VI SA/Wa 2161/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Asesor Małgorzata Grzelak (spr.) WSA Andrzej Wieczorek Protokolant: Andrzej Michrowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2005 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia oddala skargę Sygn VI SA/Wa 2161/04 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2004r. numer [...] Komendant Główny Policji (dalej jako: KGP), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego (dalej jako: k.p.a.) oraz art. 31 ust.2 pkt.1 Ustawy z dnia 22 sierpnia 1997r.o ochronie osób i mienia (Dz.U Nr 114,poz.740 ze zm. w dalszej części zwaną: Ustawą z dnia 22 sierpnia 1997r.) po rozpatrzeniu odwołania W. K. (zwanego dalej skarżącym) od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] (dalej jako: KWP) z dnia [...] sierpnia.2004r. Nr [...] cofającej w/w licencję pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia, utrzymał w mocy wyżej wskazaną decyzję KWP. W uzasadnieniu podniesiono, że po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego organ uznał, iż decyzja organu pierwszej instancji była zgodna z obowiązującymi przepisami. Organ II instancji wskazał, że komendant komisariatu Policji w [...], działając na podstawie art. §10 ust.1 i 2 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 4 czerwca 1998r. w sprawie wzoru i trybu wydawania licencji pracownika ochrony fizycznej i licencji pracownika zabezpieczenia technicznego oraz trybu i częstotliwości wydawania przez organy Policji opinii o pracownikach ochrony ( Dz.U.Nr 78, poz.511) oraz art.106 §5 k.p.a. wydał o skarżącym negatywną opinię. Postanowienie w tym przedmiocie uprawomocniło się. W tym stanie rzeczy, zdaniem organu, konieczne było wydanie decyzji o cofnięciu skarżącemu licencji albowiem zgodnie z art. 31 ust.2 pkt.1 Ustawy z dnia 22 sierpnia 1997r o ochronie osób i mienia, negatywna opinia o pracowniku ochrony stanowi samoistną przesłankę cofnięcia licencji. Z treści skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję z dnia [...] października 2004r. wynika, że W. K. wnosi o jej uchylenie. Skarżący podnosząc argumenty natury osobistej, wskazuje, że w środowisku ma dobrą opinię, a prowadzone wobec niego postępowanie karne, zakończy się dla niego pozytywnie. Argumentuje ponadto, że nie odwoływał się od postanowienia komendanta komisariatu Policji w [...] jedynie z powodu z powodu przeoczenia terminu. Motywuje ponadto, że z powodu braku licencji zostanie zwolniony z pracy, co z kolei pozbawi jego rodzinę środków utrzymania. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 - dalej zwaną p.p.s.a), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując sprawę w świetle powyższych kryteriów, stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z niespornych okoliczności faktycznych sprawy, skarżący nie składał zażalenia na postanowienie komendanta komisariatu Policji w [...] z dnia [...] czerwca 2004r.(opinia), nie wnosił też o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na to postanowienie. W tym stanie rzeczy, Komendant Wojewódzki Policji w [...], po otrzymaniu prawomocnego odpisu w/w postanowienia słusznie wszczął postępowanie administracyjne w przedmiocie cofnięcia licencji oraz wydał decyzję cofającą licencję. Do wszczęcia postępowania obligował go przepis §10 ust 3 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 4 czerwca 1998r. w sprawie wzoru i trybu wydawania licencji pracownika ochrony fizycznej i licencji pracownika zabezpieczenia technicznego oraz trybu i częstotliwości wydawania przez organy Policji opinii o pracownikach ochrony oraz trybu i częstotliwości wydawania przez organy Policji opinii o pracownikach ochrony ( Dz.U.Nr 78, poz.511), który stanowi, że negatywna opinia o osobie ubiegającej się o licencję pracownika ochrony bądź o pracowniku ochrony jest podstawą do odmowy wydania licencji pracownika ochrony lub wszczęcia postępowania administracyjnego o cofnięcie licencji. Natomiast dyspozycja art. 31 ust.2 pkt.1 Ustawy z dnia 22 sierpnia 1997r. o ochronie osób i mienia (Dz.U. Nr 114,poz.740) obliguje Komendanta Wojewódzkiego Policji do cofnięcia licencji pracownikowi ochrony, który przestał spełniać warunek określony w art. 26 ust.3 pkt 1 tejże ustawy a zatem w sytuacji, gdy osoba taka przestanie mieć nienaganną opinię wydaną przez komendanta komisariatu Policji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby. Mając powyższe na uwadze, oraz oceniając materiał zgromadzony w sprawie stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami. W tym stanie rzeczy skargę należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a jako nie znajdującą uzasadnienia w ustalonym stanie faktycznym i prawnym .