VI SA/Wa 2177/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Protokolant ref. staż. Monika Piotrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2011 r. sprawy ze skargi P. B. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oddala skargę Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] o cofnięciu koncesji udzielonej P. B. w dniu [...] marca 2005 r. na wykonywanie działalności gospodarczej w ramach przedsiębiorstwa indywidualnego B., w zakresie: • wytwarzania wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym - określonych w WT II, WT III, WT XII, WT XIV ust. 1 - 3, 7, 8 i 11 - 13 Załącznika Nr 2 Wykaz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym - WT - do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 grudnia 2001 r. w sprawie rodzajów broni i amunicji oraz wykazu wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, na których wytwarzanie lub obrót jest wymagana koncesja (Dz. U. Nr 145, poz. 1625 z późn. zm.), • obrotu wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym - określonymi w WT II - WT VIII, WT XI, WT XII, WT XIV w/w Załącznika Nr 2. Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia stanowił art. 17 ust. 2 pkt 1 i 2 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. Nr 67, poz. 679 ze zm.) - zwana dalej ustawą. Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu [...] marca 2005 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji udzielił Panu P. B. koncesji Nr [...] na wykonywanie działalności gospodarczej w w/w zakresie. Pismem z dnia [...] listopada 2009 r. organ koncesyjny zawiadomił skarżącego o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie cofnięcia powyższej koncesji. Decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji (MSWiA) cofnął przedmiotową koncesję, uznając, że przedsiębiorca swoim działaniem wyczerpał przesłanki określone w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy. W ocenie organu skarżący rażąco naruszył warunki wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej oraz nie wykonał zaleceń pokontrolnych wydanych przez upoważnionych funkcjonariuszy Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] w protokole kontroli z dnia [...] września 2007 r. a także zaleceń pokontrolnych organu koncesyjnego z dnia [...] kwietnia 2008 r. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył pełnomocnik strony (pismo z dnia [...] lipca 2010 r.). Pismem z tego samego dnia skarżący wniósł również o ponowne rozpatrzenie sprawy. Utrzymując zaskarżoną decyzję w mocy Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji uznał, że zarzuty sformułowane w obydwu wnioskach nie zasługują na uwzględnienie. Odnosząc się do zarzutu, że poczynione w toku kontroli ustalenia i dowody nie mogły stanowić podstawy do prowadzenia postępowania administracyjnego i nie powinny zostać uwzględnione przy wydawaniu decyzji cofającej koncesję, ponieważ zawiadomienie o kontroli zostało doręczone przedsiębiorcy ze znacznym wyprzedzeniem, przekraczającym okres 30 dni, ustalony w art. 79 ust. 4 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095 z późn. zm.), a P. B. nie został ponownie poinformowany o przeprowadzeniu czynności kontrolnych. Organ stwierdził, że zarzut ten nie jest zasadny zgodnie z obowiązującymi przepisami. Podkreślił, że przedmiotowe zawiadomienie zostało doręczone przedsiębiorcy ze znacznym wyprzedzeniem, przekraczającym okres 30 dni. Odwołując się do art. 79 ust. 4 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej podniósł, że kontrolę wszczyna się nie wcześniej niż po upływie 7 dni i nie później niż przed upływem 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli. Jeżeli kontrola nie zostanie wszczęta w terminie 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, wszczęcie kontroli wymaga ponownego zawiadomienia. W związku z powyższym w niniejszej sprawie organ koncesyjny na podstawie art. 79 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej pismem z dnia [...] marca 2010 r. zawiadomił skarżącego o zamiarze wszczęcia kontroli działalności gospodarczej. W/w zawiadomienie zostało prawidłowo doręczone przedsiębiorcy w dniu [...] marca 2010 r. (data stempla pocztowego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru w rubryce "Datownik placówki