VI SA/Wa 2176/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Protokolant Aneta Stefaniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2010 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w C. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego udzielonego na znak towarowy "700" nr [...] oddala skargę Zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2009 r. nr [...] Urząd Patentowy RP działając w trybie postępowania spornego, na skutek sprzeciwu uznanego za bezzasadny i wniesionego przez B. O. prowadzącą A. z R., wobec decyzji o udzieleniu A. z siedzibą w C. prawa ochronnego na znak towarowy "700" nr [...] unieważnił to prawo w części dotyczącej następujących towarów w klasie 16: czasopisma zawierające szarady, czasopisma szaradziarskie i krzyżówki, w pozostałej części sprzeciw oddalił i zasądził na rzecz B. O. zwrot kosztów postępowania. Do wydania tej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. udzielono prawo ochronne na znak towarowy "700" o numerze [...] dla oznaczania towarów w klasie 16 w tym czasopism, czasopism szaradziarskich i krzyżówek na rzecz A. sp. z o.o. z siedzibą w C. (zwana dalej skarżącą). Sprzeciw od powyższej decyzji wniosła do Urzędu Patentowego RP B. O. (zwana dalej uczestnikiem postępowania) w części dotyczącej czasopism, czasopism szaradziarskich i krzyżówek ze względu na niespełnienie ustawowych przesłanek wymaganych do rejestracji znaku "700" dla wskazanych w sprzeciwie towarów. Zdaniem uczestnika postępowania, prawo ochronne w odniesieniu do krzyżówek zostało udzielone z naruszeniem art. 4 i art. 6 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz. U. Nr 5, poz. 17 ze zm., cytowana dalej jako u.z.t.), bowiem krzyżówka nie jest ani towarem, ani usługą, lecz jest zadaniem myślowym, a zatem nie może być przedmiotem działalności gospodarczej. W ocenie uczestnika postępowania, sporny znak towarowy nie posiada konkretnej zdolności odróżniającej. Liczba "700" przekazuje informację o zawartości towaru i wskazuje na jedną z cech czasopism i czasopism szaradziarskich, tj. na liczbę zadań krzyżówkowych w danym egzemplarzu czasopism (art. 7 u.z.t.). Tym samym sporny znak towarowy ma jedynie charakter informacyjny. Jednocześnie w dacie zgłoszenia do ochrony znaku towarowego "700", liczby były rozpowszechniane w obrocie gospodarczym przez wielu niezależnych wydawców, jako oznaczenia czasopism. Na dowód załączyła okładki różnych czasopism. Nadto, w ocenie uczestnika postępowania, zgłoszenie przedmiotowego znaku towarowego do ochrony nastąpiło w złej wierze (art. 8 pkt 1 u.z.t.) – z zamiarem zablokowania używania oznaczeń liczbowych dla tych towarów przez konkurencyjnych przedsiębiorców. Ową złą wiarę upatrywała w fakcie zgłoszenia do ochrony przez skarżącego ponad stu znaków towarowych obejmujących liczby, z których większość jest nieużywana przez niego. Strona skarżąca nie uznała sprzeciwu. Wskazała, że krzyżówki są towarem. Znak posiada elementy graficzne i jest znakiem fantazyjnym. Zmiana 105 decyzji odnośnie znaków towarowych zawierających same liczby skrajnie narusza zaufanie do organów państwa. Uczestnik postępowania nie przedstawił dowodów, że oznaczenie "700" w momencie zgłoszenia było używane przez innych wydawców dla czasopism i krzyżówek. Znak "700" był kolejnym znakiem w serii znaków z wyróżniającym elementem w postaci liczby. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. Urząd Patentowy RP unieważnił prawo ochronne na znak towarowy "700" [...] w części dotyczącej czasopism zawierających szarady oraz czasopism szaradziarskich i krzyżówek, a w pozostałej części sprzeciw oddalił i zasądził kwotę 2000 zł tytułem zwrotu kosztów na rzecz wnoszącej sprzeciw. Organ wskazał, że zasadny jest zarzut naruszenia art. 7 u.z.t. przy rejestracji znaku towarowego "700" [...] w zakresie krzyżówek, czasopism zwierających szarady i czasopism szaradziarskich. Organ przypomniał, że zgodnie z art. 7 ust. 1 u.z.t. jako znak towarowy może być zarejestrowany tylko znak, który ma dostateczne znamiona odróżniające w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego, zaś zgodnie z art. 7 ust. 2 u.z.t. nie mają znamion odróżniających znaki towarowe, które informują jedynie o właściwości, jakości, liczbie, ilości, masie, przeznaczeniu, składzie, sposobie, czasie lub miejscu wytworzenia, funkcji lub przydatności towaru. Ocena zdolności odróżniającej znaku towarowego powinna być dokonana z punktu widzenia uczestników obrotu gospodarczego przy uwzględnieniu towarów (usług), dla których znak jest przeznaczony. Znak towarowy "700" pisany czcionką o czerwonej obwolucie, rozpatrywany jako całość, pozbawiony jest dostatecznych znamion odróżniających w odniesieniu do krzyżówek, czasopism zawierających szarady i czasopism szaradziarskich, bowiem oznaczenie to będzie postrzegane przez właściwy krąg odbiorców jako wskazówka, że w danym periodyku znajduje się ilość szarad (krzyżówek) wskazana przez tę liczbę. Takie postrzeganie liczby "700" przez odbiorców wynika z faktu, że na rynku prasowym istnieje praktyka wydawania szarad w formie zbiorowej. Odbiorcy czasopism potraktują liczbę "700" jako określenie ilości zawartych w nich krzyżówek i szarad. W tej sytuacji znak towarowy "700" nie nadaje się do odróżniania krzyżówek oraz czasopism zawierających szarady i czasopism szaradziarskich. Organ uznał jednak, iż powyższej argumentacji nie można odnieść do wszystkich czasopism. Uczestnik postępowania nie udowodnił, że sporny znak towarowy nie posiada konkretnej zdolności odróżniającej, także w odniesieniu do czasopism o innej tematyce i zawartości. Forma graficzna spornego znaku towarowego – liczba "700", nie wykazuje - zdaniem Urzędu Patentowego RP - żadnej cechy, w szczególności w zakresie fantazyjności lub sposobu w jaki zostały połączone cyfry tworzące liczbę "700", która przykuwałaby uwagę właściwego kręgu odbiorców i mogła "zatrzeć" znaczenie elementu słownego oraz nadać znakowi, postrzeganemu jako całość, charakter odróżniający. W ogólnym wrażeniu wywołanym przez sporny znak dominuje liczba "700", zaś skromna grafika nie nadaje fantazyjnego charakteru całości oznaczenia, lecz sprzyja jedynie uwydatnieniu liczby i powoduje łatwiejszą jej czytelność. Odnosząc się do dowodów przedstawionych przez skarżącego na okoliczność rejestracji przez Urząd Patentowy RP i OHIM znaków towarowych podobnych do przedmiotowego, organ uznał, że trudno jest stwierdzić podobieństwo tych przykładów do niniejszej sprawy, a ponadto kwestia ich zdolności rejestrowej nie jest przedmiotem tego postępowania. Dlatego też za nietrafny organ uznał argument strony skarżącej, że zdolność rejestrowa przedmiotowego znaku towarowego wynika z regulacji wspólnotowych, doktryny, judykatury oraz praktyki Urzędu Patentowego RP i OHIM. Podkreślił, że liczby mogą być i są rejestrowane jako znaki towarowe, ale pod warunkiem, że umożliwiają odróżnienie towarów jednego przedsiębiorcy od towarów innego podmiotu. Badanie, czy liczba w danym przypadku posiada zdolność odróżniającą czy też nie, należy zawsze przeprowadzać w odniesieniu do konkretnego zgłoszenia – przypadku, z uwzględnieniem charakteru towaru, który ma zostać oznaczony danym znakiem, jak i z odniesieniem się do docelowego kręgu odbiorców. Organ podkreślił, że nie ma możliwości sformułowania generalnej