VI SA/Wa 2164/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi e. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty udziału w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia dla osób niepełnosprawnych w 2007 r. postanawia: zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie E. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] – skarżąca w niniejszej sprawie, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu komunikacji Elektronicznej (dalej Prezes UKE, organ) z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty udziału w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia dla osób niepełnosprawnych w 2007 r. z wyłączeniem aparatów publicznych przystosowanych dla osób niepełnosprawnych, wchodzących w skład usługi powszechnej świadczonej przez T. S.A. (aktualnie: O.S.A.) (dalej "Dopłata 2007"). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania. Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) należy więc rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (vide: wyrok NSA z 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt I FSK 845/05). Warunkiem skorzystania z tej podstawy, mającej związek z wynikiem innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego (w tym również Trybunałem Stanu – vide postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r., sygn. akt II FZ 278/11 oraz Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej – vide np. postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r. sygn. akt II FZ 278/11) oraz przed Trybunałem Konstytucyjnym, jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte. Zawieszenie postępowania z przyczyn enumeratywnie wymienionych w art. 125 § 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu. Rzecz jasna, nie może być ono jednak dowolne. Analizując celowość zawieszenia postępowania sąd winien wziąć pod uwagę wystąpienie w przyszłości przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem - art. 145 § 1 pkt 7 i art. 145a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2013 r. poz. 267), art. 240 § 1 pkt 7, 8 i 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.), jak i przesłanek wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 p.p.s.a.) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym, już toczącym się postępowaniu (Komentarz M. Niezgódka – Medek do art. 125 p.p.s.a., Lex Omega 39/2013). Możliwość zainicjowania tego rodzaju nadzwyczajnego postępowania nie może być jednak traktowana jako samoistna negatywna przesłanka fakultatywnego zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Względy ekonomii procesowej, sprawiedliwości, spójności systemu prawnego oraz jednolitości i stabilności orzecznictwa sądowego przemawiają za potrzebą zawieszenia postępowania w razie badania przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją RP lub aktami wyższego rzędu, aktu normatywnego, który stanowi postawę do wydania zaskarżonego orzeczenia (vide: np. postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r. sygn. akt II FZ 278/11). Analizując niniejszą sprawę z punktu widzenia procesu decyzyjnego prowadzonego przez organ, podkreślenia wymaga, że w sprawie będącej przedmiotem skargi organ decyzją z dnia [...] maja 2011 r. znak: [...], utrzymaną w mocy decyzją z dnia [...] września 2011 r., znak: [...], Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (zwany dalej "Prezesem UKE") przyznał Dopłatę 2007 w wysokości 1.269.111 zł. W dniu [...] kwietnia 2016 r., Prezes UKE wydał decyzję znak: [...], którą ustalił przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2007 oraz ustalił jednolity wskaźnik procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych. W dniu [...] grudnia 2016 r. Prezes UKE wydał decyzję, znak: [...], którą uchylił w całości decyzję z dnia [...] kwietnia 2016 r. i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy, tj.; - ustalił przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2007, w tym skarżącą, oraz - ustalił jednolity wskaźnik procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w Dopłacie 2007, wskazanych w pkt 1 powyżej, w wysokości 0,0030423559%. Decyzja Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2016 r. została następnie zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i zarejestrowana pod sygn. akt VI SA/Wa 343/17. Z kolei pismem z dnia 5 stycznia 2017 r., wypełniając dyspozycję art. 61 § 4 Kpa, Prezes UKE zawiadomił Przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie ustalenia kwoty udziału skarżącej w pokryciu Dopłaty 2007. Postępowanie w tej sprawie zostało zakończone decyzją Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2017 r., znak: [...], która została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i zarejestrowana pod sygn. akt VI SA/Wa 2164/17 Jak wiadomo Sądowi z urzędu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 343/17 oddalił skargi na decyzję Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia przedsiębiorców telekomunikacyjnych zobowiązanych do udziału w pokryciu dopłaty 2007, ustalenia jednolitego wskaźnika procentowego tego udziału oraz umorzenia postępowania w sprawie ustalenia części podmiotów zobowiązanych do pokrycia dopłat. W sprawie tej został złożony wniosek o uzasadnienie. Analizując niniejszą sprawę Sąd doszedł do przekonania, że decyzja z dnia 9 grudnia 2016 r. będąca przedmiotem skargi w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 343/17 stanowi w istocie kolejny element postępowania administracyjnego ustalającego podmioty i stawkę procentową Dopłaty za 2007 r. Natomiast będąca przedmiotem skargi w niniejszej decyzja z dnia [...] lipca 2017 r., ustala indywidualnie dla skarżącej wysokość kwoty udziału w pokryciu Dopłaty 2007 r. W konsekwencji Sąd doszedł do przekonania, że sprawa o sygn. akt VI SA/Wa 2164/17 ma bezpośredni związek z problematyką prawną sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 343/17, w której oddalono skargi na decyzję Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...]. Powyższe oznacza, że rozstrzygnięcie analizowanej sprawy zależy w istocie od prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 343/17 ,gdyż to właśnie w tej sprawie ustalono listę podmiotów zobowiązanych do pokrycia dopłaty 2007 i ustalono jednolity wskaźnik procentowy tego udziału, co ma bezpośredni wpływ na wyliczenie udziału skarżącej w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 2164/17 Biorąc pod uwagę wszystkie wskazane powyżej okoliczności Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uznając, że wynik niniejszej sprawy zależy od rozstrzygnięcia w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 343/17 orzekł, jak w sentencji postanowienia.