VI SA/Wa 2204/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia I. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 2204/11 odrzucającego zażalenie I. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 2012 r. sygn. akt VI Sa/Wa 2204/11 odrzucającego skargę kasacyjną I. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 czerwca 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 2204/11 w sprawie ze skargi I. N. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustanowienia biegłym sądowym postanawia: odrzucić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 lipca 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 2204/11 odrzucił na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, nazywanej dalej "p.p.s.a.") skargę kasacyjną I. N. (nazywanej dalej "skarżącą") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 czerwca 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 2204/11. Skarżąca, pismem z dnia 2 sierpnia 2012 r., wniosła do Sądu sporządzone przez siebie zażalenie na postanowienie z dnia 20 lipca 2012 r. Postanowieniem z dnia 11 września 2012 r. Sąd odrzucił zażalenie na postanowienie z dnia 20 lipca 2012 r., uznając, że sporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez osobę niewymienioną w art. 194 § 4 p.p.s.a. jest nieusuwalnym brakiem powodującym odrzucenie zażalenia w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Pismem z dnia 22 września 2012 r., skarżąca wniosła do Sądu, sporządzone przez siebie, zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2012 r. Zażalenie skarżąca uzupełniła pismem z dnia 3 października 2012 r. Zarządzeniem z dnia 6 lutego 2013 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego zażalenia z dnia 22 września 2012 r. poprzez nadesłanie odpisu (1 egzemplarza) wymienionego powyżej dokumentu wraz z załącznikami, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Pismem z dnia 22 lutego 2013 r. skarżąca ustosunkowała się do wezwania Sądu z dnia 15 lutego 2013 r., stwierdzając, że narusza ono etykę prawniczą. Skarżąca nie przesłała żądanego odpisu wraz z załącznikami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, tzn. stosownie do treści art. 47 § 1 i § 2 p.p.s.a. należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników celem doręczenia ich wszystkim stronom postępowania. Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych zażalenia skutkuje jego odrzuceniem zgodnie z art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Skarżąca, mimo prawidłowego wezwania z dnia 15 lutego 2013 r. do usunięcia braków zażalenia, zawierającego również pouczenie o konsekwencjach prawnych ich niedokonania, nie nadesłała żądanego odpisu zażalenia z dnia 22 września 2012 r. wraz załącznikami. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia. Niezależnie od stwierdzonego powyżej uchybienia, Sąd stwierdził naruszenie wymogu określonego w art. 194 § 4 p.p.s.a., zgodnie z którym zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Zasadą przyjętą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest możliwość samodzielnego sporządzania pism procesowych przez strony postępowania. Regułę tą należy uznać za przejaw dążenia ustawodawcy do maksymalnego uproszczenia postępowania i pełnej realizacji konstytucyjnego prawa obywatela do sądu. Jedynymi wyjątkami przewidzianymi w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - kreującymi tzw. przymus adwokacki są te zawarte w art. 175 i art. 194 § 4 p.p.s.a. W myśl powyższych przepisów, skarga kasacyjna oraz zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej powinny być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego lub przez osoby wymienione enumeratywnie w art. 175 § 2 i § 3. . Ratio legis instytucji przymusu adwokackiego lub radcowskiego stanowi konieczność zapewnienia odpowiedniego poziomu fachowego, a także merytorycznej i formalnej poprawności skarg kasacyjnych oraz zażaleń dotyczących ich odrzucenia. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w postanowieniu z dnia 1 czerwca 2005 r. sygn. akt I OZ 527/05, naruszenie przepisów art. 175 lub art. 194 § 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - stanowi w stosunku do skarg kasacyjnych i zażaleń na postanowienia w przedmiocie odrzucenia skarg kasacyjnych bezwzględną przesłankę ich odrzucenia. Z akt sprawy bezspornie wynika, że zażalenie z dnia 22 września 2012 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2012 r. zostało sporządzone przez skarżącą, pomimo pouczenia zawartego w pkt 5 pisma sądowego z dnia 14 września 2012 r. , przy którym przesłano stronie odpis postanowienia z dnia 11 września 2012 r. wraz z uzasadnieniem. Wskutek stwierdzonego naruszenia, należało, na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a i art. 194 § 4 p.p.s.a., uznać zażalenie skarżącej za niedopuszczalne.