zasady, że znaki towarowe składające się z liczb zawsze posiadają lub też nigdy nie będą posiadały zdolności odróżniającej. Wobec powyższego Urząd Patentowy RP uznał, że sporny znak towarowy był pozbawiony zdolności odróżniającej. Za niezasadny Urząd Patentowy RP uznał zarzut naruszenia art. 4 u.z.t. Krzyżówka mieści się bowiem w definicji towaru przyjętej w prawie wspólnotowym, zgodnie z którą towarem jest każdy produkt posiadający wartość pieniężną, który jako taki może być przedmiotem transakcji handlowych. W obrocie gospodarczym działają firmy układające i sprzedające gotowe krzyżówki innym firmom, takie jak choćby strona skarżąca. Za niezasadny Urząd Patentowy RP uznał również zarzut naruszenia art. 6 u.z.t., bowiem jest niesporne, że krzyżówki są przedmiotem działalności gospodarczej skarżącego, a w ocenie organu są one towarem w rozumieniu art. 4 u.z.t. Organ uznał za bezcelowe rozpatrywanie zarzutu naruszenia art. 8 pkt 1 u.z.t., skoro zasadny i wystarczający do unieważnienia prawa okazał się zarzut naruszenia art. 7 u.z.t. zaś argumentacja dotycząca złej wiary nie dotyczyła czasopism, jako takich, zatem zarzut ten w stosunku do czasopism innych niż czasopisma zawierające szarady i czasopisma szaradziarskie nie może być uwzględniony. Nie została również naruszona, w ocenie Urzędu Patentowego RP, zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej. Nie dowodzi tego fakt unieważnienia praw z rejestracji 105 innych znaków towarowych, bowiem unieważnienia te następowały w innych postępowaniach administracyjnych, toczących się z udziałem innych stron, w odmiennych okolicznościach. Przyjęcie przeciwnego stanowiska – wzajemnego wpływu na siebie rozstrzygnięć administracyjnych zapadłych w innych sprawach administracyjnych, prowadziłoby do negacji ustawowego trybu postępowania spornego, toczącego się z udziałem dwóch konkretnie oznaczonych stron, w sprawie unieważnienia prawa ochronnego udzielonego dla konkretnego znaku towarowego. Organ uznał za zasadny zwrot kosztów postępowania spornego na rzecz uczestnika postępowania, który sprawę wygrał. Następnie uprawniony do spornego znaku towarowego złożył na ww. decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zaskarżając pkt 1 i 3 decyzji. Zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego – art. 7, 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez dokonanie błędnych ustaleń faktycznych oraz art. 255 ust. 4 p.w.p. poprzez nierozstrzygnięcie sprawy w granicach wniosku, a także przepisów prawa materialnego – art. 7 u.z.t. poprzez błędną wykładnię i błędne zastosowanie oraz art. 100 kpc poprzez jego niezastosowanie przy rozstrzyganiu o kosztach postępowania. Wniósł o uchylenie decyzji w zaskarżonym zakresie i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, skarżąca uznała, że organ dokonał błędnych ustaleń faktycznych, w konsekwencji czego niezasadnie przyjął, że sporny znak towarowy nie posiada dostatecznych znamion odróżniających oraz, że znak "700", zamieszczony jako tytuł czasopism, niesie jednoznaczny i wyraźny przekaz, wskazujący na liczbę zawartych w nim krzyżówek i innych szarad. Nawet, gdyby organ uznał, że kombinacja cyfr ma znaczenie opisowe co do części towarów, to nawet skromna grafika jest wystarczająca dla nadania mu zdolności odróżniającej. Skarżąca porównała przedmiotowy znak do innych znaków i w oparciu o nie wskazała, że ma on wystarczającą zdolność odróżniającą. W ocenie skarżącej, błędne są ustalenia o opisowym charakterze znaku "700", brak jest bowiem konkretnego i bezpośredniego związku między oznaczeniem a towarami dla których jest ono przeznaczone. Znak "700" nigdy nie był używany dla oznaczenia czasopism z szaradami i krzyżówkami i jest przeznaczony do oznaczania kolorowanek. Rozważny i dobrze poinformowany konsument wie, że nie ma związku między oznaczeniem cyfrowym a faktycznymi cechami towaru. Zdaniem skarżącej organ błędnie ustalił, że na rynku czasopism szaradziarskich istnieje praktyka oznaczania tych czasopism znakiem "700". Praktyka oznaczania czasopism cyframi odnosi się do zupełnie innych cyfr. Jak podkreślono w skardze, organ na tę okoliczność nie zgromadził żadnych dowodów. Podobnie organ błędnie również uznał w swojej decyzji, iż ilość krzyżówek czy szarad w takiej publikacji stanowi kryterium decydujące o ich zakupie przez odbiorców. W opinii skarżącej, kryteria decydujące o wyborze danego czasopisma są zupełnie inne niż te przyjęte przez organ. Należy tu wymienić przede wszystkim jakość poszczególnych publikacji, ciekawa, przyciągająca uwagę forma graficzna danego czasopisma oraz charakterystyczny tytuł, z którym kupujący łączą dobre skojarzenia. Ponadto skarżąca wskazała, że organ w zaskarżonej decyzji naruszył art. 107 § 3 kpa, bowiem w pełni nie uzasadnił swojego rozstrzygnięcia, między innymi w zakresie przyczyn odmowy mocy dowodowej materiałom przedłożonym na wykazanie istnienia serii znaków towarowych. Organ stwierdził jedynie, że w jego ocenie "brak jest jakichkolwiek podstaw do uznania, aby sporny znak towarowy wraz z ww. znakami używanymi przez uprawnioną stanowił serię znaków." (str. 11 decyzji). Tymczasem potwierdzeniem istnienia serii znaków towarowych skarżącego było przedstawione w toku postępowania orzecznictwo sądów administracyjnych. Skarżący wskazał również na stwierdzenie zawarte w decyzji, gdzie zapisano, iż "w świetle utrwalonego orzecznictwa wspólnotowego z 'serią' lub 'rodziną' znaków towarowych mamy bowiem do czynienia, gdy zawierają one ten sam element odróżniający. W związku z tym, że sporny znak towarowy nie tworzy serii z wymienionymi przez skarżącego oznaczeniami, brak jest podstaw do uznania, aby mógł on uzyskać charakter odróżniający zarówno w wyniku samodzielnego używania jak i używania innych znaków towarowych." (str. 11-12 decyzji). W ocenie skarżącej, tak skonstruowana argumentacja wskazuje, że Urząd skoncentrował się wyłącznie na części badanego znaku tj. cyfrze, pomijając w tym kontekście zupełnie element graficzny, a to przecież on jest wspólny dla całej serii i nawet gdyby uznać ową grafikę jako "podrzędną'" czy "banalną", czyli aspekt pierwotnej zdolności, to pominięcie możliwości nabycia przez niego wtórnej zdolności jest rażącym błędem skarżonej decyzji mającym wpływ na wynik sprawy. Skarżąca podkreśliła, że organ winien rozstrzygnąć sprawę w granicach wniosku. Tymczasem Urząd niezgodnie z wnioskiem wyodrębnił z kategorii czasopism kategorię czasopism zawierających szarady, do czego nie był uprawniony. Organ nietrafnie zasądził na rzecz wnioskodawczyni zwrot kosztów mimo, iż powinien zgodnie z art. 100 k.p.c. znieść koszty między stronami lub stosunkowo je rozdzielić. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W toku postępowania sądowoadministracyjnego uczestnik postępowania przyłączył się do stanowiska zajętego w sprawie przez Urząd Patentowy RP i wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że działania organu były prawidłowe i znajdują oparcie w obowiązujących przepisach prawa. Powołując się na liczne orzecznictwo uznał, że sporny znak towarowy pozbawiony jest dostatecznych znamion odróżniających w odniesieniu do takich towarów jak krzyżówki, czasopisma zawierające szarady, czasopisma szaradziarskie, bowiem oznaczenie to będzie postrzegane przez właściwy krąg odbiorców jako wskazówka, że