VI SA/Wa 2156/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Magdalena Bosakirska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. T. na działanie Dyrektora Rejonowego Urzędu Poczty w [...] w przedmiocie nieprzekazania Regulaminu Przekazów Pocztowych postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 9 listopada 2004r. K. T. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na działanie Dyrektora Rejonowego Urzędu Poczty w [...] polegające na niewydaniu jej Regulaminu Przekazów Pocztowych. Jako podstawę prawną skargi podała art. 3 § 2 p.4, art.50 § 1, 52 § 3 i 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz. 1270, dalej zwane p.p.s.a./. W uzasadnieniu wskazała, że Urząd Pocztowy nie doręczył przyjętego od niej przekazu pieniężnego a w piśmie z dnia 21 czerwca 2004r. powołał się na Regulamin o Przekazach Pocztowych, którego jednak jej nie doręczył. To właśnie niedziałanie Dyrektora Urzędu Pocztowego stało się przyczyną skargi. Skargę skarżąca początkowo wniosła za pośrednictwem Dyrektora Urzędu Pocztowego, który jednakże zwrócił ją jej z wyjaśnieniem, że nie jest uprawniony do wniesienia jej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżąca wniosła więc sprawę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zgodnie z art. 2 p.p.s.a. do rozpoznawania spraw sądowo-administracyjnych powołane są sądy administracyjne. Art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a. określa zakres sądowej kontroli działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje m.in. sprawy skarg na bezczynność organów. Jednakże warunkiem wstępnym dla rozważenia zasadności skargi jest ustalenie, że sprawa, której skarga dotyczy jest w ogóle sprawą administracyjną, podlegającą kontroli sądownictwa administracyjnego. W wyniku tak przeprowadzonej kontroli Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że zgodnie z ustawą z dnia 12 czerwca 2003r. Prawo pocztowe /Dz.U. nr 130 z 2003r. poz. 1188 z późn. zmianami/ stosunki między operatorem a klientem poczty są stosunkami cywilnoprawnymi. Zgodnie z art.57 ust.1 prawa pocztowego do odpowiedzialności operatora za niewykonanie lub nienależyte wykonanie usługi pocztowej stosuje się przepisy Kodeksu Cywilnego, o ile ustawa nie stanowi inaczej, przy czym zgodnie z art. 62 ust.1 prawa pocztowego przed postępowaniem sądowym konieczne jest wyczerpanie drogi postępowania reklamacyjnego. Ponadto zgodnie z art. 63 ust.2 p.1 lit. b prawa pocztowego Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty /dalej zwany Prezesem URTiP/ sprawuje kontrolę działalności poczty w zakresie świadczenia przez nią usług pocztowych. Do tego postępowania stosuje się przepisy KPA a Prezes URTiP wydaje decyzję określającą zakres naruszeń oraz termin i sposób usunięcia nieprawidłowości /art. 65 ust.1 prawa pocztowego/. Od tych decyzji administracyjnych odwołanie służy jednak do Sądu Okręgowego w [...]– sądu ochrony konkurencji i konsumentów, nie zaś do sądu administracyjnego. Jak widać z powyższego działalność poczty podlegać może z jednej strony kontroli sądownictwa cywilnego, zaś z drugiej strony kontroli Prezesa URTiP również zakończonej kontrolą ze strony sądu powszechnego - sądu ochrony konkurencji i konsumentów. Sąd podziela pogląd wyrażony w postanowieniu WSA w Warszawie z dnia 25 maja 2004r. /VI SA/Wa758/04/, że sprawy, które należą do kognicji sądu powszechnego tym samym nie należą do sądu administracyjnego. Droga sądowo administracyjna dla kontroli działalności Poczty nie jest przewidziana przepisami prawa. W tym stanie rzeczy skarga jako niedopuszczalna na podstawie art.58 § 1 p.1 p.p.s.a. musi zostać odrzucona. Zważywszy powyższe Sąd orzekł jak w sentencji.