oddawczej"). Kontrolę działalności gospodarczej wykonywanej przez przedsiębiorcę upoważnieni pracownicy Departamentu Zezwoleń i Koncesji MSWiA rozpoczęli w dniu [...] kwietnia 2010 r. poprzez doręczenie Panu P. B. upoważnienia Nr [...] do przeprowadzenia czynności kontrolnych. W tym stanie rzeczy, zdaniem organu, zawiadomienie o kontroli zostało doręczone przedsiębiorcy zgodnie z obowiązującymi przepisami. Organ nie zgodził się również z zarzutem niepodjęcia wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego. Minister zaakcentował, że w decyzji z dnia [...] czerwca 2010 r. przytoczono i opisano konkretną nieprawidłowość oraz w każdym przypadku podawano jakiego naruszenia przepisów dotyczy określone przewinienie. Zdaniem organu odwoławczego, P. B. nie zachował należytej staranności w sposobie wykonywania działalności gospodarczej objętej koncesją, ponieważ prowadząc działalność dopuścił się całego szeregu zaniedbań i nieprawidłowości w prowadzeniu ewidencji wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym. Nadto przedsiębiorca w terminie 14 dni nie poinformował organu koncesyjnego o zmianach stanu faktycznego i prawnego w zakresie danych zawartych we wniosku o wydanie koncesji i w dokumentach stanowiących załączniki do tego wniosku, powstałych po dniu wydania koncesji. Dodatkowo od stycznia 2009 r. materiały koncesjonowane przeznaczone do obrotu przechowywane były w wydzielonym pomieszczeniu nie posiadającym właściwych opinii wydanych zgodnie z wymogiem określonym w art. 9 ust. 1 ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym. W związku z powyższym doszło do kumulacji naruszeń przez P. B. zasad prowadzenia działalności koncesjonowanej. W ocenie organu koncesyjnego, przedsiębiorca rażąco naruszył warunki wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej. Organ nie zgodził się również z zarzutem, że przeprowadzając kontrolę nie spełnił kryterium rzetelności kontroli. Minister uwypuklił, że upoważnieni pracownicy Departamentu Zezwoleń i Koncesji MSWiA podczas przeprowadzania czynności kontrolnych pobrali od P. B. przykładowe strony z okazanej ewidencji i załączyli je do protokołu kontroli jako dowód określonych nieprawidłowości (w tym strony z ewidencji, gdzie stwierdzono między innymi przypadki usunięcia zapisu). P. B. po zakończeniu czynności kontrolnych zapoznał się z protokołem kontroli i miał prawo do sporządzenia kopii wszystkich załączników dokumentujących nieprawidłowości, w tym uchybień w prowadzonej ewidencji. Zdaniem Ministra, prowadząc przedmiotowe postępowanie organ koncesyjny podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego. Zgromadzony materiał dowodowy został wnikliwie i rzetelnie przeanalizowany. Poczynione ustalenia w trakcie kontroli oraz zebrany materiał dowodowy dały możliwość organowi koncesyjnemu pełnej i obiektywnej oceny działalności wykonywanej przez P. B.. W związku z powyższym organ podkreślił, iż Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji oparł swoją decyzję na rzetelnej i fachowej analizie zebranego podczas kontroli materiału dowodowego. Wskazał, że kontrola wykazała między innymi nieprawidłowości dotyczące: dokumentów rozchodu, które nie spełniały wymogów § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 10 września 2002 r. w sprawie ewidencjonowania materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. Nr 163, poz. 1346 z późn. zm.) oraz braku posiadania planu postępowania na wypadek zagrożenia życia lub zdrowia ludzkiego, mienia oraz środowiska naturalnego, co stanowiło naruszenie art. 21 ust. 1 ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym. Należy zauważyć, że organ koncesyjny uwzględnił wszystkie okoliczności w sprawie, w tym również fakt, iż wcześniej przeprowadzone kontrole nie wykazały nieprawidłowości w powyższym zakresie. Uchybienie polegające na fakcie, iż dokumenty rozchodu nie spełniały wymogów określonych przepisami prawa było jedną z wielu przesłanek do wydania decyzji cofającej przedsiębiorcy koncesję. Odnosząc się do kwestii związanej z brakiem posiadania przez P. B. planu postępowania na wypadek zagrożenia życia lub zdrowia ludzkiego, mienia oraz środowiska naturalnego Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji uwzględnił fakt nadesłania przez