VI SA/Wa 2183/19
PostanowienieWSA w Warszawie2019-11-28
Skład orzekający: Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez pełnomocnika, którego zakres umocowania nie obejmuje działania przed sądami administracyjnymi, powinna zostać odrzucona z powodu braków formalnych?Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych. Pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub jego wierzytelny odpis. W przypadku braku takiego pełnomocnictwa, które obejmuje działanie przed sądami administracyjnymi, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 37 § 1 i art. 49 § 1 p.p.s.a.Stan faktyczny
Skarżąca E. G. wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego nakładającą karę pieniężną za przejazd bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa upoważniającego do działania przed sądami administracyjnymi. Pełnomocnik nadesłał umowę o pracę i pełnomocnictwo, jednakże zakres tego pełnomocnictwa nie obejmował działania przed sądami administracyjnymi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2019 r. [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z 6 września 2019 r. skarżąca E. G., reprezentowana przez J. T., działając za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Warszawie skargę na decyzję tego organu z [...] sierpnia 2019 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Akta zostały przekazane przez organ do Sądu 25 października 2019 r.
Sąd pismem z 5 listopada 2019 r. (k. 17 akt sądowych) wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia stwierdzonych braków skargi, poprzez nadesłanie pełnomocnictwa upoważniającego do wniesienia skargi bądź do zastępstwa przed sądami administracyjnymi oraz oryginału lub poświadczonej notarialnie kopii umowy o pracę zawartej ze skarżącą - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Rzeczone wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 13 listopada
2019 r., odbiór kwitował upoważniony pracownik (k. 23 akt sądowych).
W dniu 18 listopada 2019 r. (wpływ do Sądu) pełnomocnik nadesłał żądaną umowę oraz pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącej, jednakże nieobejmujące swoim zakresem działania przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a. (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W myśl art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
W przypadku wystąpienia tego rodzaju braku zastosowanie znajduje art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. Takim rygorem w przypadku braków formalnych skargi jest rygor jej odrzucenia, a podstawą art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania i pouczenia, pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił ww. braku skargi w postaci pełnomocnictwa procesowego do wniesienia skargi bądź do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi. Zakres przedłożonego pełnomocnictwa obejmuje działanie:
"(w oparciu o dyspozycję art. 87 § 2 k.p.c.) w sprawach gospodarczych przed wszystkimi podmiotami gospodarczymi, w sprawach administracyjnych przed wszystkimi podmiotami administracji rządowej i samorządowej wraz z prawem wykonywania, podpisywania i składania deklaracji skarbowych i ubezpieczeniowych, przed Naczelnikiem Urzędu Skarbowego i Zakładem Ubezpieczeń Społecznych, we wszystkich sprawach cywilnych w tym egzekucyjnych przed wszystkimi organami instytucjami w tym komornikami oraz do reprezentowania mnie przed Sądami Powszechnymi wszystkich instancji".
Pełnomocnictwo to nie spełnia wymogów z art. 36 p.p.s.a. Powołanie się
w nim na art. 87 § 2 k.p.c. tylko potwierdza, że nie odnosi się do spraw przed sądem administracyjnym, gdyż treść pełnomocnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym ocenia się m.in. według przepisów prawa cywilnego (art. 40 p.p.s.a.).
Wobec powyższego, dostrzeżony brak formalny skargi w postaci pełnomocnictwa procesowego do wniesienia skargi bądź do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi nie został uzupełniony.
Z tych też względów, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło