VI SA/Wa 2179/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Jadwiga Rytych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi S. z siedzibą w E. na decyzję Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odwołania od rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.) – dalej cyt. jako ustawa o świadczeniach, oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania S. z siedzibą w E. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] nieuwzględniającą odwołania od rozstrzygnięcia konkursu ofert w sprawie zawarcia umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej. Do wydania powyższych rozstrzygnięć doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 30 marca 2011 r. [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia ogłosił konkurs ofert nr [...] o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne w zakresie: świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego, na obszarze: [...]. Wartość zamówienia określono na nie wyższą niż 2.173.776,00 zł na okres rozliczeniowy od dnia 1 lipca 2011 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. Umowa miała obowiązywać od dnia 1 lipca 2011 r. do dnia 30 czerwca 2016 r. W ogłoszeniu podano, że oferty mogą składać podmioty będące świadczeniodawcami w rozumieniu obowiązujących przepisów i spełniające wymagania określone w: ustawie z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr 191, poz. 1410 z późn. zm.) zmienionej ustawą z dnia 22 października 2010 r. o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym oraz innych niektórych ustaw (Dz. U. Nr 219, poz. 1443), rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 28 sierpnia 2009 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu ratownictwa medycznego (Dz. U. z 2009 r. Nr 139, poz. 1137), ustawie o świadczeniach, rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 81, poz. 484, dalej: "rozporządzenie z 6 maja 2008 r."), Zarządzeniu Nr 49/201O/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 31 sierpnia 2010 r. zmienionego Zarządzeniem Nr 82/2010/DSOZ z dnia 17 grudnia 2010 r. i Zarządzeniem Nr 14/2011 z dnia 14 marca 2011 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, Zarządzeniu Nr 12/2011/DSM Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 14 marca 2011 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne, Zarządzeniu Nr 73/2009/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 13 listopada 2009 r. zmienionego Zarządzeniem Nr 86/20lO/DSOZ z dnia 23 grudnia 2010 r. zmienionego Zarządzeniem NR 13/2011/DSOZ z dnia 14 marca 2011 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Oferty zostały zgłoszone w wyznaczonym terminie przez dwa podmioty: S. z siedzibą w E., zwany dalej skarżącym, oraz M.Spółka z o.o. z siedzibą w E. W dniu 27 kwietnia 2011 r. komisja konkursowa sprawdziła spełnianie przez oferentów, w tym przez skarżącego, warunków formalnych oferty. W wyniku poczynionych ustaleń komisja konkursowa odrzuciła ofertę skarżącego, powołując się na rozwiązaną w dniu [...] czerwca 2009 r. ze skarżącym umowę nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w określonym rodzaju lub zakresie, w trybie natychmiastowym, z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy. Skarżący został zawiadomiony o odrzuceniu jego oferty w dniu 29 kwietnia 2011 r. Pismem z dnia 10 maja 2011 r. skarżący, na podstawie art. 153 ust. 1 ustawy o świadczeniach, wniósł protest dotyczący czynności komisji konkursowej polegającej na odrzuceniu jego oferty. Postawił zarzut niewystarczającego uzasadnienia wydanego przez komisję konkursową stanowiska, które ograniczało się do przytoczenia treści art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach. Powołując się na pismo z dnia 19 czerwca 2009 r. zawierające oświadczenie Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia o wypowiedzeniu umowy w rodzaju: ratownictwo medyczne nr [...] z dnia [...] marca 2009 r., przyznał, że dosłownie rozumiana treść oświadczenia poprzez użycie w nim zwrotu "wypowiadam" skutkuje rozwiązaniem umowy za wypowiedzeniem. Tymczasem art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach pozwala na odrzucenie oferty, jeśli ze świadczeniodawcą została wcześniej rozwiązana umowa w trybie natychmiastowym z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy (tj. bez wypowiedzenia). Skarżący podniósł, że jako uzasadnienie wypowiedzenia podano nienależyte wywiązywanie się zespołu ratownictwa medycznego z obowiązków wynikających z zawartej umowy, tj. braku przedstawionego w ofercie czasu pracy lekarza medycyny ratunkowej pomiędzy 76% a 100 % czasu pracy lekarzy w zespole specjalistycznym. Skarżący, nie zgadzając się z tym twierdzeniem, wskazał, że dane podane w ofercie złożonej przez stronę były na dzień jej składania prawdziwe, bowiem zawierały jedynie deklarację trzech lekarzy specjalistów z zakresu medycyny ratunkowej podjęcia zatrudnienia u skarżącego. Fundusz dopuszczał takie rozwiązanie, zaś skarżący podjął wszelkie starania (bezskutecznie), aby lekarze, którzy deklaracje złożyli, podpisali umowy. Skarżący podkreślił, że brak zawartych formalnie umów pozostawał bez znaczenia dla oceny prawdziwości danych przedstawionych w ofercie, gdyż skarżący nie został zobowiązany, choćby w umowie, do zawarcia umów z lekarzami, którzy deklarowali zatrudnienie u skarżącego. W tym stanie rzeczy, w ocenie skarżącego, Fundusz w 2009 r. nie rozwiązał ze stroną umowy w trybie natychmiastowym, a to oznacza brak podstaw do odrzucenia złożonej oferty. W dniu 18 maja 2011 r. komisja konkursowa, powołując się na art. 153 ust. 1 ustawy o świadczeniach, oddaliła protest skarżącego, uznając, że został złożony po terminie. Komisja konkursowa podała, że oferent zobowiązany był złożyć umotywowany protest w terminie 7 dni roboczych od dnia dokonania zaskarżonej czynności. Skarżący został zawiadomiony o odrzuceniu oferty w dniu 29 kwietnia 2011 r., protest wniósł w dniu 18 maja 2011 r. W dniu 23 maja 2011 r. nastąpiło rozstrzygnięcie postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne, w zakresie: świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego na obszarze [...]. Komisja konkursowa wybrała ofertę złożoną przez M. Sp. z o.o. z siedzibą w E. Pismem z dnia 30 maja 2011 r. skarżący, na podstawie art. 154 ust. 1 w związku z art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach, złożył odwołanie od rozstrzygnięcia komisji konkursowej z dnia [...] maja 2011 r. W uzasadnieniu odwołania przedstawił przede wszystkim argumentację przemawiającą za bezpodstawnym odrzuceniem przez komisję konkursową jego oferty, podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu protestu z dnia 10 maja 2011 r. Wskazał, że pomimo braku w Zespole Ratownictwa Medycznego lekarzy specjalistów medycyny ratunkowej, którzy deklarowali zatrudnienie u skarżącego, skład zespołu spełniał wymagania, określone w załączniku nr 3 do Zarządzenia nr 84/2008/DSM Prezesa NFZ z dnia 15 października 2008 r. Skarżący zauważył, że Dyrektor OW NFZ może wypowiedzieć umowę w sytuacji zaistnienia jednej z przyczyn wymienionych w § 36 "Ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej", stanowiących załącznik do rozporządzenia z 6 maja 2008 r. W przypadku skarżącego brak było przyczyny, na którą powoływał się organ, a to oznacza nieskuteczność oświadczenia o wypowiedzeniu. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...], na podstawie art. 154 ust. 3 ustawy o świadczeniach oraz art. 104 § 1 i art. 108 k.p.a. oddalił odwołanie skarżącego. Odnosząc się do zarzutu strony naruszenia przez Oddział Funduszu art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach poprzez bezprawne odrzucenie oferty, organ I instancji zauważył, że odrzucenie oferty w zaskarżonym postępowaniu było konsekwencją uprzedniego rozwiązania ze skarżącym, zgodnie z § 36 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia z 6 maja 2008 r. umowy nr [...] o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne, zawartej w dniu 31 marca 2009r. Organ wyjaśnił, że o rozwiązaniu umowy nr [...] zadecydowały wyniki kontroli przeprowadzonej u skarżącego w dniu 17 kwietnia 2009 r. Na podstawie przeprowadzonego postępowania kontrolnego nr [...] stwierdzono brak realizacji świadczeń zgodnie z zawartą umową w okresie objętym kontrolą, tj. od dnia 1 do dnia 17 kwietnia 2009 r. poprzez niezapewnienie czasu pracy lekarza specjalisty medycyny ratunkowej w czasie pracy lekarzy w specjalistycznym zespole ratownictwa medycznego w wymiarze zadeklarowanym w ofercie. W toku kontroli ustalono, że skarżący, przystępując do realizacji umowy w dniu 1 kwietnia 2009 r. miał podpisane stosowne umowy wyłącznie z 2 spośród 5 wykazanych w ofercie lekarzy specjalistów medycyny ratunkowej lub lekarzy w trakcie specjalizacji. Organ podał również, że kontrolowany potencjał lekarski był przedmiotem oceny oferty w toku postępowania konkursowego nr [...] i elementem decydującym o wyborze skarżącego jako podmiotu, który będzie w stanie realizować umowy w zakresie specjalistycznego zespołu ratownictwa medycznego z uwagi na wysoką jakość oferowanych świadczeń (wykazanie przez skarżącego czasu pracy lekarza specjalisty w najwyższym z możliwych do zaproponowania przedziale tj. powyżej 76% gwarantowało mu przyznanie dodatkowych 35 pkt do oceny oferty, przez co sklasyfikowany został na pierwszym miejscu w rankingu ofert). Z tego względu, gdy w trakcie kontroli okazało się, że dane oferty skarżącego mające istotny wpływ na zawarcie z nim umowy w toku postępowania konkursowego nie są zgodne ze stanem faktycznym, zaistniała przesłanka do rozwiązania umowy w trybie natychmiastowym, bez zachowania okresu wypowiedzenia, o którym mowa w § 36 ust. 1 pkt 8 "Ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej". Organ nie zgodził się ze stanowiskiem strony prezentowanym w odwołaniu z dnia 30 maja 2011 r. i wskazał na okoliczności towarzyszące złożeniu oświadczenia o rozwiązaniu umowy - wyniki kontroli przedstawione w protokole kontroli