VI SA/Wa 2197/06

PostanowienieWSA w Warszawie2007-04-24

Skład orzekający: Grażyna Śliwińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego na postanowienie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego o odmowie wydania zaświadczenia REGON jest dopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia, w tym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych prawem. W przypadku postanowienia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego o odmowie wydania zaświadczenia REGON, środkiem zaskarżenia jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wniesienie skargi do sądu przed rozpoznaniem tego wniosku przez organ stanowi naruszenie art. 52 § 1 i 2 PPSA i skutkuje odrzuceniem skargi.
Stan faktyczny
Strona skarżąca (P. i G.) zwróciła się do Urzędu Statystycznego o nadanie numeru REGON dla jednostki lokalnej. Organ odmówił wydania zaświadczenia pismem z dnia [...] marca 2006 r. Strona wniosła skargę do WSA we Wrocławiu, który przekazał sprawę do WSA w Warszawie. WSA w Warszawie uznał skargę za niedopuszczalną z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia, wskazując na brak rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. i G. na pismo Dyrektora Departamentu Głównego Urzędu Statystycznego w W. z dnia [...] marca 2006 r., nr [...]. w przedmiocie odmowy zmiany numeru REGON postanawia: odrzucić skargę Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 listopada 2006 r. sygn. akt III SA/Wr 230/06 przekazana została do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie sprawa ze skargi P. i G. na pismo Dyrektora Departamentu Głównego Urzędu Statystycznego w W. z dnia [...] marca 2006 r., nr [...]. Zgodnie z art. 59 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 z późn. zm.) sąd, któremu sprawa została przekazana, jest związany postanowieniem o przekazaniu sprawy, przy czym czynności dokonane w sądzie niewłaściwym pozostają w mocy. Podstawę faktyczną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiły następujące ustalenia: P., figurująca w Krajowym Rejestrze Urzędowym Podmiotów Gospodarki Narodowej jako jednostka lokalna osoby fizycznej, wnioskiem z dnia [...] stycznia 2006 r. skierowanym do Urzędu Statystycznego w W., zwróciła się o nadanie jej numeru REGON dla jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej. W odpowiedzi Dyrektor Urzędu Statystycznego w W. pismem z dnia [...] lutego 2006 r. powiadomił P. o przekazaniu powyższego wniosku do Głównego Urzędu Statystycznego w W. Pismem z dnia [...] lutego 2006 r. skierowanym do Głównego Urzędu Statystycznego w W. strona skarżąca wniosła o uwzględnienie w decyzji przepisów prawa powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 lutego 2006 r. sygn. akt I SA/Wr 1012/05, uchylający decyzję organu podatkowego odmawiającego nadania wnioskodawcy numeru NIP dla jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej. W odpowiedzi na wniosek strony organ pismem z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] stwierdził, iż argumentacja odnosząca się do wyroku sądu, w myśl którego niepubliczne szkoły i placówki są jednostkami organizacyjnymi nie posiadającymi osobowości prawnej i muszą mieć odrębny od założyciela numer identyfikacyjny REGON, nie stoi w sprzeczności z uznaniem P. za jednostkę lokalną. Każda bowiem jednostka lokalna jest również jednostką organizacyjną nie mającą osobowości prawnej. Organ podniósł, iż wyrok, na który powołała się strona skarżąca dotyczy wyłącznie postępowania podatkowego i nie może rozciągać się na postępowanie w odniesieniu do funkcjonowania rejestru REGON prowadzonego przez służby statystyczne. Organ podkreślił ponadto, iż decyzja co do sposobu rejestracji P. jest ostateczna i nie ulegnie zmianie do czasu zmian przepisów regulujących kwestię prowadzenia rejestru REGON. Na powyższe pismo P. wniosła w dniu [...] kwietnia 2006 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który to Sąd wspomnianym powyżej postanowieniem z dnia 3 listopada 2006 r. przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] marca 2007 r. Prezes Głównego Urzędu Statystycznego wniósł o jej oddalenie wskazując między innymi na fakt wielokrotnego informowania strony skarżącej o metodologii dokonywania wpisu do rejestru REGON. Jednocześnie, jak wynika z przesłanych przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego akt sprawy strona skarżąca pismami z dnia [...] marca 2006 r. odnosząc się do argumentacji organu zawartej w skarżonym piśmie z dnia [...] marca 2006 r. zwróciła się ponownie do organu żądając udzielenia odpowiedzi na stawiane wcześniej zarzuty oraz wyjaśnienia oczywistej nieścisłości prawnej, skarżąc zarazem bezprawną próbę narzucenia wpisu w rejestrze. Pismem z dnia [...] kwietnia 2006 r. organ poinformował stronę skarżącą o wyczerpującym wyjaśnieniu zasad wpisu do rejestru potwierdzając ostateczność stanowiska zajętego w piśmie z dnia [...] marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 41 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. Nr 88, poz. 439 z późn. zm.) Prezes Głównego Urzędu Statystycznego prowadzi krajowy rejestr urzędowy podmiotów gospodarki narodowej, noszący skróconą nazwę REGON. Wpis do tego rejestru dokonuje się na wniosek podmiotu, zobowiązanego do posiadania numeru identyfikacyjnego REGON. Według § 12 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 lipca 1999 r. w sprawie sposobu i metodologii prowadzenia i aktualizacji rejestru podmiotów gospodarki narodowej, w tym wzorów wniosków, ankiet i zaświadczeń, oraz szczegółowych warunków i trybu współdziałania służb statystyki publicznej z innymi organami prowadzącymi krajowe rejestry i systemy informacyjne administracji publicznej (Dz. U. Nr 69, poz. 763 ze zm.) udokumentowaniem tego wpisu do rejestru jest wydane przez urząd statystyczny zaświadczenie o numerze identyfikacyjnym REGON. Jest to zatem uproszczone postępowanie administracyjne, które może się skończyć wydaniem zaświadczenia, bądź odmową jego wydania albo odmową wydania zaświadczenia o żądanej treści. W obydwu przypadkach odmowy wydania zaświadczenia wymaga się zachowania formy postanowienia, na które zainteresowanemu przysługuje zażalenie, a następnie skarga do sądu administracyjnego (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 maja 2003 r. sygn. II SA 1439/02, Wokanda 2004/2/36). Postanowienie takie powinno więc być wydane w formie pisemnej i zawierać elementy zaskarżalnego postanowienia określone w art. 124 kodeksu postępowania administracyjnego tj. oznaczenie organu administracji publicznej, datę jego wydania, oznaczenie strony lub stron albo innych osób biorących udział w postępowaniu, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, pouczenie, czy i w jakim trybie służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego oraz podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do jego wydania oraz uzasadnienie faktyczne i prawne. Wprawdzie zaskarżone przez P. i G. pismo Dyrektora Departamentu Głównego Urzędu Statystycznego w W. z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] zawiera jedynie minimum wskazanych powyżej elementów, a mianowicie oznaczenie organu i adresata aktu, rozstrzygnięcie o sprawie i podpis, pozwala to zdaniem Sądu na zakwalifikowanie powyższego aktu jako postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia REGON. Jak stanowi art. 3 § 2 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie również w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. W myśl art. 219 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., dalej Kpa) na postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o żądanej treści służy zażalenie. Jednakże, zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przez co należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Na gruncie niniejszej sprawy, biorąc pod uwagę, że postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia żądanej treści wydane zostało przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, który w myśl art. 23 ust. 1 ustawy o statystyce publicznej jest centralnym organem administracji rządowej, od wydanego przez niego postanowienia służył stronie, na podstawie art. 127 § 3 w zw. z art. 144 Kpa wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z przedłożonych przez organ akt sprawy wynika, iż strona skarżąca pismami z dnia [...] marca 2006 r. odnosząc się do argumentacji organu zawartej w postanowieniu z dnia [...] marca 2006 r. zwróciła się ponownie do organu żądając udzielenia odpowiedzi na stawiane wcześniej zarzuty oraz wyjaśnienia oczywistej nieścisłości prawnej, które to pismo należałoby uznać za wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jednakże jeszcze przed rozpatrzeniem przez organ powyższego wniosku, co nastąpiło w dniu [...] kwietnia 2006 r., strona skarżąca wniosła skargę do sądu administracyjnego. Jak wskazuje natomiast w "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz" Andrzej Kabat, powołując się na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2004 r. sygn. I SA 2813/03, brak wyczerpania środków zaskarżenia ma miejsce również w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego po uprzednim wniesieniu środka zaskarżenia, przysługującego w postępowaniu administracyjnym, ale przed jego rozpoznaniem przez właściwy organ (Wydawnictwo Wolters Kluwer Polska Sp. z o. o., rok 2006, str. 136). Stwierdzić zatem należy, iż wniesienie skargi przez P. i G. na postanowienie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] nastąpiło bez wyczerpania przewidzianych prawem środków zaskarżenia w niniejszej sprawie, a więc z naruszeniem trybu przewidzianego w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., co stanowi o jej niedopuszczalności. Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 w związku z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło