatków wskazanych w przepisie art. 5 ustawy o kosztach zawiera natomiast wyraźne wskazanie, że do wydatków należy zaliczyć należności tłumaczy, dlatego brak ich uwzględnienia przez Urząd Patentowy stanowi naruszenie prawa. Ponadto katalog wydatków wskazanych w przepisie art. 5 ustawy o kosztach zawiera wskazanie, że do wydatków należy zaliczyć koszty przeprowadzenia innych dowodów (innych niż wymienione w art. 5 ust 1 pkt 1-4), dlatego brak ich uwzględnienia przez Urząd Patentowy stanowi także o wydaniu decyzji z naruszeniem prawa. Powołując się na poglądy prezentowane w orzecznictwie sądowym skarżąca podniosła, iż nie ma obowiązku udokumentowania wysokości kosztów wymienionych w spisie, spis podlega kontroli sądu na podstawie art. 233 k.p.c. W przepisie art. 109 k.p.c. jest mowa o złożeniu "spisu kosztów" a nie "udokumentowanego spisu kosztów", wobec czego nie można kreować obowiązku udokumentowania wysokości kosztów wymienionych w spisie. Z uzasadnienia decyzji unieważniającej prawo ochronne wynika zaś, że Urząd Patentowy uwzględnił materiał dowodowy przedłożony przez skarżącą do akt sprawy i dokonał na jego podstawie merytorycznego rozstrzygnięcia. Zarówno tłumaczenia orzeczeń sądów zagranicznych, jak i pozostałe materiały przedłożone w tłumaczeniu przysięgłym, w toku postępowania zostały wzięte pod uwagę przez Urząd Patentowy łącznie z pozostałym materiałem dowodowym na okoliczność światowej renomy i międzynarodowej sławy znaku towarowego T., stąd wydatki związane z ich tłumaczeniem uznać należy za koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw. Także ilość przedłożonych kserokopii, uzasadniona zawiłością sprawy i skomplikowanym charakterem postępowania dowodowego, uzasadnia zaliczenie kosztów ksero do odrębnych wydatków. Skarżąca wskazała jednocześnie, iż zestawienie poniesionych wydatków stanowiło część wniosku o orzeczenie zwrotu kosztów postępowania i zastępstwa procesowego uszczegółowiającą wysokość wydatków, w związku z tym nie znajduje uzasadnienia zarzut organu o braku podstaw do domagania się udokumentowania ich poniesienia. Zarzuciła, że ustalenia organu w tym zakresie stoją w sprzeczności z art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a., nakładającym na organ obowiązek wnikliwego analizowania każdej sprawy, a w konsekwencji rozpatrzenia wszelkich wniosków złożonych w toku postępowania. Skarżąca zakwestionowała także rozstrzygnięcie organu w zakresie orzeczenia o wynagrodzeniu za czynności rzecznika patentowego podnosząc, iż winno ono opierać się na przesłankach wskazanych w § 2 ust. 2 rozporządzenia, wśród których brak jest konieczności oceny przez organ umowy z klientem określającej wysokość wynagrodzenia rzecznika patentowego. W jej ocenie Urząd nie uzasadnił w sposób prawidłowy, dlaczego odmówił racji argumentom skarżącej o zawiłości sprawy i konieczności poniesienia wysokich nakładów pracy, czym naruszył art. 107 § 3 k.p.a. Skarżąca podkreśliła, że wskazując na zawiłość sprawy miała na uwadze jej skomplikowany stan faktyczny i prawny oraz merytoryczną zawartość złożonego w sprawie materiału dowodowego, a nie jedynie jego ilość. Stąd wniosek o zasądzenie sześciokrotnej stawki minimalnej przewidzianej w rozporządzeniu w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych tytułem zwrotu wynagrodzenia był w ocenie skarżącej uzasadniony i zasługiwał na uwzględnienie. Urząd Patentowy w odpowiedzi na powyższe skargi wniósł o ich oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ podkreślił, iż zgodnie z przyjętym przez ustawodawcę modelem zasad zwrotu kosztów, zwrotowi podlegają jedynie koszty poniesione. Na żądającym zwrotu tych kosztów spoczywa więc ciężar wskazania tej okoliczności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na rozprawie w dniu 24 listopada 2008 r. zarządził, na podstawie art. 111 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, połączenie do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia spraw ze skarg T.& B. , Inc.Div. of T. C. oraz T. and C. na decyzję Urzędu Patentowego z dnia [...] listopada 2007r. w przedmiocie kosztów postępowania prowadzonych pod sygnaturami VI SA/Wa 215/08 oraz VI SA/Wa 335/08 i prowadzić je dalej pod sygnaturą VI SA/Wa 215/08. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne sprawują kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i procesowym. Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami skargi i powołaną podstawą prawną. Oceniając zaskarżoną decyzję w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skargi w niniejszej sprawie zasługują na uwzględnienie, jednak z innych względów niż podniesione w tych skargach. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, Urząd Patentowy w pierwszej kolejności powinien zbadać, czy wniosek o uzupełnienie decyzji z dnia [...] września 2007 r. w zakresie kosztów postępowania złożony został przez firmę T. and C. w terminie czternastodniowym, o którym mowa w art. 111 § 1 k.p.a. Zgodnie z treścią przepisu art. 111 § 1 k.p.a. strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Art. 109 § 1 k.p.a. stanowi, że decyzję doręcza się stronom na piśmie, a zgodnie z § 2 decyzja może być ogłoszona stronom tylko w wypadkach wymienionych w art. 14 § 2 k.p.a. Decyzja administracyjna może być decyzją pisemną lub decyzją ustną. Wydanie decyzji pisemnej polega na sporządzeniu i podpisaniu pisemnego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, natomiast wydanie decyzji ustnej polega na ustnym ogłoszeniu treści rozstrzygnięcia w sprawie administracyjnej. Przepis art. 109 nie normuje formy wydania decyzji, lecz sposób zawiadomienia strony o treści decyzji. W odniesieniu do decyzji ustnych przyjmuje się, że jako doręczenie decyzji należy rozumieć jej ogłoszenie (por. wyrok NSA z 29 września 1981 r., sygn. akt II SA 345/81, ONSA 1981, nr 2, poz. 96). Sporządzenie na piśmie decyzji ogłoszonej ustnie, którą następnie doręcza się stronie, nie zmienia reguły określonej w art. 110 k.p.a., że organ administracji publicznej jest związany taką decyzją od dnia jej ogłoszenia, a nie od dnia doręczenia pisma zawierającego decyzję ogłoszoną ustnie (por. A. Wróbel /w:/ Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, M. Jaśkowska, A. Wróbel, Zakamycze 2005). Decyzje wydawane w trybie postępowania spornego przez Urząd Patentowy są decyzjami pisemnymi, na co wskazuje treść art. 2558 ust. 1 p.w.p., które zgodnie z art. 2559 p.w.p. podlegają ogłoszeniu. Pisemne uzasadnienie decyzji jest sporządzane z urzędu, a odpis decyzji wraz z uzasadnieniem doręcza się stronom (art. 2558 ust. 2 p.w.p.). Uwzględniając przedstawione wyżej zasady uznać w ocenie Sądu należy, że w przypadku decyzji Urzędu Patentowego wydawanych w postępowaniu spornym, jako decyzji pisemnych i doręczanych stronie z urzędu, a nie decyzji ustnych, które wchodzą do obrotu przez ich ogłoszenie, czternastodniowy termin do złożenia wniosku o uzupełnienie decyzji należy liczyć od dnia doręczenia decyzji. Na zasadzie pewnej analogii można tu powołać się na regulację zawartą w art. 157 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W rozpoznawanej sprawie firma T. and C. decyzję rozstrzygającą co do istoty otrzymała w dniu [...] listopada 2007 r., natomiast wniosek o uzupełnienie tej decyzji złożony został już w dniu [...] września 2007 r., tj. po jej ogłoszeniu przez Urząd Patentowy, ale przed doręczeniem stronom. W dacie składania przez firmę T. and C. wniosku o uzupełnienie decyzji z dnia [...] września 2007 r. nie mógł więc jeszcze rozpocząć biegu termin czternastodniowy, o którym mowa w art. 111 § 1 k.p.a. W ocenie Sądu, Urząd Patentowy badając terminowość złożenia wniosku o uzupełnienie decyzji, powinien wziąć tę okoliczność z urzędu pod uwagę. W świetle powyższych ustaleń rozważanie pozostałych zarzutów skargi stało się zbędne. Mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną decyzję działając w tym zakresie na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stwierdzając, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu, Sąd działał w oparciu o dyspozycję art. 152 p.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 4 p.p.s.a. w zw. z § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (Dz. U. Nr 212, poz. 2076 ze zm.).