VI SA/Wa 2184/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia R. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 2184/13 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: 1. uwzględnić zażalenie i uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 2184/13; 2. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 7 lipca 2013 r. R. Z. (skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2013 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na prawdopodobieństwo jej wadliwości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 września 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 2184/13, odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że skarżący nie przywołał żadnych okoliczności, które świadczyłyby o możliwości wystąpienia przesłanek wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pismem z dnia 6 października 2013 r. skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że w obecnej chwili pozostaje bez stałych dochodów i utrzymuje się głównie z pomocy rodziny. Wskazał, że wraz z niepracującą żoną (znajduje się na urlopie wychowawczym do września 2016 r.) i małoletnimi córkami (starsza 3 lata, młodsza 8 miesięcy) zamieszkuje na terenie ogródków działkowych w domku, który jest w remoncie, gdyż w lutym 2012 r. uległ zniszczeniu (pożar). Skarżący podał również, że na nadchodzącą zimę musi zakupić opał za około 3.500 zł., a na jego rachunkach bankowych na dzień 2 i 6 października 2013 r. widniały salda: 218,33 zł. oraz -3255,67 zł. Odnośnie miesięcznych kosztów utrzymania przedstawił faktury: z września 2013 r. za dwa telefony i Internet (278,51 zł. 14,94 zł. oraz 29,90 zł.), z kwietnia 2013 r. za dzierżawę ogródka działkowego (1.003,08 zł.), z sierpnia i września 2013 r. za prąd i gaz (345,40 zł. i 228 zł.) oraz za polisę na życie (99,51 zł. miesięcznie). Nadto skarżący wskazał, że przeciwko niemu w analogicznych stanach faktycznych toczy się 9 postępowań, zagrożonych łączną karą 27.000 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – cyt. dalej jako p.p.s.a.) jeżeli zażalenie jest oczywiście uzasadnione wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym uchylić zaskarżone postanowienie i rozpoznać sprawę na nowo. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3). Stosownie zaś do § 4 cyt. artykułu, sąd może zmienić lub uchylić postanowienie w rzeczonym przedmiocie w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Twierdzenia i argumenty podniesione przez skarżącego w zażaleniu dla uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, zostały zdaniem Sądu poparte przez wnioskującego odpowiednimi dokumentami źródłowymi. W ocenie Sądu w sprawie istnieje zatem niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – przesłanki występują łącznie. Analiza danych zawartych w aktach skłania Sąd do wniosku, że miesięczne środki, jakimi dysponuje rodzina skarżącego - uwzględniając ceny artykułów spożywczych oraz wysokość miesięcznych kosztów, wynikających z przedłożonych faktur, są skromne. Zatem obciążenie miesięcznego budżetu skarżącego jakąkolwiek dodatkową kwotą z tytułu egzekucji zaskarżonej w niniejszej sprawie kary może - w ocenie Sądu, pozbawić ową rodzinę niezbędnych środków do życia, przy czym istotnym jest, że do rodziny tej należy dwoje małoletnich dzieci. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż zachodzą w świetle art. 195 § 2 p.p.s.a. przesłanki do uwzględnienia zażalenia i na podstawie powołanego przepisu oraz na podstawie art. 61 § 3 i § 4 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.