VI SA/Wa 2162/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...], Główny Inspektor Transportu Drogowego - działając na podstawie przepisów art. 127 § 3 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 13 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 13k ust. 1 pkt 1, art. 13k ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm. - dalej także: "u.d.p.") w zw. z załącznikiem nr 2 pkt 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 marca 2011 r. w sprawie dróg krajowych lub ich odcinków, na których pobiera się opłatę elektroniczną oraz wysokości stawek opłaty elektronicznej (Dz. U. z 2011 r. Nr 80, poz. 433 ze zm.), a także art. 50 pkt 1 lit. j), art. 51 ust. 6 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1265 ze zm.) - po rozpatrzeniu wniosku skarżącego J. M. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] września 2012 r. o nałożeniu na stronę skarżącą kary pieniężnej w wysokości 3.000 złotych. Podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiło wykonywanie przez skarżącego J. M. przejazdu po drodze krajowej wymienionej w rozporządzeniu Rady Ministrów w sprawie dróg krajowych lub ich odcinków, na których pobiera się opłatę elektroniczną oraz wysokości stawek opłaty elektroniczne, bez uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 u.d.p. Na powyższą decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2013 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że na podstawie danych zawartych w repertorium SA VI Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustalono, iż skarżący J. M. wniósł kilka skarg na decyzje Głównego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu na skarżącego kar pieniężnych za wykonywanie przejazdu po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej. W pozostałych sprawach postępowanie zawieszono ze względu na toczące się postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym (vide: postanowienia wydane w sprawach sygn. akt VI SA/Wa 2160/13, VI SA/Wa 2161/13 oraz VI SA/Wa 2163/13). Należy dodać, że w toku kontroli przeprowadzonej w dniu [...] września 2012 r. (dzień kontroli drogowej w niniejszej sprawie), organ Inspekcji Transportu Drogowego odnotował 4 incydenty stanowiące, w jego ocenie, podstawy do nałożenia kar za przejazdy wykonane bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej także: "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania z przyczyn enumeratywnie wymienionych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu, zatem rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracynego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Przesłanką zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jest prejudycjalny charakter innego toczącego się postępowania w stosunku do postępowania mającego ulec zawieszeniu. Z urzędu Sądowi wiadomym jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 maja 2013 r., wydanym w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 201/13, skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne w związku z powziętą wątpliwością, czy przepis art. 13k ust. 1 ustawy o drogach publicznych jest zgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Wątpliwości Sądu budziła m.in. nieprecyzyjna redakcja przepisu, dopuszczająca dowolną interpretację pojęcia "przejazdu", umożliwiająca wielokrotne nakładanie kar i to wysokich kar za przejazd bez uiszczenia wymaganej opłaty elektronicznej w zależności od liczby tzw. "bramownic" (urządzeń kontrolnych), co - w ocenie składu Sądu zadającego pytanie prawne - stoi w sprzeczności z konstytucyjną zasadą proporcjonalności, jak również kwestia nakładania kar pieniężnych na kierującego pojazdem w sytuacji, gdy świadczy on jedynie usługę przewozową w ramach łączącego go stosunku pracy lub innej formy zatrudnienia z podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych. Podzielając wątpliwości Sądu wyrażone w pytaniu prawnym skierowanym do Trybunału Konstytucyjnego w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 201/13, Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, po dokonaniu oceny z punktu widzenia celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej, a także mając na względzie konieczność rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki, doszedł do przekonania, że zawieszenie postępowania w oparciu o przepis art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a - jest uzasadnione. Zdaniem Sądu, opisane wyżej zagadnienie prejudycjalne pozostaje w bezpośrednim związku z niniejszą sprawą, ponieważ w rozpoznawanej sprawie występuje tożsamość stanu prawnego oraz zbieżność stanu faktycznego, jak w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 201/13. Ze względu na to, że Sąd rozpoznający niniejszą sprawę nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć ww. zagadnienia prejudycjalnego, zasadne było skorzystanie z możliwości fakultatywnego zawieszenia postępowania do czasu rozstrzygnięcia zaistniałej wątpliwości prawnej przez Trybunał Konstytucyjny. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.