z dnia 19 maja 2009 r. (znak: [...]) oraz rzeczywisty zamiar organu, który wielokrotnie był prezentowany stronie skarżącej, zarówno w wystąpieniu pokontrolnym z dnia 19 czerwca 2009 r., jak i w korespondencji z dnia 6 lipca 2009 r. oraz z dnia 3 sierpnia 2009 r. Zdaniem organu, skarżący dokonał wykładni nie całego oświadczenia woli, lecz jedynie wybranego przez siebie fragmentu, z pominięciem towarzyszącego mu kontekstu sytuacyjnego. Odpowiadając na zarzut skarżącego dotyczący nieuzasadnionego rozwiązania umowy "za wypowiedzeniem", organ ponownie wskazał, że do rozwiązania umowy doszło z powodu realizowania świadczeń niezgodnie z zawartą umową, gdyż w miesiącu kwietniu 2009 r. wymiar czasu pracy lekarzy specjalistów i lekarzy pozostających w toku specjalizacji z ratownictwa medycznego kształtował się na poziomie niższym niż skarżący zakładał w ofercie, a następnie był zgłoszony do umowy. Pismem z dnia 14 czerwca 2011 r. skarżący wniósł odwołanie od ww. decyzji, zarzucając komisji konkursowej oraz organowi I instancji nieuwzględnienie zastrzeżeń skarżącego dotyczących skuteczności oświadczenia Dyrektora OW NFZ z dnia 19 czerwca 2009 r. o rozwiązaniu umowy nr [...]. Skuteczność oświadczenia o wypowiedzeniu umowy w trybie natychmiastowym zależy od istnienia podstaw do jego złożenia. Jeśli okoliczności stanowiące podstawę do rozwiązania umowy w trybie natychmiastowym nie występują, to takie oświadczenie, mimo iż dotarło do adresata, nie wywołuje skutku w postaci rozwiązania umowy w trybie natychmiastowym. Skarżący ponownie podniósł, że skuteczność oświadczenia organu o rozwiązaniu umowy uzależniona była od wystąpienia okoliczności, o których mowa w § 36 ust. 1 pkt 8 "Ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej". Zaprzeczył, aby dopuścił się uchybienia w postaci podawania w ofercie nieprawdziwych lub niezgodnych ze stanem faktycznym danych lub informacji. Dane podane w złożonej ofercie były na dzień jej składania prawdziwe W wyniku rozpatrzenia odwołania, Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...], utrzymał w mocy ww. decyzję z dnia [...] czerwca 2011 r., powtarzając argumentację w niej zawartą Pismem z dnia 8 września 2011 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa NFZ z dnia [...] sierpnia 2011 r., wnosząc o jej uchylenie w całości. Zarzucił naruszenie: - przepisów prawa materialnego tj. art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach poprzez jego zastosowanie, skutkiem czego organ błędnie przyjął, że w czerwcu 2009 r. doszło do rozwiązania umowy nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. zawartej pomiędzy skarżącym i Narodowym Funduszem Zdrowia, dotyczącej udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne, w trybie natychmiastowym, - naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik spraw tj. art. 7 k.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego, polegające na nie zbadaniu okoliczności rozwiązania umowy nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. dotyczącej udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne. Wyrokiem z dnia 8 lutego 2012 r. wydanym w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 2007/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Prezesa NFZ z dnia [...] sierpnia 2011 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. W ocenie Sądu, nastąpiło naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 7 i 77 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności w sprawie, co skutkowało w niniejszej sprawie przedwczesnym zastosowaniem rygoru z art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach. Wyjaśnienia wymagało, które z przesłanek wymienionych w § 36 ust. 1 rozporządzenia z 6 maja 2009 r. (tj. czy przesłanka z pkt 8 czy z pkt 5 tego przepisu) były w rzeczywistości decydujące o rozwiązaniu umowy z dnia [...] marca 2009 r. i czy działania skarżącego można było uznać za zawinione i ukierunkowane na wprowadzenie organu w błąd. Rozpoznając ponownie sprawę, Dyrektor [...] OW NFZ pismem z dnia 28 czerwca 2012 r. poinformował skarżącego o uprawnieniach wynikających z art. 10 k.p.a. Skarżący nie skorzystał z przysługującego mu prawa. Dyrektor [...] OW NFZ decyzją z dnia [...] lipca 2012 roku, po rozpatrzeniu odwołania skarżącego dotyczącego rozstrzygnięcia omawianego postępowania, na podstawie art. 154 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach oraz art. art. 104 § 1 k.p.a. oddalił odwołanie. Wskazał, że toku zaskarżonego postępowania konkursowego doszło do odrzucenia oferty skarżącego w związku z wystąpieniem ustawowej przesłanki odrzucenia zawartej w art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach. Uprzednio rozwiązano w trybie natychmiastowym umowę nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. Jako podstawę prawną rozwiązania przedmiotowej umowy, w piśmie Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia 19 czerwca 2009 roku (znak: [...]), powołano art. 49 ust. 7 ustawy z dnia 8 września 2006 roku o