przedsiębiorcę ww. dokumentu oraz wyjaśnienia Strony w powyższym zakresie. Jednakże, w toku czynności kontrolnych stwierdzono między innymi, iż przedsiębiorca od stycznia 2009 r. materiały koncesjonowane przeznaczone do obrotu przechowywał w wydzielonym pomieszczeniu magazynowym nie posiadającym właściwych opinii, wydanych zgodnie z wymogiem określonym w art. 9 ust. 1 cytowanej ustawy. Pismem z dnia [...] grudnia 2009 r. P. B. stwierdził, iż cyt.: "W związku z tym, że umowa najmu obiektu magazynowego w P. (wymienionego w Koncesji) zobowiązywała mnie do jego opuszczenia do końca marca 2009 r. byłem zmuszony stopniowo przenosić magazyn wyrobów koncesjonowanych do nowego magazynu przy ul. O.". Przedsiębiorca nie posiadał wówczas właściwej opinii potwierdzającej możliwość spełnienia warunków technicznych i organizacyjnych zapewniających prawidłowe wykonywanie działalności gospodarczej objętej zakresem koncesji oraz zaświadczeń: Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej, Powiatowego Inspektora Sanitarnego i Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska stwierdzających, że obiekty budowlane i obiekty techniczne przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym spełniają wymagania określone odpowiednio w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i ochronie środowiska - obejmujące nowe miejsce wykonywania działalności gospodarczej. Organ zwrócił również uwagę, że przedsiębiorca w terminie 14 dni nie poinformował organu koncesyjnego o zmianach stanu faktycznego i prawnego w zakresie danych zawartych we wniosku o wydanie koncesji i w dokumentach stanowiących załączniki do tego wniosku, powstałych po dniu wydania koncesji. Powyższy wniosek wypływa z faktu, że dopiero pismem z dnia [...] września 2009 r. P. B. zawiadomił Departament Zezwoleń i Koncesji Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji o zmianie miejsca wykonywania działalności gospodarczej. Tymczasem zgodnie z w/w wyjaśnieniami przedsiębiorcy z dnia [...] grudnia 2009 r. rzeczywista zmiana miejsca wykonywania działalności gospodarczej nastąpiła cyt.: "W związku z tym, że umowa najmu obiektu magazynowego w P. (wymienionego w Koncesji) zobowiązywała mnie do jego opuszczenia do końca marca 2009 r. byłem zmuszony stopniowo przenosić magazyn wyrobów koncesjonowanych do nowego magazynu przy ul. O.". Minister stwierdził także, że w związku z zakresem przedmiotowym udzielonej koncesji skarżący był zobowiązany do prowadzenia ksiąg ewidencyjnych wytworzonych materiałów, a także materiałów przeznaczonych do obrotu oraz księgę transakcji tymi materiałami. Podczas przeprowadzania czynności kontrolnych P. B. okazał ewidencję, która zawierała jednak liczne nieprawidłowości, tj. księga ewidencyjna materiałów wytworzonych nie pozwalała zidentyfikować ewidencjonowanego materiału, ponieważ nie zawierała wszystkich wymaganych pozycji, np.: "nazwy handlowej, indeksu, symbolu oraz innych oznaczeń identyfikujących ewidencjonowany materiał", co stanowiło naruszenie § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie ewidencjonowania materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym. W księgach ewidencyjnych materiałów gotowych przedsiębiorca nie wypełniał niektórych pozycji np.; "numeru i daty dokumentu przychodu", "oznaczenia dostawcy ze wskazaniem dokumentu uprawniającego do obrotu", "numeru i daty dokumentu rozchodu", "oznaczenia odbiorcy", "oznaczenia dokumentu uprawniającego do zakupu", "podpisu osoby upoważnionej do prowadzenia ewidencji", co stanowiło naruszenie § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie ewidencjonowania materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym. Ponadto kontrolujący ustalili, iż ewidencja materiałów przeznaczonych do obrotu nie pozwalała na bieżącą kontrolę ilości posiadanych materiałów. Przyczyną wymienionego stanu był brak zapisów dotyczących podania źródła i dokumentu przychodu, co w efekcie nie pozwalało na bieżącą kontrolę stanów posiadania. Stanowiło to naruszenie § 12 cytowanego rozporządzenia. Organ stwierdził, że w protokole kontroli z dnia [...] kwietnia 2010 r. wskazano również, iż "...w dniu [...] stycznia 2010 r. upłynął termin ważności orzeczeń: lekarskiego i psychologicznego Pana P. B.". W związku z