VI SA/Wa 2198/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. S. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy p o s t a n a w i a: zwolnić skarżącą K. S. od kosztów sądowych ponad kwotę 200 zł (dwustu złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi oraz opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. K. S. (dalej też jako skarżąca) wniosła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z informacji podanych przez skarżącą w formularzu wynika, iż skarżąca sama prowadzi gospodarstwo domowe posiadając spółdzielcze własnościowe prawo do mieszkania o powierzchni [...] m2. Skarżąca prowadzi działalność gospodarczą. Z przedstawionych kopii deklaracji dla podatków od towarów i usług VAT-7 za okres od sierpnia do października 2012 roku wynika, iż miesięczna podstawa opodatkowania (w zakresie świadczenia usług na terenie kraju opodatkowanych odpowiednio stawką 22% albo 23%) wynosiła odpowiednio [...] złotych, [...] złotych i [...] złotych. Skarżąca oświadczyła przy tym, iż nie posiada żadnych rachunków bankowych. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270, dalej też jako p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. W niniejszej sprawie uznać należy, iż skala dochodu uzyskiwanego przez skarżącą z prowadzonej działalności gospodarczej, przy uwzględnieniu koniecznych dla utrzymania wydatków, nie pozwala jej na poczynienie oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia kosztów postępowania sądowego. Nie sposób bowiem oczekiwać czynienia oszczędności od osoby, której dochody wystarczają jedynie na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych (tak też w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r. sygn. akt OZ 890/04). Ponadto zgodnie z oświadczeniem wnioskodawczyni nie dysponuje ona oszczędnościami, które mogłaby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Skarżąca oświadczyła nadto, że nie posiada także rachunków bankowych. Tym samym uznać należy, iż skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a w konsekwencji zasadnym będzie przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 200 zł uiszczoną już przez skarżącą tytułem wpisu sądowego od skargi oraz opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.