Państwowym Ratownictwie Medycznym oraz § 36 ust. 1 pkt "Ogólnych warunków o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej", stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. w sprawie ogólnych warunków o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 81, poz. 484). Przyczyną zastosowania ww. podstawy prawnej przy rozwiązaniu umowy była niezgodność wymiaru czasu pracy lekarzy posiadających tytuł specjalisty lub specjalizujących się w dziedzinie medycyny ratunkowej z deklarowanym w ofercie, stwierdzona w trakcie kontroli przeprowadzonej u skarżącego w dniu [...] kwietnia 2009 r. przez zespół kontrolny [...] OW NFZ. Organ ponownie podkreślił, że udział czasu pracy lekarzy posiadających tytuł specjalisty lub specjalizujących się w dziedzinie medycyny ratunkowej w czasie pracy wszystkich lekarzy systemu w zespołach specjalistycznych, miał decydujący wpływ na wybór oferty S. w E. w przywołanym wyżej postępowaniu konkursowym nr [...], prowadzonym na 2009 r. Organ wskazał, że w dniu 10 lutego 2009 roku [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia ogłosił postępowanie nr [...] prowadzone w trybie konkursu ofert, poprzedzające zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne dla rejonu operacyjnego [...] na okres od 1 kwietnia 2009 roku do 31 grudnia 2011 roku. W przedmiotowym postępowaniu zostały złożone dwie oferty: M. Sp. z o.o. z siedzibą w E. i oferta skarżącego. W celu przeprowadzenia porównania złożonych ofert, komisja konkursowa posłużyła się kryteriami oceny, określonymi w zarządzeniu nr 86/2008/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 16 października 2008 roku w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz zapytaniami ofertowymi i ankietami wczytanymi do systemu informatycznego. Oferta skarżącego zajęła pierwsze miejsce w przedmiotowym rankingu z wynikiem o 32 punkty wyższym niż oferta konkurenta (w kryterium ciągłości o 2 pkt, w kryterium jakości o 30 pkt). O tak dużej różnicy w punktacji w kryterium jakości zdecydowało wypełnienie przez skarżącego wymogu udziału czasu pracy lekarza specjalisty lub specjalizującego się w dziedzinie medycyny ratunkowej w czasie pracy wszystkich lekarzy systemu w zespole specjalistycznym w najwyższym z możliwych do zaproponowania w toku postępowania konkursowego przedziałów czasowych tj. pomiędzy 76 % a 100 %. Zgodnie z obowiązującymi na 2009 rok warunkami zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne, wprowadzonymi w życie zarządzeniem nr 84/2008/DSM Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 15 października 2008 roku, wymóg udziału czasu pracy lekarza specjalisty lub specjalizującego się w dziedzinie medycyny ratunkowej w czasie pracy lekarzy systemu w zespole specjalistycznym, który mieścił się w kryterium jakości, miał charakter rankingujący, tj. wpływający na lepszą ocenę oferty. Zgodnie z przywołanym zarządzeniem, jeżeli udział ten wynosił: - mniej niż 25 % - oferent otrzymywał 5 pkt, - pomiędzy 25 % a 50 % - oferent otrzymywał 10 pkt, - więcej niż 50 % do 75 % - oferent otrzymywał 20 pkt, - więcej niż 75 % do 100 % - oferent otrzymywał 30 pkt, W formularzu ofertowym RTM, złożonym przez skarżącego w analizowanym postępowaniu, na pytanie nr 1 rozdziału 2.1. "Personel – lekarze" o treści: "Czy oferent zapewnia udzielanie świadczeń przez lekarza posiadającego tytuł specjalisty medycyny ratunkowej lub specjalizującego się w dziedzinie medycyny ratunkowej?", skarżący udzieliła następującej odpowiedzi "Czas pracy lekarza medycyny ratunkowej wynosi pomiędzy 76 % a 100 % czasu pracy lekarzy w zespołach specjalistycznych", dzięki czemu uzyskał przewidziane w kryteriach oceny 30 pkt . Na potwierdzenie spełniania wymogu rankingującego skarżący wykazał natomiast w formularzu ofertowym, że w skład jego personelu medycznego wchodzi 5 lekarzy medycyny ratunkowej, w tym 2 "dostępnych" i 3 "deklarowanych". Dnia 16 marca 2009 roku zespół kontrolny komisji konkursowej przeprowadził obligatoryjną wizytację u skarżącego, wynikającą z zasad prowadzenia konkursu ofert lub rokowań prowadzonych na podstawie ustawy. W jej trakcie stwierdzono, że: z trzema spośród dziewięciu lekarzy przedstawionych w ofercie oferent nie zawarł umowy przedwstępnej. Są to lekarze, którzy są deklarowani. Na tę okoliczność, w dniu kontroli, oferent złożył oświadczenie o treści: "Stwierdzam, że niżej wymienieni lekarze: S. R., R. W., K. K., złożyli deklaracje uczestnictwa w zespołach Ratownictwa Medycznego i deklaruje zatrudnienie ww. osób w momencie podpisania umowy". Jednakże podczas kontroli kontrolującym nie okazano żadnych deklaracji zatrudnienia ani umów przedwstępnych, dotyczących ww. osób. W związku z powyższym oraz z faktem wykazania w ofercie "deklarowanego" personelu medycznego skutkującego jej wysoką oceną punktową, przewodnicząca komisji konkursowej, pismem z 17 marca 2009 roku, wezwała stronę skarżącą do przedstawienia kopii umów przedwstępnych/deklaracji, potwierdzających fakt zatrudnienia powyższych lekarzy. W dniu 19 marca 2009 roku oferent dostarczył deklaracje, złożone 18 marca 2009 roku przez ww. osoby, dotyczące podjęcia zatrudnienia w S. "z chwilą otrzymania przez niego kontraktu na świadczenie i sług medycznych w zakresie specjalistycznego Zespołu Ratownictwa Medycznego". Jeden z lekarzy deklarował 2 dyżury medyczne w tygodniu, a dwaj pozostali lekarze - 2 - 3 dyżury w tygodniu. Organ podkreślił, że właściwie już w dniu składania oferty skarżący powinien dysponować deklaracjami podjęcia zatrudnienia przez "deklarowanych" lekarzy, gdyż w formularzu ofertowym oświadczył, że posiada deklarowany personel, co oznaczałoby, że ustalenia z "deklarowanymi" lekarzami zostały dokonane przed złożeniem oferty do Funduszu. Wziąwszy pod uwagę przedstawioną wyżej bardzo dużą różnicę w łącznej punktacji z rankingu otwarcia, uzyskanej przez obydwie oferty, biorące udział w konkursie, komisja konkursowa odstąpiła od przeprowadzenia negocjacji i w dniu [...] marca 2009 roku rozstrzygnęła postępowanie, dokonując wyboru oferty strony skarżącej. Zawarcie umowy nastąpiło w dniu 31 marca 2009 r. z mocą obowiązująca od 1 kwietnia 2009 r. Przedmiotowa umowa w § 2 ust. 1 pkt 1 stanowiła, że świadczenia w poszczególnych zakresach udzielane są przez osoby wymienione w załączniku nr 2 do umowy "Harmonogram - zasoby", który zawierał m.in. wykaz personelu udzielającego świadczeń. Z załącznika nr 2 "Harmonogramy-zasoby'', który został sporządzony w systemie elektronicznym na podstawie złożonej oferty i następnie załączony jako wydruk do umowy, stanowiąc integralną jej część, wynikało, że lekarze specjaliści medycyny ratunkowej zabezpieczają w 100 % czas pracy lekarzy systemu w zespole specjalistycznym. W dniu 17 kwietnia 2009 r., wskutek uzyskanych z zewnątrz informacji, [...] Oddział NFZ przeprowadził u skarżącego kontrolę dotyczącą m.in. realizacji umowy w rodzaju ratownictwo medyczne. Analiza grafiku dyżurów zaplanowanych na miesiąc kwiecień przez skarżącego dla zespołu wyjazdowego "S", zatwierdzonego przez Zastępcę Komendanta, przeprowadzona podczas tej kontroli wykazała, że rzeczywisty udział czasu pracy lekarza posiadającego tytuł specjalisty lub specjalizującego się w dziedzinie medycyny ratunkowej w czasie pracy wszystkich lekarzy systemu w zespole wynosił niecałe 30%. Wynikało to z faktu, że do dyżurów w miesiącu kwietniu skarżący przewidział spośród 5 lekarzy, których średniotygodniowy czas pracy brany mógł być pod uwagę przy wyliczaniu udziału czasu pracy lekarza specjalisty lub specjalizującego się w dziedzinie medycyny ratunkowej w czasie pracy lekarzy systemu w zespole specjalistycznym, tylko jednego lekarza będącego w trakcie specjalizacji z medycyny ratunkowej. Powyższą niezgodoność stanu faktycznego z danymi przedstawionymi przez skarżącego organ uznał za okoliczność przywołaną w § 36 ust. 1 pkt 8 "Ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej", stanowiąca podstawę do rozwiązania umowy bez zachowania okresu wypowiedzenia, co nastąpiło w dniu 19 czerwca 2009 r. z mocą obowiązującą na dzień 30 czerwca 2009 r.. Organ I instancji podkreślił, że w dniu 1 kwietnia 2009 roku skarżący przystąpił do realizacji świadczeń w ramach specjalistycznego zespołu ratownictwa medycznego nie dysponując podpisanymi umowami na dyżury medyczne z trzema lekarzami specjalistami medycyny ratunkowej (nr prawa wykonywania zawodu [...],[...] i [...]), których łączny średniotygodniowy wymiar czasu pracy wynosić miał 144 godz. i zabezpieczać aż 85% czasu pracy lekarzy systemu w zespole, a tym samym brakiem możności uwzględnienia tych lekarzy w grafiku dyżurów, pomimo że miał wystarczająco dużo czasu aby dopełnić przyrzeczenia zawartego w oświadczeniu świadczeniodawcy, złożonym w dniu kontroli, przeprowadzonej 16 marca 2009 roku w trakcie postępowania konkursowego i zawrzeć umowy z 3 lekarzami "deklarowanymi" w ofercie. Od dnia ogłoszenia rozstrzygnięcia do dnia zawarcia umowy upłynęło bowiem 11 dni, a od dnia zawarcia umowy do dnia kontroli dodatkowe - 17 dni. Zdaniem organu skarżący zataił brak zawartych umów, co wprowadziło NFZ w błąd. Dodatkowo pomimo wielokrotnych wezwań o dosłanie w trybie pilnym brakujących umów z lekarzami ze specjalizacją z medycyny ratunkowej, skarżący żądanych umów nie dostarczyła. Organ podkreślił, że spośród trzech lekarzy, którzy nie podjęli zatrudnienia, dwóch pochodziło z [...] w województwie [...], tj. z miasta oddalonego o. 603 km od E. Zdaniem organu skarżący działał z premedytacją, licząc, że niezgodność danych zawartych w ofercie ze stanem faktycznym, które miały istotny wpływ na zawarcie umowy w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy, nie zostanie wykryta. Pismem z dnia 25 lipca 2012 r. skarżący złożył odwołanie od powyższej decyzji. Podtrzymał zarzut, że organ I instancji nie uwzględnił zastrzeżeń co do skuteczności oświadczenia Dyrektora NFZ z dnia 19 czerwca 2009 r. o rozwiązaniu umowy nr [...]. Podkreślił, że składając ofertę dysponował dwoma lekarzami medycyny ratunkowej oraz trzema tej samej specjalizacji, którzy deklarowali uczestnictwo w zespołach Ratownictwa Medycznego. Wskazał, że nigdy nie twierdził, że dysponuje pięcioma lekarzami z zakresu medycyny ratunkowej. Ponadto podkreślił, że jego zachowanie nie było zawinione i ukierunkowane na wprowadzenie Funduszu w błąd. Skoro Fundusz na etapie składania ofert nie wymaga złożenia umów przedwstępnych bądź deklaracji lekarzy, to strona skarżąca nie miała obowiązku ich złożenia. Odmowa współpracy przez "deklarowanych" lekarzy była niezawiniona przez skarżącego. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia utrzymał w mocy decyzje organu I instancji. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy przypomniał przebieg postępowania w sprawie. Powtórzył argumentację zawartą w decyzji I instancji. Podkreślił, że wykazanie - podczas postępowania kontrolnego prowadzonego u skarżącego - niedotrzymania zobowiązania, złożonego w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy nr [...] z dnia [...] marca 2009 r., jest naruszeniem zasady prawnej "Pacta sunt servanda" (z łac. umów należy dotrzymywać). Zgodnie z treścią tej zasadny prawnej skarżący powinien wykonywać umowę, zgodnie ze swoim zobowiązaniem, przez "(...) 5 lekarzy ze specjalizacją z ratownictwa medycznego, którzy zabezpieczają pomiędzy 76% a 10056 ogólnego czasu pracy lekarzy (...)". Natomiast kontrola wykazała, iż skarżący nie zrealizował umowy dnia 31 marca 2009 r. w sposób jaki się do tego zobowiązał, gdyż zespół kontrolny, kontrolujący realizację umowy, stwierdził, że "(...) do pełnienia dyżurów wyznaczono jednego lekarza w trakcie specjalizacji z medycyny ratunkowej zabezpieczającego 30% ogólnego czasu pracy lekarzy (...) ". W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie S. z siedzibą w E. wniósł o jej uchylenie w całości. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie: - przepisów prawa materialnego, tj. art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach poprzez jego zastosowanie, skutkiem czego organ błędnie przyjął, że w czerwcu 2009 r. doszło do rozwiązania umowy nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. zawartej pomiędzy skarżącym i Narodowym Funduszem Zdrowia, dotyczącej udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne, w trybie natychmiastowym, - naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik spraw tj. art. 7 k.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego, polegające na nie zbadaniu okoliczności rozwiązania umowy nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. dotyczącej udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne. Skarżący powtórzył argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji I instancji W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 z 2002 r. poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a. Ponadto co należy podkreślić, omawiana sprawa była przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 8 lutego 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 2007/11 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Organ administracji rozpoznając ponownie sprawę był związany oceną prawną zawartą w powołanym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W szczególności przy ponownym rozpoznawaniu sprawy miał w sprawie zastosowanie art. 153 dalej p.p.s.a. W świetle tego przepisu ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Przez ocenę prawną należy rozumieć wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie, przy czym ocena ta i wskazania, co do dalszego postępowania zostają sformułowane w uzasadnieniu orzeczenia, które w tym zakresie wykazuje moc wiążącą. Wskazania, co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencje oceny prawnej i dotyczą sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż rozpoznając ponownie sprawę organy zastosowały się do zaleceń wskazanych w wyroku Sądu, dotyczących obowiązku wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności w sprawie, w tym zastosowania rygoru z art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach. Wyjaśniły, które z przesłanek wymienionych w § 36 ust. 1 załącznika do rozporządzenia z 6 maja 2008 były w rzeczywistości decydujące o rozwiązaniu umowy z dnia 31 marca 2009 r. oraz uzasadniły swoje stanowisko, że działania skarżącego można było uznać za zawinione i ukierunkowane na wprowadzenie organu w błąd. Odniosły się do wszystkich zarzutów skarżącego. Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych stanowi podstawę powierzenia organom Narodowego Funduszu Zdrowia określenia warunków udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, a także sprawowania nadzoru i kontroli nad finansowaniem i realizacją tychże świadczeń i jest podstawą określenia zadań władz publicznych w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń. Realizacja ustawowych obowiązków organów Funduszu we wskazanych obszarach skonkretyzowana została przede wszystkim w dziale VI ustawy zatytułowanym "Postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami". Określenie w tym rozdziale trybu postępowania i zasad postępowania w sprawie udzielania świadczeń zdrowotnych służy wypełnieniu przez Fundusz celów postawionych przez ustawodawcę, a zakreślonych przez art. 68 ust. 1 i 2 Konstytucji RP. W treści art. 139 ust. 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach wskazano, że zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej następuje po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert. Prezes Funduszu, stosownie do art. 146 ww. ustawy, określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert oraz warunki wymagane dla świadczeniodawców. Kryteria te są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania (art. 147 ww. ustawy). Oferenci przystępujący do postępowania w sprawie zawarcia umów, prowadzonego w trybie konkursu ofert byli poinformowani o wymaganiach, jakie powinni spełniać przystępując do konkursu ofert oraz o kryteriach oceny ofert. Zgodnie art. 132 ust. 1 ustawy o świadczeniach podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, przez Narodowy Fundusz Zdrowia, jest umowa zawarta pomiędzy świadczeniodawcą, a dyrektorem oddziału wojewódzkiego Funduszu. Umowa taka może zostać zawarta wyłącznie ze świadczeniodawcą, który został wybrany do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych w ustawie o świadczeniach. Zgodnie z art. 148 ustawy o świadczeniach porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje w szczególności: - ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją, -ceny i liczby oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz kalkulacji kosztów. Kompetencje do określenia kryteriów oceny ofert, warunków wymaganych od świadczeniodawców, z mocy art. 146 ustawy o świadczeniach, należą do Prezesa Funduszu. Kryteria oceny ofert w przedmiotowym postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie od 1 lipca 2011 r. świadczeń opieki zdrowotnej zostały określone w zarządzeniu Nr 73/2009/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 13 listopada 2009 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej W oparciu o kryteria oceny ofert, na podstawie danych złożonych przez oferenta i wczytanych zapytań ofertowych, tj. odpowiedzi udzielonych przez oferentów na pytania zawarte w formularzu ofertowym oraz ankiet w przedmiotowym postępowaniu dokonana została ocena ofert, ich porównanie i na tej podstawie sporządzony został ranking otwarcia. Ranking ten powstaje przy pomocy systemu informatycznego w kolejności malejącej łącznej liczby punktów oceny. W rankingu otwarcia nie podlegają klasyfikacji oferty, które zostały odrzucone przed dniem sporządzenia rankingu otwarcia. Podczas przedmiotowego postępowania komisja konkursowa sporządziła również ranking końcowy. Ranking ten zawiera wszystkie oferty, które nie zostały odrzucone na podstawie art. 149 ust. 1 ustawy o świadczeniach. W rankingu końcowym oferty uszeregowane są w kolejności wynikającej z łącznej liczby punktów oceny, z uwzględnieniem wyników negocjacji, malejąco wg. liczby uzyskanych punktów z oceny. W przedmiotowym postępowaniu maksymalna liczba punktów możliwych do uzyskania przez oferenta wynosiła 179 pkt. Komisja konkursowa prowadząca postępowanie świadczeniodawcy – M. Spółka z o.o., który otrzymała 143,48 pkt. oceny. Oferta skarżącego nie została uwzględniona w rankingu otwarcia oraz w rankingu końcowym, gdyż jego oferta została odrzucona w części jawnej postępowania na podstawie art. 49 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach, w myśl którego odrzuca się ofertę złożoną przez świadczeniodawcę, z którym została rozwiązana przez oddział wojewódzki Funduszu prowadzący postępowanie umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w określonym rodzaju lub zakresie w trybie natychmiastowym z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy. W ocenie Sądu organy prawidłowo przyjęły, że w trybie natychmiastowym z przyczyn leżących po stronie skarżącego została rozwiązana przez Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dniem 19 czerwca 2009 r. z mocą obowiązującą na dzień 30 czerwca 2009 r. umowa nr [...] w rodzaju ratownictwo medyczne, zawarta w dniu [...] marca 2009 r. (kopia pisma Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 19 czerwca 2009 r., k. – 67 akt adm.). Jako podstawę prawną powołano art. 49 ust. 7 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym oraz § 36 ust. 1 pkt 8 załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej Przepis art. 49 ust. 7 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym stanowi, że dyrektor właściwego oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, działając w porozumieniu z wojewodą, może rozwiązać umowę na wykonywanie medycznych czynności ratunkowych w związku z niewywiązywaniem się lub nienależytym wywiązywaniem się zespołów ratownictwa medycznego z obowiązków wynikających z zawartej umowy. Z kolei § 36 ust. 1 pkt 8 załącznika "Ogólne warunki umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej" do ww. rozporządzenia z 6 maja 2008 r. stanowi, że dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu może rozwiązać umowę w części albo w całości bez zachowania okresu wypowiedzenia w przypadku przedstawienia przez świadczeniodawcę nieprawdziwych lub niezgodnych ze stanem faktycznym danych lub informacji, mających istotny wpływ na zawarcie umowy w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy. Organy w sposób obszerny i wyczerpujący przedstawiły przyczyny rozwiązania ze skarżącym ww. umowy nr [...] z dnia [...] marca 2009 r., którą była niezgodność wymiaru czasu pracy lekarzy posiadających tytuł specjalisty lub specjalizujących się w dziedzinie medycyny ratunkowej z deklarowanym w ofercie, stwierdzona w trakcie kontroli przeprowadzonej u skarżącego w dniu 17 kwietnia 2009 r. przez zespół kontrolny [...] OW NFZ. Należy zgodzić się z organami, że udział czasu pracy lekarzy posiadających tytuł specjalisty lub specjalizujących się w dziedzinie medycyny ratunkowej w czasie pracy wszystkich lekarzy systemu w zespołach specjalistycznych, miał decydujący wpływ na wybór oferty S. w E. w przywołanym wyżej postępowaniu konkursowym nr [...], prowadzonym na 2009 r. Należy się także zgodzić ze stanowiskiem organu, że już w dniu składania oferty skarżący powinien dysponować deklaracjami podjęcia zatrudnienia przez "deklarowanych" lekarzy, tymczasem skarżący w dniu 1 kwietnia 2009 roku przystąpił do realizacji świadczeń w ramach specjalistycznego zespołu ratownictwa medycznego nie dysponując podpisanymi umowami na dyżury medyczne z trzema lekarzami specjalistami medycyny ratunkowej (nr prawa wykonywania zawodu [...],[...] i [...]), których łączny średniotygodniowy wymiar czasu pracy wynosić miał 144 godz. i zabezpieczać aż 85% czasu pracy lekarzy systemu w zespole. Prawidłowo ustalono, że skarżący zataił brak zawartych umów, co wprowadziło NFZ w błąd. Dodatkowo pomimo wielokrotnych wezwań o dosłanie w trybie pilnym brakujących umów z lekarzami ze specjalizacją z medycyny ratunkowej, skarżący żądanych umów nie dostarczył. Tym samym organy prawidłowo ustaliły, że podstawą rozwiązania ze skarżącym przedmiotowej umowy jest § 36 ust5. 1 pkt 8 "Ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej" stanowiących załącznik do ww. rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r., w związku z czym zachodzi przesłanka odrzucenia oferty zawarta w art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach. Bezzasadne są zarzuty skarżącego, iż nigdy nie twierdził, że dysponuje pięcioma lekarzami z zakresu medycyny ratunkowej a jego zachowanie nie było zawinione i ukierunkowane na wprowadzenie Funduszu w błąd. Skarżący w trakcie postępowania konkursowego w 2009 r. przedstawił nieprawdziwe i niezgodne ze stanem faktycznym dane i informacje co do możliwości zatrudnienia lekarzy o określonej specjalizacji, mające decydujący wpływ na zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Podkreślić należy, że zastosowanie przesłanki z art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach powinno następować ze szczególną wnikliwością i ostrożnością, gdyż przepis ten definitywnie zamyka drogę do zawarcia w przyszłości umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w określonym rodzaju lub zakresie ze świadczeniodawcą, z którym umowę wcześniejszą w takim trybie rozwiązano. Przepis ten ma charakter sankcji bardzo surowej dla uczestnika konkursu, zwłaszcza, że zgodnie z art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach obowiązującej bezterminowo. Jednakże w przedmiotowej sprawie zastosowano go prawidłowo. Odnosząc się do zarzutów skarżącego, iż w czerwcu 2009 r. nie doszło do skutecznego rozwiązania umowy z dnia [...] marca 2009 r. w trybie natychmiastowym, podkreślić należy, że ww. pismo z dnia 19 czerwca 2009 r. zostało podpisane przez Dyrektora [...] OW NFZ, tj. organ, który zgodnie z treścią art. 49 ust. 7 ustawy o państwowym ratownictwie Medycznym może rozwiązać umowę na wykonywanie medycznych czynności ratunkowych. Ponadto w piśmie wskazano prawidłową podstawę prawną. Tym samym rozwiązanie umowy z dnia 31 marca 2009 r. w trybie natychmiastowym, bez zachowania okresu wypowiedzenia, nastąpiło zgodnie z przepisami prawa, W ocenie Sądu należy podzielić stanowisko Prezesa NFZ, że postępowanie zostało przeprowadzone z zachowaniem powołanych wyżej przepisów prawa, bowiem wszyscy świadczeniodawcy ubiegający się o zawarcie ww. umowy mieli zapewnione równe traktowanie, w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, oraz dokumenty związane z przedmiotowym postępowaniem zostały udostępnione wszystkim świadczeniodawcom na tych samych zasadach. Reasumując, w ocenie Sądu, zebrany materiał dowodowy oraz dokonana na jego podstawie analiza jest prawidłowa, zgodna z art. 7, 8, 9, 10, 77 § 1 i § 4 k.p.a., czego wyrazem jest uzasadnienie decyzji odpowiadające w pełni wymogom art. 107 § 3 k.p.a. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.