w danym periodyku znajduje się wskazana przez tę liczbę ilość szarad czy krzyżówek. Podniósł, że każdy znak towarowy musi cechować się dobrą podatnością na zatrzymanie (zapamiętanie) w percepcji przeciętnego odbiorcy - znak towarowy musi być łatwo i szybko zapamiętany przez właściwy krąg odbiorców. W ocenie uczestnika postępowania sporny znak towarowy w odniesieniu do krzyżówek, czasopism zawierających szarady, czasopism szaradziarskich nie posiada tych. cech, wobec czego organ zasadnie unieważnił prawo ochronne w tym zakresie. Odnosząc się do zarzutu skargi nierozstrzygnięcia sprawy w granicach wniosku uczestnik uznał, że jest on nieuzasadniony, bowiem organ wyodrębnił z kategorii czasopism czasopisma szaradziarskie, które to pojęcie mieści się w zakresie pojęcia "czasopisma" objętego zakresem wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonując oceny zasadności skargi A. Sp. z o.o. z C. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] kwietnia 2009 r. Sąd doszedł do przekonania, że skarga ta nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, z 2002 r., poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Sąd nie orzeka jednak co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku stanowiącego przedmiot postępowania spornego a w szczególności nie unieważnia prawa ochronnego na znak towarowy. Zaskarżona decyzja zapadła po przeprowadzeniu postępowania o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy "700" wszczętego na skutek sprzeciwu uznanego przez uprawnionego z prawa ochronnego na sporny znak towarowy za bezzasadny (art. 246 i 247 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej Dz. U. z 2003 r., Nr 119, poz. 1117 z późn. zm.). W myśl art. 315 ust. 3 ww. ustawy przesłanki do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy ustala się według przepisów obowiązujących w dacie zgłoszenia znaku towarowego do ochrony. Znak towarowy "700" o numerze [...] został zgłoszony do ochrony w dniu [...] maja 2001 r. tj. pod rządami ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych a zatem przepisy tej ustawy mają zastosowanie w rozpatrywanej sprawie w zakresie oceny ustawowych warunków wymaganych do uzyskania prawa ochronnego. Rozpatrywana skarga na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] kwietnia 2009 r. zawiera dwojakiego rodzaju zarzuty: naruszenia przepisów postępowania tj. art. 7, 77 § 1, 107 § 3 k.p.a., art. 255 ust. 4 p.w.p. oraz art. 100 k.p.c. a także prawa materialnego tj. art. 7 u.z.t. poprzez jego błędną wykładnię i błędne zastosowanie w stanie faktycznym sprawy. Skarżąca wskazując naruszenie art. 7, 77 i 107 § 1 k.p.a. zmierzała do wykazania, iż organ nie wyjaśnił należycie sprawy bowiem poczynił błędne ustalenia faktyczne oraz wydane rozstrzygnięcie w sprawie błędnie uzasadnił. Sąd nie podzielił zasadności tych zarzutów. Organ prawidłowo bowiem przyjął, iż słowno-graficzny znak towarowy "700" nie ma dostatecznych znamion odróżniających w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego w zakresie czasopism zawierających szarady, czasopism szaradziarskich i krzyżówek z uwagi na to, że posiada charakter informacyjny tj. wskazuje na ilość łamigłówek w ww. publikacjach. Grafika tego znaku jest na tyle uboga, że nie przyciąga uwagi odbiorców i nie przeważa nad elementem słownym. Z pewnością odbiorca w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego przy tak zminimalizowanej grafice, oznaczenie 700 będzie traktował jako wskazówkę co do ilości krzyżówek czy szarad w danej publikacji. Zatem zasadne jest twierdzenie o istnieniu bezpośredniego i konkretnego związku pomiędzy znakiem a oznaczanymi towarami. Nietrafny