VI SA/Wa 2193/09

Dnia 27 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Czarnecki po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "W." Sp. z o.o. z siedzibą w P. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi "W." Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej Wyrokiem z dnia 8 marca 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę W." Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2009 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. W ustawowym terminie spółka wniosła skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia. Zarządzeniem z dnia 11 maja 2010 r., wezwano pełnomocnika spółki do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie odpisu Krajowego Rejestru Sądowego, który potwierdzałby umocowanie osoby podpisującej pełnomocnictwo z 1 marca 2006 r., załączone do skargi kasacyjnej, w zarządzeniu zakreślono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W wykonaniu zarządzenia, w terminie do uzupełnienia braków, pełnomocnik wniósł o przedłużenie terminu złożenia odpisu KRS, gdyż z uwagi na sytuację powodziową, nie miał możliwości uzyskania odpisu KRS, we wskazanym przez Sąd terminie. Do pisma wyjaśniającego załączono wydruk strony internetowej Sądu Okręgowego w [...] - k. 95 oraz pismo kierownika sekretariatu [...] Wydziału [...], potwierdzające fakt wyłączenia systemów informatycznych, z uwagi na zagrożenie powodziowe. Pismem nadanym 27 maja 2010 r., czyli 2 dni po upływie zakreślonego przez Sąd terminu nadesłano wymagane dokumenty czyniąc zadość wezwaniu z dnia 13 maja 2010 r. w piśmie strona wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej powołując się na okoliczności przytoczone w poprzedniej korespondencji z dnia 25 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Oceniając powyższy wniosek należy uznać, iż zasługuje on na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, może złożyć wniosek o przywrócenie terminu wnosząc go do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodabniając okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (postanowienie SN z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). Mając na względzie przedstawione przez pełnomocnika skarżącej okoliczności w jakich doszło do uchybienia terminu, a także niezwłoczne (po ustaniu przyczyny jego uchybienia) dopełnienie czynności, dla której termin był wyznaczony uznać należy, że uprawdopodobnił on brak winy w uchybieniu terminu oraz spełnił pozostałe przesłanki warunkujące jego przywrócenie wskazane w ww. przepisach. Fakt występowania realnego zagrożenia powodziowego w rejonie sądu wydającego odpisy KRS w okresie, w którym upływał termin uzupełnienia braków formalnych skargi jest powszechnie znany, a dodatkowo potwierdzony pismem kierownika sekretariatu – k. 96. Zważyć zaś należy, że instytucja uprawdopodobnienia, o której mowa w art. 86 § 2 p.p.s.a. jest dalece mniej rygorystyczna niż udowodnienie danej okoliczności. Oznacza to, że samo wykazanie zdarzenia lub faktu, który wskazuje na prawdopodobieństwo braku winy jest wystarczające dla uznania, iż zachodzą przesłanki do przywrócenia terminu o jakich mowa w art. 86 § 1 powołanej ustawy. Taka zaś sytuacja w ocenie Sądu ma miejsce w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że została spełniona przesłanka do przywrócenia terminu, określona w art. 87 § 2 p.p.s.a. i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.