VI SA/Wa 2198/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi "T." S.A. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie zakładów wzajemnych - totalizatora współzawodnictwa zwierząt postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 25 września 2012 r. skarżąca – T. S.A. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie zakładów wzajemnych - totalizatora współzawodnictwa zwierząt. Do skargi został załączony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca wskazała, że brak wstrzymania zaskarżonej decyzji może wyrządzić skarżącej znaczną szkodę i spowodować trudne do odwrócenia skutki, bowiem zaskarżona decyzja jest jedną z pięciu decyzji, które cofają skarżącej wszystkie zezwolenia na prowadzenie działalności polegającej na urządzaniu i prowadzeniu działalności w zakresie zakładów wzajemnych. Skarżąca wskazała, że 440 punktów przyjmowania zakładów przynosi jej średnio 14,5 mln zł dochodu miesięcznie, a wykonanie decyzji spowoduje utratę możliwości osiągania dochodów we wskazanej wysokości. Do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca dołączyła kserokopie umów najmu 9 lokali, w których prowadzi działalność oraz zestawienie, z którego wynika, że koszt wynajmu tych lokali wynosi 53784 zł miesięcznie. Ponadto wskazała, że nieuwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduję, że znaczne nakłady poniesione na urządzanie i organizację punktów przyjmowania zakładów przestaną się zwracać. Skarżąca wskazała również, że ponowne uruchomienie działalności wymagać będzie szeregu działań logistycznych, w tym procedury sprawdzenia punktu przez urząd celny, a umowy najmu lokali, w których prowadzone są punkty przyjmowania zakładów wzajemnych zawarte są na czas określony do wygaśnięcia zezwolenia. Pismem z dnia 31 października 2012 r. skarżąca złożyła wniosek o przyspieszenie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. W uzasadnieniu wskazała, że od 25 września 2012 r. zaprzestała prowadzenia działalności we wszystkich punktach przyjmowania zakładów wzajemnych. Skarżąca wskazała, że poniesione przez nią koszty terenowe w miesiącu sierpniu 2012 r. wyniosły brutto 775284,33 zł, w miesiącu wrześniu 2012 r.: 753551,71 zł, a w miesiącu październiku 2012 r. (do dnia 24 października 2012 r.): 663480,47 zł. Koszty zarządu skarżącej poniesione przez nią w miesiącu sierpniu 2012 r. wyniosły brutto 173123,13 zł, w miesiącu wrześniu 2012 r. - 164867,42 zł, a w miesiącu październiku 2012 r. (do dnia 24 października 2012 r.) - 92625,38 zł. Koszty świadczeń pracowniczych, głównie wynagrodzeń wyniosły w miesiącu sierpniu 2012 r. brutto: 226560,95 zł i 427687,17 zł, 200872,66 zł oraz 1054,50 zł, we wrześniu 2012 r. koszty te wyniosły brutto: 365272,28 zł, 234316,12 zł, 207725,80 zł, 12740 zł, 395082,64 zł i 1054,50 zł, w październiku 2012 r. koszty pracownicze wyniosły brutto: 219100,06 zł, 405829,65 zł, 201913,56 zł. Skarżąca wskazała, że przelewy na ZUS w miesiącu sierpniu 2012 r. wyniosły: 24951,47 zł, 293248,97 zł, 86009,07 zł.; we wrześniu 2012 r.: 79429,62 zł, 265896 zł, 22829,51 zł; a w październiku 2012 r.: 274408,15 zł, 83518,09 zł i 23892,89 zł. PIT-4 z tytułu zatrudnienia pracowników w sierpniu 2012 r. skarżąca opłaciła w wysokości 101358 zł, we wrześniu 2012 r.: 98217 zł, a w październiku 2012 r. - 104407 zł. Skarżąca dołączyła dokumenty na potwierdzenie tych danych oraz podniosła, że ponoszenie wskazanych przez nią kosztów bez jednoczesnej możliwości uzyskiwania dochodów spowoduje utratę płynności finansowej, a w konsekwencji złożenie wniosku o upadłość. Skarżąca podkreśliła dodatkowo, że nie wydanie przez Sąd postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji do dnia 23 listopada 2012 r. spowoduje brak możliwości prowadzenia działalności przez Spółkę w oparciu o 6 - letnie zezwolenie z dnia 23 listopada 2006 r., które po tej dacie wygaśnie. W dokumentach nadesłanych do niniejszej sprawy przez organ przy piśmie z dnia 15 listopada 2012 r. (stanowiących akta administracyjne) znajduje się złożone przez skarżącą zestawienie średnich miesięcznych dochodów i kosztów spółki za 2012 r., z którego wynika, że średniomiesięczna sprzedaż spółki w 2012 r. we wszystkich punktach przyjmowania zakładów wzajemnych wyniosła 16.264.789 zł, natomiast średniomiesięczne koszty stałe skarżącej w 2012 r. to 1.680.397 zł. Ponadto w dokumentach tych znajduje się sprawozdanie finansowe spółki T. za rok 2011, z którego wynika, że na dzień 31 grudnia 2011 r. aktywa spółki to 9.820.650,64 zł, natomiast na dzień 31 grudnia 2010 r. aktywa spółki wynosiły 11.057.623,93 zł. Z rachunku zysku i strat wynika, że zysk netto spółki za rok 2011 wyniósł 3.570.652,33 zł, natomiast zysk netto za rok 2010 wyniósł 1.635.222.53 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Zawarty w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że ustawa w sposób wyczerpujący wskazuje przesłanki wstrzymania wykonania orzeczenia ostatecznego, uzależniając tę możliwość wyłącznie od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego przepisu wynika, iż wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę - majątkową lub niemajątkową - której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno na ocenie wniosku strony skarżącej, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia, bądź też nie wystąpienia, przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże należy mieć przy tym na uwadze, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na składającym wniosek (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2011 r. sygn. akt II FSK 632/11) poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak takiego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Strona zobowiązana jest zatem do uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2007 r. sygn. akt II FZ 338-339/07). Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia - znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności przedstawić wnioskodawca (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 września 2012 r. sygn. akt II FSK 1894/120). W niniejszej sprawie wniosek skarżącej dotyczy wstrzymania wykonania decyzji Ministra Finansów cofającej zezwolenie na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie zakładów wzajemnych - totalizatora współzawodnictwa zwierząt. Uzasadniając złożony wniosek skarżąca wskazała, że ponoszenie przez nią kosztów bez jednoczesnej możliwości uzyskiwania dochodów spowoduje utratę płynności finansowej, a w konsekwencji złożenie wniosku o upadłość. Dokonując oceny argumentów strony podniesionych we wniosku, Sąd oparł swoje stanowisko na dokumentach przedstawionych przez skarżącą, a także dokumentach znajdujących się w aktach sprawy, w tym odpisie z Krajowego Rejestru Sądowego oraz informacji wynikających z zaskarżonej decyzji, uwzględniając fakt, że skarżąca jest Spółką, której kapitał zakładowy wynosi 8.000.000 złotych, zaś przedmiot działalności strony nie ogranicza się jedynie do prowadzenia punktów z możliwością przyjmowania zakładów wzajemnych (v. odpis z Krajowego Rejestru Sądowego aktualnego na dzień 19 września 2012 r.). Stwierdzenie to jest istotne zważywszy, że strona powołała się na straty finansowe związane z cofnięciem zezwolenia na przyjmowanie zakładów wzajemnych. Sąd wziął również pod uwagę sprawozdanie finansowe Spółki za rok 2011. Zauważyć należy, iż zezwolenia Ministra Finansów na prowadzenie działalności w zakresie zakładów wzajemnych są udzielane na okres 6 lat. Zezwolenie będące przedmiotem skargi w niniejszej sprawie wygasa w listopadzie 2012 r. Kwestia utraty ewentualnych dochodów dotyczy zatem krótkiego okresu, który dobiega końca. Trudno jest zatem w tym wypadku mówić o znacznych szkodach spowodowanych utratą dochodów. Ustawa o grach hazardowych nie wyłącza możliwości ubiegania się przez podmiot, któremu cofnięto zezwolenie, o kolejne zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zakładów wzajemnych. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżąca z tego uprawnienia skorzystała, bowiem złożyła wnioski o udzielenie zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie zakładów wzajemnych zarówno w punktach objętych cofniętymi zezwoleniami jak i z wykorzystaniem sieci Internet. Zatem podnoszony przez skarżącą argument o bezpowrotnej utracie nakładów na wyposażenie punktów przyjmowania zakładów nie jest trafny ponieważ, z chwilą uzyskania zezwolenia zakupiony sprzęt będzie mogła nadal wykorzystywać. Nie zasługuje również na uwzględnienie argument skarżącej dotyczący ewentualnego obowiązku podjęcia przez nią szeregu czynności administracyjnych przy ponownym uruchomieniu działalności (w tym przejścia procedury urzędowego sprawdzenia). Jak już bowiem wskazano, cofnięte zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie zakładów wzajemnych udzielone zostało na okres 6 lat i w listopadzie 2012 r. wygaśnie, zatem skarżąca po uzyskaniu nowego zezwolenia i tak musiałaby ponownie przechodzić powyższe procedury weryfikacyjne. Odnosząc się do argumentu skarżącej dotyczącego poniesienia znacznej szkody spowodowanej roszczeniami cywilnymi z tytułu wykonania terminowych umów najmu wskazać należy, że powyższe umowy były zawierane w związku z prowadzeniem działalności, wymagającej uzyskania zezwolenia Ministra Finansów. Ponieważ przepisy ustawy o grach hazardowych przewidują możliwość wcześniejszego zakończenia działalności, chociażby ze względu na cofnięcie udzielonego zezwolenia konstrukcja poszczególnych zapisów umów najmu zależała od wyboru skarżącej. Zaznaczyć należy, że skarżąca nie ma obowiązku utrzymywania punktów, względem których utraciła uprawnienie do przyjmowania w nich zakładów wzajemnych, a zatem czyni to z własnej woli i na własne ryzyko. Podkreślenia przede wszystkim wymaga, że skarżąca oferując przez kilka lat przyjmowanie zakładów wzajemnych uzyskiwała z tego tytułu znacznie wyższe dochody niż koszty ponoszone na prowadzenie działalności. Powyższe wynika z zestawienia tych kosztów np. za rok 2012 ze średnim miesięcznym przychodem skarżącej wykazanym w dokumentach finansowych spółki za rok 2012 r. Ponadto jak wynika ze sprawozdania finansowego spółki za rok 2011, zysk netto Spółki w 2011 r. zwiększył się ponad dwukrotnie w stosunku do roku 2010. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.