VI SA/Wa 2161/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędzia WSA Aneta Lemiesz Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2018 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej uchyla zaskarżoną decyzję Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: "GITD"), decyzją z [...] lipca 2016 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm., dalej: "K.p.a."), art. 4 pkt 22 lit. a i lit. h, art.92a, art. 92c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1414 z późn. zm., dalej: "u.t.d."), lp. 6.1.2. lp. 6.3.11, lp. 6.3.12 załącznika nr 3 do u.t.d., art. 10 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006, str. 1-14 z poźn. zm.), art. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców (Dz. Urz. UE L 168 z 02.07.2010, str. 16), art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz. Urz. UE L 60 z 28.02.2014, str. 1), po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez P. K.. (dalej: "Strona", "Skarżący"), utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] stycznia 2016 r., nr [...], o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 3000 zł. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji GITD wskazał, że podstawę faktyczną nałożenia na Stronę kary pieniężnej w decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] stycznia 2016 r., stanowiło naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy, naruszenie obowiązku wczytywania danych z urządzenia rejestrującego oraz wykonywanie przewozu pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące lub cyfrowe urządzenie rejestrujące, które nie rejestruje wszystkich wymaganych elementów. Organ wyjaśnił że ustaleń tych dokonano podczas kontroli drogowej samochodu marki [...] o nr rej. [...] wraz z naczepą marki [...] o nr rej. [...] przeprowadzonej w [...] grudnia 2015 r. w miejscowości M. na drodze krajowej nr [...]. Pojazdem kierował P.K.. W chwili kontroli kierowca wykonywał krajowy transport drogowy rzeczy z miejscowości M. do miejscowości K.. Z przeprowadzonej kontroli sporządzono protokół kontroli nr [...] z [...] grudnia 2015 r. GITD wskazał następnie, że zgodnie z art. 10 ust. 5 lit. a rozporządzenia 561/2006 przedsiębiorstwa transportowe używające pojazdów objętych zakresem niniejszego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenia rejestrujące zgodne z załącznikiem IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85: i) zapewniają wczytywanie danych z jednostki pojazdowej oraz karty kierowcy z częstotliwością określoną przez Państwo Członkowskie oraz wczytywanie odpowiednich danych częściej, tak aby zapewnić wczytanie danych dotyczących wszystkich działań podejmowanych przez to przedsiębiorstwo lub dla niego; ii) zapewniają, aby wszystkie dane wczytane zarówno z jednostki pojazdowej jak i z karty kierowcy, były przechowywane przez co najmniej dwanaście miesięcy po ich zarejestrowaniu oraz, na żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych, były dostępne, bezpośrednio albo na odległość, na terenie tego przedsiębiorstwa. Stosownie do art. 1 ust. 3 lit. a i b rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010, maksymalny okres na wczytanie odpowiednich danych nie przekracza: a) 90 dni w przypadku danych z jednostki pojazdowej; b) 28 dni w przypadku danych z karty kierowcy. Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do u.t.d., z którego wynika kara pieniężna w wysokości 500 złotych sankcjonująca naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy - za każdego kierowcę oraz treść lp. 6. 3. 12 załącznika nr 3 do u.t.d., który sankcjonuje naruszenie obowiązku wczytywania danych urządzenia rejestrującego karą pieniężną w wysokości 500 złotych za każdy pojazd. GITD wyjaśnił, że materiał dowodowy wskazuje że przedsiębiorca nie dokonał wczytania danych w wyznaczonym terminie. Podczas kontroli ustalono, że przedsiębiorca nie wczytał danych z karty kierowcy. Natomiast z płyty CD dołączonej do odwołania wynika, że pobrania danych z karty kierowcy dokonano dopiero 11 lutego 2016 r., czyli już po kontroli. Ponadto, jak wskazał organ, materiał dowodowy wskazuje że przedsiębiorca nie dokonał wczytania danych z urządzenia rejestrującego zainstalowanego w pojeździe o nr rej. [...]. Według materiału dowodowego, data ostatniego sczytania danych cyfrowych miała miejsce 6 lutego 2013 r. Jednakże dane cyfrowe przesłane przez stronę wraz z odwołaniem wskazują, że od chwili zarejestrowania pojazdu przez P. K. czyli [...] maja 2015 r. do dnia kontroli czyli [...] grudnia 2015 r., kierowca nie sczytał danych cyfrowych w wymaganym terminie pomimo tego iż w tym okresie pamięć urządzenia rejestrującego zarejestrowała więcej niż 90 dni pracy pojazdu. Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy wskazał, że zasadne i zgodne z prawem jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 500 złotych za stwierdzone naruszenie z lp. 6.3.11 do załącznika nr 3 u.t.d. oraz kary pieniężnej w wysokości 500 złotych za stwierdzone naruszenie z lp. 6.3.12 do załącznika nr 3 do u.t.d., wymierzonych przez organ I instancji. GITD wyjaśnił następnie, że w chwili stwierdzenia naruszenia obowiązywało rozporządzenie EWG 3821/85 jednakże 2 marca 2016 r. zostało ono uchylone przez Rozporządzenie Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego z dnia 4 lutego 2014 r. (Dz. Urz. UE. L Nr 60, str. 1). Powyższe naruszenie regulował art. 13 rozporządzenia 3821/85. Aktualnie w/w naruszenie reguluje art. 4 rozporządzenia 165/2014. Organ odwoławczy wskazał, iż poprzednia regulacja jest tożsama z nową. GITD wyjaśnił również, że po 2 marca 2016 r. stosownie do treści art. 47 rozporządzenia 165/2014, wszelkie odesłania do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 będzie uznawać się za odesłania do rozporządzenia 165/2014. Ponadto, w myśl art. 46 "W zakresie aktów wykonawczych wspomnianych w niniejszym rozporządzeniu, które nie zostały przyjęte i nie mogą być stosowane od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia, nadal obowiązują przejściowo- od daty wejścia w życie aktów wykonawczych wspomnianych w niniejszym rozporządzeniu- przepisy rozporządzenia (EWG) nr 3821/85, w tym przepisy załącznika IB do tego rozporządzenia." Organ wyjaśnił następnie, że zgodnie z pkt 19a rozdziału III załącznika IB do rozporządzenia nr 3821/85, w celu wykrycia manipulowania danymi dotyczącymi ruchu informacje z czujnika ruchu są potwierdzane przez informacje dotyczące ruchu pojazdu pochodzące z co najmniej jednego źródła niezależnego od czujnika ruchu. Stosownie do pkt 161a rozdziału II załącznika IB do rozporządzenia nr 3821/85, czujniki ruchu reagują na pole magnetyczne, które zakłóca wykrywanie ruchu pojazdu. W takich okolicznościach przyrząd rejestrujący zarejestruje i zapisze w pamięci usterkę czujnika (wymaganie 070) lub posiadają czujnik, który jest chroniony przed polami magnetycznymi lub odporny na nie. Organ odwoławczy wskazał, że w świetle lit. a rozdziału I załącznika IB do rozporządzenia nr 3821/85, "aktywacja" oznacza fazę, gdy urządzenie rejestrujące uzyskuje pełną funkcjonalność i uruchamia wszystkie funkcje, włącznie z funkcjami zabezpieczającymi. Czynność ta wykonywana jest przed pierwszą kalibracją urządzenia rejestrującego i jest ona zapisywana w pamięci urządzenia rejestrującego zgodnie z wymogami technicznymi określonymi w pkt 097 rozdziału III załącznika IB do rozporządzenia nr 3821/85. GITD dodał, że konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść lp. 6.1.2 załącznika nr 3 do u.t.d., który sankcjonuje wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące lub cyfrowe urządzenie rejestrujące, które nie rejestruje wszystkich wymaganych elementów karą pieniężną o wysokości 2000 złotych. GITD wyjaśnił, że analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego w postaci wydruków z tachografu cyfrowego o nazwie "Raport danych tachografu" wskazuje, że dla pojazdu o numerze rej. [...] pierwsza aktywacja tachografu miała miejsce [...] czerwca 2007 r. Data pierwszego ustawienia czujnika to natomiast [...] maja 2008 r. Przedsiębiorca w toku postępowania wskazywał, że pojazd o nr rej. [...] został przez niego zakupiony w maju 2015 r., wraz z niesprawnym tachografem, który następnie wymienił na nowy. Oświadczenie strony znajduje potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym tzn. kserokopii dowodu rejestracyjnego pojazdu o nr rej. [...], który wskazuje, że rejestracja pojazdu miała miejsce 11 maja 2015 r. Kalibracja tachografu miała natomiast miejsce 15 maja 2015 r. o godzinie 10:57. Organ odwoławczy wskazał dalej, że popiera stanowisko Głównego Urzędu Miar Biuro Metrologii Prawnej wyrażone w piśmie o sygnaturze [...] z [...] września 2015 r., które wskazuje, że zgodnie ze stanowiskiem Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju datą oceny zgodności tachografu z przepisami rozporządzenia 1266/2009 jest data aktywacji tachografu, nie natomiast data pierwszej rejestracji pojazdu. Ponadto jeżeli naprawa polegała na wymianie całego przyrządu rejestrującego konieczna jest również wymiana czujnika ruchu na taki, który by spełniał