powyższym Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji uznał za niezrozumiały zarzut Pełnomocnika Strony, iż cyt.: "...zarzuty niedostarczenia wyników badań lekarskich, kontrolujący winni sprawdzić i wskazać, kiedy uprzednie badania zostały organowi koncesyjnemu doręczone". Odnosząc się do poszczególnych zarzutów zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy podpisanym przez P. B. Minister podniósł, że z wyjaśnień przedsiębiorcy z dnia [...] grudnia 2009 r. wynika, że od końca marca 2009 r. wyroby koncesjonowane były przenoszone do nowego miejsca wykonywania działalności gospodarczej. Ponadto zgodnie z wyjaśnieniami przedsiębiorcy z dnia [...] września 2009 r. skarżący stwierdził, że zmiana wykonywania działalności nastąpiła w czerwcu 2009 r. W tym stanie rzeczy organ stwierdził, że prawidłowo ustalił, iż skarżący powiadamiając o zmianie miejsca wykonywania działalności pismem z [...] września 2009 r. uchybił 14-dniowemu terminowi w którym należało o takiej zmianie powiadomić organ koncesyjny. Zdaniem Ministra, za bezsporny należy uznać również fakt przechowywania wyrobów koncesjonowanych w pomieszczeniach magazynowych nie posiadających stosownych opinii, wymaganych zgodnie z wymogiem określonym w art. 9 ust. 1 ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej. Organ uznał za niezasadną argumentację strony dotyczącą prowadzenia ewidencji i stwierdzonego podczas kontroli braku zapisów dotyczących przychodów. Organ podkreślił, że P. B. przez cały okres wykonywania działalności gospodarczej w sposób niewłaściwy prowadził ewidencje związane z wytwarzaniem i obrotem wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, co potwierdziły kontrole przeprowadzane przez upoważnionych funkcjonariuszy Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] oraz upoważnionych pracowników Departamentu Zezwoleń i Koncesji MSWiA. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji nie może zaakceptować wyjaśnień przedsiębiorcy dotyczących braków zapisów źródła i dokumentu przychodu, co w efekcie nie pozwalało na bieżącą kontrolę stanów posiadania wyrobów koncesjonowanych. Pan P. B. stwierdził, iż cyt.: "...brak tych zapisów spowodowany był spornym zakupem masy towarowej w latach 2003 - 2004". Na uwagę zasługuje fakt, iż działalność gospodarcza w powyższym zakresie jest działalnością o szczególnym charakterze, wymagającą zachowania szczególnych wymagań co do przestrzegania prawa i uzasadniającą stosowanie surowych kryteriów oceny w tym zakresie. Ponadto P. B. wskazuje, iż cyt.: "Owszem, ustawa traktuje to jako wyroby specjalne, ale należy mieć na uwadze, że gro tych wyrobów jest używanych w pojazdach tak zwanych cywilnych ". Przedsiębiorca prowadząc działalność gospodarczą w żadnym wypadku nie mógł sam oceniać, które wyroby podlegają koncesjonowaniu. W powyższym zakresie Pan P. B. powinien kierować się tylko i wyłącznie aktualnie obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa, a nie osobistymi odczuciami. Odnosząc się do stanowiska strony, iż naruszenie przepisów nie było świadome oraz nie miało charakteru rażącego Minister stwierdził, że działalność w zakresie wytwarzania i obrotu wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym jest działalnością profesjonalną, związaną z koniecznością udokumentowania przygotowania zawodowego do wykonywania lub kierowania tą działalnością. Zdaniem organu, przedsiębiorca prowadzący działalność koncesjonowaną musi liczyć się z większymi wymaganiami stawianymi przez ustawodawcę, niż wobec przedsiębiorców prowadzących działalność niereglamentowaną. Przedsiębiorca po udokumentowaniu stosownego przeszkolenia uzyskuje koncesję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 25 września 2002 r. w sprawie szkolenia potwierdzającego przygotowanie zawodowe do wykonywania lub kierowania działalnością gospodarczą w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją i wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz obrotu technologią o tym przeznaczeniu (Dz. U. Nr 173, poz. 1415 z późn. zm.) zakres szkolenia obejmuje między innymi zasady wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz obrotu technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym. Zdaniem organu, P. B. nie zachował należytej staranności w sposobie wykonywania działalności gospodarczej objętej koncesją, ponieważ prowadząc w/w działalność dopuścił się całego szeregu zaniedbań i nieprawidłowości w prowadzeniu ewidencji wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym. Organ zwrócił także uwagę, że przedsiębiorca w terminie 14 dni nie poinformował organu koncesyjnego o zmianach stanu faktycznego i prawnego w zakresie danych zawartych we wniosku o wydanie koncesji i w dokumentach stanowiących załączniki do tego wniosku, powstałych po dniu wydania koncesji. Ponadto od stycznia 2009 r. materiały koncesjonowane przeznaczone do obrotu przechowywane były w pomieszczeniu nie posiadającym właściwych opinii wydanych zgodnie z wymogiem określonym w art. 9 ust. 1 ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym. W związku z powyższym podkreślił, iż doszło do kumulacji naruszeń przez P. B. zasad prowadzenia działalności koncesjonowanej i w ocenie organu koncesyjnego przedsiębiorca rażąco naruszył warunki wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej. Jednocześnie Minister podtrzymał swoje stanowisko zgodnie z którym podstawą faktyczną wydania decyzji była między innymi okoliczność niewykonania przez przedsiębiorcę zaleceń pokontrolnych. Kontrola dokonana przez upoważnionych pracowników Departamentu Zezwoleń i Koncesji Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w dniach 12 - 13 kwietnia 2010 r. ponownie wykazała cały szereg nieprawidłowości w prowadzeniu ewidencji wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz potwierdziła większość nieprawidłowości wskazanych w protokole kontroli z dnia 1 października 2009 r. sporządzonym przez upoważnionych funkcjonariuszy Komendy Wojewódzkiej Policji w [...]. W sprawie bezspornym jest fakt, że P. B. prowadził ewidencję materiałów przeznaczonych do obrotu oraz ewidencję transakcji tymi materiałami w sposób uniemożliwiający bieżącą kontrolę stanu posiadania materiałów przeznaczonych do obrotu, pomimo zaleceń pokontrolnych wydanych w w/w zakresie przez upoważnionych funkcjonariuszy Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] w protokole kontroli z dnia 13 września 2007 r. oraz zaleceń pokontrolnych organu koncesyjnego wydanych w dniu 21 kwietnia 2008 r. W związku z powyższym zdaniem organu koncesyjnego P. B. ponownie dopuścił się w/w nieprawidłowości. W ocenie organu od czasu przeprowadzenia poprzedniej kontroli, która wykazała powyższe uchybienia, przedsiębiorca miał wystarczająco dużo czasu, aby dostosować działalność koncesjonowaną do wymogów prawa, czego jednak skarżący nie uczynił i w dalszym ciągu kontynuował nierzetelny sposób prowadzenia działalności koncesjonowanej. Organ zauważył, iż przepis art. 17 ust. 2 pkt 1 cytowanej ustawy stanowi, iż organ koncesyjny cofa koncesję albo zmienia jej zakres, w przypadku gdy przedsiębiorca w wyznaczonym terminie nie usunął stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z warunkami określonymi w koncesji lub z przepisami regulującymi działalność gospodarczą objętą koncesją. Użyty w tym przepisie zwrot "organ cofa koncesję albo zmienia jej zakres" wskazuje wyraźnie, iż decyzja wydana przez organ na podstawie art. 17 ust. 2 pkt 1 w/w ustawy ma charakter decyzji związanej, a więc organ jest zobowiązany do wydania decyzji cofającej koncesję lub zmieniającej jej zakres w przypadku zaistnienia okoliczności przewidzianej w tym przepisie. Wydanie decyzji, która pozbawia przedsiębiorcę uprawnień wynikających z koncesji nie należy do sfery uznania administracyjnego organu. W ocenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji rozpatrując powyższą sprawę przede wszystkim należy mieć na uwadze przedmiot prowadzonej przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej, zaś w szczególności to, że wytwarzanie i obrót wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym podlega reglamentacji poprzez udzielenie koncesji na wykonywanie tej działalności na warunkach określonych w koncesji i w odrębnych przepisach prawa. Przesłanką koncesjonowania omawianej działalności jest ważny interes publiczny, tj. bezpieczeństwo państwa lub obywateli. Powyższe względy determinują ścisłe przestrzeganie prawa przez podmioty wykonujące działalność gospodarczą w tym zakresie. W skardze na powyższą decyzję, wnosząc o jej uchylenie skarżący zarzucił naruszenie art. 7, 77 § 1 80 i 107 § 3 kpa a także art. 17 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej. W uzasadnieniu skargi ponowiono argumenty podnoszone podczas postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości zarówno materialnych jak i procesowych aspektów stosunku administracyjnoprawnego, skonkretyzowanego w zaskarżonej decyzji. Dla wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu niezbędne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c Ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwaną dalej p.p.s.a. (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 17 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz.U. Nr 67, poz. 679 ze zm., zwanej dalej ustawą). Zgodnie z powyższymi przepisami organ koncesyjny cofa koncesję albo zmienia jej zakres, w przypadku gdy przedsiębiorca: 1) w wyznaczonym terminie nie usunął stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z warunkami określonymi w koncesji lub z przepisami regulującymi działalność gospodarczą objętą koncesją, 2) rażąco narusza warunki określone w koncesji lub inne warunki wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej, określone przepisami prawa, a w szczególności: a) przestał spełniać warunki określone w art. 8 ust. 1 pkt 1 lit. g), pkt 2 oraz ust. 2 pkt 1, b) uniemożliwia przeprowadzenie kontroli przez uprawnione organy, c) nie przedstawił aktualnego orzeczenia lekarskiego i psychologicznego, o którym mowa w art. 11 ust. 2. Wskazać przy tym należy, że wyłącznie do organu koncesyjnego należy decyzja jaki środek powinien zastosować, czy cofnąć koncesję czy też zmienić jej zakres, jako że wyłącznie organ koncesyjny jest uprawniony do oceny, czy stwierdzone naruszenia w prowadzeniu tego rodzaju działalności reglamentowanej mają charakter na tyle istotny, że nie można pozostawić przedsiębiorcy uprawnienia do jej prowadzenia lub istota stwierdzonych naruszeń pozwala na wydanie decyzji jedynie zmieniającej zakres posiadanej koncesji. W rozpatrywanej sprawie powodem cofnięcia koncesji udzielonej skarżącemu w dniu 11 marca 2005 r. na wykonywanie działalności gospodarczej w ramach przedsiębiorstwa indywidualnego B., w zakresie: • wytwarzania wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym - określonych w WTII, WT III, WT XII, WT XIV ust. 1 - 3,7,8 i 11 -13 Załącznika Nr 2 Wykaz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym - WT - do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 03 grudnia 2001 r. w sprawie rodzajów broni i amunicji oraz wykazu wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, na których wytwarzanie lub obrót jest wymagana koncesja (Dz. U. Nr 145, poz. 1625 ze zm.), • obrotu wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym - określonymi w WT II - WT VIII, WT XI, WT XII, WT XIV ww. Załącznika Nr 2. było rażące naruszenie warunków wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej oraz niewykonanie przez P. B. zaleceń pokontrolnych wydanych przez upoważnionych funkcjonariuszy Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] w protokole kontroli z dnia [...] września 2007 r. a także zaleceń pokontrolnych organu koncesyjnego z dnia [...] kwietnia 2008 r. W ocenie organu, kumulacja stwierdzonych naruszeń takich jak: zaniedbania i nieprawidłowości w prowadzeniu ewidencji wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, które nie pozwalały m.in. na zidentyfikowanie ewidencjonowanych materiałów, czy też na bieżącą kontrolę ilości posiadanych materiałów; nie poinformowanie organu koncesyjnego w ustawowym terminie o zmianach stanu faktycznego i prawnego w zakresie danych zawartych we wniosku o wydanie koncesji, powstałych po dniu wydania koncesji; przechowywanie od stycznia 2009 r. materiałów koncesjonowanych przeznaczonych do obrotu w wydzielonym pomieszczeniu nie posiadającym właściwych opinii wydanych zgodnie z wymogiem określonym w art. 9 ustawy pozwala na przyjęcie, że przedsiębiorca rażąco naruszył warunki wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej. Zdaniem Sądu, powyższego stanowiska organu nie sposób zakwestionować. Wbrew zarzutom skargi należy stwierdzić, iż zaskarżona decyzja została wydana po dokładnym wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy a zebrane dowody pozyskane zostały w sposób legalny. Sąd nie stwierdził, aby organ dopuścił się naruszenia przepisów dotyczących przeprowadzenia kontroli, których wyniki stanowiły podstawę wszczęcia niniejszego postępowania administracyjnego. Organ koncesyjny w obu decyzjach (pierwszej i drugiej instancji) drobiazgowo wyjaśnił jakiego rodzaju uchybienia stwierdzono a także podał szczegółowo, które przepisy zostały przez przedsiębiorcę naruszone. W ocenie Sądu, przyporządkowanie stwierdzonych uchybień do poszczególnych przepisów ustawy czy też rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 10 września 2002 r. w sprawie ewidencjonowania materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. Nr 163, poz. 1346 ze zm.) nie nasuwa żadnych zastrzeżeń, co do prawidłowości dokonanej subsumcji. W rozpoznawanej sprawie zaakceptowania wymaga, że skarżący, jak to zostało wykazane ustaleniami organu administracji, od samego początku prowadzonej działalności gospodarczej dopuszczał się szeregu zaniedbań i nieprawidłowości związanych z prowadzeniem ewidencji wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym. Organ koncesyjny zwracał przedsiębiorcy uwagę na te uchybienia, wzywając do przestrzegania warunków rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 10 września 2002 r. "w sprawie ewidencjonowania materiałów wybuchowych (...)". Przedsiębiorca nie poinformował również organu koncesyjnego w ustawowo zakreślonym terminie o zmianach stanu faktycznego i prawnego w zakresie danych zawartych we wniosku o udzielenie koncesji. Ponadto, co także wymaga podkreślenia od stycznia 2009 r. materiały koncesjonowane były przechowywane w wydzielonym pomieszczeniu, jednakże nie posiadającym właściwych opinii wydanych zgodnie z wymogiem określonym w art. 9 ust. 1 ustawy. Zdaniem Sądu rodzaj stwierdzonych nieprawidłowości a także ich ilość uzasadniała przyjęcie przez organ, że w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z rażącym naruszeniem przepisów ustawy. Trudno bowiem zakwestionować ciężar gatunkowy nieprawidłowości w prowadzeniu ewidencji mianowicie, że nie pozwalała ona na bieżącą kontrolę ilości posiadanych materiałów (np. stwierdzono w zapisach ewidencji "0" a w magazynie faktycznie 3 sztuki materiału podlegającego ewidencji), a także stwierdzone ponad wszelką wątpliwość prowadzenie koncesjonowanej działalności w obiektach nieobjętych stosowną opinią. Odnosząc się z kolei do argumentacji P. B., który podaje w skardze, że zawsze wykonywał zalecenia pokontrolne a mianowicie dostarczał brakujące dokumenty i wprowadzał zmiany w zakresie prowadzonej dokumentacji należy wskazać, że kontrola przeprowadzona w dniach [...] 2009 r. wykazała nieprawidłowości pokrywające się z uchybieniami jakie zostały stwierdzone podczas dwóch kontroli mających miejsce w dniach: [...] września 2007 r. oraz [...] lutego 2008 r. Pomimo, że skarżący pismem, które wpłynęło do organu koncesyjnego w dniu [...] października 2008 r., zawiadomił organ o wykonaniu zaleceń pokontrolnych z dnia [...] kwietnia 2008 r. wystosowanych do strony po kontroli [...] lutego 2008 r. Z powyższego wynika, że P. B. wbrew temu co twierdzi w skardze nie zastosował się do zaleceń pokontrolnych zawartych w piśmie z dnia [...] kwietnia 2008 r. (k 32), które dotyczą nieprawidłowości w prowadzeniu ewidencji. Przy czym jedynie na marginesie należy wskazać, że Minister wzywał stronę (v. pismo z 22 października 2008 r. k 36) do poinformowania organu koncesyjnego o wykonaniu zaleceń oraz do ich wykonania pod rygorem wszczęcia postępowania w sprawie cofnięcia koncesji, choć powyższy obowiązek poinformowania ciążył na skarżącym bez konieczności wzywania do jego wykonania. Reasumując: w świetle zebranego materiału dowodowego należy uznać, że doszło do kumulacji naruszeń przez skarżącego zasad prowadzenia działalności koncesjonowanej, co w ocenie sądu uzasadnia twierdzenie organu, iż skarżący rażąco naruszył warunki koncesji. Powyższe ustalenia organu uznane za rażące naruszenie warunków koncesji stanowiły w świetle art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy przesłankę cofnięcia koncesji. Z powyższych względów skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ppsa.