jest kolejny zarzut skarżącej, że w zaskarżonej decyzji organ przyjął, że liczba 700 była powszechnie używana jako oznaczenie czasopism szaradziarskich. Urząd Patentowy RP bowiem podniósł, że na rynku publikacji szaradziarskich istniała praktyka wydawania krzyżówek czy też szarad w formie zbiorowej, a w związku z tym posługiwanie się różnymi liczbami w odniesieniu do tych czasopism wskazywało na ilość znajdujących się tam krzyżówek, szarad itd. O powyższych okolicznościach jednoznacznie świadczą materiały przedstawione przez uczestnika postępowania. Należy zgodzić się ze stroną skarżącą, iż o atrakcyjności danej publikacji decydują różne czynniki np. jakość wydania, szata graficzna. Niemniej jednak nie da się wykluczyć, iż dla nabywcy czasopism z krzyżówkami i szaradami oznaczenie wskazujące na ilość łamigłówek będzie czynnikiem współdecydującym o ich zakupie. Wbrew twierdzeniom skarżącej nie doszło do naruszenia art. 107 § 3 k.p.a., albowiem z uzasadnienia zaskarżonej decyzji jednoznacznie wynika, jaki stan faktyczny organ wziął pod uwagę i jaką zastosował podstawę prawną. W szczególności Urząd Patentowy RP wyjaśnił z jakich powodów nie uwzględnił twierdzeń skarżącej w kwestii serii znaków. Argumentował to tym, że liczba "700" nie stanowi elementu żadnego ze znaków powoływanych przez skarżącą oraz, że w świetle orzecznictwa wspólnotowego z serią znaków mamy do czynienia, gdy zawierają one ten sam element odróżniający. Sąd podzielił stanowisko organu w powyższym względzie. Zarówno używane przez skarżącą różne liczby, jak i ich minimalistyczna grafika nie uzasadniają ich kwalifikacji jako serii znaków towarowych czasopism szaradziarskich. Błędnie również skarżąca przyjmuje, że organ naruszył art. 255 ust. 4 p.w.p. z uwagi na to, że nie rozstrzygnął sprawy w granicach wniosku. Uczestnik postępowania domagał się unieważnienia czasopism, a zatem wyodrębnione przez organ z tej grupy czasopisma zawierające szarady mieszczą się w zakresie żądania uczestnika postępowania. Wbrew twierdzeniom skarżącej Urząd Patentowy RP nie dopuścił się obrazy art. 100 k.p.c., mającego zastosowanie w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p. Uczestnik postępowania uległ tylko co do niewielkiej części swojego żądania, dlatego też Urząd Patentowy RP uprawniony był do obciążenia skarżącej wszystkimi kosztami postępowania w sprawie, które przywołał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Reasumując Sąd stwierdza, że organ prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy zaś wydane rozstrzygnięcie należycie uzasadnił. Do poczynionych przez siebie ustaleń Urząd Patentowy RP zastosował właściwe przepisy prawa materialnego, uznając, że w świetle art. 7 u.z.t. znak "700" nie ma konkretnej zdolności odróżniającej, jak również nie nabył jej poprzez dotychczasowe używanie z uwagi na powszechną praktykę różnych podmiotów na rynku odnośnie oznaczania różnymi liczbami czasopism zawierających szarady i krzyżówki. Stanowisko organu jest zbieżne z orzecznictwem wspólnotowym. Na podkreślenie zasługuje okoliczność, udokumentowana przez uczestnika postępowania, iż Urząd w Alicante odmówił rejestracji dla czasopism (w tym krzyżówkowych) wszystkich innych znaków uprawnionego, obejmujących liczby, zgłoszonych do rejestracji po 1 maja 2004 r. Urząd Patentowy unieważnił kilkadziesiąt praw ochronnych znaków skarżącej obejmujących liczby, co znalazło potwierdzenie w dotychczasowym orzecznictwie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z tych wszystkich względów wobec tego, że zarzuty skargi okazały się bezzasadne Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. orzekł o jej oddaleniu.