wymagania w chwili jego instalacji. Organ stwierdził, że zgodnie z zebranym w sprawie materiałem dowodowym tj. wydrukami z tachografu cyfrowego, kserokopiami dowodów okazanych podczas kontroli oraz treścią odwołania, przedsiębiorca zobowiązany był wymienić tachograf na tachograf trzeciej generacji ponieważ nastąpiła wymiana całego urządzenia, nie natomiast czujnika ruchu czyli jego części. Organ odwoławczy zauważył, że pierwsza aktywacja tachografu miała miejsce w 21 czerwca 2007 r., data pierwszego ustawienia czujnika to 23 maja 2008 r., data wymiany całego urządzenia to 15 maja 2015 r., więc po 1 października 2012 r. czyli datą oceny zgodności tachografu z przepisami rozporządzenia 1266/2009. Organ odwoławczy uznał zatem, że zasadne jest utrzymanie kary za naruszenie lp. 6.1.4 załącznika nr 3 do u.t.d., wymierzonej przez organ I instancji. W skardze z 7 sierpnia 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na decyzję GITD z [...] lipca 2016 r., Skarżący nie zakwestionował kary pieniężnej nałożonej za niewczytywanie danych z karty kierowcy określonej w lp.6.3.11 załącznika nr 3 do u.t.d. oraz niewczytywanie danych urządzenia rejestrującego - za każdy pojazd określonej w lp. 6.3.12 załącznika nr 3 do u.t.d. Zakwestionował natomiast, karę pieniężną nałożoną za wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące lub cyfrowe urządzenie rejestrujące które nie rejestruje wszystkich wymaganych elementów, określoną w lp. 6.1.2 załącznika nr 3 do u.t.d. Skarżący wyjaśnił, że zasięgnął porady w firmie M. Sp. J., która z takim samym problemem napisała do Komisji Europejskiej - Dyrektora Generalnego ds. Mobilności i Transportu. Otrzymała odpowiedź, którą Skarżący załączył do skargi. Wskazał też, że z odpowiedzi Komisji Europejskiej jednoznacznie wynika iż możliwa jest wymiana urządzenia rejestrującego na element tej samej lub nowszej generacji. W sytuacji takiej jak Skarżącego, gdy czujnik ruchu nie został uszkodzony ani wymieniony, zdaniem Skarżącego nie miał On obowiązku montować nowego urządzenia rejestrującego. W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoznając sprawę Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja, narusza przepisy prawa. Sąd uchylił w całości zaskarżoną decyzję mimo, że Skarżący zaskarżył decyzję GITD w części. Organ odwoławczy nie dokonał jednak w osnowie decyzji wyszczególnienia kar pieniężnych wymierzonych za poszczególne naruszenia, odnosząc się do wymierzonej kary pieniężnej w całości. Nie budzi jednak wątpliwości kara pieniężna w wysokości 500 zł, nałożona za naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy - za każdego kierowcę oraz kara pieniężna w wysokości 500 zł, nałożona za naruszenie obowiązku wczytywania danych urządzenia rejestrującego za każdy pojazd. W tym też zakresie Skarżący nie zaskarżył decyzji GITD z [...] lipca 2016 r. Odnośnie naruszenia dotyczącego wykonywania przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące lub cyfrowe urządzenie rejestrujące które nie rejestruje wszystkich wymaganych elementów, należy zauważyć, że z akt sprawy wynika, że kontrolowany pojazd był wyposażony w cyfrowy tachograf marki [...] o numerze seryjnym [...] numer podzespołu [...]. Z akt sprawy wynika, że tachograf ten został przeniesiony do kontrolowanego pojazdu z innego pojazdu, a jego pierwsza aktywacja wykonana została 21 czerwca 2007 r. w innym pojeździe. Ostatnią kalibrację tego tachografu przeprowadzono 15 maja 2015 r., podczas której w tachografie wprowadzony został numer rejestracyjny pojazdu [...] oraz nr [...] pojazdu [...]. Sam Skarżący wyjaśnił w toku postępowania administracyjnego, że kontrolowany pojazd o nr rej. [...] został przez niego zakupiony w maju 2015 roku wraz z niesprawnym tachografem, który następnie wymienił na nowy. Organ uznał, że powyższy tachograf zainstalowany w kontrolowanym pojeździe nie spełniał wymagań określonych w art. 2 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 2135 z dnia 4 września 1998 r. zmieniającego rozporządzenie (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz dyrektywę 88/599/EWG dotyczącą stosowania rozporządzeń (EWG) nr 3820/85 i (EWG) nr 3821/85 (Dz. U. WE nr L274 Z 09.10.1998 r., str. 1). Zgodnie z tym przepisem: "a) 1 Od dwudziestego dnia po dniu opublikowania rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego i zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) nr 2135/98 pojazdy dopuszczone do ruchu po raz pierwszy będą wyposażane w urządzenie rejestrujące zgodnie z wymaganiami załącznika IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85. b) Od dnia wejścia w życie przepisów określonych w lit. a), pojazdy używane do przewożenia ludzi, zawierające więcej niż osiem miejsc nie licząc miejsca dla kierowcy i o ciężarze maksymalnym przekraczającym 10 ton, a także pojazdy używane do przewozu rzeczy, o ciężarze przekraczającym 12 ton, po raz pierwszy rejestrowane po dniu 1 stycznia 1996 r., o ile przekazywanie sygnałów do urządzenia rejestrującego, w które zostały wyposażone, jest wyłącznie elektryczne - spełniają wymagania określone w załączniku IB do rozporządzenia (EWG) 3821/85, w przypadku gdy dane urządzenie jest wymieniane." Przedmiotowy tachograf nie spełniał zatem, zdaniem organu, wymagania 019a zgodnie z którym: "W celu wykrycia manipulowania danymi dotyczącymi ruchu informacje z czujnika ruchu są potwierdzane przez informacje dotyczące ruchu pojazdu pochodzące z co najmniej jednego źródła niezależnego od czujnika ruchu.", wprowadzonego do załącznika IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85, rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1266/2009 z dnia 16 grudnia 2009 r. dostosowującym po raz dziesiąty do postępu technicznego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym, które to wymaganie obowiązuje od 1 października 2012 r., na podstawie art. 2 tego rozporządzenia. Sąd uznał jednak, że z powyższych przepisów nie wynika obowiązek wymiany czujnika ruch w sytuacji wymiany urządzenia rejestrującego. Art. 2 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 2135, odnosi się do urządzenia rejestrującego i spełniania wymagań określonych w załączniku IB do rozporządzenia (EWG) 3821/85, w przypadku gdy to urządzenie rejestrujące jest wymieniane. Normy zawarte w załączniku IB do rozporządzenia (EWG) 3821/85, jako odrębne traktują urządzenie rejestrujące oraz czujnik ruchu. Zgodnie z definicją urządzenia rejestracyjnego, zawartą w załączniku IB do rozporządzenia (EWG) 3821/85, urządzenie rejestrujące oznacza całość urządzeń zamierzonych do instalowania w pojazdach drogowych w celu automatycznego lub półautomatycznego pokazywania, rejestrowania i zapamiętywania szczegółowych danych o ruchu takich pojazdów i o pewnych okresach pracy osób kierujących tymi pojazdami. Zgodnie natomiast z definicją naprawy, oznacza ona wszelką naprawę czujnika ruchu lub przyrządu rejestrującego wymagającą odłączenia ich zasilania lub odłączenia od innych elementów urządzenia rejestrującego lub otwarcia go. Zwłaszcza z definicji naprawy wynika, że czujnik ruchu nie jest elementem urządzenia rejestracyjnego, dlatego zdaniem Sądu, wymiana urządzenia rejestracyjnego, nie jest równoznaczna z koniecznością wymiany czujnika ruchu, jak przyjęły organy Inspekcji Transportu Drogowego w niniejszej sprawie, jeżeli oczywiście są to urządzenia kompatybilne. Z tych względów Sąd uznał, że organ wymierzając Stronie karę pieniężną w wysokości 2000 zł, za wykonywania przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące lub cyfrowe urządzenie rejestrujące które nie rejestruje wszystkich wymaganych elementów, naruszył art. 92a ust. 1 w zw. z ust. 6, ust. 7 i lp. 6.1.2 załącznika nr 3 do u.t.d., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie oraz obowiązujące w dniu stwierdzenia przedmiotowego naruszenia, art. 2 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 2135 i wymogu 019a załącznika IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85, wprowadzonego rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1266/2009, poprzez ich błędną interpretację. Wyjaśnienia wymaga, że rozporządzenia (EWG) nr 3821/85, zostało uchylone 2 marca 2016 r. na podstawie art. 47 w zw. z art. 48 Rozporządzenia Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego z dnia 4 lutego 2014 r. (Dz. Urz. UE. L Nr 60, str. 1). Jak wynika z art. 47 rozporządzenia 165/2014, wszelkie odesłania do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 będzie uznawać się za odesłania do rozporządzenia 165/2014. Zgodnie natomiast z art. 46 tego rozporządzenia, w zakresie aktów wykonawczych wspomnianych w niniejszym rozporządzeniu, które nie zostały przyjęte i nie mogą być stosowane od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia, nadal obowiązują przejściowo- od daty wejścia w życie aktów wykonawczych wspomnianych w niniejszym rozporządzeniu- przepisy rozporządzenia (EWG) nr 3821/85, w tym przepisy załącznika IB do tego rozporządzenia. GITD rozpatrując ponownie sprawę uwzględni powyższe stanowisko Sądu. Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), Sąd orzekł jak w sentencji.